Volgens De Morgen, die het dan weer heeft van Vers l’Avenir, worden de Belgen nog steeds groter. Belgische mannen zijn gemiddeld 1,78 meter groot. Vrouwen hebben een lengte van gemiddeld 1,66 meter. Lap! Dat wil zeggen dat ik nu onder het gemiddelde zit!
Gelukkig zijn dit nog geen officiële cijfers. Inmiddels blijf ik hopen op een correctie in mijn voordeel.

Eindelijk nog eens een stap gezet in de voorbereidingen voor den trouw! Na een zaal en een kleed heb ik nu ook schoenen (de vent had ik al langer).
Geluk deze zomer: heel veel witte schoenen in de mode deze zomer! Ik heb dus gewoon een paar witte schoenen gekocht op een klein hakje (niet te hoog, want anders blijf ik niet overeind). Ze zitten zo gemakkelijk, het zijn gelijk sloefkes. En dat vond ik het belangrijkste.
En ik kan ze dus perfect verder dragen want het zijn eigenlijk gewoon sandalen.
Er was eigenlijk maar één reden om te twijfelen. Na mijn wandelexploten van vorig jaar heb ik nog altijd 2 blauwe teennagels, tot grote frustratie van mijn toekomstige. Maar ach, tegen dan hopelijk genezen en anders laten we er een nepnagel opplakken, hé!

Het plan was om zaterdag te gaan lopen, met Edwin, de marathonloper die de 42 km en 195 meter aflegt in een goeie 3 uur. Maar soms ben ik gewoon niet genoeg freak. Het regende pijpestelen en het was bitterkoud. Dus was afzeggen veel gemakkelijker. Het was ook zo’n zaterdag om niks te doen, behalve uw kachel aan te steken en van onder een dekentje naar TV te kijken. Da’s ook exact wat ik gedaan heb, op zaterdagavond.

Zondagmorgen had ik dan weer energie te over. Volgens mij lag dat aan de rest van de Lange Wapper die ik als ontbijt genuttigd had. Een Lange Wapper is een lang smal broodje met noten, rozijnen en gekonfijt fruit. Vreemde naam, voor een broodje dat in een typisch Gents bakkerijtje verkocht wordt, maar ik denk dat ik het toch ga verheffen tot wedstrijdvoer.
Het overschot aan energie bracht me op het idee om al lopend tot aan de Blaarmeersen te gaan. Gewapend met mp3-speler, 20 euro (voor als ik het einde niet zou halen) en mijn drankgordel vertrok ik. Om half elf stipt stonden er een hele bende lopers aan de Blaarmeersen. De gebruikelijke STAX-club, aangesterkt door de Start-2-Runners. Blijkbaar heeft de Start-2-Run in Gent héél veel succes, want bij KAAG zouden er zo’n 70-tal klaargestaan hebben. Lopen is een hype, zonder dat ik het weet ben ik weer in een hype gesukkeld blijkbaar. Ik vraag me trouwens af de reclame op deze blog en Gent.blogt daar trouwens iets mee te maken zou hebben?

Bon, we vertrokken dus voor de reeds gekende maar nog steeds fantastische 3-leienroute. Hoewel een lentezonnetje ook beter is dan een bewolkte hemel voor dit parcours. We hadden Peter mee, onze zondagsloper. Het was alweer een tijdje geleden dat ie gelopen had en dat hij het zwaar had was duidelijk aan zijn gezucht. En helemaal gerust waren we er niet op als hij aangaf dat zijn nieuwe hartslagmeter onophoudelijk bleef piepen omdat ie aan een hartslag van 200 liep. Ahum.
Maar we hebben het einde vlot gehaald. Had toen al een kleine 15 km in de benen en voelde me nog steeds uitstekend. Dus ik moest niemand schoonpraten om me naar huis te voeren!
Ander wegje (met nog een omweggetje) naar huis genomen en de laatste 2 km waren toch wel lastig. Maar apetrots toen ik thuiskwam. Ik zal geen 20 km gelopen hebben maar toch wel 19 of zo. Een goeie 2 uur gelopen. Tussendoor wel twee keer 5 minuten gerust (zitten niet in die tijd).

Een goed bad doet wonderen na zo’n tochtje! Alleszins, die 20 km door Brussel, ik begin er in te geloven! Maar eerst nog Antwerpen, Torhout, Evergem, Lovendegem, Brugge en Gent! (zie looptoekomst)

Gisteren was het nog mooi weer (vandaag helaas niet meer) en de Paasvakantie was gedaan. En dat was te merken! Véél volk! Amai! Zeker 30 of 40 man (ik kan nie goe schatten). En dan was er nog Start-2-Run. Tot groot jolijt van onze Francois was er wel bijzonder veel volk opgedaagd. Zeker 25 deelnemers, vooral dames.
Teveel volk op de piste, vond ik, dus hop de baan op. Dirk en Ivo leken wel een tweeling met hun kale bol en hun identieke kostuumke van den Aldi. Ik heb trouwens hetzelfde maar had het niet aan. Volgende keer ga ik met twee identieke bodyguards op stap! :-)
7 of 8 kilometer gelopen, niemand weet precies hoe ver het is. Zou me toch wel eens zo’n afstandsmetertje willen kopen, hé, maar na die iPod heb ik beloofd dat ik effekes stil ging zijn… :-)

Vandaag was een rotdag, hoeveel kan er misgaan op één dag? Veel dus. Te veel om hierover uit te wijden. ‘k Ga snel slapen en hopen dat het morgen beter is. Hoewel het niet veel belooft, morgen laatste dag van de meest nutteloze opleiding ooit. Maar bon, ga boek en iPod meenemen en daarna een genadeloze evaluatie neerpennen. Vandaag had ik (ter compensatie van de slechte dag) de beste opleiding ooit en dan heb ik een supergoeie evaluatie gegeven. Het is gelijk het is, hé!

Er wordt wat afgeblogt tegenwoordig. Hoewel het medium al lang bestaat is het nu echt een complete hype geworden. Getuige daarvan de aandacht die we met Gent.blogt in de media krijgen. En ook andere blogs zoals die van Dominiek en zijn Struikgewas.

Nochthans bestaat het medium al veel langer. Een jaar of drie geleden had ik al eens blog bij Blogger. Maar toen had ik nog geen inspiratie om het lang genoeg vol te houden.

Sedert eind vorige week zijn er ook de blogs voor Senioren. Wat de 19-jarige Pascal Vyncke al jaren doet met Seniorennet vind ik trouwens behoorlijk straf. Op zijn 15 jaar begon ie er mee om aan de wensen van zijn grootmoeder tegemoet te komen. Sedert een week kan je er ook bloggen. Senioren lopen trouwens storm voor de blogs, er zijn er al meer dan 1000 aangemaakt!
Vyncke heeft trouwens ook een boek uit “Internet na 50” en het is meteen een bestseller. Ik weet meteen wat mijn moeder kadoo krijgt voor haar moederkesdag. Kan ze ook beginnen bloggen. Hoewel, ik weet niet eens of ze deze blog volgt. Moeke?

Een ander nieuw initiatief is het Struikgewas. Niet de eerste groepsblog (dat waren wij met gent.blogt zelf niet eens), wel de eerste megablog (wat de criteria hier voor zijn weet ik niet). Hoewel ik het initiatief wel genegen ben (omdat i zegt dat Dominiek een toffe peer is) vind ik er mijn weg niet in. Zoals in een veel te grote winkel. Ik wil direct kunnen onderscheiden wat interessant is en wat minder interessant is. Beetje structuur en al. Maar bon, ik geef het initiatief nog wat krediet.

Dit alles was trouwens terug te vinden in De Morgen van vandaag (Seniorennet) en van 1 april (Struikgewas). De Morgen spring volop mee op de Blogtrein hoewel De Standaard voorlopig absolute voortrekkers blijven. De Standaard heeft zelf een aantal eigen blogs zoals En nu even ernstig, En nu even elders, de taalblog, de Grootste Belg blog en de twee blogs van (zij het toeval?) Gentse groepjes: Sioen en De La Vega. En ik vergeet Kreten en gefluister nog, over de geruchten in de wandelgangen en blogs van de Wetstraat.
Maar de beste blog van de Standaard vind ik ongetwijfeld die van de Standaardvaders. Journalisten van de Standaard die hun visie geven over het vaderschap. Een visie die geheel anders is dan het typisch vrouwelijk gedoe over snottebellen en pampers. Bijzonder leuk en zeer verhelderend!

Ook loopblogs zijn erg populair. Ik was zelf vroeger een vaste waarde in de top-60 van de Skynetblogs. Zien we daar ook regelmatig in: Koen (altijd en vrij hoog), Ruthje, Yoeri, Boston en Pinnie.

De beste blogs zijn natuurlijk diegene die regelmatig onderhouden worden. Daarom niet dagelijks, maar toch meerdere keren per week. En dat probeer ik hier te doen voor mijn trouwe lezertjes!

Over lopen zijn al talrijke boeken geschreven, teveel om op te noemen. Je moet maar eens een kijkje nemen in de gemiddelde Fnac of Standaard Boekhandel.

Zo heb ik me onlangs de “Loopgids voor vrouwen” aangeschaft van Sam Murphy. En ik heb het ook aan Sofie gegeven als verjaardagscadeautje, want Sofie moet ik op loopgebied af en toe een beetje aanmoedigen. Het is echt een fantastisch boek. Mooie foto’s, mooi illustraties. Ja, het oog wil ook wat. En goed geschreven. Gisteren aan het lezen en wou direct mijn schoentjes aantrekken en vertrekken. Maar ja, het was Parijs-Roubaix op TV.

Maar net zoals ik graag fictie lees over Gent zou ik ook wel eens een fictie-boek willen lezen over lopen. Maar ik ken er persoonlijk maar eentje.

“De marathon” van Stephen King. Hoewel ik helemaal geen King-fan ben, vind ik dit een schitterend boek. Bij King gaat het meestal over spoken en geesten en dat ligt me niet, moet wel een beetje realistisch zijn, hé. De marathon zou kunnen realistisch zijn, al mag ik hopen dat men de fictie hier niet in de praktijk omzet.
Het verhaal: 100 jonge lopers starten. Ze moeten gemiddeld 6 km per uur lopen. Traag, inderdaad, maar ze moeten wel blijven lopen, 700 km lang. Dagen, nachten aan een stuk. Wie stopt of trager loopt krijgt een waarschuwing. Wie drie waarschuwingen krijgt, krijgt de kogel…

Nog fictieboeken over lopen? Vertel het me…

Net de marathon van Rotterdam zien van start gaan. Geweldig, ik kreeg er kippevel van! Ik heb geprobeerd mensen te herkennen, maar da’s in die massa (12.000 lopers) niet gelukt. Ik denk nu aan Edwin van Stax, die daar nu zijn tiende marathon loopt. En aan Koen Vansteenkiste, die ondanks zware problemen in zijn voorbereiding, daar nu zijn eerste marathon loopt. Hij zal die ongetwijfeld uitlopen! En aan Joeri, die al een paar marathons achter de rug heeft. En aan Geert van de Lunatics, die nu een marathon loopt in Parijs denk ik. En ik denk ook aan diegenen die ik vergeten ben! :-)
Als je dan toch een marathon loopt, lijkt die van Rotterdam me een hele mooie. Die Hollanders zijn echt loopgek! Waar ik anders de sportcommentatoren op de Nederlandse zenders maar matig vind (nogal stilletjes), gaan ze nu bij de marathon van Rotterdam helemaal uit dak!
Vond het ook leuk om Rotterdam terug te zien anderhalve maand na mijn bezoekje aan de stad.

Bon, genoeg over de marathon, want tot nog toe heb ik helemaal geen ambities in die zin. Loperke heeft gisteren ook een wedstrijdje meegelopen. De lenteloop van Melle. Ik koos dus voor de 12 km want ik moet een beetje kilometers doen. De vaste waarden van Stax waren er ook weer bij. Geertje, die vorige week een marathon liep in 3:30. Verder ook Griet, Eric, Luc, Annick en Johan. Griet en ik gingen samen lopen, op het gemak, voor de kilometers. Na 2 km kwamen we bij Luc, die de rest van de wedstrijd bij ons bleef. Het was een heel mooi parcours en het ging me heel goed af. Veel beter dan in Bellem alleszins. Toen had ik wat te weinig gegeten, nu vreesde ik wat teveel gegeten te hebben. (pasta met wat lichte tomatensaus en een muesliblokje). Maar dat bleek dus ideaal te zijn, ik ben alleszins niet zonder brandstof gevallen.

Het was trouwens behoorlijk fris om te starten, vreselijk als je al het voorrecht gehad hebt om te mogen lopen in T-shirt. De lente is weer helemaal verdwenen! Gestart met vestje dus, maar gelukkig was er weer Angelo die ons op de fiets begeleidde. Na een km of drie heeft hij mijn vestje overgenomen. Merci! Angelo is trouwens zelf een supertalent en eerder meedeed aan de 2400 meter en daar de tegenstand op een hoopje te lopen en te winnen met een verpletterende voorsprong.

10 km gelopen in iets minder dan een uur, goed op schema dus.
Het was een mooi parcours dus, tot de laatste km. Normaal is de laatste kilometer genieten, je ruikt de meet, je verzamelt je laatste krachten om nog een versnellingske in te zetten… Niet zo in Melle. We werden er verrast op een modderstrook van zo’n 500 meter. Ik haat modder, dus er klonken enkele welgemeende vloeken uit mijn mond. GDV! Misschien moet ik volgend jaar toch maar eens een paar veldloopjes proberen om een beetje overweg te kunnen met die modder. Grrr. Lastig dat dat is! Loop liever gewoon, verstand op nul in een gezellig cadansje. Tot de laatste km samen gelopen met Griet en Luc, en vanaf daar werd het wat opgesplitst. Uiteindelijk kwam ik in 1:14:03 de streep over. Iets minder dan 10 km per uur dus, maar daar zat die laatste km zeker voor iets tussen. Bon, toch vree content hoor.

Zo lang loop ik nog niet, en veel wedstrijdjes heb ik nog niet gelopen, dus ik heb zeker nog niet alles gezien. Maar dat de wasgelegenheden na een wedstrijd soms wat tegenvallen heb ik wel al mogen ondervinden. In Bellem was er bijvoorbeeld één douche voor alle vrouwen, waardoor er een merkwaardig beurtsysteem ontstond. In Melle was er een kleedkamer voorzien in een tent, wat gezien de koude temperaturen wat tegenviel. Om ons te wassen was er … een grote ketel kokend water voorzien en een boel teiltjes. Normaalgezien heb ik altijd een washandje mee, maar uitgerekend wanneer je het écht nodig hebt niet dus. Wassen was dus behelpen, zeker als je zo uitgezien hebt naar een lekkere douche en je benen vol modder hangen. Ach ja, Geertje vertelde me dat er vorige week na haar marathon enkel ijskoude douches waren, dus da’s misschien nog slechter…

Allez, ik ga nog wat naar de Marathon van Rotterdam kijken. En daarna naar Parijs-Roubaix! Het zijn echt hoogdagen voor de sportliefhebbers!

Uitslagen:
Voor diegenen die het nog niet wisten: Tom Boonen won Parijs-Roubaix, fenomenaal, magistraal, … woorden schieten werkelijk tekort!
Verder: de uitslagen van de marathon van Rotterdam zijn al te vinden op het net. Je kan er fantastisch leuke simulatietjes zien!
Edwin: 3:01:35 (volgende keer zit je zeker onder de 3 uur!)
Yoeri: 3:42:47
Koen: 4:25:12
Ook die van Parijs staan al online:
Geert: 3:53:19 (reële tijd)
Proficiat allemaal!

Vanmorgen met mijn fietske gevallen. Geremd voor een tram op natte kasseistenen met een oliespoor van een vrachtwagen die er net zijn lading gelost had. Een typisch Gentse situatie dus! Een mens valt ook alleen maar als ie zwaar beladen is. Een rugzak met mijn brooddoos, krant, portefeuille ed, een zak met Tupperware-spullekes voor mijn collega en mijn sportgerief, want ik was van plan om deze middag te gaan lopen. Ik werd onmiddellijk overeind geholpen door een vriendelijke jongeman “Heb je je pijn gedaan?�, “Is uw fiets kapot?�. Hij hielp mijn fiets ook nog overeind. Gecharmeerd door zoveel hulp vond ik al bij al toch dat mijn dag goed begonnen was. Op een gat in mijn hand en een licht pijnlijke onderarm heb ik er ook niets aan overgehouden. Ik wil de sympathieke Gentenaar trouwens bij deze bedanken!
Vanmiddag ging ik dus lopen, maar ik was vergeten dat ik om 13.00u al weer vergadering had en dat lopen kon dus niet doorgaan. Vanavond zal ook niet lukken, want dan komen de vorige eigenaars van onze woonst een hapje eten (quiche! Mijn specialiteit!). Zal dus zaterdag met héél frisse benen starten! :-)

Ik was al bijna vergeten dat ik nog een verslagje van de training van gisteren moest posten! Om jullie gerust te stellen: gisteren ging het terug. Ik heb weer genoeg bloed denk ik! :-)
Terwijl mijn twee andere kletsdames gaan fietsen zijn in Holland, is mijn andere kletsdame Griet net terug uit skivakantie. Raar vind ik dat, maar lopen en babbelen tegelijkertijd gaat me precies veel beter af. Hoe zou dat nu komen? Ach, ik hou het er op dat ik een kletstante ben van nature uit.
Er waren er nog een aantal die me vergezelden maar ik ga niet iedere keer iedereen opsommen!
Alleszins, we zijn een toertje buiten gaan lopen van een km of 8. Of iets minder.

Zaterdag is er Melle en Griet en Luc gaan me vergezellen. Al zullen er allicht nog wel andere Stax’ers zijn die een tandje vlugger zijn. Ik ga voor de 12 km, ik moet een beetje kilometers malen!

Donderdag gaan trainen en het liep echt voor geen meter. Nog altijd last van dat bloedgeven? Ik weet het niet. Alleszins, ik heb me voortgesleept. Eerst 6 keer 100 meter of zo met ertussen joggen. Dan 200, 300, 400, 600 meter lopen met ertussen rust en dan weer naar beneden. Dan was het welletjes geweest voor mij. Ng een poging gedaan om mee te doen aan de 10*100 meter aan 80% met ertussen terugjoggen aan afgewisseld 60% en 40% (kun je er nog aan uit?), maar dat hield ik dus snel voor bekeken.
Omdat de laatste twee loopbeurten zo ellendig waren en mijn weekend behoorlijk hectisch is heb ik besloten eens niet te lopen op zondagmorgen. De Stax’ertjes lopen momenteel aan de Blaarmeersen, in een heerlijk weertje, maar ik zit hier dus achter mijn PC’tje. Eens een training overslaan kan soms deugd doen vind ik. Ném!