Voor de mensen die denken weeral-over-zwangerschap: het zal ooit wel weer over iets anders gaan. :-) Gewoon overslaan nu!

Dit berichtje heb ik klaar gezet toen ik een week of 10 zwanger was.

Ik mag eigenlijk niet klagen, denk ik dan. Ik ben de hele dag door misselijk maar ik moet tenminste niet overgeven. Nog geen één keer heb ik overgegeven. Wat niet wegneemt dat ik de hele dag wel misselijk ben. Vreemd – en ook wel een beetje tegenstrijdig is – om de misselijkheid te laten overgaan moet je eten. Jawel, eten tegen misselijkheid.

Maar eten is iets raar. Ik heb nergens zin in en de gedachte aan bepaald voedsel doet me mijn neus optrekken. Eens ik aan het eten ben gaat het beter. En na een uur of twee word ik dan weer misselijk en ik moet dan weer iets eten. Rijstkoeken zijn mijn bondgenoot. Vrijwel smakeloos, wel iets in de maag, weinig of geen calorieën. Pakken eet ik er van tegenwoordig.

“Vreemde goestjes” heb ik dus niet echt. “Vreemde degoustjes” daarentegen…

Sowieso kan je me met warm voedsel niet straffen. Maar broodjes daarentegen… Vervelend feit is wel dat ik nogal veel op broodjes (of koude maaltijden) aangewezen ben op het werk of voor de gemeenteraad. Jakkie. Op zoek gaan naar alternatieven is zeer moeilijk. Bovendien ben ik niet immuun voor toxoplasmose dus broodjes met sla tussen mag ik al helemaal vermijden. Of de sla er van tussen vissen. En dan een beetje paranoia rondkijken of de vrouwen aan tafel nog niks doorhebben.

En verder: koffie is slecht! Lang leve pickles!

Update: de misselijkheid blijft nu weg maar mijn vreemde afkeur voor eten blijft. Niet zo erg: nog geen kilo bijgekomen!

Tja, de reden waarom ik niet herbegonnen ben met sporten in het nieuwe jaar is nu wel bekend. Nu, dat was écht wel het plan, zwanger of niet. Het is niet dat ik denk dat sporten ongezond is tijdens de zwangerschap. Maar ik was de eerste 11 weken zo moe, zo uitgeput dat sporten echt wel onderaan op mijn to-do lijstje kwam te staan. Na een dag werken en een commissie of een gemeenteraad verlangde ik alleen maar naar een zetel… In het weekend sliep ik gewoon bij voor wat ik in de week te kort kwam. Een echt slaapmonster was ik. :-)

Ik hoorde zondagavond in Overleven op Canvas: “Zwanger zijn is al een sport op zich. Het hart klopt van bij het begin behoorlijk wat sneller om het extra bloed rondgestuurd te krijgen.” en ook “Tijdens je zwangerschap mag je niet aan conditieopbouw doen, hooguit aan conditieonderhoud”. En ook daar wrong het schoentje. Aangezien het een tijdje geleden was dat ik gesport had, zou het sowieso conditie-opbouw worden. Ik heb het eens geprobeerd, hoor, 3 keer 10 minuten op de crosstrainer staan en mijn hartslag niet hoger laten gaan dan 140. Maar meer dan één keer is dat niet gelukt. Nu ja, ik fiets en ik wandel gelukkig wel wat af.

Maar nu de ergste vermoeidheid weg is denk ik er toch aan weer wat beweging op te zoeken. Misschien wel wat zwemmen. Ik heb nu nog geen dikke buik, maar het schijnt dat zwemmen met een dikke buik zalig is. Of misschien zwangerschapsyoga. Even informeren bij GentGenietGezond, ik heb het daar op de activiteitenlijst gezien.

Maar geen 20km van Brussel dus voor mij dit jaar. En ook geen Dwars Door Brugge of 10 km Door Gent. Volgend jaar misschien. En dit jaar ga ik supporteren voor de vriendjes en mijn ventje die mee gaan doen.

En sorry Dirk, voor al de uitvluchten die ik verzonnen heb toen je me weer eens vroeg of ik mee ging gaan lopen. :)

Het beste nieuws heb ik gespaard voor het laatst! De voorbije weken verrasten we vrienden en familie, nu is het aan jullie.

2007 wordt hét jaar van de baby, zei ik vorige week. Wel, wij doen mee!

Er is een klein Croubeltje op komst! Begin september wordt onze kleinen verwacht. Het Radiofonisch Instituut en ik zorgen voor uitbreiding!

Voor de telwonderen: ik ben nu 12 weken zwanger, drie maanden dus. Nog een goeie zes maanden te gaan!

Buik is er nog niet te zien en de zwaarste maanden zijn naar het schijnt achter de rug. Misselijkheid en vermoeidheid waren ook mijn deel. Er staan hier nog een paar berichtjes over klaar, ik zal ze de komende dagen publiceren.

Vandaag precies 30 jaar geleden zette mijn moeder haar laatste kind op de wereld.

En vandaag wint ze voor het eerst in haar leven een auto!

Eeklo Winkelmaand in december, daar kan je lotjes mee krijgen als je ergens iets koopt. De winnende lotjes waren al begin januari getrokken. Mijn ma had het eerste reservenummer en was zo al zeker van 125 euro. Maar het winnende nummer kwam niet uit en hoe langer hoe meer begin je te hopen dat dat niet meer uitkomt… Vanaf vandaag vervalt het oude winnende nummer en mag het eerste reservenummer zich aanmelden. Mijn moeder zal – haar kennende – om 10 voor 9 aan de bank staan om dat in te wisselen!

De auto is – om talrijke redenen – niet echt mijn keuze, maar ik heb hem dan ook niet gewonnen. Zelf weten ze ook nog niet precies of ze hem gaan houden of gaan inwisselen tegen een andere, en wat ze met hun huidige auto’s gaan doen. Maar het is alleszins een waardevolle prijs.

Vandaag is het hier goed-nieuws-show. Watch this blog.

Ik word 30 vandaag! Ik vind dit eigenlijk helemaal niet zo erg, het is een getal gelijk een ander.

Ik heb soms meer problemen met bedenkingen als “hoe hard ik ook train, ik zal nooit meer een toptennister worden van het niveau Clijsters” of “die carriere als topzangeres, dat zal er ook wel niet meer van komen”. Nu ja, daar ben ik al langer achter gekomen en er zijn gelukkig nog genoeg andere interessante opties.

Naar aanleiding daarvan gaf ik een klein feestje zaterdagavond. En kreeg ik leuke cadautjes! Een digitale kader! Bongo-bonnen! Boekenbonnen en een boek! Een bon van de Bloch en één van de ZaZaRouge! Concerttickets! Taarten en drank! Dankuwel allemaal!

Het virus en het lamlendig gevoel is verdwenen. Alleen heeft mijn stem het nu volledig begeven. Alleen een krassend geluid komt er met veel moeite uit. Zwijgen dus. Of fluisteren, want dat doet minder zeer. Maar ze zeggen dat fluisteren slechter is dan spreken, zelf al kras je. Zwijgen dus maar.

En Peter is half doof. De communicatie tussen ons verliep moeilijk daarnet. Ik fluisterend aan zijn oor, dan kon ie me net verstaan. Schoon duo! Maar nu is hij gaan werken en kan ik zwijgen. En mailen. Lang leve de moderne communicatie!

Maandagavond bij S. op de trein gezeten. Ze stuurde me daarna een sms’je: ik ben naar de dokter geweest en heb een zeer besmettelijke griep. Oei.

Dinsdagmorgen opgestaan met flanellen benen en keelpijn maar geen koorts, dus toch maar naar het werk vertrokken. Tot in het Sint-Pietersstation ben ik geraakt. Daar heb ik een kwartiertje wezenloos voor me uit zitten staren en dan besloten dat gaan werken misschien toch niet zo’n goed idee is en teruggekeerd.

Vanmorgen was het beter dacht ik. Tot ik in Brussel aankwam. Lichte neiging tot overgeven, keelpijn, hoofdpijn. Nu voel ik me zelf redelijk koortsig. Naar de apotheker om lapmiddeltjes geweest en nu zien hoe lang ik het hier kan uithouden.

Verdorie, ik mag nu niet ziek worden! Er staan een paar veel te leuke activiteiten in het verschiet! Ziek zijn komt altijd ongelegen.

Update: de dokter bevestigt mijn ziekzijn. Een boosaardig virus of de griep, het was nog in een onduidelijk stadium. Rusten, dafalgan, warme drankjes. Meer zit er niet in.

2007 wordt ongetwijfeld het jaar van de baby. Omdat ik de tel wil bijhouden en ieder nieuw mensje een persoonlijke vermelding wil geven zal ik dat hier bijhouden.

Baby 1: Nichtje Lies heeft een dochtertje Linde op de wereld gezet op 16 februari. Proficiat, Lies en Stijn!

Baby 2: Deze baby had ik veel later willen aankondigen. Had baby 4 of 5 moeten zijn, ergens eind april. Margot is op 18/2 op de wereld gekomen na een veel te vroege keizersnede. Ze is klein maar sterk, ze redt het wel. Leen en Hans: een dikke proficiat!

Stand: Jongens-meisjes: 0-2!

Stem Boekentoren!

Wat te doen: stem af op Canvas om 20:50

Wacht af welk nummerke de boekentoren krijgt. Sms en telefoneer!

Let op: je kan enkel tijdens de uitzending stemmen op het monument van uw keuze.
De nummers van de finalisten worden bekend gemaakt aan het begin van de uitzending.

Update: Bleh. Niet gelukt. Flauw.

Alles volplannen, zodat er zelfs geen tijd is voor het internet! :)

Familie bezoeken, etentjes, feestjes, vergaderingen, …

Nu snel even het internet gezien, al ben ik nog niet helemaal door mijn mails geraakt. En ik mag zo dadelijk weer vertrekken op vrijgezellenweekend.

Neenneen, niet voor mij, dat heb ik al achter de rug. ‘t Is voor Idril!

Goed weekend allemaal!