De wedstrijd

Km 1: duwen, geduwd worden, plaats zoeken, lopen, stoppen, … Maar na een minuut of vier waren we goed vertrokken. Meteen ferm naar beneden om erna naar boven te gaan. Lieve en ik hadden afgesproken om rustig te starten want de weg was nog lang en het weer verschrikkelijk warm.

Km3: de eerste waterpost gepasseerd en was Lieve al meteen bijna kwijt. Gelukkig had zij me in de gaten en weer verder. Een beetje verder tikte er iemand op mijn schouder. Of ik Loperke Lena kende. Uiteraard! Niemand minder dan Frank Spencer, de onfortuinlijke marathonloper passeerde me. Amper drie weken geleden geopereerd en nu zijn laatste test voor zijn marathon in Stockholm volgende week. Even kennis gemaakt, elkaar succes gewenst en weer verder.

Km 4: Tunnels. Wat een hitte in die tunnels! De airco stond duidelijk niet op! De eerste tunnel was ontzettend lastig, vooral om er terug uit te komen. De volgende tunnels waren minder lastig.

Km 6: alweer een tikje op mijn schouder. Koen Vansteenkiste, een andere loopblogger. Dadelijk herkenbaar aan zijn bandana. Ook weer even kennis gemaakt en succes wensen. Ja, een Gent.blogt-t-shirt aantrekken was een goed idee!

Km 7: Lieve moest al de hele tijd naar toilet en aangekomen in Terkamerenbos was het hét moment. Ondertussen deed ik een mousse van mijn teen, had dat er rond gedaan omdat die afgescheurde teennagel wat ingroeit, maar ik had meer last van die mousse.

Km 8: Dirk steekt ons voorbij met “zijn broere?. Ook hij is nog in superform. In het bos kunnen we gelukkig veel schaduw vinden, dat kan ons behoeden voor totale oververhitting.
Alle ervaren lopers hadden me gewaarschuwd voor de helling de laatste 3 km van de wedstrijd. Ze hadden er wel niet bijgezegd dat het vol hellingen zat. Bergop, bergaf. Gelukkig weet ik mezelf altijd vrij goed in toom te houden.

Km 10: hoewel de drankvoorziening heel royaal is had ik hier wel behoefte aan drank. Maar dat lag vooral aan de hitte. Ik vervloek de weerdiensten, die er blijkbaar vaak niet in slagen een correcte weersvoorspelling te geven. ’s Morgens op Teletekst: “eerst vrij zonnig maar al snel komt er bewolking?. In Gent was er al bewolking, dus ik had niet verwacht dat het zonnetje nog terug zou komen. Ik prijs mezelf gelukkig omwille van mijn goddelijke ingeving op vrijdagavond: een wit petje kopen. Mensen met donker haar zullen het beamen: zon kan echt hard inbranden op uw bol zonder petje. Zonder petje krijg ik hoofdpijn, zonneslag, …
Lieve krijgt een dipje.

Km 12: Water. Oef. We nemen nu elk een flesje, ik zelf twee. Eentje om dadelijk leeg te drinken en over mij te gieten, ééntje om nog een tijdje mee te zeulen. Water over ons heen gieten bij die temperaturen is beter dan sex, besluiten Lieve en ik.
We krijgen aanmoedigingen van een andere Gentse. Een man heeft zijn tuinslang boven gehaald en trakteert de lopers op een douche. Zo’n mens verdient ook een medaille.

Km 13: we worden verwend. Nu een flesje Extran. Heel lekker drankje. Wel even opletten: dit goedje giet je beter niet over je lichaam! De duizenden lopers voor ons die hun halfvolle flesjes weggooiden en de zon zorgden ervoor dat de komende kilometer een suikertapijt is geworden. Schoenen piepen en kraken, je moet bij iedere stap je schoen opnieuw lostrekken. Dit stuk is twee keer zo zwaar. Lieve kraakt en piept ook. Ze heeft het heel lastig, maar heeft haar vergeten puffer en haar laatste maand veel mee te maken. Ik blijf nog een poosje bij haar.

Km 15: tempo ligt nu iets te traag voor mij. Ik vraag de toestemming aan Lieve of ik alleen verder mag en daar heeft ze geen probleem mee. We spreken af aan de aankomst.

Km 16: de zon verdwijnt eindelijk achter een wolkendek. Veel aangenamer om te lopen. Heb nog massa’s reserves, ik vind het echt een makkie eigenlijk. Ik voel me nog ontzettend fris en had nooit durven denken dat het zo goed zou gaan.

Km 17: de brandweer zorgt voor verkoeling. De gevreesde helling begint. Gewoon blijven hobbelen, geen probleem. De meeste mensen lijken nu te stappen en nu is het dus mijn beurt om de mensen voorbij te gaan.

Km 19: de helling is gedaan! Iedereen had me gezegd dat de laatste 3 km helling waren en dat blijkt dus niet te kloppen! De laatste kilometer is ongeveer de enige vlakke kilometer in het parcours! Ik heb dus nog steeds voldoende reserves en steek een tandje bij. Nu ga ik werkelijk iedereen voorbij want heel veel wandelaars en trage lopers. Aan de kant van het parcours vliegen de ambulances af en aan en om de 50 à 100 meter ligt er een loper tegen de vlakte. Politie schreeuwt om water bij de lopers om de gevelden te verkoelen. Mensen met infuzen, mensen op brancards. Jammer, die mensen sneuvelen werkelijk in het zicht van de aankomst! Hier mag je niet te lang over nadenken. Doorgaan. Ik voel me nog kiplekker.

Ik word nog een laatste keer aangemoedigd door een loper die het verslag wil lezen op gent.blogt. Ik verwijs hem door naar deze blog, want gent.blogt is enkel voor Gentse dingen natuurlijk. Als je dit leest: bedankt voor de aanmoedigingen!

Op het einde nog een bedrieglijk bochtje maar dan zijn we er. Nog fris genoeg om de knapste inscanner uit te kiezen. 2:21:18. Het Rode Kruis staat klaar en scant iedereen of ze nog op hun benen kunnen blijven staan. Na de aankomst hetzelfde slagveld met veel gesneuvelden.

Beetje teleurgesteld over tijd eigenlijk. Ik had gehoopt onder de 2:15 te blijven. Maar ja, toen wist ik nog niet dat het parcours zo heuvelachtig was (niet alleen het eind!) en dat het zo warm zou worden. Beetje teleurgesteld ook omdat ik nog veel krachten over heb, had verwacht helemaal uitgeput te zijn maar dat is dus niet zo. Heb een beetje te veel gedoseerd, denk ik.

Lieve komt vier minuten later toe en we vallen elkaar in de armen! Na wat gezoek vinden we de rest van de club terug.

Volgen! Delen!

13 gedachten over “De wedstrijd”

  1. * i. gaat voor de gelegenheid bovenop bureau staan en applaudiseert enthousiast, onderwijl “bravo!” joelend.*

    well done!

  2. nen dikke proficiat Lena, met je loopprestatie van gisteren, èn met je loopblog die ik bijna dagelijks lees
    ben ook een verwoed jogster, was ook op de 20km en heb ook afgezien,
    maar we hebben het gehaald he!!!

  3. Bravo Lena

    Het is echt wel een heel lastig parcours! Bij het ingaan van de eerste tunnel was ik dit jaar iets vergeten(de rechtse tunnel nemen ipv de linkse)

    Bij mij viel de tijd en het gevoel wat tegen. Nochtans veel getraind dit jaar, goede 10km van Gent gelopen. Maar nee gisteren ging het niet goed.

    Nadien nog genoten in AB-café van pasta en bruine leffe a volonté(danku stubru en AB).

    Groets

    Jordi

  4. Bedankt voor het mooie verslag. Met al de andere blog verhalen hebben we een mooi sfeer beeld. Jammer dat je nog wat overhield bij de finish. In elk geval proficiat en de volgende keer nog beter?

  5. Proficiat, you did it! Het was inderdaad niet van de poes, bergop, bergaf … ’t was lastig!

  6. Yes. Yesyesyesyesyesyesyes!!! Maanden lang voorbereiden en trainen en twijfelen en dan de dag zelf: “pfff, ‘k had eigenlijk nog over”! :-)

    Een dikke proficiat. ’t Was geen gemakkelijk jaar (de hobbels liggen er altijd maar de temperatuur is vaak wat lager) maar je hebt je daar zeer, zeer goed doorgeslagen. Mijn petje af voor een knap debuut in Brussel.

  7. miljaar het leek wel de dodenmars van Brussel als ik het zo lees! petje af! :-)
    proficiat!!ps: ik vraag emaf waar of hoe ik als ongetrainde overmoedige zou geëindigd zijn :s

  8. Proficiat met je top-prestatie.
    Maak je geen zorgen over de zogezegd “mindere” tijd. In Brussel kan je gewoon geen toptijd lopen …
    Chapeau met je gedetailleerd verslag enne … tot een volgende loop-ontmoeting !

  9. WOOOOOWWWWW!!! Knap gedaan Lien! Onder deze omstandigheden zo’n mooie tijd halen en nog reserves overhebben, dat is echt een knappe prestatie!

  10. Proficiat met het uitlopen, heb zondag ook mijn eerste 20 km gelopen. Moet zeggen dat bepaalde ideeen perfect overeenkomen met je tekst.

    Veel succes voor de volgende lopen.

  11. Hallo, leuk om dit even te lezen hoe het er aan toe gaat de eerste keer 20 km…. ben geen loopster, maar zou dit jaar ook willen meedoen, kan jij me eventueeel aan een trainingsschema helpen? ik hoop me nog te kunnen voorbereiden voor mei 2006! Alvast bedankt! groetjes en … misschien zien we elkaar wel in Brussel mei 2006!

Reacties zijn gesloten.