Het was wijs. Vrie wijs, zoals ze hier in Gent wel eens zeggen.

Voor de gelegenheid (eindelijk een goed excuus!) had ik nog een badpak gekocht. Kan ik nu ook eens gaan zwemmen, als ik dat wil. Sjieke kledij aangedaan en met vuilblik en badpak in de hand stond ik klaar op de vriendinnetjes te ontvangen (rond 15u).
In de auto gestapt en richting Eeklo. Ik dacht dus meteen dat i. me naar onze oude school ging brengen, om aldaar een paar pubertafereeltjes te herspelen. Of dat we bij mijn ouders op de koffie gingen. Spannend! Maar niets van dat alles. We reden verder. Eens we op de “Expressweg” waren, moest ik een blinddoek aandoen. Niet dat dat veel hielp, rechte baan naar Knokke heb ik vroeger zoveel gedaan dat ik dat zelf blindelings herken. Niet dat we direct naar de zee gingen. Wel naar deze ongelooflijke privé-sauna. Dat was een hele opluchting, want ik dacht inmiddels dat ze me een triatlon gingen laten doen. Sauna dus, heel leuke, mooie sauna met alles erop en eraan. Vers fruit. Massage. Mmmmm.

Uiteraard kon het daar niet bij blijven. De man van de sauna verklapte de verrassing een beetje, maar dat maakte de picnic op het strand er niet minder om. De meisjes hadden echt aan alles gedacht. Cava. Tapenades. Olijven. Pastasalade. Aardappelsalade. Taboulé. Gazpacho. Quiche. Taart. Wafeltjes. Kersen. Heel lekker allemaal en ook heel gezellig. Alle typische vrouwenthema’s zijn de revue gepasseerd: seks, mannen, kinderen…

Daarna was het weer tijd voor de blinddoek. Mits de nodige struikelpartijen geraakten we toch heelhuids in … Het casino van Knokke. Daar kreeg ik opdrachtjes. Ik kreeg 50 euro waar ik mocht mee gokken en de bedoeling was dat ik met winst naar buiten zou komen. Een tweede opdracht was dat ik me moest laten trakteren door drie rijke stinkerds. Moeilijk, alletwee.
Die roulette daar begreep ik niks van, dus op naar iets simpeler: 21-en. Ik werd lichtjes ongemakkelijk als ik de inzet van de venten naast mij zag. Zonder blikken of blozen halen ze een 500 euro uit hun portefeuille en kopen daar jetonnekes mee. Ik was dus ferm belachelijk met mijn 5 jetonnekes. Eerst wa winst gemaakt, maar dan verlies. Met 30 euro in de hand stopte ik ermee. Tijd voor het tweede deel van mijn opdracht. Me laten trakteren. Aangezien die venten daar niet te maken hadden met een financieel probleem stapte ik vrij moedig op een ietwat bezopen vent af. Ik heb gewoon gezegd dat ik dorst had en de mens trakteerde me. Beetje onbeleefd, wel effectief. De tijd was te kort om me nog door anderen te laten trakteren. Beneden nog een beetje voortgegokt op jackpottoestellen en het verlies te beperken. Toen vonden we het beter om de 40 euro die overbleef te besteden aan de vestiare en aan een pintje in een leukere drankgelegenheid.

Terug richting Gent met een tussenstop in Eeklo in café ‘t Kabouterke. Mijn stamcafé alvorens ik naar Gent trok. Er zaten nog een paar bekende koppen zowaar, al was mijn favoriete cafébaas er die avond toevallig niet.
Om te eindigen in mijn huidige stamcafé. Waar de venten ook net toekwamen.

Mijnen toekomstigen had dus ook een heel toffe vrijgezellenavond. Op het programma:
a. een plaatselijke wielerwedstrijd verslaan. Hem op het lijf geschreven.
b. een half uur babysitten op drie kindjes van 2, 4 en 5 jaar. Hij heeft zelf een pamper ververst (en ze hebben dat ding de hele avond overal meegezeuld)
c. een BBQ in Grimbergen
d. een radioprogramma over de liefde. Met vragen als: bedriegen of bedrogen worden? 1 keer seks met Lena of 1000 keer seks met andere vrouwen? De antwoorden staan op dvd, die hoor ik zeker nog!

Geen verkleedpartijen en wilde zuipfestijnen voor ons dus. Het was perfect, helemaal zoals het hoorde! Bedankt i. om te organiseren! Ook dank aan K., L., L., N., A., E.!

Morgen mijn vrijgezellenavond. In elkaar gestoken door twee vriendinnen (i. en juf K.) en één ex-vriendin (vreemd verhaal).

Om praktische redenen weet ik dat het morgen is. En om praktische redenen heeft i. me meegedeeld dat ik een badpak of bikini moet meehebben. En een vuilblik. En sjieke kledij. Dus zit ik nu al de hele tijd te piekeren wat ze die drie dingen met elkaar te maken hebben.

En ik weet niet van iedereen wie er komt. Ik weet van een paar dat ze wel of niet komen, maar da’s omdat ze dat zelf gezegd hebben. Maar ik weet bijvoorbeeld niet of mijn collega hier rechtover er morgen zal zijn. En daar vis ik ook niet naar. Want niets is heerlijker dan verrassingen!

Mijn ventje weet ook niets, alleen dat het morgen is. Hij barst van de nieuwsgierigheid!

Maar voor de zekerheid heb ik op zondag niets gepland. Ik ken i. een beetje. En mezelf. Ik zie er alleszins naar uit!

Amai, het heeft weer bloed, zweet en tranen gekost, maar ons hotel voor Rome is geboekt.

De eerste week verblijven we in Rome en dan boeken we graag een hotelletje. Wat we de twee weken daarna doen, dat weten we eigenlijk niet (rondrijden in Toscane en Umbrië, ja) dus daar boeken we ook nog niets voor. Maar een week in Rome boek je toch beter op voorhand denk ik.

Eerst gezocht via Bookings. Uitstekende site, vooral van hun plannetjes maakte ik gretig gebruik. Ik ben al in Rome geweest dus ik weet dat de Spaanse trappen de place 2 be is om ‘s avonds rond te hangen, flesje wijn te kraken, …

Ook gekeken via een hoop bed & breakfastsites en gezien dat dat ongeveer even duur is, dus dan verkiezen we toch een hotel.

Na lang zoeken hebben we uiteindelijk gekozen voor het hotel dat al van bij aanvang favoriet was. Weer eens pure tijdsverspilling dus. :-)

Hotel Luxor ziet er prima uit, op 10 minuutjes van de Spaanse Trappen. Wiehie! Ook vermeld dat het een huwelijksreis is, kwestie dat de champagne klaar staat als we daar toekomen… :-)
Je kunt er zelf recensies van terugvinden op het internet en op één slechte recensie na zijn ze allemaal vree content. Kamers misschien wat aan de kleine kant, maar ach, als ze proper zijn en een propere badkamer hebben en al zijn wij al vree content!

Dat bed op de foto vind ik trouwens fantastisch!

We hebben twee weken uitstekend weer gehad en nu een week slecht weer. De oververhitten zijn afgekoeld, de plantjes hebben water gekregen (of zijn verzopen), dus er is maar één conclusie: het mag weer mooi weer zijn. En dit vooral voor:
* de studenten. De sukkelaars hebben zwaar zitten blokken tijdens de hittegolf en de laatste vraag was nog niet helemaal beantwoord of de eerste regenvlaag was daar al.
* de mensen die verlof hebben en zich geen reis naar warmere oorden kunnen permitteren. Of die gewoon dachten naar de Belgische Kust te gaan. Of van hunnen hof te genieten.
* de werkenden die nog wachten op hun verlof, zodanig dat zij na hun uren, over de middag of in het weekend ook eens van een terrasje kunnen genieten.

Maar er is zon in zicht. Vanaf zondag weer mooier weer. En maandag kunnen -wij ambtenaren- daar een dagje extra van genieten.

Met die tsoenami op de tv hebben we nog eens gelachen. Nu lach ik niet meer.

Kijk, ik word dus kwaad, hé, als ik zulke uitspraken lees.

De uitspraak komt van een West-Vlaamse boer die door de watersnood 100 biggen en 50.000 bloemkoolplantjes verloren is. Ik kan er best inkomen dat dat allemaal vree ellendig is, mottig, een financiële ramp, …

Maar 100 dode biggen vergelijken met 250.000 menselijke slachtoffers? Laat staan er mee lachen?

Het haar op mijn armen kwam recht toen ik dit las. Ik hoop dat de journalist in kwestie dit verkeerdelijk genoteerd heeft.

Het was al te zien in de reacties, maar inderdaad, een heel mooi artikel in de Runners World over loopblogs. Een paar weken geleden gaf ik de redactie de tip om eens iets te doen rond loopblogs en ze waren enthousiast over het idee. Vandaar dat mijn loopblog ook opgenomen werd in het artikel.

Mijn blog is gestart als louter anonieme loopblog maar is uitgegroeid. Met de verhuis naar lena.blogt koos ik resoluut niet voor “Loperke” omdat ik het dan ook nog eens over iets anders kon hebben. Mijnen trouw bijvoorbeeld.

Maar lopen blijft de hoofdbrok. Dat zie je ook aan het aantal artikels. Maar liefst 146 artikels over lopen en er moeten nog 3 maanden artikels verhuisd worden van de skynetblog.

En dat terwijl het lopen momenteel op een lager pitje staat. Ik loop één keer in de week, meer komt er niet van. Op zich heb ik daar ook geen problemen mee, eigenlijk. Ik heb namelijk nog een volgende belangrijk doel: mijnen trouw georganiseerd krijgen.

Maar het zal ook wel iets met doelen te maken hebben. Na Brussel heb ik nog steeds geen echt nieuw doel. En hoewel ik niet echt van plan was om op regelmatige basis 20 kilometers mee te lopen is dat misschien toch de beste methode om aan het lopen te blijven. Mijn clubgenootjes doen massaal mee aan een halve marathon in ik-weet-nie-meer-waar-precies (help me!). Probleem is dat dat eind oktober is. Ik ben pas half september terug van huwelijksreis en ik weet niet of ik tegen eind oktober fit genoeg raak. We zien wel.

Voor den trouw wil ik blijven lopen aan een tempo van één à twee keer per week, 5 à 10 kilometer. Op donderdagavond voor mijn trouw is er een “alternatieve, sportieve vrijgezellenavond”. Dan lopen we met de dames van de club (of met iedereen die wil, daar zijn we nog niet uit) een toerke van 10 kilometer. i., als ge u geroepen voelt om ook die vrijgezellenavond mee te doen, doe gerust mee.

Het excuus van gisterenavond was trouwens: te lang gewerkt, het vriendje was thuis, we moesten ons hotel in Rome nog boeken, … :-)

In het voorjaar was ik het beu. Druk druk druk en als je thuis komt nog eens een heel huishouden.
Dus op zoek naar een poetsvrouw via PWA. Waarom ook niet, na fiscale aftrek betaal je maar 4,7 euro per uur.

De eerste 5 weken was ik zeer tevreden. Werk gedaan en zo, niet gelijk ge het zelf doet, maar goed genoeg. En dat heb ik haar ook gezegd, kwestie van positieve stimulatie en al.
De laatste twee keer (ze komt om de 14 dagen) is ze gewoon niet meer afgekomen. Pijn aan de schouder, overslapen zijn de excuses bij mij. Bij twee vriendinnen waar ze ook poetst was het een insectenbeet waardoor ze niet kon komen. Ik vrees voor een motivatieprobleempje. Bovendien ontdekte ik nog dat ze behoorlijk wat gebruik maakt van onze vaste telefoon om naar GSM’s te bellen.

Nog ervaringen met PWA-poetsvrouwen? Of heeft er iemand een andere goede poetsvrouw die nog een paar uurtjes over heeft voor mij?

Blijkbaar haal ik PWA en dienstencheques door mekaar, maar da’s nu eenmaal wat er in de volksmond gezegd wordt. Ik betaal met dienstencheques en het werkt via een interimbureau.

Lopen op zondagen is heel erg leuk. Alleen lukt het me de laatste paar maanden niet meer om op zondagmorgen te gaan lopen. Huwelijksfeesten, weekendjes, loopwedstrijdjes in de namiddag, BBQ’s, … Allemaal belangrijke activiteiten waardoor het er op zondagmorgen niet meer van komt.

Voor komende zondag wordt het ook weer niks. Zaterdagavond is er mijn vrijgezellenavond…

Af en toe eens een leuk citaatje…

Trouw in elk geval; als je een goede vrouw hebt, word je gelukkig, als je een slechte hebt, word je een filosoof

Als je zelf trouwt wil dat nogal vaak zeggen dat je in de leeftijd zit dat nogal wat vrienden beginnen te trouwen. Zo hebben wij dit jaar maar liefst 8 trouwfeesten! OK, we zullen er maar een stuk of 5 van kunnen doen, want er is één trouw bij de dag voor onze trouw en één trouw de week erna, dan zijn we op huwelijksreis. Maar toch, 8 trouwfeesten.

Leuk is dat ons vriendjes leuke uitnodigingen versturen. Die van ons is trouwens ook héél knap, al zeg ik het zelf. Origineel en al. Niet saai of klef. Zal later op deze blog een afbeeldingske zetten. Maar eerst moeten ze allemaal verdeeld zijn.

De vriendjes kiezen ook leuke locaties om te trouwen. Zo hadden we in mei een trouwfeest in Gent, in de Cocteau, op wandelafstand van mijn voordeur. Héél handig, als je de toestand bekijkt waarin ik meestal een trouwfeest verlaat.

Dit weekend hadden we een trouwfeest in de Botanique. Ik kende de zaal wel al van fantastische concertjes van Tom Mc Rae, maar als huwelijkslocatie had ik het nog niet eerder gezien. Het was fijn, en het jeugdhotel waar i. en ik (en de vriendjes) daarna onze intrek namen was ook gezellig dichtbij. Verder gaan we daar niet al te positief over zijn, want het licht en het vriendelijk onthaal was blijkbaar niet inbegrepen.

En ja. Onze locatie wordt ook heel erg fijn!