Vermoeid

Vrijdag 10 km gelopen. Ik heb eens wat doorgelopen, want vond dat ik de laatste tijd trager en trager liep. OK, het volhouden is ook belangrijk, maar had het gevoel dat ik achteruit ging.

Zondag wou ik dan nog eens 10 km lopen. Maar voelde me niet echt goed toen ik opstond en ben maar wat teruggekropen in mijn dan. Moest toen naar een bbq, die natuurlijk de rest van de dag zwaar op mijn maag gelegen heeft. Niet gaan lopen dus.

Vandaag drie snelle rondjes in het park gelopen. Ik plan deze week een drukke loopweek. Iedere dag gaan lopen, de ene keer al wat meer dan de andere keer. Behalve op vrijdag, dan ga ik kijken naar het lopen. (Memorial Van Damme).

Ik ga bij nader inzien toch maar niet meedoen aan de halve marathon op 19/09. Ik ga me degelijk voorbereiden op die in mei. Dat zal veruit het beste zijn, denk ik. Dan doe ik tussendoor nog wat 10 km/miles wedstrijdjes en zo.

Coupure

Ik heb gisteren ter afwisseling eens aan de Coupure gelopen. Een vriend van me loopt daar regelmatig, vandaar. Was best wel aangenaam. Er valt meer te zien dan aan de Watersportbaan, maar je word ook meer gezien natuurlijk. En dat vind ik iets minder leuk! :-)
Er waren wel wat andere lopers, maar niet zo veel.
Ik heb 45 minuutjes gelopen. Halverwege ben ik even gestopt om mijn rug te stretchen. Ik heb soms last van lage rugpijn bij het lopen. Ik ga maar eens wat oefeningetjes doen om die rugspieren te verstevigen en dan zal het ergste leed geleden zijn hoop ik.
Dit plannetje van de Coupure is al iets ouder…

Beetje reclame

Volgende week in de Aldi: loperskledij! Loopjasje (€11,59), loopbroek (€9,59) en looptruitje (€8,99). Of ze van de bovenstebeste kwaliteit zijn weet ik niet (betwijfel ik) maar alleszins, voor dat geld kan je niet sukkelen. En het ziet er nog niet slecht uit ook! Om mee te beginnen zeker goed genoeg!
Iemand ervaring mee?
(meer info: www.aldi.com)

Defar

Gisterenavond rond 21.00u nog zitten twijfelen of ik zou gaan lopen of niet. Maar het begon al donker te worden en wat te regenen… Hmmm… toch maar niet. Ik zet de TV aan en de 5 km voor vrouwen zou net beginnen op de Olympische Spelen. Nou, in de plaats van er zelf 5 te lopen dan maar kijken, hé. Straf, hoor, wat die dames deden! En zo jonge meisjes nog!
De winnares Defar deed er amper 14:45 over en da’s nog niet eens het wereldrecord. Nou, mijn persoonlijk record is 29:40, ahum da’s ietske trager! :-)

Ben dan maar vandaag over de middag gaan lopen, want al mijn avonden deze week zitten ongeveer vol. Vier rondjes, 39 minuutjes. Leuk weer: fris, beetje regen, maar niet te veel. Toch ook voordelen aan deze halfslachtige zomer.

MP3-speler

Normaal ga ik altijd op zondagmorgen gaan lopen. Maar gisteren was ik wel heel vroeg wakker (8 uur verdorie, en dat op zondagmorgen) maar ik besloot maar eens te wachten met gaan lopen tot in de namiddag. Dat had ik dus beter niet gedaan, want in de namiddag bleek het plots veel te warm om te gaan lopen. Dus ben ik pas om 18 uur vertrokken. Ik verwachtte nog volk tegen een uur of 8 en ik was van plan om 10 kilometer te lopen (en daar doe ik wel 1.15u over). Eénmaal aan het lopen begon het weer te malen in mijn hoofd, dat ik zeker nog moest douchen ervoor en dat ik dan geen tijd genoeg zou hebben. En dus ben ik maar op 8 kilometer gestopt. En niet onterecht want ik was net uit de douche als mijn bezoek er was. In het vervolg vertrek ik minstens drie uur vooraleer ik bezoek heb om te gaan lopen!

Het was trouwens de eerste keer dat ik mijn MP3-speler meenam om te gaan lopen.
Conclusie:
* ik heb geen MP3-speler nodig om te lopen. Het hinderde me niet. Maar is even leuk zonder. Hoewel, bij langere afstanden toch wel aangenaam.
* ik moet nog op zoek gaan naar de juiste loopmuziek. Tips altijd welkom!
* soms iets moeilijker om hartslag te controleren, want op snellere muziek ga ik sneller lopen. Maar ik ga nu ook geen slows beginnen spelen terwijl ik loop! :-)

Geen triatlon

Vrijdag had ik een dagje verlof en ik ben dan de dag gestart met een 5-km tochtje langs de Watersportbaan. Echt vlot ging het niet, dus heb ik maar besloten om de triatlon te annuleren. Ik heb namelijk niet het gevoel dat ik zondag voluit zou kunnen gaan, dus dan liever niet. Ik ga nu trouwens niet te veel wedstrijdjes meer doen. Zou echt eens willen testen hoe ik reageer op 15 en zelfs 20 km, heel langzame duurloop. Want ik zou eigenlijk toch wel willen meedoen op 19 september aan de Nike City Run (halve Marathon) omdat dat:
1. een grote is, daar kom ik ongetwijfeld nog niet laatste aan. Vorig jaar was de laatste loper binnen na drie uur, moet haalbaar zijn!
2. het een paar dage voor mijn vakantie is. Ik vertrek dan drie weken naar Andalusië en daar wil ik wel trainen, maar dat zal toch meer ontspannen zijn. De volgende gelegenheid voor een halve marathon zal misschien pas veel later zijn, daarom dat ik deze nog wil halen.

Donderdagavond werd mijn teennagel weer doorboord. Weer twee gaatjes. Mijn pedicure had al lol als ze me zag komen: “Hoeveel km heb je nu gedaan!?”. In tegenstelling tot de andere teennagel wordt deze wel niet blauw, gelukkig maar!

Piercing

Vanmiddag weer gaan lopen. Had gedacht dat twee à drie rondjes wel voldoende zou zijn. Maar het ging zo goed! Het was zo lang geleden, ik had het zo gemist, ik had er zo’n plezier in dat ik gewoon nog een vierde rondje gelopen heb. Goed voor een kleine 40 minuutjes loopplezier.
Alleen een klein beetje last van de teennagel. Veel minder dan het geval was aan de andere kant. Maar ik zal toch maar een afspraakske maken met de pedicure voor een gaatje in mijn teennagel. Het is nu toch mode! Nu nog een piercing erdoor! :-)

Herbeginnen

De voeten zijn inmiddels aan de beterhand, ik mank al niet meer! :-)
Morgen wil ik rustig herbeginnen met lopen. Het is inmiddels wel bijna twee weken geleden. Niet dat ik stilgezeten heb ondertussen… Maar het is natuurlijk geen lopen. Ik ben benieuwd hoe het zal gaan…
Vrijdag dan nog een trainingske. Zondag doe ik mee aan een recreatieve triathlon in Gent. Let wel: het is in team. Cathy gaat zwemmen (750 meter), Stijn gaat fietsen (20 km) en ik ga lopen (5 km). Gelukkig is het recreatief, ik ben benieuwd wat dat gaat geven!

Even bijwerken…

Even bijwerken want ik zit een beetje achter…

Woensdag zou ik dus gaan lopen. Het was eindelijk weer een beetje afgekoeld en ik zag het volledig zitten. Maar mijn ouders gingen die avond nog langskomen met wat gerief voor de dodentocht. Ook mijn tante (doopmeter) zou meekomen. Maar geen nood, ik had nog tijd! Ik stond volledig klaar om te gaan lopen toen ik even in de koelkast kwam en tot de vaststelling kwam dat ik niets meer in huis had om die mensen aan te bieden om te drinken. Even staan twijfelen, dan maar gekozen om naar de winkel te gaan en niet te gaan lopen. Jammer, het kriebelde nochtans enorm om te gaan lopen. Donderdag was te laat om te gaan lopen, wou me niet overdoen voor de dodentocht.

Een verslag van de dodentocht volgt later!

Dodentocht

Vrijdag 13 augustus… het was wellicht een voorteken.

Op vrijdagmiddag nog prima weer. Mijn vriend voerde Johan en mij zeer tijdig naar Bornem. Daar verorberden we nog een laatste spaghetti, prepareerden we de voeten, en trokken we zeer tijdig naar de start. De sfeer zat er goed in, onmiddellijk verbroederden we al met een aantal omstaanders. Een zeer ervaren wandelaar uit Utrecht gaf ons één tip: als het regent moet je maar op één ding letten: hou de voeten droog. Met die tip in het achterhoofd vertrokken we.

Vlak voor het startschot begon het te regenen. Maar dat deerde ons (nog) niet, we konden wel tegen een beetje water. Na een uur hard regenen vonden we dat het wel eens mocht ophouden met regenen. De K-way van Johan hield het al niet meer en ik was blij dat ik een “emergency poncho” had om mijn rugzak ook droog te houden. Cynisch genoeg kregen we aan de eerste bevoorradingspost … een flesje water…

De dodentocht van Bornem staat gekend omwille van zijn goede sfeer tussen de deelnemers en ambiance in alle dorpen, maar daar was al snel niets meer van te merken. Een begrafenissfeer (niet ongepast bij de Dodentocht) domineerde al snel zowel bij de deelnemers als bij de supporters.

Op een km of 7 splitsten Johan en ik op, we hadden afgesproken dat ieder zijn eigen tempo moest lopen.

Na een goede 20 km kregen we te maken met wat men normaal een bosweggetje zou noemen. Door het overvloedige water was dit veranderd in een modderbad. Voeten droog houden was al direct geen optie meer, overeind blijven was het belangrijkste. Op dat ogenblik had volgens mij geen enkele van de 9000 deelnemers nog droge voeten. Maar ik zag het nog steeds zitten. We kwamen nog regelmatig zulke weggetjes tegen, die maakten de tocht er zeker niet makkelijker op!

Zwaarste fout die ik gemaakt heb: mijn trainingsbroek. Dat ding slorpte water en modder op en hield die ook goed vast, goed voor een kilo gewicht per been extra. Ik had deze ook tijdens de trainingen aangehad maar de trainingen waren niet in zo’n extreme omstandigheden…

Tot aan de Duvel (35 km) ging alles best. Het stopte toen zelfs even met regenen maar dat duurde niet lang en toen ging het snel achteruit met me. Er ontwikkelden zich blaren op mijn voeten (van die hele pijnlijke, onder de eeltlaag: weinig aan te doen). Ik had ook het gevoel dat de nagels van mijn tenen aan het afweken waren… niet leuk! Die regen, die regen, die aanhoudende regen… om zot van te worden! Iedere keer als ik dacht dat het iets beter ging begon het weer harder te regenen…

Op 42 km heb ik me eens goed verzorgd, want stoppen was nog geen optie. En ik leek wel als herboren: het werd klaar, mijn voeten voelden weer goed en boven al: het was gestopt met regenen! Eindelijk kon ik die MP3-speler in mijn oren krijgen, want dat was de afgelopen uren nog niet gelukt door de regenval. Johan zat op dat moment al een tiental km verder, die ging stevig door! Maar toen… begon het weer te gieten… en tot overmaat van ramp waren de batterijen van mijn MP3-speler plat. Ik had wel reservebatterijen mee, maar ik kon ze niet vervangen door de regen… Ellendig!

Uiteindelijk aangekomen in de Palm (54 km). Daar was de bagagepost en kon ik eindelijk verse kleren aantrekken. Maar daar had ik voor mezelf al uitgemaakt dat ik nog tot Merchtem (61,5 km) verder kon gaan. De reservekousen waren op, de schoenen doornat en mijn reserverschoenen (mijn loopschoenen) wou ik niet aandoen in deze modderige omstandigheden.

Aan een strompeltempo ben ik uiteindelijk in Merchtem geraakt. Daar werd ik verwend met een massage door een andere vereniging die ook stapte voor autisme (www.stapvoorautisme.be).

Jammer genoeg is er iets misgegaan met de scanning. De scanning van Merchtem is letterlijk in het water gevallen, waardoor ik maar geregistreerd sta in de tracking tot 54 km… De organisatie heeft me laten weten dat de gegevens van Merchtem onherroepelijk verloren zijn…

Ondertussen zat Johan al aan pakweg 75 km en hij had het ook knap lastig. Hij strompelde zich voort van post naar post. Maar hij zat goed op schema, dus hij kon het op het gemak doen. Mijn pa kwam me afhalen in Merchtem en samen hebben we dan gewacht op Johan, die om 16.45 uur de tent binnenkwam! Uitgewandeld in een schitterende tijd in helse omstandigheden! Ongelooflijk. Een superprestatie!

Zodoende hebben we samen 161,5 km gewandeld, waarmee we een goeie 3000 euro bij elkaar verzamelen voor het goede doel: de Okkernoot!

Dat de Dodentocht helser was dan andere jaren blijkt ook uit de cijfers en uit de krantenartikels: slechts 48% haalde dit jaar de aankomst, andere jaren is dat ongeveer 56%!

Lopen zit er voorlopig nog niet in. Mijn voeten zijn nog steeds doortrapt. En ik vrees dat mijn linkerteennagel mijn rechterteennagel achterna gaat en ook een gaatje zal willen… Nog een dagje afwachten en dan eventueel weer eens naar de pedicure gaan!