Bied voor een brunch in de Boekentoren

U zoekt al jaren naar een geschikte verrassing voor uw geliefde? Uw ouders zijn 100 jaar getrouwd en u wilt hen een fijn cadeau geven? U wilt uw klanten een keer ergens anders op trakteren dan op een etentje in de loges van AA Gent? Of u wilt gewoon zelf wel eens bijzonder exclusief uit eten? U wilt een sterk verhaal om binnen twintig jaar aan uw kinderen te vertellen?

Zoek vooral niet verder: u kunt vanaf nu bieden op een fantastische brunch, in nok van de boekentoren!

Op 11 maart kunt u genieten van een brunch op de hoogste verdieping van de Boekentoren. Deze exclusieve brunch wordt verzorgd door de befaamde traiteurzaak Wickerhoff. De startwaarde van de brunch bedraagt 25 euro per persoon.

Bieden kan door een telefoontje op dit nummer: 0485/766.016

Spreek uw

  • naam en voornaam
  • telefoonnummer
  • aantal personen
  • bedrag dat u biedt per persoon
  • in en wij bellen u zo snel mogelijk terug!

    Bieden kan tot en met 8 maart en iedere dag kunt u op boekentoren.be lezen wat de huidige minimumprijs is van de brunch.
    Op 9 en 10 maart worden de winnaars van de brunchveiling gecontacteerd.

    Er is plaats voor 30 personen.

    Auto – trein

    Voor de eerste keer in 4,5 jaar tijd ben ik met de auto naar het werk gebold. Er moet nogal wat opgespaard gerief mee naar huis.

    Om te beginnen was ik uit pure gewoonte vergeten dat ik met de auto ging gaan. Ik stond al bijna klaar aan mijn fietske toen ventje mij vroeg of ik niet met de auto ging gaan.

    Was dus eigenlijk al hopeloos te laat want ik wou om 7.15 vertrekken en het was al na 7:30. Maar gelukkig, het is krokusvakantie. Rustig op de weg. Nikske file gehad en dat midden in de spits.

    Na 50 minuten stond ik in de ondergrondse parking hier. Op een doorsnee weekdag met file zal ik er wel wat langer over doen denk ik. Als ik met de fiets+trein ga doe ik er maar 10 minuutjes langer over.

    Voordelen van de auto: ge kunt naar de radio luisteren, het is minder koud en nat.

    Nadelen van de auto: ge moet geconcentreerd zijn, ge kunt geen gazet lezen, eten drinken is minder comfortabel, ge kunt (moogt) niet sms’en, ge kunt geen dutje doen,… Ik kwam vermoeid toe op het werk en ik had mijn gazet nog niet gelezen!

    Voordelen van de trein: ik slaap een beetje, ik lees een beetje, ik eet een appel en drink wat water, ik luister naar de radio (via GSM) of naar iPod. ‘s Morgens is mijn gazet gelezen en ben ik fris genoeg om aan het werk te beginnen

    Update: in het terugkeren meer pech en afgeklokt op 60 minuten.

    Jarig

    Gisteren een klein feestje gegeven. Met pannenkoeken en koffie. Speciaal daarvoor twee pannenkoekenpannen gekocht in de Hema. De vriendjes kwamen pannenkoeken eten. Want het was mijn verjaardag.

    Leuk nieuws nog van de vriendjes. Maar ik mag nog niks zeggen! :-)

    Om het ook eens over mijn sportieve prestaties te hebben: gisterenochtend 45 minuten gaan lopen met Dirk. 3 minuutjes gewandeld ondertussen, want de vrieskou deed weer zeer aan mijn luchtpijpke!

    Feestje Gent blogt

    Aangezien ik dit weekend gewoon niet op tinternet geraakt ben: alweer een samenvatting van het weekend.

    Ik begin met het feestje van Gentblogt. Later meer.

    Dat het wijs was. En dat er veel volk was. Welk feestje heeft het meeste volk tussen 21 en 23 uur? Normaal beginnen de feestjes dan pas. De gratis vaten hadden er veel mee te maken uiteraard. En eens die op waren was er ook veel volk weg. De echte bleven over. Wij tot half 5 zelf.

    Aanwezige politici: Karin Temmerman en Guy Reynebeau voor SP.a, Lieven Decaluwé voor Spirit, Catharina Seghers voor VLD, Filip Van Laecke voor CD&V, Helga Stevens voor NV-a, Vera Dua voor Groen en uiteraard Tanguy Veys voor VB.

    Een artikeltje in De Zondag zie je hier. Hiiee, wij zijn internetfanaten!

    Je kan meer lezen op Gentblogt

    Foto’s kijken kan bij Steven en Michel

    Continue reading

    Concreet

    Woehoe, het begint concreet te worden.

    De kast is leeg. De papiercontainer vol.

    En de ene na de andere collega komt afscheid nemen omdat ze er volgende week niet zijn.

    Raar. Het waren stuk voor stuk leuke collega’s. Ge gelooft het of niet, maar het zit hier vol toffe ambtenaren.

     

    De Nieuwe Snaar

    Gisteren naar de Nieuwe Snaar geweest. Leuk wel, maar toch niet helemaal mijn ding.

    Mijn criterium in die dingen is dat het me van het begin tot het eind moet kunnen boeien. Dat lukte nog wel. Dankzij de Geert ook met zijn dolle fratsen. Volgens mij is dat lastig om diene mens in huis te hebben. Die ziet waarschijnlijk overal wel iets in waar hij kan opkruipen, inkruipen, aanhangen, … Om dan ondertussen nog eens op een instrumentje te spelen! :-)

    Maar bon, niet wild van dus. Hoe dat komt kan ik gelijk niet echt verklaren.

     

    Afscheid van het Ministerie

    Volgende week dinsdag, 28 februari, neem ik afscheid van het Ministerie. Na 4,5 jaar hou ik het hier voor bekeken. Voor een andere, hopelijk betere job.

    Het Ministerie. Ik ga het toch wel missen hoor. In het begin kon ik hier moeilijk wennen. Alles gaat hier een beetje trager, hé. Maar met de jaren ging het beter. Ik kreeg er een paar leuke collega’s bij. Onze afdeling bestaat nu grotendeels uit jonge, enthousiaste vrouwen. Een paar mannen ook en die zijn al even enthousiast. Leuke groep.

    Bovendien heb ik een fantastische bureaugenote. Meestal wordt hier hard gewerkt. Maar af en toe placeren we een woordje. Over het zware accident dat haar man al bijna 2 jaar grotendeels in een ziekenhuisbed vasthoudt. Of over de typische vrouwendingen. Mannen. Kinderen. En ook af en toe een beetje de draak steken met elkaar. En gommen gooien naar elkaar. En dan Mignonettekes eten. Eéntje ‘s morgens en ééntje ‘s middags. Niet te veel, want we moeten op ons lijn letten, hé. Mijn bureaugenote is in de loop der jaren uitgegroeid tot een goede vriendin. Ja, ze was zelf op mijn vrijgezellenfeest en mijn trouwfeest. Met haar wil ik zeker contact blijven houden.

    Collega’s vertrekken nu zo op verlof. Krokusvakantie. En beginnen langs te komen. Om afscheid te nemen. Raar hoor. Ik heb het op nog geen enkel werk zo lang uitgehouden. Op mijn eerste werk was ik na 6 maanden weg. Mijn tweede job hield ik 9 maanden vol. Nu 4,5. Dat had ik nooit gedacht toen ik hier toekwam.

    Er komt daar nogal wat opkuis bij te pas ook. Papier! Allemaal in de papiermand!

    Het nieuwe werk is nog niet zo ver van het Markiesgebouw, 10 minuutjes stappen. Dus ik zal over de middag nog eens kunnen binnenspringen bij de collega’s.

    Maar het is het juiste moment om te veranderen. Een mens moet vooruit in het leven. Op naar ander werk! Waar? Dat hou ik voor een volgend berichtje. :-)

     

    Base

    Ging ik vanmorgen weer eens sms-gewijs mijn liefde verklaren aan mijn ventje. Ging dat weer niet. Dacht ik dat mijn rekening weer eens niet betaald was. Neen, die is niet gedomicilieerd. Vraag me niet waarom. Hoor ik nu dat het netwerk van Base even plat lag. Probleem opgelost!

    Geen training

    Door allerlei belangrijker dingen mocht ik de looptraining weer op mijn buik schrijven. Grr, ik had er nochthans zin in, na het verkwikkende weekendje. Nu vind ik pas ten vroegste vrijdag een uurtje tijd om te gaan lopen. En daarom zit ik nu verdorie nog achter mijn traag PC’ke.

    FTP

    Kijk eens aan. i. heeft het probleemke van de niet getelde commentaren opgelost. Dankuwel!

    Want op één of andere gekke manier kan ik de laatste weken niet meer op mijn ftp-ding. Zou dat aan mijne computer met zijn kuren liggen? Ik weet het niet.

    Het wordt tijd dat we eens kunnen investeren in een nieuw PC’ke. Maar eerst ingemaakte kasten in de gang. En de fotograaf betalen.