Al lang keek ik uit naar het nieuwe stuk van Olympique Dramatique “The lieutenant of Inishmore”. De recensies waren lovend, dus dat beloofde al veel goeds. Alhoewel je niet altijd op de mening van recensenten kunt afgaan natuurlijk.

Twee dagen geleden hoorden we minder goede reacties van Nadine en haar wederhelft. Zij vonden het niet goed, maar de rest van de zaal wel.

Gisteren was het aan ons om te oordelen. En euh… ik vond het fantastisch! Geweldig! En gelukkig, de treinvriendjes die ik meegesleurd had, vonden het ook heel goed. Op 10 februari gaan we nog eens kijken. Ja, wij bestellen meteen ticketjes voor twee voorstellingen als het over Olympique Dramatique gaat. Er was blijkbaar wel één en ander mis met het licht maar echt storend was dat nu ook weer niet.

Wat ik er zo goed aan vond? Het taaltje blijft leuk natuurlijk al is het altijd wat wennen in het begin. De acteursprestaties. Tom Dewispelaere moet nog maar eens zijn wenkbrauw optrekken en ik vind hem al grappig. Jan Bijvoet zijn lichaamsbeheersing is onovertrefbaar. Sober decor en originele aanpak. Het stuk duurde lang maar het heeft me op geen enkel moment verveeld.

Een aanrader! (Al vrees ik dat het overal uitverkocht is.)