Vakantie is…

… Fulltime werken terwijl je in het jaar maar 80% werkt. In het jaar is het nuttig dat ik de kinderen op woensdagmiddag naar allerlei activiteiten kan brengen, maar in de vakanties valt dat weg, doen ze kampen, gaan logeren, … Dus fulltime werken om vakantiedagen te sparen…

… Een ander ochtendritme. Later opstaan, geen kinderen klaarmaken en prepareren om naar school te gaan en toch op tijd op het werk te zijn. Leuk, maar ook een beetje raar.

… Uw kroost bijna niet zien. Zoals eerder gezegd is Janne op kamp voor 12 dagen. Zondag was het bezoekdag en ondanks alle horrorverhalen (“allemaal huilende kinderen”,”wie doet dat nu nog, zo’n bezoekdag?”, “bij ons al lang afgeschaft”, en zo meer…) was het bij ons een fijne dag. Janne doet dat daar heel goed. Ze werd uitgeroepen tot “beste tandem” met haar vriendinnetje Elisa, omdat ze zo goed voor elkaar zorgen. Schattig. We zagen de kinderen amper, die dag, de hele dag op pad en in de tent aan het spelen. Op het einde was het effe lastiger, maar niks dramatisch… Komt wel goed. Maar deze mama telt de dagen af tot vrijdag, tot haar kroost weer herenigd is.

Blij weerzien #fosdereiger #tellin

… Ook Sientje heb ik heel weinig gezien. ‘s Morgens ben ik al weg voor ze wakker is. De helft van de tijd gaat ze ergens gaan logeren. Ze vindt dat super, en ik ook wel, omdat ik weet dat ze fantastische tijden beleeft. Peter had vorige week vakantie in de Gentse Feesten en ze hebben samen vanalles gedaan. Heerlijk vond ze het. Tof dat die twee ook eens wat tijd apart doorgebracht hebben, ze hebben er allebei veel aan gehad alleszins! Maar het mamahart ziet af momenteel.

Cutie in the air

… Ook wel genoten van de Gentse Feesten, ook al heb ik geen dag vakantie genomen. Altijd plezant om ‘s morgens om half zeven eens tussen de zatte mensen te laveren op weg naar het werk. Heerlijk om van hot naar her te tsjollen en overal bekend volk tegen te komen. Zelf een heerlijke avond gehad met mijn mama op de Feesten. O Gent en uw Feesten, ik hou zoveel van u! Al is het ook wel weer goed dat ze gedaan zijn, dat de stad weer een beetje meer van ons is.

Aperitief in de kerk... #gf2015 #gent

… Een leenkonijn in huis krijgen omdat de eigenaars op vakantie zijn. Er gelukkig in slagen om het beestje ook levend te houden. Tof beest wel hoor, maar toch denk ik dat er ten huize Decroubele niet snel huisdieren zullen komen.

Selfie met keun 🐰 #konijn

… Aftellen naar de eigen vakantie, want dat moet nog komen. We hebben gelukkig nog mooie vooruitzichten! En dan ga ik mijn kindjes 14 dagen knuffelen :-)

Welp op kamp voor 12 dagen

Zo. De welp is weer op kamp vertrokken.

Dappere scout...

Het was met een klein hartje deze keer, vooral bij mij dan. De drie vriendjes die indertijd samen met haar meegingen gaan dit jaar allemaal niet mee, om verschillende redenen. Gelukkig heeft ze daar al een paar andere vriendinnetjes gemaakt in de afgelopen jaren en is de leiding daar ook zeer attent voor.

Afscheid van mijn welpje. 12 dagen weg. Slik. #fosdereiger

De bevers vonden ze nog niet zo leuk. Vanaf dit jaar welpen en dat vonden ze al véél leuker. Het paaskamp was zo’n schot in de roos dat ze (bijna) allemaal stonden te popelen om mee te gaan op groot kamp. Van de 70 welpjes zijn er blijkbaar maar 10 die niet mee gaan dit jaar. Ja, met 60 welpjes op kamp, dat zijn er veel. Maar neen, die zitten niet altijd allemaal samen, die zitten in verschillende nesten. Maar wel voor 12 dagen. TWAALF! Gelukkig is er zondag een bezoekdag.

Janne had het gisterenavond wat lastig, maar ik denk dat dat vooral door vermoeidheid kwam. En ook omdat ze nu niet meer naar de Gentse feesten kan gaan. Toen we ons een paar jaar geleden inschreven in die scouts leek ons dat wel leuk, zo kinderloze Gentse Feesten. Nu vinden we de Feesten met kinderen zo leuk dat we het zelfs bijna spijtig vinden dat ze dan weg gaan zijn. Nu ja, het is nu zo. En dit weekend hebben we zoveel mogelijk feesten gedaan!

Kindjes met de trein, mama ook met de trein, dus ik heb ze nog iets langer gezien:
En toen ging ze ook met de trein naar Brussel. En verder. #fosdereiger

Maar goed, ze gaat naar een mooi terrein. Hier staan de welpententjes! Wie wil volgen: er is een kampblog. http://191dereiger.blogspot.be/

blogger-image--1345830810

En vanaf september start Sientje bij de bevertjes. Eens benieuwd hoe het haar gaat vergaan. Ik denk eigenlijk dat ze vanmorgen al wou meegaan :-)

Wie een kaartje wil schrijven: geef een seintje!

Nog geen vakantie, gelukkig wel leuke weekends.

We gingen op bezoek naar het nichtje die in Gent is komen wonen en genoten onderweg van het mooie zicht vanop de brug over de Nieuwevaart. Enkel te bezichtigen met de fiets of te voet!

Vaart

Op zaterdagmorgen wou ik de kindjes afhalen in Eeklo bij mijn mama. Die hadden er een topweek opzitten van overal logeren: bij de schoonmama, bij Ine en bij mijn mama. Bedankt allemaal trouwens. Ik ging met de fiets naar Eeklo rijden en dan terug met de trein. Sportactiviteiten aan het nuttige koppelen, noem ik dat. Dolblij dat ik het systeem met de fietsknooppunten snel door had. Gelijk een echte een papierke met de nummers op mijn fietsbuis geplakt. Wat een gemak zeg eigenlijk. Een fietsgps heb ik dus niet meteen nodig. En wat een wondermooie fietspaden bestaan er toch in Vlaanderen. Maar goed, af en toe is er een putteke in de weg, dat ik niet gezien had omdat ik naar het bordje van de knooppunten aan het kijken was. .

Put aan knooppunt 34. Doeme toch! #knooppunt #bike #bikelife

Les geleerd: ge moet altijd een reservebandje bij hebben. Gelukkig was er mijn nichtje en haar man, die niet zo ver woonden en kennis en gerief hadden om mijn fietske te herstellen. Helden! En zo heb ik geleerd hoe ik een band zou moeten vervangen als het er nog eens zou van komen.

‘s Avonds vrienden op bezoek. En één van de redenen waarom ik nooit volledig vegetariër zal worden: mosselkes. Lekker jom.

Topcombo!

Zondagmorgen dan lopen (kleine 13 km) en erna een big jump. De man was van reporter, de Merelbeekse vriendjes kwamen ook en mochten een woordje zeggen op de radio. En er werd gezwommen, natuurlijk.

The Big Jump #gent

Om dan ‘s avonds nog op het onverwachte vriendjes op bezoek te krijgen die maar heel efkes gingen blijven… Maar het draaide anders uit. Heerlijk toch, onverwachte bezoekjes?

Random snippets #1

In navolging van Annelyse ga ik ook beginnen met random snippets. Het kan mijn blogleven alleen maar aanwakkeren :-)

“De Random Snippets zijn een verzameling van nutteloze weetjes en gedachtekronkels die ik nog even levend wil houden voordat ze samen met de rest verzinken in de vergeetput der vergankelijkheid.”

Vermoedelijk zullen de random snippets vaak gestoffeerd worden met mijn instagram foto’s. Krijg je wat meer uitleg bij de beeldjes. En niet iedereen heeft instagram, dus die zien dat dan ook.

Onlangs eens geprobeerd of ik dat nog kon, op mijn hoofd staan. Vroeger kon ik dat heel goed. Ik heb dat gelijk 20 jaar niet meer gedaan. Maar hé, ik kan het nog steeds heel erg goed! Neen, Sien hield me niet tegen. Ik denk niet dat ze dat zou kunnen :-)

Ik kan het nog! #kopstand #trucjesmetmama

Ik had mijn loopkledij aan omdat ik erna nog eens ging lopen met mijn oude clubje. In de Merelbeekse Meersen. Ze organiseren daar altijd hun eigen midzomernachtrun op 21 juni. Eric was daar ooit mee begonnen, lang voor Gentloopt dat deed. Eric was een toffe vent, die veel in de club liep in de tijd dat ik daar ook liep. Die vaak mee liep met de dames omdat hij niet van de snelste was. Twee jaar geleden kwam ik hem tegen in Delhaize en stond ik er even mee te praten. Dat hij niet meer kon lopen omwille van zijn hart. Amper een maand later was hij dood… Veel te vroeg. De midzomernacht wordt sindsdien dan ook altijd gelopen ter ere van Eric.
Onze eigenste midzomernacht. Ode aan Eric!
Dat het een leuk loopje was. En dat Griet lange vingers heeft. Erna deden we trouwens van aperitief en hapjes met iedereen die iets meebracht. Leutig.

Dat Janne dit jaar de tofste klasfoto had aller tijden. En dat veranderen van school de beste beslissing ever was. Goed schooljaar achter de rug, op naar het derde leerjaar. Slik, heb ik echt al een kind in het derde leerjaar?
Bijna groote vacantie voor de schelmen.

Iets helemaal anders toch dan deze klasfoto, die ik gisteren terug tegenkwam. 25 jaar geleden zeg. Een kwarteeuw! Maar wat een topklas was dat zeg!

11536515_830311947056377_7378975909854839346_o

Dat ons Sien een prima ballerina is. Ziet hier, wat leuke foto uit de show van Favole in april. Hele leuke dansschool, ik zou er bijna ook starten met klassiek ballet voor volwassenen, beginners. Bijna, zei ik. Sien gaat trouwens naar de derde kleuterklas. Excuseer, de bruine beren moet ik zeggen.

11536515_830311947056377_7378975909854839346_o

Ik maakte eens een slaatje van koolrabi en mozarella, naar het recept van Jongesla. Verrassend lekker!
Verrassend lekker #koolrabi #mozarella #jongesla #healthy

Oh en, hoera! Ik liep in juli al 24 km, dus da’s al meer dan in de voorgaande jaren! :-) De eerste 600 km zijn gelopen dit jaar!

Sporten, eerste helft 2015

OK, ge had het waarschijnlijk wel al door, maar er is hier onwaarschijnlijk veel gelopen dit voorjaar. Ondertussen heb ik ook al mijn oude records aan diggelen geslagen. Daarom, enkele feiten op een rij.

Mijn doelstelling voor dit jaar was 750 km lopen. Ik heb er al 586 gelopen, ofte 78%. Moet goed komen dus, en dan is dat meer dan 2014 waarin ik 718 kilometer liep. Maar zover zijn we dus nog niet.

2015

In maart liep ik erg veel, en op slechte schoenen. Dat resulteerde in een scheenbeenvliesontsteking in april, waardoor daar merkelijk minder gelopen werd. Maar toch goed voor 76 km. Hoe ik verder liep met scheenbeenvliesontsteking en daar toch vanaf kwam leg ik u later wel eens uit.

Nu de moeilijkheid: de zomer doorkomen. Lijkt misschien gemakkelijk, want zomer wordt geassocieerd met mooi weer en veel tijd, dat is het hier allerminst. Tijd wordt beperkt door voltijds werken waar ik in het jaar 4/5 werk en ik op woensdagochtend vaak een lange loop in plan. Mooi weer slaat vaak om in veel te warm zoals nu. Ge snapt dat lopen in deze temperaturen niet echt aangenaam is en zelfs eerder ongezond. Het enige wat er op zit, is vroeg opstaan en gaan lopen. Maar ik ben al zo’n slechte slaper en ieder uurke dat ik slaap kan ik gebruiken, dus om nu om 5, 6 uur op te staan en te gaan lopen…

Als ge de afgelopen 4 jaar bekijkt zie je dat er in de zomermaanden bedroevend weinig gelopen werd. In augustus zelfs helemaal niks. Vorig jaar had ik nog een excuus (geblesseerd) maar de jaren ervoor niet eigenlijk. In juli werd er de afgelopen jaren amper gemiddeld 12 kilometer gelopen, in september (ook nog een beetje vakantie) gemiddeld 14 km.

Topmaanden zijn maart (80 km), april (73 km) en mei (71 km)(telkens gemiddeld over de vier jaar). Als ik ooit een marathon wil lopen kan ik beter mikken op eentje in het voorjaar precies.

Niet in de grafiek:
Er werd ook gezwommen, zijnde 9 km in februari, daarna hield ik het alweer voor bekeken.
Er werd ook af en toe eens een fietstochtje geregistreerd, waaronder deze leukerd.
En er werden een paar lessen crossfit gedaan. Onder het voornemen om ook eens iets aan die spieren te doen ipv alleen cardio, maar dat blijkt niet zo goed te lukken. Ik heb nog niet de ideale formule gevonden daarvoor.
Alles in totaal goed voor 81 uur 42 minuten sport op 183 dagen. Ofte 27 minuten per dag gemiddeld. Verre van de 40 minuten per dag van Kaat. Anderzijds, als ik al mijn fietsverplaatsingen zou mee rekenen zou ik daar veel gemakkelijker aankomen, denk ik.

Nog steeds op mijn verlanglijst: een start-2-crawl-reeks dat ik eindelijk eens deftig leer zwemmen. En een gespierder lijf, maar daarvoor zal ik dus meer krachttraining moeten doen hé.
Maar soit, al bij al toch zeer content met mijn prestaties. Ik voel me ook geweldig fit, dus daarvoor doen we het. En voor het plezier dat we er aan beleven natuurlijk.

Bike after work Brussel-Gent

Eens van Brussel naar Gent fietsen, dat was er eentje die al lang op mijn verlanglijstje stond. Zo na het werk naar huis fietsen, niet evident als je zo’n 60 km van huis werkt. Maar ook niet onoverkomelijk, als ge kijkt wat andere mensen in het weekend bij elkaar fietsen.

Maar. Twee problemen: de fiets en de route.

De route alleen zoeken, dat zag ik niet zo zitten. Gelukkig was er een paar weken geleden een oproep op onze intranetsite van het GMF. Dat ze een Bike-after-work organiseerden en dat iedereen mocht aansluiten. Leutig. Ik had nog een collega die dat ook al lang eens wou doen, en die zag dat meteen zitten om mee te gaan.

De fiets: ik heb een goeie fiets, daar niet van. Maar het is een zware trekkingfiets waar ik niet bepaald snel mee kan rijden (kosten aan het versnellingsapparaat) en voor zo’n afstanden is dat toch wel nodig, vind ik. Bovendien is hij dus nogal lomp en zwaar (18 kilo!), niet meteen handig om mee te nemen op de trein. Maar! Een paar weken geleden reed ik eens met de fiets naar mijn broer (17 km) en ik vond dat zo leutig dat ik een oproepje had gezet op fb dat ik droomde van een koersfiets en waar ik moest op letten en al. Gelukkig was er Johan, die hem net een nieuwe supersonische machine gekocht had en zijn oud bakske wel wou slijten aan mij. Perfect kader, perfect startprijsje, ikke blij. Maar er moesten wel andere pedalen op, want klikpedalen, dat zag ik niet zitten. Daar zou ik zo mee omvallen. Gewone pedalen werden er geïnstalleerd… de dag voor ik aan het tochtje Brussel-Gent zou beginnen. Op donderdagavond dan nog snel twee proefritjes gedaan (34 km) en op vrijdagmorgen had ik de fiets mee op de trein naar Brussel.

Ne koersvelo! Kan ik nog wat meer fietsen/sporten! #bike

En hup om kwart na vier, wij weg. Collega Bart had zijn koersfiets net iets langer dan ik (drie weken of zo) dus we waren beiden niet echt ervaren. Maar dat hoefde niet, er reden evengoed mensen mee met een gewone fiets, dus het was echt niet zo dat we ons in een wielerpeloton begaven.

... en over Vlaamse kerkwegels III

Eerst werden we Brussel uitgeleid door een ervaren Brusselfietser. Ik fiets regelmatig in Brussel, maar daaraan merk je wel dat Brussel nog minder fietsstad is. Minder voorzieningen en chauffeurs zijn ook niet zo voorzien op fietsers. Het betert wel langzaamaan (de voorzieningen) maar nog veel werk aan de winkel. En de chauffeurs, als die zo’n groep fietsers zien (we waren met 17) dan stoppen die wel. Maar toch, blij dat we Brussel uitwaren en wat minder draaien en keren en stoppen.

We fietsten via de knooppunten. Hele mooie fietswegen. Zalig echt, amper verkeer tegengekomen.
Het tempo was perfect. Niet te snel, niet te traag. Er werd regelmatig gestopt om te wachten op de laatste, te drinken, wat te eten.
Het weer was ideaal. In het begin wat warm misschien, maar de fiets werkt dan wel verkoelend. Mooi weer gehad zonder al te verschroeiende zon.
De fysiek was goed. Ik ben wel wat gewoon om te fietsen natuurlijk en mijn conditie is tip top in orde met al dat geloop. Al waren er natuurlijk wel pijntjes. Zadelpijn en rugpijn vooral. Maar niets dat met een stopje af en toe niet weg te werken viel.

Photo

Op km 50 kwamen we aan de overzetboot van Schellebelle en daar deden we ook een terrasje. Perfect op tijd. En ideaal om daarna aan de resterende 20 kilometer te beginnen. Eindigen op het Scheldepad aan de Gentbrugse Meersen, me zeer bekend want daar loop ik vaak eens.

Er was dan toch nog een attractie voorzien: het veer van Schellebelle - én het terras aan de overkant

De dag nadien was er géén spierpijn, de zadelpijn was ook niet voelbaar in dagelijkse activiteiten. Alleen de rug was eventjes geblokkeerd maar na een uurtje in de hangmat was dat ook gepasseerd. Zeker voor herhaling vatbaar! Op 4 september is er een nieuwe date. Wie gaat mee?

Meer sfeerbeelden: hier!

De rivier

Thé Lau en ik, we go way back.

Ik herinner me nog een momentje dat wij beiden nog op kot zaten en mijn pa ons voerde naar een festivalleke in Aalter. Waar The Scene en The Nits stonden. En we zijn meer dan één keer geweest. Ik herinner me ook een concert van Yasmine in AB, waar Thé Lau een aantal nummertjes kwam meezingen.

Toen bekend werd dat Thé Lau terminaal ziek was, raakte me dat dan ook. Kanker, het blijft een gevoelige snaar raken als uw vader daar ook aan is overleden.

We wilden dan ook bij het afscheidsconcert zijn en we raakten zelfs aan tickets. Tickets voor het aller- allerlaatste concert van één van mijn helden.*

En toen begon het me te dagen. Kan ik dat wel aan? Ga ik me daar geen hele avond een oog staan uitbleiten? Wat doe ik mezelf eigenlijk aan? Ik heb getwijfeld of ik ging gaan, want zelfs 4, 5 jaar na datum is het verlies van een geliefde nog altijd verscheurdend. Te pijnlijk om daar een woord voor te vinden dat beschrijft wat ik voel.

Maar ik ging toch. Ik wilde er echt bij zijn. En het viel mee. Er werd wel eens gebleit. Door het publiek, maar ook door de zanger. Hoe erg moet dat niet zijn, voor de allerlaatste keer in uw leven op een podium uw grootste hits “Blauw” en “Iedereen is van de wereld” te zingen. Maar als het te lastig werd voor de zanger, dan sleurde het publiek er hem door. Magische momenten.

Eén nummer benam me bijna letterlijk de adem. Het was me nooit eerder opgevallen. Hoe Thé Lau dat nummer bracht, dat gevoel. Sedertdien wordt dat nummer hier vaak gespeeld thuis. Door de man, door mij. Meestal voel ik me niet 100% als ik dat nummer opleg. En dan leg ik het gelijk 5 keer na mekaar op. Of tien keer. Iedere keer kippenvel.

Bedankt, Thé, voor al die mooie momenten.

Deze post stond al heel lang in draft. Blij dat hij zo lang in draft heeft gestaan, en dat hij toch nog een paar mooie maanden extra gekregen heeft…

Fietsen: een paar tips om te fietsen met kinderen

In navolging van mijn eerder artikeltje over fietsen: nu specifiek over fietsen met kinderen…

Wees een dictator op de fiets. Kinderen. Ik weet niet hoe het met de uwe zit, maar de mijne luisteren echt niet altijd van de eerste keer naar wat ik vraag. Maar in het verkeer is dat duidelijk, er is meteen ingepompt dat er in het verkeer niet onnozel gedaan wordt. Dat ze meteen moeten luisteren naar wat ik vraag/zeg/eis. En ze doen dat (meestal). Ook het vriendinnetje van Janne, dat iedere week mee rijdt naar de balletles, weet dat ondertussen. Het kind stopt meestal niet met ratelen op de fiets, maar als ik iets vraag, doet ze het ondertussen wel meteen.

Let op in de kinderen hun plaats. Let niet op de vieze plekken op de gezichten en kleren van de kinderen. Dat zijn details. Duizend ogen moet je hebben in het verkeer. Gefocust en attent zijn. Alle mogelijke situaties kunnen inschatten. De verhalen die mijn kinderen op de fiets vertellen, gaan vaak het ene oor in, het andere oor uit, omdat ik me in de eerste plaats concentreer op het verkeer. Al kan ik beiden ondertussen wel goed combineren, zeker op routes die we vaak doen.

Zeg ook voortdurend aan je kinderen waar ze moeten op letten en leg uit waarom “Hier moet je vertragen, want uit die straat kunnen auto’s komen”. “Altijd aan de rechterkant van de weg blijven, ook in bochten. Elk heeft zijn plaats in het verkeer, dat is ons plaatsje”. Enzovoort. Herhaal dat ook vaak, ja, zelfs iedere dag.

Waarschuw kinderen op voorhand Zeker als je een weg neemt die je nog nooit eerder gedaan hebt. “Straks komen we aan een groot druk kruispunt. Ik wil dat je dan goed oplet en goed luistert naar mij”. Janne antwoordt dan meestal: “Joepie, moeilijke dingen, dat vind ik veel leuker, dat is pas een uitdaging!”

Als het de eerste keer is dat kinderen echt in het verkeer gaan, eens oefenen op een rustig moment, zoals op zondag. Of in de vakantie, dan heb je soms wat meer tijd. En als je een vast traject moet doen, zoals naar school fietsen, vooraf een keertje oefenen in het weekend. Of je kan ook je looptenue aandoen en meelopen, dat corrigeert gemakkelijker. En je krijgt bewonderende blikken op school gratis erbij :-)

2015-06-04_1433400012

Rij naast je kind. Maak je groot. Waar dat niet mogelijk is, stuur ik mijn kind meestal voorop (“Janne, gij eerst, en aan de kant blijven, hé”).

Zorg als een leeuwin voor je kinderen. Eis je plaats op. Ik ga soms echt in het midden van de straat rijden om mijn kinderen te beschermen. Dan moeten de auto’s maar wat wachten of vertragen. En dan lach ik lief naar ongeduldige chauffeurs. En meestal valt het nogal mee met die boze chauffeurs, hoor. Ik vind de automobilisten behoorlijk hoffelijk als ze zien dat ik met kinderen op stap ben. Ze laten me al rapper eens door. Waarvoor dank.

Blijf kalm en beheerst. Niet beginnen gillen als het niet nodig is. Als je zelf met schrik fietst, ga je dat zeker en vast over zetten op je kinderen. En dat is zeker en vast nergens goed voor. Daarom: ga zelf ook meer fietsen zodat je meer ervaring krijgt. Pas op, soms roep ik ook in het verkeer. Maar dat is dan enkel als het echt nodig is en ik wil dat ze meteen stoppen. En dat is niet altijd op mijn dochters bedoeld. :-)

Door kinderen zo vroeg in het verkeer te gooien, kweek je weerbaarheid en krijgen ze geen onnodige angsten. Later leren fietsen is veel moeilijker dan er vroeg aan beginnen.

Voor beginnende fietsertjes kan ik ook de follow-me aanraden. Je kan ze dan deels zelf laten fietsen, deels aan jouw fiets koppelen. Ik schreef er al eerder over.

Dat klinkt allemaal heftig en al, maar hé, dat gaat heel goed hier. Enkele dagen geleden reed Sien voor het eerst helemaal alleen naar school. En ze deed dat prima!

En zo fietste de ieniemienie ook helemaal alleen naar school. #sien90210 #bike #fiets #korteritten

Met tijd en geduld kun je de grootste apen van kinders veilig leren fietsen. Ik ken er zo :-)

En onthou wat de juf van Janne zegt: “Ideaal fietsen nu. De auto’s staan toch stil.” Heerlijk.

Jumpsuits

Jumpsuits. De hype van vorige en deze zomer. Ik sta er niet mee. Ik heb er al minstens 200 geprobeerd, ja. Maar iedere jumpsuit slaagt er in om mijn sterke plekken te verdoezelen en mijn zwakke punten in de verf te zetten. Mja, zo doen we het dan maar niet hé.

Mijn kinderen vinden ze heerlijk. Janne heeft een lange en een korte. Heel zomers.

Jump. Jumpsuit. #latergram #jbc

Sientje heeft een lange, in een iets dikkere stof. Ideaal voor frissere lentedagen, zoals vandaag.

Genieten! #zon #efteling #jbc

OK, eerlijk is eerlijk. Een jumpsuit is niet altijd even handig. Sientje krijgt dat niet alleen toe. En als het frissekes is en ge moet naar het toilet zit je wel in je blootje in het toilet.

Maar toch. Zou ik er graag één hebben die me wel past. :-)

Beide jumpsuits kregen we van JBC van de Rainbow City Warriors collectie. Heerlijke dingen. Bij JBC hebben ze vaak leuke en degelijke kinderkledij, beide dochters hebben er wel wat spullen van. Alleen spijtig dat we er geen JBC in het centrum van de stad hebben. Gelukkig is er de webshop!

Dublin. Zotte stad.

Hoe gaat dat, citytrips? Op een zotte zondagavond zit je samen met een paar vrienden en zeg je “pfff, zo nog eens op citytrip gaan, gelijk vroeger, zonder kinderen, dat zou toch eens tof zijn?”. Twee minuten later heb je een datum voor een weekend en zit je achter de PC een bestemming te zoeken. Een paar maand later breng je de kinderen naar school en een paar uur later sta je in Dublin.

Maar wat een zotte stad, Dublin. Veel lawaai ook wel. Maar mooi ook.

Ze hebben er een fantastisch mooie bibliotheek in Trinity College.

Walhalla der boeken #dublin

Sedert kort mogen de holebi’s er ook trouwen.
Holebi celebration #dublin

Ze hebben er pubs. Pubs. Pubs. Niet te tellen hoeveel. Ik dacht dat we in België stevig konden drinken en uitgaan, maar dan moet je eens in Dublin gaan kijken. Ongelooflijke ambiance ook in die pubs, overal bandjes die aan het spelen zijn. Zottekes.

When in Dublin...

Ik dronk er de lekkerste gember-lemon-lemonade ever en nu ga ik op zoek naar een recept om dat zelf ook na te maken. Als ge er één hebt: stuur maar door! Bij Jo burger, ideaal terraske rechtover de ingang van Jameson whiskeybrouwerij. Ook een heerlijke zoete aardappelburger. Als (semi)vegetariër vind je overal uw goesting in Dublin.

Soms drinken wij ook eens geen alcohol. #gingerlemon

Waar ik helemaal lyrisch over ben, is over Avoca. Winkel beneden en helemaal boven kun je eten. We hebben er gebruncht, maar lekker, echt ongelooflijk. Ik bestelde er een groene smoothie en ik was er niet gerust op, want ik had nog nooit een lekkere groene smoothie weten te brouwen. Maar nu weet ik dus dat het wel kan. Zo lekker, niet te doen. (spinazie, boerenkool, appel, peer, munt). En ik kocht de lekkerste granola ever daar. En ik wil ook een dekentje van daar. En hun kookboeken. En al dat lekkers van daar dat ik niet heb kunnen proeven omdat ik al gegeten had. Ik wil een Avoca in Gent!

Wie zet me zo een ontbijtje klaar? #latergram #dublin #avoca #beestiglekker

We huurden er ook fietsen (aanradertje!)

FullSizeRender

En reden naar het gevang. Helaas was de mooiste vleugel wel gesloten wegens restauratie. Indrukwekkend wel.

Sneakin' in the prison cell

Topgezelschap!

IMG_4286

Topweekendje!

Topweekend gehad! #dublin

(Ook al waren er op het thuisfront een aantal dingen die ons zorgen baarden… Het leven is niet altijd mooi, dat zien we de laatste tijd weer meer dan genoeg, helaas)