Lastig

Gisteren gaan lopen aan de Watersportbaan. ‘k Was nog maar vertrokken en ik kwam Anneleen tegen, waarmee ik normaal voor het eerst zou gaan lopen. Maar door misverstanden waren we elkaar mislopen! Bon, heb me dan maar in haar richting gedraaid en in de voor mij tegengestelde richting gelopen. Da’s wel effe raar, en ik vind “mijn” richting eigenlijk veel beter. Anneleen was al snel klaar met haar toerke en dan liep ik alleen verder. De spinning van de avond ervoor zat nog in mijn beentjes en het was verschroeiend heet, en die combinatie maakte het geheel erg lastig. Nochthans voortdurend mooi binnen mijn traningswaarden gebleven. Maar stoppen staat niet in mijn woordenboek! Het rondje uitgelopen maar dan wijselijk besloten om er geen tweede meer te beginnen!

Foto

De vraag was al een paar keer gerezen om een foto van me op mijn blog te zetten, zodat andere lopers me kunnen herkennen op wedstrijden of evenementen. Gelieve dan wel even te zwaaien naar mij en je kenbaar te maken, hé. Misschien moeten we maar eens een code afspreken. :-)

Bij deze dus een foto van mij. Geen loopfoto, daar de enige loopfoto die tot nog toe bestaat van mij reeds op deze blog gepubliceerd werd. Maar dat was niet de duidelijkste foto.

Deze foto dateert wel al van een paar jaar geleden! En zowaar een bijna naakt-foto! :-)
Ik ben hier en daar een beetje veranderd, maar niet zo veel! :-)

Onvoorziene omstandigheden

Gisteren had ik een dagje verlof. Een echte Gentenaar moet dan bekomen van de Gentse Feesten (en vooral de laatste dag). Niet dat het zwaar was geweest, maar toch laat genoeg om een dagje verlof voor te nemen. En om te genieten van het mooie weer!
Ik dus om vier uur ‘s middags gegeten en mijn plan was om een uur of 8 te gaan lopen, een 10-tal kilometer op het gemak. Maar dat was buiten mijn ouders gerekend, die plots op bezoek gingen komen. Het was toen zeven uur, ik had nog net de tijd om 5 kilometer te doen. Ik ging er dan maar een snelle 5 kilometer van maken (rond de 30 min), maar dat was dan weer buiten mijn lichaam gerekend, want mijn milt protesteerde luid tegen de nog niet helemaal verteerde spaghetti!
Alweer een les bijgeleerd: mijn eten moet minstens een uur of 5 binnen zijn als ik ga lopen en ik mag niet bellen naar mijn ouders vlak voor ik ga lopen! :-)Niet dat ik niet blij was dat ze er waren, hoor, mijn pa kwam speciaal af om mijn poort te herstellen. Merci!

Druk weekend

Op vrijdagavond ben ik twee rondjes gaan lopen rond de Watersportbaan. 10 km dus. Op het gemak en naar het hartje geluisterd dus maar in 1:14:17. Maar de tijd deed er niet echt toe. Het was behoorlijk warm, maar daar hou ik wel van en ik had voldoende drank mee.

Zaterdag ben ik ter beloning van mezelf eens naar de Intersport geweest en daar de laatste solden meegeplukt. Een loopshort en loop-T-shirt van Nike. Intersport is geweldig, daar hebben veel meer en bovendien hebben ze afdelingen per sport. Een heel deel van de winkel alleen Running, waaw! Direct een overzicht en je moet niet overal gaan zoeken…

Op zondag tenslotte stond er nog eens een wandeltraining op het programma, want binnen drie weken is het Dodentocht en ik moet toch een beetje voorbereid zijn. 7 uur aan één stuk door gewandeld langs bossen, paadjes water (en af en toe een drukke baan). Goed voor ongeveer 38 km denk ik. Volgende zaterdag nog een laatste uitgebreide wandeling voor Bornem. Na Bornem houden we het wandelen echt wel voor bekeken, want lopen is toch wel leuker dan wandelen!

Marleen

De uitslag staat online van de Sanex-Run! Ik ben 236ste op 330 deelnemers! Er kwamen er nog bijna 100 achter mij! En die 235 voor mij, ach… die haal ik ooit wel in! :-)
Marleen Renders was blijkbaar ook van de partij, ze eindigde in 15:20, da’s bijna 2 keer zo snel als ik. Volgende keer gebruik ik haar als “treintje”! :-)

Lopen wordt voor vandaag uitgesteld tot de avond, ga wachten op iets frissere temperaturen… en eventueel beschutting voor de zon in de Blaarmeersen.

Winegums

Ik ben verlekkerd op winegums. Ik kan gemakkelijk zo’n zak in één keer opeten. Alleen de echte (Red Band, nu in dozen).
En kijk eens wat ik allemaal vind op het Chat’n Run forum:

“wat is dat toch met die winegums? helpt dat dan echt zo goed als druivesuiker ofzo? en heeft dat ook zin voor een opkikker tijdens korte afstanden? zoals een 10km loop of een duurloop van 1-1:30 ??”
(nota van mij: korte afstanden? 10 km?)

“De winegums zorgen voor een tijdelijke stijging van de bloedsuikerspiegel. Verder bevatten ze geen vet. Tijdens een wedstrijd kun je een hongergevoel krijgen als gevolg van de verlaging van je bloedsuikerspiegel. Tijdens inspanning verlaagt deze namelijk altijd. Een winegum kan dat een beetje wegwerken. ” (joepie, geen vet!)

“Probeer het maar eens uit. Het heeft mij in ieder geval op het juiste spoor gezet om op de langere afstanden in balans te blijven. Voor kortere afstanden tot 10km zie ik zelf inderdaad niet zoveel toegevoegde waarde.”
(Eens uitproberen? dat moeten ze me geen twee keer vragen! Toegevoegde waarde: dat het zo lekker is!!)

‘s Avonds eens gekeken in de winkel en inderdaad: winegums bestaan voor 78% uit koolhydraden en slechts 0,17% vet! Maar ik heb er toch geen gekocht!
Nog een reden om te gaan trainen op langere afstanden… een goed excuus om winegums te kopen! :-))

Blaarmeersen

Effe updaten: Maandag heb ik een kort loopje gedaan van twee toerkes. Had wel last van pijnlijke spieren, je weet dan plots weer waarom stretchen zo belangrijk is. In het vervolg stretch ik zelfs in de gietende regen!

Gisteren ben ik, ondanks de late uurtjes op de Gentse Feesten toch gaan lopen. Mijn vriend verklaarde me goed zot dat ik ging lopen, terwijl we net op waren. Dat was wel al om twee uur ‘s middags! :-) Maar bon, ik voelde me goed dus ik ging lopen.
Ik wou eens een andere locatie proberen dus ging ik naar de Bourgoyen. Dat vond ik wel een mooi domein, maar ik zou er de enige loper geweest zijn. Dat zag ik niet zitten, dus ben ik naar de Blaarmeersen gegaan. Ik was er nog wel geweest, maar nog niet om te lopen. Vond het een meevaller. Heel gevarieerd mooi terrein. Alleen dat strand heb ik wat vermeden, er zat teveel volk en ik wou niet dat ze mijn zwoegen massaal aanschouwden! :-)
Twee rondjes heb ik gedaan, goed voor 6 kilometer lopen en 23 kilometer fietsen. Ik wou eigenlijk nog een rondje lopen (3 km) maar mijn drank was op, het was bloedheet en er kwamen nog vrienden op bezoek.

Sanex Run Oostende

Vanmiddag meegedaan aan de Sanex Run. Gewoon Run, want het was niet alleen voor Ladies, zoals ik dacht, mannen mochten ook meedoen. Maar het overgrote deel waren wel Ladies. S. liep toch niet mee, want ze was niet helemaal topfit, ze had deze week een verkoudheid opgelopen in deze prachtige zomer! :-) Maar ze was wel mee op te supporteren voor mij, mijn tas te dragen en een foto te nemen.
Ik was weeral zeer zenuwachtig. Bij de opwarming (er was een groepsopwarming, was wel leuk) zag ik het weeral niet meer zitten. Maar ik had betaald dus ik zou nu meelopen ook. Bovendien weet ik ook wel dat het behoorlijk stom is om zenuwachtig te zijn voor een wedstrijd als deze. Ik heb er gewoon niets mee te verliezen en laatste word ik toch niet. De eerste 500 meter zat mijn maag nog steeds in de knoop van de stress, maar toen aangezien ik nog steeds mensen inhaalde begon het toen beter te gaan. Toen viel de stress van me en kon ik volledig ontspannen lopen. En het ging lekker.
Er was wel het dorstprobleem. Ik had al dorst vóór de wedstrijd (wat geen goed deed aan mijn zenuwen). Iets te veel druivesuiker gegeten en S. was er al vandoor met mijn flesje water. Ik heb dan gewoon een wildvreemde mens gevraagd of ik eens van zijn flesje water mocht drinken. Voor het geval hij dit leest: dikke merci! Halverwege kregen wel wel water. Zo heb ik voor de eerste keer ook ervaren dat drinken uit een bekertje eigenlijk zo goed als onmogelijk is. Volgende keer hou ik mijn flesje water bij tot aan de start!
Eigenlijk vind ik mezelf wel een “lepe” loopster. Ik hang altijd achter mensen die iets sneller lopen, gebruik deze als “treintje” en als zij vertragen ga ik er gewoon voorbij. Zo heb ik meestal nog een eindsprintje in de benen en dan loop ik mijn “treintje” ook altijd genadeloos voorbij! :-) Leuk aan zo’n treintje is dat ik helemaal niet het gevoel heb dat ik me forceer, ik vind het gewoon gemakkelijker om achter iemand te lopen.
Halverwege de wedstrijd begon het lichtjes te regenen, tegen dat ik aankwam begon het te plenzen. Dat was wel jammer, want ik had graag wat degelijker gestretched, wat gekeken naar diegenen die na mij aankwamen, wat gezellig uitgeblazen. Nu was het snel de K-way aantrekken en drogere oorden opzoeken.
Mijn tijd: volgens mijn chrono 28:15, wel geen 5 km maar maar 4,8 km. Een behoorlijke tijd, dat wel. Ik ben hier zeer tevreden mee! Ik liep ongeveer zo snel als vorige week, nochthans had ik het gevoel dat ik eerder traag liep.
Ondanks de zenuwen die voorafgaan aan zo’n wedstrijd smaakt dit toch wel naar meer! En om dit te vieren: een eerste keer een (wazige) foto van mij op deze blog. Ik ben het meisje met het blauwe T-shirt, in het midden van de foto)

@ Ruthje: met deze tijd moet je mijn naam kunnen terugvinden in de uitslagen! :-)))

Ultraloop

Gisteren zag ik een topic op Sporza over een ultraloop in Amerika. Geen gewone ultraloop, voor zover je een ultraloop gewoon kunt noemen natuurlijk. Een ultraloop in woestijnachtig gebied, met onderweg heel wat gevaarlijke adders en andere beestjes in een temperatuur van meer dan veertig graden. Over een afstand van maar liefst 216 km!!! In Amerika moet alles altijd groter, straffer en meer zijn, hé.
Een 75-tal lopers zijn er aan begonnen, hoeveel er het einde gehaald hebben dat weet ik niet. De overgelukkige winnaar (ik zou ook content zijn dat ik er ben) had er maar liefst 27 uur over gedaan, wat toch een respectabele gemiddelde snelheid van 10 km per uur opleverde.

Ze zeggen van lopers soms dat ze een beetje gek zijn maar me volgens mij is dat voor ultralopers toch echt wel een beetje het geval.

Ik stel me daar eigenlijk wel wat vragen bij. Een ultraloop lijkt me echt niet meer gezond. Volgens mij is een marathon lopen echt wel het maximum wat een mens moet gaan lopen.

Maar ja, ik heb niet echt veel recht van spreken zeker als ik ga meedoen aan de Dodentocht? :-)

Bekentenis

Vandaag heb ik mijn trainingsmaatje maar eens bekend dat ik een loopblog heb. De eerste postings gingen over het zoeken van een loopmaatje, omdat samen lopen toch leuker is dan alleen. Nou dat loopmaatje heb ik wel gevonden. Het leuke is dat we echt wel goed overeenkomen, we hebben zowat dezelfde vorm van humor en we delen zelf verschillende vreemde hersenkronkels waarover ik nu niet ga uitweiden! :-)
Ik durfde mijn trainingsmaatje niet van bij het begin confronteren met deze blog, wist immers niet of ze zoiets wel leuk zou vinden. Maar nu weet ze het dus, ze is misschien nu zelfs aan het kijken! Alleszins, S., het is leuk om met jou te trainen (en te zeveren) en dat we nog maar veel kilometerkes doen. (Straks word ik melig!)
Nu de andere mensen uit mijn omgeving weten ook niet van deze blog af, hoor. Ik wou daar nog wat mee wachten, eerst even zien of ik dat lopen wel zou volhouden. Ik wou me niet compleet belachelijk maken. Maar nu ik al 10 kilometer kan lopen en de 5 kilometer in minder dan een half uur loop, durf ik er wel voor uitkomen, want ik ben best trots op mijn prestaties!
Vanavond maar eens een bekentenis doen bij mijn vriendje! :-)

Nog even een updateje: vanmiddag vier rondjes gelopen. Dat zijn toch wel een dikke 5 kilometer, denk ik.
Gevonden op internet over ons looproute: (www.runtheplanet.com)
“If you are staying in the centre of Brussels, the Parc royal, in front of the Palais royal, is the place to run. Although very small (1 sqm), there are various paths and it can be funny for some miles (not for a very long run). A lot of runners, especially during lunch time.”