Op zaterdagavond een spaghetti-avond bij Katrien. Heerlijke spaghetti gegeten met de andere 20 kilometerlopers. Een fantastisch initiatief! Ik had gewoon te veel gegeten en ben dan ook wat vroeger naar huis gegaan. Ook omdat de zenuwen begonnen op te komen.

Rustig in de zetel gezeten erna. Gekeken naar de Koningin Elisabethwedstrijd en onze Belg zien schitteren. Althans, het eerste deel, want de rest van de tijd lag ik heerlijk te ronken in de zetel. Tegen de proclamatie (half 2) was ik weer klaarwakker, schitterende beelden. Al bij al sliep ik dus vrij laat maar ik had ervoor al mijn slaapje gehad dus.

Zondagmorgen, 9 uur, lekker geslapen, opstaan. Uitgebreid de tijd genomen om mijn lichaam te verzorgen. Douche, body lotion, voetcrème, … alles moest perfect zijn. Ondertussen ook alles klaarleggen, wat nemen we mee, wat nemen we niet mee.
Nog een laatste portie pasta gegeten. Ik ben dol op pasta, maar na drie dagen pasta ging deze pasta toch met lange tanden naar binnen.
Het weer leek ideaal: bewolkt en fris maar geen regen. Jipie! Om half twaalf naar Lieve gegaan die me nog een banaan in de handen stak en dan naar Marc, waar de rest van de club verzameld was. Dan naar Brussel.

In Brussel aangekomen komen Jos er nog bij en Johan, die in allerlaatste instantie het nummer van Geertje overgenomen had. Een serieus bendeke dus inmiddels.
Terwijl we ons aan het parkje Marie-Louize of zo aan het klaarmaken waren brak de zon in alle hevigheid door en het werd ontzettend warm. Twijfel. Petje op of niet? Zonnecrème? Vergeten natuurlijk, want dat was toch niet nodig? Zal het wel lukken in die zon? Het Ekiden-trauma was nog niet helemaal verwerkt…
Een paar zenuwplasjes in het park later en nog een groepsfoto vertrokken we richting Jubelpark. Massa’s volk natuurlijk, maar alles liep uitstekend. Alles mooi aangeduid, snel ons vak gevonden. Maar ik had ook ervaren begeleiders dus.
De bolero weerklonk, de zon brandde op ons hoofd, ik stond me af te vragen wat ik daar eigenlijk stond te doen. Verstand op nul gezet, want er was geen weg meer terug. Dan het volkslied en dan het kanonschot.