Nacht van Vlaanderen

Vrijdag is me iets overkomen waar ik op voorhand zelf geen rekening mee gehouden had: ik moest opgeven in de Nacht van Vlaanderen. Had daar eigenlijk zelf niet aan gedacht dat dit wel kon gebeuren. Diverse redenen:
* De warmte. Dat was enerzijds heel erg leuk, maar langs de andere kant leverde me dat vrij snel oververhitte voeten op. Ik heb daar nogal snel last van. Op 10 kilometer deden de voeten al behoorlijk pijn, op 15 kilometer voelden mijn voeten al als vorig jaar op 35 kilometer. Van kilometer 20 tot kilometer 25 wandelde ik puur op karakter, maar als je dan nog een 19 kilometer puur op karakter moet doen, dan is dat te veel van het goede.
* Het tempo. Dat lag van bij het begin veel te hoog voor mij. Tuurlijk wil ik dan nog niet alleen gaan op mijn eigen tempo, dus maar meehobbelen. Maar op een gegeven moment krijg je daar de weerbots van natuurlijk.
* Mentaal: ik moest mezelf helemaal niet meer bewijzen, want ik had dat al gedaan. Vorig jaar 42 km en 62 kilometer gewandeld, dus al bewezen dat ik dat kon.
* Fun: het was niet meer fun. Als het niet fun is moet ge niet meer voortdoen.
* Ervaring: ik kon nog verder gegaan zijn, maar dan ging ik de rest van het weekend imobiel geweest zijn. Gezien de BBQ- en pedaloplannen die ik nog had, had ik daar ook weinig zin in.

Op 25 kilometer heb ik dus beslist om er uit te stappen. Op de markt van Werken. Het was daar echt vree leuk met de plaatselijke bevolking die me opving. De ultralopers passeerden er ook en hadden er een bevoorradingspost en heb daar echt vanalles gezien: levende lopende lijken bijna. Eén loper die halverwege was besloot eerst een pintje te drinken en dan verder te lopen. Een andere loper wou een sigaretje! Een Nederlandse ultraloper was misselijk geworden en gaf ook op.
Er was daar echt vanalles te zien en ik vond het bijna jammer dat het busje me kwam oppikken.

Ik heb het nu ook echt wel gehad met dat wandelen. Is eigenlijk maar saai en één kilometer kan echt eeuwen duren als je wandelt. Geen ambitie meer om nog mee te wandelen met noch de Nacht van Vlaanderen, noch de Dodentocht. Als ik nog start in Torhout zal het voor de 10 kilometer lopen zijn. En daarna op een terras gaan zitten!

Volgen! Delen!

3 gedachten over “Nacht van Vlaanderen”

  1. Helemaal geen schande, ten slotte heb je toch 25 km. gewandeld, wat toch een hele prestatie is … en inderdaad .. kom volgend jaar maar een terrasje doen!

  2. Das inderdaad al heel wat, ik heb als voorbereiding voor de 20 van Brussel ook eens 25 km gestapt en was er meer kapot van dan als ik meer dan 2 uur ga trainen. En dan die warmte. Je bent een courageus meiske.

  3. Ik ben al moe na 5 km wandelen, maar 20 km lopen gaat me wel af, bizar eigenlijk.
    Vind het dus een enorme knappe prestatie hoor, zelfs al moest je opgeven. Wie weet loop je ooit wel eens die 42 km? :-)

Reacties zijn gesloten.