Ekiden Evergem

Gisteren was er dus de lang verwachte Ekiden Evergem. De avond ervoor mooi op tijd naar huis en niet te veel gedronken en al, want weet wel, ge moogt niet te veel afgaan voor uw teamgenoten en zo, hé. Het is wel recreatief, maar toch, hé!

Het weer was alleszins geweldig. Een beetje te geweldig, zo zou al snel blijken. Verschrikkelijk warm en de organisatoren maanden de lopers aan om het op het gemak te doen. Want die warmte waren we niet nog gewoon.

De Stax-dames hadden maar liefst 3 damesploegen met Dolle Mina’s. Daarnaast waren er ook nog vier herenploegen, waaronder zelf één team met blinden en slechtzienden.
Ik werd onderverdeeld in Ploeg 2, samen met Liese, mijn 14-jarig schoonzusje die voor de gelegenheid met ons meeliep. Ze loopt al heel lang en is vooral sterk in het veldlopen. Ze mocht de spits afbijten en liep haar 5 km in maar liefst 23:26! Ze eindigde hiermee zelfs voor het dreamteam van onze mannen, wat enige hilariteit veroorzaakte! Liese mag meteen volgend jaar weer meedoen!

Nota bij foto: ik slaag er bijna in om in beeld te komen.

Dan was het mijn beurt. 10 kilometer, normaal gezien geen probleem voor mij. Maar door de hitte toch zeer kalm gestart. Benen voelden meteen loodzwaar, maar het ging wel. Halverwege het parcours stond er een jongen met een tuinslang om ons nat te spuiten en da’s altijd aangenaam verfrissend. Het was een hele mooie toer, maar geen beetje schaduw (of toch heel weinig). Voortdurend in de blakke zon. Na 5 kilometer zat ik er toch al redelijk door maar gelukkig was er dan water. Maar de tweede toer ging het licht uit. Hoewel ik normaal gezien goed tegen de warmte kan, was ik hier nog niet tegen bestand. Ik heb gewoonweg moeten stappen. Ben er nog niet goed van, is tegen mijn trots in, maar het was dat of tegen de vlakte gaan. Ik keek zo uit naar dat ventje met zijn tuinslang, maar ramp o ramp, het manneke was verdwenen in de tweede ronde! Tegen het einde van de toer was ik volledig uitgedroogd, ondanks dat ik wat water toegestopt had gekregen van Griet. Nieren deden pijn, het duizelde voor mijn ogen, en als ik stapte kreeg ik het ijzig koud. Heel freaky allemaal.
Ik wist niet waar ik het had toen ik toekwam. Heb direct veel gedronken waardoor ik me snel beter voelde. Tijdens het lopen had ik niet zoveel gezweet, maar het eerste half uur na het lopen druipte ik volledig van het zweet. Een douche bracht me helemaal weer tot mijn positieven.

Een tijd had ik niet opgenomen, maar dat deed er voor mij ook niet meer toe. Ik was al lang blij dat ik het deftig overleefd had. Ze hebben er naar het schijnt nogal wat moeten afvoeren en andere lopers bleken er nog veel erger aan toe. Levende lijken.

Naarmate de middag vorderde werden de temperaturen draaglijker en de laatste lopers (die al zwaar afgeschrikt waren door onze aanblik) konden lopen in menselijkere omstandigheden.

Nota bij de foto: Petra, die de resultaten van ons team wat opvijzelde.

Uiteindelijk nog een hele toffe dag beleefd daar in Ertvelde. En daarna nog op een Gents terras, waar we uitgehongerd als we waren nog een slaatje met scampi wilden eten. Helaas had de kok het niet zo op ons begrepen, want we kregen ons slaatje pas 2 uur later, om 22u!

Net eens nieuwsgierig naar de uitslag gaan kijken. Mijn oogbollen vielen zowaar als knikkers uit mijn oogkassen. Ons team werd derde damesteam in 3:47:27! Dat lag voor een groot deel aan de snellere dames voor en na mij natuurlijk, maar allez. Mijn tijd valt er ook uit af te leiden: 1:06:48. Geen goede tijd (ik doe dit normaal 10 min sneller) maar ik had het eerlijk gezegd nog slechter verwacht. Ik had gegokt op een tijd tussen 1:10 en 1:15.

Samenvatting:
* Mijn tijd, mijn prestatie, de loop zelf is er een om zo snel mogelijk te vergeten. Vreselijk, dodelijk, op zo’n moment is lopen niet leuk!¨
* Lopen in de warmte: een mens moet er terug inkomen na de winter.
* Ekiden Evergem is een fantastische organisatie. Er deden maar liefst 92 ploegen mee en toch slaagden de organisatoren erin om alles vlot te laten verlopen. Deze wedstrijd was zéér degelijk voorbereid, viel niks op aan te merken behalve misschien… dat ze in deze onmenselijke omstandigheden toch een waterpost halverwege het parcours hadden moeten opzetten!

Foto’s afkomstig van Jos De Wael. Meer foto’s op de site van Evergem.

Volgen! Delen!

6 gedachten over “Ekiden Evergem”

  1. dreamteam? ja, den arnaut hoorde thuis in een dreamteam! enne lien, zo’n ervaringen gaan u jaren bijblijven, niet de wedstrijden die jij zonder moeite hebt uitgelopen. groetjes, edwin

  2. blijkbaar heb ik de juiste keuze gemaakt door op vrijdagavond te lopen ipv op zondag. Toch sterk dat je uitgelopen hebt

  3. Reeds gerecupereerd voor deze avond?
    Te warm zal je het zeker en vast niet hebben dan…

  4. Ja Lien, het was warm maar gezellig en zelfs het lange wachten op het terras op ons slaatje!
    Gisteren hebben we dus al weer gelopen op ons Jan Yoens en vanavond Wiemeersch-loop, actief zijn we wel!!!!!!!!!!!
    tot vanavond

  5. Wedstrijden waarin het zeer moeilijk ging, verdienen nog meer respect dan de triomftochten. Een dikke proficiat, dus.

Reacties zijn gesloten.