Bij deze roep ik badminton uit tot de leukste sport ter wereld!

Maandag heel onverwacht eens gaan badmintonnen met Dirk en vrienden. Mijn niveau was ondermaats maar het was dan ook al weer een hele tijd geleden dat ik gespeeld had. Ritme kwijt! :-) En zijn vrienden waren veel beter. Maar toch heb ik me echt geamuseerd.

Badminton is een zeer intensieve sport en je gebruikt er ook veel spieren mee. Nadeel is dat je altijd afhankelijk bent van anderen om te gaan (tenzij je in een club zit maar dat is met mijn agenda geen optie). En terreintjes met de Sportlijn boeken is niet altijd evident.

Badmintonnen met iemand van je eigen niveau is nog het leukst van al. Lies komt daarvoor het meest in aanmerking. Er is – na mij natuurlijk – niemand die zo elegant over het terrein dartelt als zij. Ik heb dus maar meteen een badmintondate geboekt met haar. Ik zie er al naar uit!

Ik ben al van bij het begin fan van Olympique Dramatique (jaja, die mannen van de Parelvissers). In die mate dat ik al hun voorstellingen al meerdere keren gezien heb. In januari staat er weer eentje op het programma. Ik vind die mannen zo goed dat ik eigenlijk al meteen beter een tweede kaartje kan kopen voor een andere avond. Ik ben eigenlijk al zeker dat ik toch nog eens willen gaan kijken. Zeker nu ik net een fragmentje gehoord heb op radio 1: Het is weer hun zalige zelfgemaakte taaltje. Morgen meer, in Neon.

Als je ook nog eens naar het theater wil: ik kan het je aanraden. Maar hou nog een ticketje over voor mij! Klik hier voor de speellijst.

Neen, ikke niet. En neen, ik wil ook niet ieder jaar in Gent een marathon organiseren. Hoewel…

Maar wel: ieder jaar een Marathon-serie op Canvas! Mooi in mekaar gestoken, leuk om te zien, aanstekelijk. Volgende keer misschien iets meer minder ziekenboeg en wat meer aandacht op het sociale aspect van lopen. Dat het verdomd tijdsintensief is bijvoorbeeld en wat voor een impact dat dan heeft. Zo eventjes drie, vier keer per week een paar uur trainen is niet evident als ge full time werkt.

Maar uitstekend programma.

Door omstandigheden had ik de belangrijkste aflevering gemist (die van de marathon zelf) maar dankzij vriendin Tessa toch aan het dvd’ke geraakt en heb ik die nu pas gezien. Vandaar nu pas mijn slotoordeel!

Vroeger – toen ik nog iets kleiner was dan nu – haalde mijn pa graag allerlei fratsen met ons uit.

Zo leerde ie ons overal op restaurant “aqua borrelata” bestellen en bestelden wij heel plechtig in het “Latijn” ons bruiswater.

Maar ook: iedere keer als we door een tunnel reden riep ie “Voeten omhoog!”. In een tunnel kon er water staan en onze voeten mochten niet nat worden. Dus wij iedere keer met ons voeten naar omhoog door een tunnel.

Ik heb nog altijd de neiging om te roepen “Voeten omhoog” als we een tunnel inrijden. Daar moest ik -met een glimlach om de lippen – aan denken toen we vannacht terugkeerden van Rotterdam en de Kennedytunnel doormoesten.

Ik ben dezer dagen een beetje beschaamd om met een VW Golf te rijden. Of neen, misschien net niet. Hij is nog in Vorst van de band gerold en met onze éne auto hebben we misschien toch geprobeerd VW in Vorst te houden?

Ten tijde van de sluiting van Renault hadden we een Renault Clio. Ik studeerde toen nog en kon het sociaal drama daarvan minder inschatten. Nu weet ik beter. Dat zijn 4000 mensen. Die misschien ook een huis moeten afbetalen. Of een nieuwe salon willen. Die kinderen hebben. Of die kinderen willen in de nabije toekomst. Die ook op reis willen gaan. Die ook eens op restaurant willen gaan. Dingen die allemaal geld kosten.

Duizenden mensen (want niet alleen die 4000 van Vorst) zitten momenteel in grote onzekerheid. Ik word daar stil van en een beetje moedeloos. Wat zal de toekomst hen brengen? Zullen ze snel een nieuwe job vinden? Ik hoop voor die mensen van wel.

Over de oorzaken en de gevolgen en wat men moet doen om zo’n sociale drama’s te voorkomen bestaan er vele theorieën, hypotheses en analyses. Maar momenteel denk ik vooral aan de mensen die hierbij betrokken zijn. Sterkte!

Onlangs bij vriendjes op bezoek met een open keuken.

Wij aperitieven dan terwijl we toekijken hoe ze het eten klaarmaken. En die mensen kunnen bijzonder goed koken. (kies uw vrienden goed)

Leerrijk dat dat is! Tip van de dag: champignons in schijfjes nodig? Gebruik een eisnijder.

Dat ik daar nog nooit opgekomen was.

Jaaaaaaa, ik ben gaan zwemmen zaterdag! Een half uur aan een stuk!

Of ik vanavond ga zwemmen? Hmmm…. Mijn haar valt net zo goed vandaag… :-)

Evaluatie. Drie keer in de week zwemmen zie ik niet zitten. Te saai. Drie keer in de week lopen ook niet. Ik heb nood aan een gevarieerd sportschema.

Maar op 2 december arriveert er bij ons een basismodel crosstrainer. Misschien is dat het? 1 keer zwemmen, 1 keer crosstrainer, 1 keer lopen?

Of misschien moet ik maar eens informeren bij de toffe toetsers van gypsy-eyes? Volleybal, een oude liefde!

Of nog beter: afwachten wat nog mogelijk is vanaf 2 januari? 9 weekavonden per maand voor de gemeenteraad. Als een commissie stopt om 21.30u en ik heb mijn zwemgerief mee kan ik daarna nog wat gaan zwemmen (ahum). Of zou ik een ander gemeenteraadslid vinden dat zo gek is om daarna nog een half uurke met mij te gaan lopen in de plaats van te gaan nakeuvelen in de Gentse horeca? Of direct naar huis gaan op de crosstrainer staan? Hum. De tijd zal het uitwijzen.

Eindelijk! Het is zover! Mijn Radiofonisch Instituut heeft ook een blog!

Hij heeft er lang over nagedacht maar vorige week zag ie plots het licht. Dus registreerde ik een domeinnaam en hielp ik hem een blogje op te zetten.

Na i. en Henk, na Michel en Sandra, na Mikaël en Nadine zijn wij nu ook een bloggend koppel!

Als Gerrit Callewaert en zijn deerne nu nog zouden willen volgen, zodat wij ook eens virtueel op de hoogte gehouden zouden worden van hun koopexploten, zou dat heel fijn zijn!

Een beginnende loper daarnet heel trots tegen me: “ik loop al de hele week, iedere dag en ik heb gisteren voor het eerst de Watersportbaan rondgelopen!”

Aaarrrghhh! Fout! Ik heb dus mijn belerend vingertje bovengehaald en hem de beginselen van het lopen bijgebracht. Niet te snel! Niet te vaak! Recuperatie! Dreigementen van blessures!

Want ik kan het nog altijd héél goed uitleggen. :-)

Ahum. Nu mijn eigen sportschema nog maar eens herbekijken. Want dat lijkt echt nergens op. Morgenochtend: gaan zwemmen!

Onze oude salon. Leuk zulle maar de kussens van de driezit zijn tot op de draad versleten.

Onze nieuwe salon.

Merk op dat:

• de salon lagere leuningen heeft waardoor je er in kunt slapen zonder wakker te worden met een pijnlijke nek
• we er volledig languit kunnen in liggen. Misschien niet zo’n opmerkelijke prestatie voor twee mensen van 1,65m maar toch.
• het hoekje gewoon geweldig is om te laptoppen met een half oog op de TV. Mijn favoriete hoekje!
• er veel meer mensen kunnen in zitten

Nu nog een nieuwe salontafel. Meer foto’s.