Ik schreef deze recensie voor gent.blogt maar jullie mogen meegenieten!
Het filmfestival organiseerde dit jaar “Polish composers in concert”. Een overzicht van de Poolse componisten van filmmuziek. Met een eervolle vermelding voor Zbigniew Preisner.
Zbiegniew Preisner was zowat de vast huiscomponist van de Poolse regisseur Kieslowski. Zo schreef Preisner onder andere de muziek voor “La double vie De Veronique”, “Trois couleurs: Bleu, Blanc, Rouge” en “Dekalog”. De bedoeling was dat Preisner ook de muziek ging schrijven voor de geplande filmtrilogie rond Hemel, Hel en Vagevuur maar Kieslowski overleed onverwacht in 1996. Preisner schreef een hommage voor zijn overleden vriend, “Requiem for my friend”, zijn eerste grote werk dat niet geschreven is als filmmuziek.
Onze kaartjes leiden ons naar de nok van het gebouw, het vijfde balkon. Niet de beste plaatsen en dat wist ik bij de boeking want lange tijd geleden probeerde ik er tegen studententarief eens een opera te volgen. Je mist er een groot stuk van het podium en je ziet dus verre alles. Maar voor een concert mocht dat geen probleem vormen. En het zijn natuurlijk ook de goedkoopste plaatsen.
Maar ook de opera is mee met zijn tijd en er hing een groot scherm. Daarop werden beelden geprojecteerd van de muzikanten en het koor (Hé! Een koor! Dat hadden we daarboven niet gezien!) afgewisseld met beelden uit de films waaruit de muziek kwam. Dat was héél handig, want zo wisten we naar welke filmmuziek we zaten te luisteren.
Voor het eerste deel was een speciale suite geschreven en werd geleid door Krzysztof Herdzin. We hoorden en zagen fragmenten uit “Dracula”, “The pianist”, “Portrait of a lady” (van de componist Wojiecha Kilar), Unfaitfull & Finding Neverland (Jan A.P. Kaczmarek ) … Van speelse muziek over mierzoete muziek naar meer dreigende fragmenten. Heel mooi.
Maar we geven het toe, we kwamen vooral voor het tweede gedeelte dat geheel aan Preisner gewijd was en geleid werd door Dirk Brossé. Het was dan ook jammer dat het tweede deel aanvankelijk geplaagd werd door technische mankementen. Eens deze van de baan waren konden we genieten van een eerste hoogtepunt: de muziek uit “La Double Vie de Veronique”. Onmiddellijk gevolgd door de muziek uit “Trois couleur”, waarvan vooral de muziek uit “Blue” me kippevel bezorgde. Tot slot werden we getrakteerd op het “Requiem for my friend”. Adembenemend mooi.
Preisner woonde het concert gisterenavond bij en ontving een Lifetime Achievement Award.
Degenen die erbij waren zullen het beamen: het was fantastisch. Degenen die het gemist hebben: jammer… Het was helaas een eenmalig concert.
(Dit stuk werd geschreven op de tonen van “Blue” en “Requiem for my friend” )
