Gesprek tussen mij en Peter vorige week:
L: “Je zou beter starten met lopen, hé, wil je een beetje voorbereid zijn voor de stadsloop?”
P: “Ja, maar waar moet ik dan gaan lopen?”
L: “Wel, euh, je gaat de deur uit en begint te lopen, hé…”
(ik zie de twijfel in zijn ogen)
“En als ge dat niet ziet zitten: ga naar de Watersportbaan en loop daar een beetje, hé”
P: “en hoe lang is dat dan, de Watersportbaan?”
L: “Ongeveer 5 km”
P: “Dus als ik dat twee keer kan, dan is dat de stadsloop?”
(ik zie de overmoedigheid in zijn ogen)
L: “Jamaar, ik denk niet dat ge dat vandeneerste keer gaat kunnen, hoor”
P: “…”
(ik zie in zijn ogen dat hij dat toch wil proberen)

Op zaterdag is hij naar de Watersportbaan geweest. Hij heeft één volledige toer gelopen, weliswaar met twee keer een minuutje wandelen. Of zo. Hem kennende zal hij ook veel te snel willen lopen hebben. Maar goed, een start!

Sedertdien niets meer. Of toch! Dinsdag is hij om nieuwe schoenen geweest. Niet in een gespecialiseerde runnerswinkel, maar wel in een gewone sportwinkel waar ze ook wel wat advies geven. Hij heeft mooie Nike Bowerman Structure Triax mee. Voor amper 40 euro. Nu moet ie ze enkel nog gebruiken…