Als ik de foto’s zie van i. haar nieuw beest dan vind ik da altijd fantastisch. Gisteren op bezoek geweest bij vrienden en die hadden ook al een nieuw poesken. Helemaal zwart. Schattig!! Ik smelt helemaal weg. Ik ben dan niet bij die beestjes weg te houden. Dan denk ik altijd: “da moet ik ook hebben!”
Maar toch hebben wij zelf geen kat, neen. Het zijn leuke beestjes, maar toch vooral als ze klein zijn. Eens ze wat groter zijn en niet meer zo veel spelen vind ik de meeste lol er af. Maar ik wil hier niet beginnen pleiten voor het genetisch manipuleren van die beestjes zodat ze klein zijn, da’s ethisch nie zo correct.
De belangrijkste reden dat we geen kat hebben is dat we er het leven niet naar hebben. Onregelmatig leven, nooit te voorspellen wanneer we thuis zijn. En het brengt heel wat gedoe met zich mee. Eten geven, kattenbak kuisen, oppas voorzien als ge eens weg zijt.
Bijkomende reden is dat ik een beetje allergisch ben voor katten. Begin altijd te niezen en te snotteren van de beestjes. (Maar gisteren leek dat omgekeerd te zijn.)
Conclusie: misschien ooit een poesken. Maar nu nog niet.
En oh ja: hondjes zijn nog veel leuker, maar daar hebben we zeker de tijd niet voor. Gelukkig heeft mijn schoonmoeder een hele leuke teckel waar ik mijn dierenliefde kan op botvieren.
