Gisteren gestaxt en op vraag van Francois hebben Lieve, Eileen, Katrien en ik het start-2-run gezelschap aangevuld want ze mochten hun eerste keer 5 kilometer lopen. Plots waren wij zo de “echte” en de “gevorderden” en hun ogen vielen uit hun oogkassen als ze hoorden dat wij al de 20 km gelopen hadden! We hebben hun toen maar verzekerd dat wij ook van niets begonnen zijn en zo is het ook!

Eén van de start-2-runners (Tim) bleek me te kennen, van mijn blog, maar ook van Gent.blogt. Hij schrijft blijkbaar zelf soms voor gent.blogt. Alleszins, Tim was veel te snel voor ons en heeft duidelijk talent.
Wij gaven morele steun aan Nathalie en nog een paar anderen, waaronder een man van het jaar 59 die zijn twee lieftallige dochters meegebracht had. Zij verzorgden na de douches een prima receptie met heerlijke tapenades, allemaal van de Hema. Geproefd en goedgekeurd, die tapenades. Ik ga vanavond de Hema-tapenades opkopen. Hema heeft trouwens ook prima rosé-wijn. Ge moogt er veel van drinken en ge krijgt er geen kater van.

Maar ik wijk af. Start-2-Run dus. De loperkes hebben dat allemaal prima uitgelopen!
Lieve kwam de eerste keer sedert haar periode in de ziekenboeg terug trainen en was daar behoorlijk nerveus over. Maar, ze heeft dat op alle gebied goed gedaan! Go on, Lieve! En ik was uiteraard héél blij dat mijn loopmaatje weer van de partij was!

Vanaf volgende week zal onze club fors uitbreiding nemen met de start-2-runners! Wiehie! Nog meer vrouwelijk gezelschap! Lopen is soms gewoon een gezellige koffieklets!

Gisteren had ik mijn trouwschoenen aan op het blogdinner en niemand heeft het opgemerkt. Sterker nog: i. heeft het niet opgemerkt!

De sloefkes zijn bij deze een beetje ingewandeld en goedgekeurd, ze zitten vreed gemakkelijk. Misschien kan ik er zelf mee gaan lopen. Dat zal dan toch na den trouw zijn.

Onzen trouw ligt al ongeveer vast maar als er zich nog mensen geroepen voelen voor een uniek huwelijk op 6 oktober: klik hier. Vraag uw lief massaal ten huwelijk!

Niet gelopen dit weekend (het is ook véél te warm) maar wel een Stax-BBQ gedaan.
Ik ging normaal wel met Lieve lopen voor de BBQ maar ik had een hoop trouwkaartjes te verdelen en zat de hele ochtend op de fiets, Gent te doorkruisen. Lieve is wel gaan lopen, haar tweede keer na de operatie en ze maakte al meteen iets vreselijk mee. Ze zag een bromfietser liggen, die een ongeluk niet overleefd had. Brrr.

Daarna dan BBQ. Mooi weer, lekker eten, leuk gezelschap. Meer moet dat niet zijn. De ijskar die de dessert bracht kon ook op héél veel bijval rekenen!

Het is duidelijk ons weekje niet. Eerst valt mijn fiets in panne, de dag erna begeeft onze auto het. Mijn fiets is nog altijd niet hersteld, want kon hem nog niet binnensteken bij de fietsenmaker. Band oppompen hielp niet en verder reikt mijn kennis van fietsherstellingen niet.
De auto is een andere zaak. Die mochten we normaal gisteren terug afhalen. Maar liefst drie kwartier hebben ze naar de sleutel gezocht van de auto. Toen we wilden starten gaf het beestje geen kik. Blijkbaar hebben ze gewoon wat zitten vervangen zonder te testen of het wel werkte. Nu zitten we zonder auto tot dinsdag. Het vriendje met het openbaar vervoer naar het werk (zijn werk is niet zo vlot bereikbaar en hij is verknocht aan zijn wagentje dus hij vind dat absoluut niet leuk). Ik weer met de tram en ik vind de tram ook niet leuk.
Maar we mogen niet klagen. We wonen tenminste in een stad waar alles te voet mogelijk is en waar er openbaar vervoer is. Al hoop ik dat mijn tweewieler morgen weer beschikbaar is!

Gisteren naar Stax gegaan en hetvolgende vastgesteld:

* Intervaltraining is nog steeds mijn ding niet, maar ik zal me er toch eens meer op moeten toeleggen wil ik ooit eens iets van “snelheid” halen. Nog veel werk aan de winkel.

* De start-2-runners in staat zijn 5 km te lopen en vanaf volgende week hebben we een hoop nieuwe vrouwelijke leden bij. Volhouden dames en heren!

* Ik echt wel moest inschrijven voor die BBQ van zondag, wat inmiddels gebeurd is.

* Het was toch nog verdomd warm om te lopen. Maandag zou ik zelf niet vertrokken zijn.

* De wereld klein is, want iedereen kent iedereen, zeker in Gent!

* Loopmaatje Lieve kwam langs en wist me het goede nieuws te melden dat ze vanaf dit weekend mag herbeginnen. Al meteen een afspraak gemaakt om te gaan lopen voor de Stax-BBQ.

* Er zijn nog goede mensen in de wereld die een zielig meiske met een platte band naar huis helpen om daarna lekker te gaan terrassen. Bedankt Griet en Johan! En sorry dat ik jullie romantische avond om zeep geholpen heb!

i. lanceert een post over een festivalspel, Lena doet mee en heeft al meteen een match!(Festivalbuddy)
Eén dagje naar Dour gaan kan me een gratis reis opleveren met Virgin!

Ik heb wel geluk in die dingen. Op jogging-tombola’s win ik ook altijd wel iets. Misschien moet ik maar eens meespelen met de Lotto.

Hoewel het bij Virgin waarschijnlijk wel héél gemakkelijk zal zijn om te winnen. Heb het vriendje ook al ingezet.

Nog eens een update van de trouwvoorbereidingen:
* De trouwringen zijn er! Ze moeten wel nog gegraveerd worden, maar dat duurt niet zo lang. Ik steek ze deze week terug binnen in de winkel. Ja, ik wou ze eerst eens meenemen naar huis. Nog es passen en zo, hé. Ik ga voor de graveringen wel zelf de namen opschrijven want een bevriend koppel kochten hun ringen ook daar. Plots bleek dat de bruidegom met iemand anders getrouwd was!
* De uitnodigingen: zijn bij de drukker. Later deze week krijgen we ze, ook de enveloppen, dus dan kunnen we beginnen schrijven en uitdelen.
* Het kleed zou ook in de winkel moeten zijn. Ik ga nog eens passen, maar eerst moeten de BBQ-kilo’s van dit weekend er af!
* Het idee hoe we mensen aan tafel vragen is er. Dit weekend volgt de uitwerking.
* De dagindeling is zo goed als rond al moet ik die nog verder op papier uitwerken.
* Nog te doen: het vriendje moet nog schoenen hebben en een hemd, ik nog de juiste BH.
* Verder nog: de fotolocatie proberen vast te krijgen
* De ceremonie op het stadhuis vastleggen en doorgeven aan de bevoegde ambtenaar.
Ja, we zijn overal tijdig bij, als ik zo vergelijk met andere koppels. En nog twee maanden te gaan. Geen paniek dus. En ik vind trouwvoorbereidingen bijzonder leuk!

Vrijdag is me iets overkomen waar ik op voorhand zelf geen rekening mee gehouden had: ik moest opgeven in de Nacht van Vlaanderen. Had daar eigenlijk zelf niet aan gedacht dat dit wel kon gebeuren. Diverse redenen:
* De warmte. Dat was enerzijds heel erg leuk, maar langs de andere kant leverde me dat vrij snel oververhitte voeten op. Ik heb daar nogal snel last van. Op 10 kilometer deden de voeten al behoorlijk pijn, op 15 kilometer voelden mijn voeten al als vorig jaar op 35 kilometer. Van kilometer 20 tot kilometer 25 wandelde ik puur op karakter, maar als je dan nog een 19 kilometer puur op karakter moet doen, dan is dat te veel van het goede.
* Het tempo. Dat lag van bij het begin veel te hoog voor mij. Tuurlijk wil ik dan nog niet alleen gaan op mijn eigen tempo, dus maar meehobbelen. Maar op een gegeven moment krijg je daar de weerbots van natuurlijk.
* Mentaal: ik moest mezelf helemaal niet meer bewijzen, want ik had dat al gedaan. Vorig jaar 42 km en 62 kilometer gewandeld, dus al bewezen dat ik dat kon.
* Fun: het was niet meer fun. Als het niet fun is moet ge niet meer voortdoen.
* Ervaring: ik kon nog verder gegaan zijn, maar dan ging ik de rest van het weekend imobiel geweest zijn. Gezien de BBQ- en pedaloplannen die ik nog had, had ik daar ook weinig zin in.

Op 25 kilometer heb ik dus beslist om er uit te stappen. Op de markt van Werken. Het was daar echt vree leuk met de plaatselijke bevolking die me opving. De ultralopers passeerden er ook en hadden er een bevoorradingspost en heb daar echt vanalles gezien: levende lopende lijken bijna. Eén loper die halverwege was besloot eerst een pintje te drinken en dan verder te lopen. Een andere loper wou een sigaretje! Een Nederlandse ultraloper was misselijk geworden en gaf ook op.
Er was daar echt vanalles te zien en ik vond het bijna jammer dat het busje me kwam oppikken.

Ik heb het nu ook echt wel gehad met dat wandelen. Is eigenlijk maar saai en één kilometer kan echt eeuwen duren als je wandelt. Geen ambitie meer om nog mee te wandelen met noch de Nacht van Vlaanderen, noch de Dodentocht. Als ik nog start in Torhout zal het voor de 10 kilometer lopen zijn. En daarna op een terras gaan zitten!

Hoewel ik deze week niet gelopen heb (dinsdag had ik een late opleiding) heb ik toch een sportieve week. Woensdag ben ik gaan badmintonnen met Liesbet. Heel grappig, want we gaan altijd voor de stijl (=geen stijl). Ik ben nog net iets beter dan Liesbet (Ha!) al heeft ze wel een set van me gewonnen.

Vanavond is er de Nacht van Vlaanderen. Tochtje van 42 km. En ik begin in superconditie. Ahum. Beenspieren zijn een beetje stijf, naweeën van de badminton. En ik heb vannacht bijzonder slecht geslapen. Als ge weet dat ik om 20u vertrek mag ik erop hopen dat ik ergens toekom tussen 4 en 5 uur vannacht. Dus ik zie mijn bedje nog niet meteen!

Gisteren kreeg ik twee foto’s in mijn bus. Eéntje van de Stadsloop Gent, ééntje van Dwars door Brugge. Op geen van de foto’s sta ik echt flatterend. Niet appetijtelijk zelf. Op de foto van Brugge zie ik twee volstrekt vreemde dames, en ergens ver op de achtergrond zie je mij.
In bijlage een briefje:

Ter herinnering aan jouw sportieve inspanning, hopen wij je aangenaam te kunnen verrassen met deze unieke foto. Indien je hem graag zou behouden, hoef je alleen maar 6 euro over te maken via bijgesloten bankoverschrijvingsformulier. Deze verzending is geheel vrijblijvend en houdt geen enkele aankoopverplichting in.

Firma: Interfot uit Zellik hoewel de betaling gericht is aan Walter Nijs uit Grimbergen.

Kijk met zulke praktijken ben ik dus niet gediend, hé. Ik heb op geen enkel moment gevraagd om een foto van me te nemen, laat staan van me die te versturen. Ik ben ook helemaal niet van plan om 12 euro te betalen voor 2 lelijke foto’s waar ik niet om gevraagd heb.

Als ik foto’s wil, dan schakel ik wel mijn vriendjes in of krijg ik die wel van wat zowat de huisfotograaf van Stax is.

Er staat nergens iets op wat ik moet doen als ik de foto’s niet wil. Terugsturen? Er zit alleszins geen gefrankeerde envelop bij om die foto’s terug te sturen. En ik ga daar zelf ook geen postzegels aan hangen.

Wat doe ik nu met die foto’s?