ING kalender 2007

Niet dat ik terug aan het lopen ben geslagen, maar ik kreeg de agenda voor 2007 vanmorgen in mijn virtuele postbus. Mijn favoriete wedstrijden in 2007:

22 april: ING Antwerp 10 Miles
6 mei: ING Dwars door Brugge
17 mei: ING Stadsloop Gent
22 juli 2007: ING Run Oostende

Zondag wel gezwommen. Mét brilletje, waardoor ik veel sneller kan zwemmen. Ik ga dan gemakkelijker met mijn hoofd onder water, hou niet van die rode oogjes anders. Een half uur aan een stuk. Ik vond dat niet slecht.

Gisteren waren er een paar mensen die dat maar weinig vonden. Maar die mensen sporten zelf nooit. Of bijna nooit. Ha! Makkelijk spreken dan!

OK, conditioneel is dat minder zwaar dan een half uur lopen. Maar ik gebruik wel meer spieren!

Ik mag gniffelen!

Volgens De Standaard Online, Kreten en gefluister:

In Nederland bleek het kamerlid Gonny van Oudenallen tijdens het vragenuurtje de minister van Volksgezondheid, Hans Hoogervorst, niet te kennen. Voor u aan het gniffelen slaat, kunt u uw eigen kennis over onze ministers eens testen. Gniffelen mag vanaf 9 op 10.

Doe ook de quiz!

Ge zijt allemaal gewaarschuwd

Het is niet mijn gewoonte mijn mailbox hier te publiceren maar deze keer vind ik het een boodschap van algemeen nut:

Hallo iedereen,
naar aanleiding van de oproep van 11.11.11, om op 27 oktober uien te eten uit solidariteit met de boeren in het Zuiden, zullen onze koks morgenmiddag heerlijke uiensoep maken (waarvoor dank)!!
Voor meer informatie over deze actie:
www.11.be
Groetjes en tot morgen in de refter,

Terug naar de wereld

Drie dagen niet buiten geweest. Drie dagen geen andere mensen gezien dan mijn Radiofonisch Instituut, mijn pa en Nele, mijn poetshulp. Drie dagen bijna van de wereld geweest. Gisteren was het slechter dan eergisteren, vandaag is het iets beter maar nog niet echt goed.
Morgen moet ik weer naar het werk. Heb me daar in de loop van de dag voor klaargestoomd: vers fruitsoep, verse kippesoep en een warm bad en ik voel me stillekesaan weer mens.
Gelukkig is er draadloos internet en Vitaya, zo ben ik nog steeds van alles op de hoogte.

Zwemmen? Zal wijselijk niet meer voor deze week zijn. En ik had zaterdag nog zo’n schoon zwembrilleke gekocht.

De geur van oud papier

Ik heb een passie voor oude boekjes. En mijn Radiofonisch Instituut ook. En mijn pa ook. Mijn pa heeft in zijn leven al wat verzameld van oude boekjes en ten gepaste tijde geeft hij ons eens wat door. Zo hebben wij op onze schouw al een klein begin van wat ooit een indrukwekkende verzameling moet worden.

Vandaag kwam mijn papa op bezoek. Om mijn kraan te repareren. En hij had voor elk een boekje mee. Voor Peter:
“Het gulden boekje der jonge werklieden. Raadgevingen aan de werkende jeugd”. Uitgegeven in het jaar 1888.

Een paar citaten.
“Een jongeling van dertien tot vijftien jaar, hij moge zeggen wat hij wil, is niet anders dan een kind; nauwelijks begint men mensch te worden op zijn zeventien of zijn achttien jaar. Nu, het bijzonder karakter van een kind is de lichtzinnigheid, de onbezonnenheid, de zucht naar vermaken.”
“Veel jongelingen leeren eenvoudig de stiel van hunnen vader. Behalve eenige zeldzame uitzonderingen is dit voorzeker het beste wat men doen kan, en dat onder alle opzichten. “

Voor mij dan: “Naar het huwelijk en het moederschap. Enkele gedachten ontvouwd voor meisjes met betrekking tot haar toekomstigen levensstaat.” Geschreven door eene kloosterzuster (!!) van Berlaymont, Brussel geschreven in 1933.

Enkele citaten: (maar ik zou eigenlijk het hele boekje willen overnemen)
“De al te kinderlijke hoogachting welke sommige meisjes voor jonge mannen koesteren, is de oorzaak dat zijn in hen een al te groot en ongegrond vertrouwen stellen.”
“Het spreekt van zelf dat men bij het flirten dikwijls behoefte heeft aan “apartjes”. Men houdt daarbij van vertrouwelijke mededeelingen, van complimentjes, van coquetterie en vaan geheime briefwisseling. Bij voorkeur leeft een flirt in een onrustige onzekerheid, welke zij heerlijk vindt, waarvan zij al het geheimzinnige wil genieten en welke zij daarom voor een ieder verborgen houdt.”
“Een meisje heeft niet het recht om te trachten liefde te wekken, als zij weet dat er geen enkele kans bestaat om tot een huwelijk te komen. Zij mag niet de
schijn van liefde wekken, want dat is oneerlijk en dikwijls vreed.”

Schitterend! En dat van een nonneke!

(en ondertussen voel ik me schuldig omdat mijn vader mijn garage aan het uitmesten is terwijl ik hier in de zetel lig)

Ziek

Vorige week was het Radiofonisch Instituut ziek. En hij heeft mij besmet. Virusje opgelopen.
Drie dagen veel rust nodig. Slapen. Hmmm.

Mijn GSM

Mijn GSM. Iedereen heeft er wel eentje tegenwoordig. Ik heb er een tijdje één gehad, bijna als eerste van de studenten. Dan heb ik er een tijdje geen gehad, omdat ik vond dat ik het niet meer nodig had. Maar nu zou ik toch niet meer zonder kunnen.

Hoewel. Ik ben daar nogal slordig op. Tot grote ergernis van mijn Radiofonisch Instituut (RI). Gemiddeld zeven keer per dag bel ik dat ding op om te weten waar het ligt. Handig is dat. Dat is zowat nog de enige bestaansreden voor onze vaste telefoon: bellen naar mijn gezochte GSM. Meestal vind ik hem dan gewoon, ergens in de diepste diepten van mijn sjakosj (waarom vind je nooit iets terug in die dingen?)

Wat me op het idee bracht: kunnen de uitvinders-fabrikanten eens geen stickertjes met chips en een klein luidsprekertje of zo op de markt brengen die je eenvoudig op veelgezochte materialen kunt plakken? Portefeuille? Sleutels? (dat zijn dingen die ik zelden kwijt raak, mijn RI daarentegen…). Vroeger had je de sleutelhanger waar je kon naar fluiten. Maar dat moet toch beter kunnen? Bel 1 voor je sleutels. Bel 2 voor je portefeuille.

Gisterenavond was ik mijn GSM weer eens vergeten op het werk. Dan bel ik ernaar en hoor ik mijn gekende Pipi Langkous-toontje of Pink Panther-toontje (als ik met de GSM van RI bel) niet. Paniek? Neen. Dan vind ik dat gewoon efkes ambetant omdat ik net dan een sms’je wil sturen of zo.

Nog iets: dat ding valt nogal veel bij mij. Ik steek dat dan achteloos in mijn broekzak en op mijn fiets wurmt mijn GSM zich een weg naar de uitgang. Kadak! Tegen de grond. Een wonder dat ie nog nooit in de riool gesukkeld is.

Mijn hoesje hangt nu nog met haken en ogen aan elkaar én met een stukske plakband. Dit weekend maar eens een nieuwke kopen. Mét een lintje aan, in de hoop dat ik hem toch iets minder kwijt geraak. Neen, RI, niét om rond mijn nek te hangen!

Update: mijn trilfunctie blijkt ook kapot te zijn. Gezien deze functie van grote waarde is voor mij (ook bereikbaar zijn op lawaaierige feestjes) ga ik misschien maar beter meteen op zoek naar een nieuwe gsm. De goedkoopste of zo.

Zwemmerke (II)

Gisteren nog eens gaan slapen zwemmen (slaaptekort doet een mens geen goed). Samen met Sandra en pas om 21u in de hoop dat het dan rustig genoeg zou zijn in het zwembad. Het eerste kwartier was het nog vrij druk maar daarna werd het merkelijk rustiger. Volgende keer nog een kwartiertje later vertrekken misschien.

Nochthans, da’s niet zo’n gemakkelijke opdracht. Om half 9 lag ik namelijk al gezellig in mijn zetel en dan moest ik er terug uit om te gaan zwemmen. Het was dat ik een afspraak had met Sandra (en dat Michel daar zijn receptie vervroegd voor moest verlaten).

Half uurtje gezwommen. Vreed op het gemak hoor. En dit weekend moet ik een zwembrilletje halen, want die rode branderige oogjes vind ik eigenlijk niet zo’n fijn bijverschijnsel.

Zwemmerke

Een nieuwe categorie geïntroduceerd: zwemmerke. Gisteren voor de eerste keer gaan zwemmen in het Van Eyck-zwembad. Ik had me aan een drukte van jewelste verwacht maar dat viel goed mee. Op zondagmorgen tussen 9uur en 10uur is daar echt nog niet zo veel volk! :-)

Na 10 minuten voelde ik mijn armspieren natuurlijk wel al. Die zijn dan ook zo goed als dood na twee jaar lopen! :-) Mijn benen daarentegen “verveelden” zich een beetje. Het kan ook aan mijn zwemstijl liggen natuurlijk (verder dan schoolslag geraak ik echt niet).

Ik was eigenlijk wel onder de indruk van het Van Eyck zwembad. Mooi en proper. In tegenstelling tot vorig jaar vond ik het nu wél leuk. Donderdag ga ik opnieuw zwemmen en dan krijg ik het gezelschap van een buurvrouw.

TV – TV – TV

Drukke TV-avond!

  • De Willy’s en Marjetten (TV1): Nieuw programma van Neveneffecten en Bart Depauw. Gaan kijken in café Ter Wal in het gezelschap van Neveneffecten. En ik vond het geweldig goed!
  • Vlug naar huis want dan De Marathon (Canvas). Met Koen Fillet, die ik al van bij het begin volg via zijn blog. Dat moest ik natuurlijk ook zien. Als ik het zo bekijk vind ik het zelf heel dapper dat Koen er nog maar aan begonnen is!
  • Panorama (Canvas) werd ondertussen ook opgenomen. De verkiezingstenoren in Antwerpen. In Gent heb ik het min of meer meegemaakt, maar ik wil wel eens zien hoe het daar ging.
  • En Prison Break (VT4) natuurlijk. Dankzij Lies heb ik die op DVD want mijn videorecorder kon niet meer mee.

Waarom zijn alle leuke programma’s altijd op dezelfde avond geprogrammeerd?

Gisterenavond trouwens “House of obsessive compulsives” gezien. Freaky!
Witte Raven heb ik dan weer gemist. Jammer, want mijn Radiofonisch Instituut zat er zowaar in. Hij mocht Johan Vande Lanotte aankondigen toen die kwam optreden in de Lunatic Comedy Club. Ik zal eens de dvd opvragen aan mijn partijvoorzitter.

(Ja, de campagne is gedaan, en ik heb ontdekt dat mijn TV het nog doet!)