Sientje is vandaag exact één maand oud, tijd voor het bevallingsverhaal! Trouwens, om haar één maand te vieren sliep ze vannacht van half twaalf tot half acht. In één keer hé! Niet slecht, zowaar!

(Lees meer …)

Krampjes bij baby’s… Ze hebben er allemaal mee te maken, de ene al meer dan de andere. Wat doen we hier bij krampjes? Een overzicht.

Basisdingen:

• Goed aanleggen bij de borstvoeding. Zorgen dat ze niet te veel lucht binnen krijgen.
• Bij de fles erop letten dat de bereiding correct gebeurt en ze niet te veel lucht binnen krijgen. Geen brokkenpap. En verder kan je onbeperkt experimenteren met flessen, spenen en poeders.
• Laten boeren na het eten. Al klinkt dat simpeler dan het is. Baby op schouder leggen en zachte tikjes geven op het rugske. Maar hoe lang doet ge dat hé? Sien is er gelukkig behoorlijk goed in, in het boertjes laten! :-)

Helpt altijd:

• Wiegen en rondwandelen. Al wordt dat na een tijd lastig en dan is er hulp van …
• De tricot slen: kindje insteken en rondwandelen. En ondertussen opruimen met één hand. De andere hand heb je nodig om over het rugske te wrijven. Of het hoofdje te ondersteunen, dat hebben ze ook graag. En als ge uw huis beu gezien zijt, kunt ge nog altijd buiten een wandelingske maken. Nadeel: ge kunt zoveel rondwandelen dat ge zelf niet aan rust toekomt. Anderzijds: ik ben hier al menigmaal in slaap gesukkeld met kind in draagdoek op mij. Veiliger dan dat kunnen ze niet zitten.
• Baby tegen uw opgetrokken knieën leggen en achterwaartse fietsbewegingen maken. Met de beentjes van de baby, hé, niet met die van u. Of buikje masseren, al is die van mij daar geen liefhebber van. Die van mij houdt er meer van dat ik haar armpjes voor haar borstje fixeer en een beetje weerstand bied.
• Op buikje leggen: tegenwoordig mag dat dus weer. Meer zelfs, ze raden het me overal aan (kraamkliniek, kinderarts, Kind & Gezin). Wel onder toezicht. Overdag je baby dus regelmatig eens op zijn/haar buikje leggen. Het is goed voor de darmpjes.
• Inbakeren: in de doekjes van Redcastle of in het slaapzakje van Puckababy. Er bestaan er wellicht nog andere. Kindjes met krampjes slaan al eens wild om zich heen en kunnen zo zichzelf wakker slaan. En een inbakerdoek geeft hen dat warme, geborgen gevoel van in de buik. Sientje is fan van de Puckababy omdat ze haar armpjes graag voor haar houdt.

Nog:

• Babyfen/Balyfen. Bij Janne was het nog Babyfen, op basis van venkel en ik vond dat dat goed hielp. Nu mag dat blijkbaar niet meer en is het Balyfen en het helpt gelijk hoegenaamd niet. Volgens de meter van mijn jongste is er ook nog Colikind, en werkt dat heel goed.
• De ostheopaat: nooit slecht, eens met uw borelingkse langs gaan bij een ostheopaat. Onder het motto baat het niet, dan schaadt het niet.
• Een kersenpitkussentje: bij de Super Papa-doos van onze ziekenbond zat een klein kersenpitkussentje, juist op maat van Sientje. Een beetje warmte doet duidelijk deugd tegen de krampjes. Wel een waarschuwing: uw kersenpitje mag niet te warm zijn want baby’s kunnen zich sneller verbranden. Liever maar een lauw kersenpitje dus!
• Een tuut: Sientje is er nog altijd niet dol op, op de tuut, maar bij momenten kan een tuut toch zo’n troost bieden…

Borstvoeding:
Wat de borstvoeding betreft kan je vanalles laten van eten. De meest courante zijn:

• Niet te pikant eten
• Ajuinen, prei, paprika’s en kolen vermijden
• Geen citrusvruchten.
• Chocolade beperken: helpt het niet tegen de krampjes, dan toch tegen de kilo’s.

Maar ge kunt nog verder gaan:

• Melk: alle melkproducten vermijden. Een hele opgave toch wel want melk zit overal in.
• Alle gluten gaan vermijden: geen brood, geen pasta, …

Maar bon, waar eindigt ge op den duur hé. In een dieet dat je alleen nog witte rijst eet of zo. Het kan, maar het lijkt me ook niet zo gezond. En uiteindelijk weet je nooit echt zeker waaraan het ligt. Ge kunt daarin zo ver gaan als je wilt, maar toch een beetje gezond verstand gebruiken.

Ik drink ook dagelijks een tas Weleda borstvoedingsthee, omdat dat lekkere thee is. Daar zit ook venkel in en alles wat met venkel te maken heeft zou goed zijn tegen de krampjes. Ge kunt dus ook eens iets klaar maken met venkel. Of uw baby een beetje venkelthee geven.

Tips die ik gelezen heb maar nog niet uitgeprobeerd:

• Een badje geven. Mja, daar worden ze altijd moe van, dat zal dus ook wel helpen zeker.

Sientje heeft toch al veel minder last van de krampjes. Ligt het aan de chocolade, aan mijn uitgebreide trukendoos of is ze er al doorgegroeid? Ik weet het niet, maar als Ãœberblogmoeder (mwhoehaha) wou ik jullie toch mijn lijstje met tips meegeven.

En, hebben jullie nog tips?

Bij Janne gebeurde dat nog thuis, nu gingen we tot daar. Een mooie lentewandeling, maar wel behoorlijk koud.

Omdat de test best lukt als ze slapen, mocht ze blijven zitten in de draagdoek:

En een paar minuten later bleek dat alles oké is!

Park beetje scheef zetten, kwestie om het naar omhoog komen van de melk wat tegen te gaan: doosjes erwten onder de poten van uw park zetten, is gemakkelijker dan boeken. Van die kleintjes hé, zodat uw park toch niet te schuin omhoog komt te staan. Die doosjes gaan dat toch wel houden onder de druk van dat park zeker?

Sientje was/is er ééntje met een enorme huidhonger. De eerste week wou ze continu bij mij liggen. Ook om te slapen ’s nachts. Aangezien de mama zelf niet zo goed slaapt met een baby in haar armen wilden we dat eerst en vooral aanpassen. Ze werd eerst ingebakerd in de Redcastledoekjes die we in bruikleen kregen van de meter: een succes. Sedertdien heb ik mijn bed weer voor mezelf. En voor Peter natuurlijk.
Maar madam wrikkelde ze zich daaruit want ze houdt liever haar armpjes voor haar borst. Maar ook al van de meter (handig, zo’n meter die zelf net een dochter heeft) kreeg ik ook een Puckababy-slaapzakje en dat blijkt nog beter te zijn voor Sientje. Het is toch allemaal een beetje zoeken in het begin, hé.

Wat de krampjes betreft: daar heeft Sien bij momenten vreed veel last van. Ik ga eens een post aanmaken met wat ik al allemaal geprobeerd heb en wat mijn ervaringen zijn. Maar in het algemeen heb ik de indruk dat (a) mijn chocoladedieet helpt (ik wil dat gewoon ook denken, want anders doe ik niet voort natuurlijk) en (b) ik de krampjes gemakkelijker onder controle kan krijgen. Met mijn 700 truukjes. Er werkt er altijd wel eentje. Het is alleen te hopen dat je hem snel vindt. :-)

Al twee dagen Janne gaan halen met Sientje mee. Mijn grootste vrees.
Vorige week ging ik Janne eens halen met de auto, omdat ik van ergens anders kwam. Sientje in de maxi-cosi (neen, ik durf mijn kind niet achterlaten in de auto, neen) en Janne weigerde om te stappen. Scènes! Een kind van twee dat niet wil stappen, dat stapt dus ook niet hé. Ge kunt dat natuurlijk altijd over de grond slepen, maar dat toont niet zo fraai. En onderhandelen wou ook al niet lukken. Na een minuut of tien heb ik me laten helpen door een andere mama die Sientje naar beneden bracht en ik een tegenspartelende Janne.
Maar normaal gezien gaan we dus te voet want de crèche is echt belachelijk dicht (100 meter of zo). Sientje in de draagdoek, Janne te voet of in de buggy. Als ze dan niet wil stappen, kan ik haar daar nog in krijgen, hoewel ze liever naast de buggy stapt. Maar Janne heeft zich al twee dagen gedragen als een super voorbeeldig kindje. Wat ik dan ook beloond heb met eendjes kijken. Als ze de halve weg al vraagt: “Naar kiek kijken, mama?” kan ik daar ook niet aan weerstaan. Ja, Janne zegt consequent “kiek” tegen een eend.

Oh en ook: ik kan nu ook wandelend borstvoeding geven en heb dan nog één hand vrij om vanalles te doen. Mogelijkheden dat dat schept, maat! Al is het natuurlijk het leukst en handigste in een knus plekje in de zetel.

In januari is het er niet van gekomen, daarom nu twee maanden ineens.

De eerste baby van dit jaar: Bas, broertje van Stan, die al eerder in dit lijstje voorkwam. Geboren op 14 januari en daarmee de eerste baby voor dit jaar in dit lijstje.

De dag erna was het de beurt aan Sofie, ook wel Gentse schepen voor werk en economie. Het lijkt wel gisteren dat we aan elkaar opbiechtten dat we net zwanger waren. :-) Veertien maanden na haar dochtertje Fien schonk ze nu het leven aan een zoontje Jef. Vorige week kwam ze hier op bezoek, een flink bazeke al!

Daarna was er mijn buurvrouw Sofie. Ze beviel een week of drie te vroeg van een zoontje Yann. En als het een dochter was zou het een Yanne geweest zijn. Heel grappig: de hele buurt leefde mee wie eerst zou zijn, Sofie of ik. Terwijl het voor mij al lang duidelijk was dat Sofie met glans zou winnen :-). Gisteren was er buurtbrunch, maar het leek een beetje op de BuurtBabyBrunchBorrel, met die twee kleine petoetjes.

Daarna was het eindelijk mijn beurt. Sientje kwam er na lang wachten! Maar iets eerder die dag beviel ons Babs van een eerste zoontje, Simon.

En de dag erna was het de beurt aan Annava die zo vriendelijk was om haar baby op te houden tot die van mij er uit was. Emiel werd geboren, die al een hele rij broers en zusjes klaar staan heeft voor hem: Mira, Menno, Mia, Minne en Doris.

En toen was er Annelies. Moest ook weer veel te lang wachten naar haar gedacht. Tja, sommige mensen is het blijkbaar niet gegeven om voor hun termijn te bevallen. Edoch, ze zette een zeer flinke zoon Linus op de wereld: 4400 gram! Broertje van Fiona.

En ten slotte was het ook de beurt aan Koentje en Siegrid. Ook zij moesten lang wachten: op 24 februari (ook een dag of tien te laat dacht ik) werd Wobbe geboren, hun eerste zoontje.

Allemaal proficiat!

En valt er u iets op? Acht baby’s: zeven jongens en Sien is het enige meisje. Die gaat keuze hebben gelijk zot jong, later. Vechten gaan ze voor haar!

2010
stand jongens-meisjes: 7-1
14/01/10: Bas
15/01/10: Jef
27/01/10: Yann
09/02/10: Simon
09/02/10: Sien
10/02/10: Emiel
18/02/10: Linus
24/02/10: Wobbe

De baby’s van 2007, 2008 en 2009
(Lees meer …)

Mijn 33e verjaardag is ondertussen geruisloos gepasseerd. Het was een ietwat eigenaardige verjaardag. Opgestaan met 38.4° koorts. Voor iemand die niet snel koorts maakt is dit al enigszins een alarmsignaal: borstontsteking met koorts. Van de borst geen last, maar van de koorts des te meer. Al mijn gewrichten rammelen dan. Het enige wat je dan echt kunt doen, is rusten. De kraamzorg gevraagd om eten te maken voor het bezoek die avond. Peter op stap gestuurd met Janne. En de hele dag zo veel mogelijk geslapen. Edoch, toch een vergadering gedaan en dat had ik beter niet gedaan: dat was voldoende om ’s avonds helemaal te sneuvelen. Ons bezoek mocht toch komen hoor, ik wou toch iets aan mijn verjaardag hebben. En het waren goeie vrienden, die mogen u al eens ziek zien. En die vonden dat niet erg dat ik onder mijn dekentje bleef liggen. Ik heb zelf niks gegeten, ik lag ondertussen te sterven in de zetel met ondertussen 39.2° koorts. Maar toen ging het alsmaar beter en sedertdien is de koorts weggebleven. Oef.

En een schoon t-shirtje gekregen. En een cd van Tom McRae. En een bon voor een leuke winkel waar ik over een paar maanden eens naartoe zal trekken. Dus het was toch nog een leuke verjaardag.

Gisteren was er dan een familiefeest. En vandaag een buurtbrunch. En daarna officieel babybezoek van andere mensen uit de buurt. Tristan en Janne waren weer geweldig :-)

Druk genoeg dus, als ge nog geen drie weken geleden bevallen zijt en net een borstontsteking verteerd hebt. Morgen proberen een beetje bij te rusten. Al begint morgen manlief weer te werken. Dat zal allemaal wel lukken, daar niet van. Alleen Janne van en naar de crèche brengen, daar zit ik wat mee in. Maar op één of andere manier zal me dat ook wel weer allemaal lukken. Gelijk altijd. :-)

Op bezoek gaan bij de kinderarts en uw kind bij het naar binnen gaan uit de Maxi Cosi op zijn hoofd laten petoeteren. Waardoor de kinderarts een bleitend kind moest oprapen. Gelukkig dat het mij niet overkomen is, edoch wel de mensen voor mij. Ouders in alle staten, allez, ge kent dat wel.

Enfin, eens een check-up gedaan en eens met al mijn overbezorgde-mama-vraagjes naar de kinderarts getrokken. Ik voelde me wel een klein beetje belachelijk, want ‘t waren misschien nogal onnozele vraagjes, m’enfin. Als ge nog maar goed twee weken mama zijt, dan mag dat. Ook al is het uw tweede, ja.

Familiekwaal 1: een ontstoken oogje. Janne brengt het één na het ander mee naar huis, om dat op geregelde tijdstippen ook eens over te zetten op ons. Sien deed nog beter: zij werd er mee geboren. Ondanks herhaaldelijk spoelen, was er geen beterschap. Waarschijnlijk een ontstoken traankliertje, antibioticadruppelkes en het zou verholpen moeten zijn.

Familiekwaal 2: snotneus. Gekregen van oppersnotneus Janne. Janne ziet haar zus heel graag, geeft haar zoenen en wil soms al eens neuze-neuze doen. Met als gevolg de eerste snotneus voor Sien, op amper twee weken. Het is niet omdat ge uw kind borstvoeding geeft dat ze immuun zijn voor snotneuzen. Enfin, zo’n snotterend borelingske, ik vind dat dus ontzettend zielig. Zeker als ze om adem snakt in haar slaap, ochgere. Spoelen, Nesivine en een eucalyptusbalsemke voor op het kind haar borstje. Tuurlijk wist ik dat allemaal al, maar ik wou toch eens checken of Nesivine bijvoorbeeld wel al mocht.

Voor de rest kan ik niet klagen van dat kind: dat eet en dat groeit (al 3850 gram zwaar), dat doet ’s nachts al nachten van 6 à 7 uur (eigenlijk al van in het begin). Overdag wou ze nogal veel op ons slapen, maar sedert we haar op haar buikje in het park leggen, gaat dat beter. En dat mag tegenwoordig zelfs van Kind en Gezin, als ge der bij zijt tenminste.

En soms krampjes, hé. De laatste twee dagen was het precies erger, misschien door mijn overdosis paaseitjes en de chocoladetaart van Tartes de Francoise? Of door de halve liter vers geperst fruitsap die ik gisteren naar binnen gekapt heb?
We gaan dat dus de komende dagen eens weren en zien wat dat uithaalt. En als het niet helpt tegen de krampjes, dan helpt het misschien wel mijn laatste kilo’s weg.
Enfin, ik wist dus niet dat chocolade slecht kan zijn voor de borstvoeding. In de tijd bij Janne ook massa’s chocolade gegeten. Ik begin te denken dat dat kind krampjes had in plaats van reflux. Hoewel, eerst eens afwachten of ik een paaseiloze Pasen moet doorstaan.

Mijn postje over de gepersonaliseerde cadeautjes was zondag nog niet online of mijn nichtje van de camping kwam ook af met iets wijs:

Creatieve dames, ge kunt daar alleen maar blij om zijn!

Straks is er gemeenteraad, maar niet voor mij. Deze keer laat ik me vervangen. Bij Janne heb ik dat niet gedaan en toen nam ik haar de eerste drie maanden mee naar de gemeenteraad. Maar dat was precies toch iets zwaarder dan verwacht. Een mens leert uit zijn fouten en deze keer dus wél een vervangingsperiode. Normaal gezien hervat ik vanaf 14 april mijn “politieke activiteiten”. Nog een goeie zeven weken totale mama dus.

En ik word in de gemeenteraad trouwens vervangen door Mieke Bouve, die voor mij voor eeuwig door het leven zal gaan als An van Merlina. Serieus zeg, ik ben daar mee groot geworden met “Merlina”. En nu vervangt An van “Merlina” mij zowaar, zij het tijdelijk. Boogschutter roept Waterman…

Omdat we niet kunnen onderdoen voor kind één natuurlijk. :-)

Sien: daarover las je hier al alles

Marieke: naam die de meter gekozen heeft. Ze weet namelijk dat wij nogal zot zijn van Jacques Brel, en het is een bijzonder mooie naam.

Martha: naam die de peter gekozen heeft. Iets uit een film, die we nog moeten zien (Bella Martha). Ook een mooie naam.

Elke: die naam kreeg Janne ook al mee. Door het plotse overlijden van mijn zus één maand geleden krijgt Sientje die naam ook mee. Als eerbetoon aan haar tante.

Jipke: omdat dat de naam was waaronder Sientje bekend was voor 9 februari. Jip en Janneke, van Annie M.G. Schmidt.

Peter schreef ook al over Sien haar voornamen. Nu haar nog gaan aangeven. Hij heeft nog een paar dagen. Hij vraagt zich wel eens af wat er gebeurt als je je kind niet op tijd aangeeft. Als hij het maar niet gaat uittesten :-)