Hmm. Slaapstoornissen, onregelmatige slapen, niet slapen, … het kan een zwangere vrouw wel eens overkomen.

Soms betekent dat stevig doorslapen, dat is het leukst van al. Steeds in slaap vallen in de zetel. Maar soms betekent dat de slaap dan niet meer kunnen vatten. Ik heb al regelmatig liggen koekeloeren van 1 tot 5u. En soms betekent dat licht slapen, vaak gecombineerd met gekke dromen.
Het is niet de hele tijd zo, het komt en gaat. Maar deze week zit ik weer in een slechte-slaap-week. Heeft het zomeruur er iets mee te maken?

Gekke droom van deze week. Ik was bevallen en het was écht een droombevalling. Dat deed dus géén pijn, wat al die vrouwen er ook mogen van zeggen :-). Maar dan. Het was een meisje en Peter wou het een naam geven die we niet afgesproken hadden. Hij had de naam “Cortsze” bedacht. Ja, hij moest het me spellen. En hij meende dat dus, hé. Ik kwaad natuurlijk. Maar gelukkig zijn de meeste dromen bedrog.

“Ge moet er nog eens goed van profiteren, nu ge zwanger zijt” zeggen De Mensen me.

En dat gaan we doen:

Dit weekendje al eens naar Londen geweest; al was dat al gepland van voor de zwangerschap.

Ergens begin mei zitten we in Barcelona, met twee bevriende koppels. Bedoeling was om dat te doen eind augustus omdat wij dan twee jaar getrouwd zijn en Mikaël en Nadine één jaar. Maar omdat ik dan hoogzwanger zal zijn en niet meer mag vliegen hebben we de reis een beetje vervroegd.

Maar dan moeten we nog een babymoon hebben Zeggen Ze Alweder. Een babymoon is een laatste reisje met zijn tweetjes. Begin juli lukt dat nog net. Dus dan trekken we er nog een weekje op uit. Waar? Nog niet bekend. Ik heb wel zin in Frankrijk, maar wil niet te ver meer rijden, hooguit 500 km. Tips en interessante logeeradresjes zijn altijd welkom in de reacties!

Dit weekend dus naar Londen geweest. Naar Londen gaan in het weekend dat het zomeruur ingevoerd wordt: moet je echt eens proberen, op den duur weet je echt niet meer hoe laat het waar nu eigenlijk is!

Met stip op één in Londen: Shakespeare’s Globe Theatre. We kregen er uitleg van een ontzettend lieve, gepassioneerde gids. Nu wil ik natuurlijk nog eens terugkeren naar Londen om er een stukje van de man mee te pikken. Ik denk dat ik manlief daartoe wel zal kunnen overtuigen.

Londen is behoorlijk duur. Ik dacht de hele tijd: “oh, valt wel mee, ongeveer hetzelfde als bij ons”. Tot mijn eurocent viel dat de prijzen er aangeduid waren in pond, ongeveer maal anderhalf dus. Ik ben trouwens wel fan van de euro als ik op reis ben: het bespaart je een hoop omrekenwerk en je moet op het einde van de reis niet zo je uiterste best doen om alle laatste penny’s uit te geven.

Ook een bezoekje gebracht aan Top Shop, dé winkel waar Trinny en Susannah wel eens durven vertoeven. Megagroot! Nu ja, mijn shopwoede was gemakkelijk onder controle te houden: de zwangerschapskledij was niet echt de moeite en gewone kleren daar kan ik toch binnenkort niet meer in. En kleren kopen voor volgend jaar, dat doe je niet. Ik heb me beperkt tot een paar schoenen.

Verder nog gezien: Buckingham Palace, Westminster Abbey, Big Ben en Palace of Westminster, Picadilly Circus, The tower of London, Tower Bridge, Sint-Paul’s Cathedral en Modern Tate. In dat laatste hebben we gisteren trouwens lekker maar duur gegeten, met zicht op de rivier en de stad. Niet slecht!

Ondertussen in Gent en Antwerpen…

• werd Gentblogt verkozen tot beste groepsblog bij de Bwards en daar ben ik uiteraard zeer tevreden mee! Ik kon niet op de prijsuitreiking zijn en ik schijn wat gemist te hebben! Michel werd verkozen als beste lifeblogger, ook geheel terecht natuurlijk.
• werd de uitslag van de partijbestuurverkiezingen bekend gemaakt. Zowel Els en ik zijn er bij! Bedankt aan de stemmers!

• heeft Henk deel 1 van het vergrootglas op het internet gesmeten! Kijk hier!

Baby 6 werd vorige week al geboren maar ik ben het nu pas te weten gekomen.

Lander, eerste zoontje van Els en Ben, geboren op 20 maart. De mama onderhoudt ook een eigen blog over hun kleine uk.

Proficiat, Els en Ben!

Stand: jongens-meisjes: 2-4

Gaat alles goed:

• Na twee beurten kiné is het al veel beter met mijn spieren en gewrichten. Het is niet dat het volledig weg is, soms voel ik het nog wel eens, maar het is niet meer zo pijnlijk. Oefeningskes doen en het in de gaten houden is de boodschap.
• En dat is maar best ook want morgen vertrek ik met Lies voor drie dagen naar Londen!
• Mijn pa installeert hier ondertussen nog een aantal dingetjes in huis dat we onlangs aangeschaft hadden. Een lamp voor in de slaapkamer, zodat de papieren bol eindelijk wegkan. Keukenkastjes afwerken. TV aan de muur hangen. En meer van dat!
• Manlief zit op dit eigenste moment bij de oordokter. Benieuwd hoe dat gaat aflopen!
• En vanavond gaan we eten in de Marco Polo. Hmmm!

Tot maandag!

Omdat je dus niet met zekerheid kan rekenen op Kinderopvang (I) gaan we dus op zoek naar een tweede mogelijkheid in de private sector. Van de Stad kreeg ik een lijst met alle opvanginitiatieven in Gent en je kan die ook bij Kind en Gezin krijgen.

Beginnen bellen: 15 weken zwanger.Te laat? Hmm, ik vind nog altijd van niet. Je bent goed drie maanden zwanger en het is echt ongelooflijk ver weg allemaal.

Om te beginnen de Diensten voor Opvanggezinnen (Reddie Teddy, Gezinsbond, Solidariteit voor het Gezine, Onafhankelijke dienst voor opvanggezinnen, …) Ik heb ze bijna allemaal gebeld. Bijna allemaal hebben ze een eigen crèche en dan nog een dienst voor opvanggezinnen. Meteen een domper op de neus. Bijna allemaal hebben ze maar opvang vanaf april. Dat zou betekenen dat ik meteen al mijn ouderschapsverlof mag opsouperen en dat was ik eigenlijk niet van plan. Of simpelweg géén plaats. Bij ééntje (Solidariteit voor het gezin) konden ze me nog een sprankeltje hoop geven. Vrijdag al zou ik meer weten over mogelijke opvanggezinnen, in juni over hun eigen opvang. Bij nog een andere (Onafhankelijke) sta ik op de wachtlijst. Bij een andere (Sint-Lievenspoort) is de verantwoordelijke er nooit. Die gaat me terugbellen, maar ik heb voorlopig nog niks gehoord.

De Erkende Kinderdagverblijven dan. Bij Bengelhof (niet zo ver van bij ons) is er een wachtlijst tot eind februari, toch al een maandje eerder. Meteen een afspraak gemaakt om er eens te gaan kijken. Al de rest: ofwel behoren ze tot de Diensten voor opvanggezinnen (zie hierboven) ofwel gewoonweg geen plaats tot de zomer van 2008. Echt geen optie.

Zelfstandige Kinderdagverblijven dan. Ik denk dat ik alles wat haalbaar is met de fiets afgebeld heb. Mijn periferie gaat dan echt ver, tot aan Sint-Pietersstation en begin Sint-Amandsberg. Niets. Regelmatig gehoord dat er niks meer is voor januari…2009! Tja, de kindjes die er nu zitten, zitten er 2,5 jaar, hé. Misschien nog één optie dan, een nieuwe (‘t Stropke), die nog niet op de lijst staat, maar waarvan ik heb bestaan ontdekt heb via een treinvriend. Gebeld, maar ik moest mailen. Nog niks gehoord. Hmm.

Rest me nu nog de zelfstandige opvanggezinnen. Daar heb ik nog niet veel gevonden in de grote buurt. Is meestal in de randgemeenten, als je het zo bekijkt, weinig in het centrum. En ergens zou ik liever een crèche hebben dan een onthaalmoeder. Maar momenteel is alles goed.

En een tweede auto nemen om de kleine af te halen is geen optie. Maar een mens lijkt er toe verplicht te worden. De moed zakt me een beetje in de schoenen, ondertussen.

Hopen dat ik als buurtbewoner een goede kans maak bij Nieuwland. En hopen dat Bengelhof een beetje OK is morgen en dat ik daar kan inschrijven als tweede optie. En hopen dat er nog iets uit de bus valt via de diensten voor opvanggezinnen. En hopen dat die nieuwe crèche nog reageert. Maar nog geen enkele zekerheid dus.

Wordt nog steeds vervolgd.

Kinderopvang. Al jaren hoor ik er ramp- en dramakreten van. Dat je je eigenlijk twee jaar voor je aan kinderen begint moet aan beginnen. Maar dat mag dan weer niet, natuurlijk. Ik kon nu eens proefondervindelijk meemaken hoe het gaat.

Het is vrij surrealistisch. Niemand weet dat je zwanger bent, er is nog niks te zien, de geboorte laat nog meer dan een half jaar op zich wachten, de opvang nog langer, en toch moet je al met die opvang bezig zijn. Ik heb gewacht tot na de tweede echo (11 weken) om er aan te beginnen, kwestie dat ik eerst zekerheid wou hebben van de zwangerschap.

En dan heb ik me inschreven bij Tinkelbel Tinkelbel, een centraal inschrijvingssysteem van de Stad Gent. Heel simpel. Je belt naar Gentinfo (09/210.10.10) en je schrijft je in. Wanneer wordt de kleine geboren, wanneer wil je opvang, hoeveel dagen in de week, welke crèche (3 voorkeuren) je verkiest. Klaar als pompwater. Enige nadeel van het systeem: je weet pas vijf maanden voor de opvangsdatum of je al dan niet opvang krijgt. In mijn geval: ik wil opvang vanaf januari 2008 en dus weet ik pas in augustus -een maand voor de geboorte- iets meer. Je moet dus al een tweede (en liefst ook derde of vierde) mogelijkheid voorzien voor als je geen oplossing vindt via Tinkelbel.

Aangezien ik alles te voet en met de fiets doe en ik het niet zie zitten om de halve stad rond te rijden met een klein snotterke op mijn fiets: graag een crèche in de buurt!
Mijn eerste keuze gaat uit naar Nieuwland. Die is gewoon pal om de hoek bij ons, alle kindjes uit de buurt gaan er en ik hoor er heel goede dingen over. Tweede keuze is ‘t Sleepken, ook in de buurt. Als derde keuze heb ik ‘t Sloeberken, ook in de buurt, opgegeven. Deze laatste is verbonden aan de Freinetschool Het Trappenhuis, befaamd om zijn lange wachtrijen bij de inschrijvingen, en daar maken we sowieso geen kans eigenlijk.

Hoe worden de plaatsen verdeeld? Met een soort van puntensysteem. Je krijgt een punt als je in Gent woont, één als je in de buurt woont, één als er al broertjes/zusjes in de crèche zitten, … Het is een beetje te simpel uitgelegd allicht, maar het komt wel ongeveer daar op neer. Het systeem is in het leven geroepen om een inschrijvingsbeleid te voeren waarbij aan alle burgers van Gent gelijke toegangskansen tot de door de stad georganiseerde kinderopvang wordt geboden. (meer info hier)

Als toekomstige ouder sta ik erg achter dit systeem van gelijke kansen. Ook voor de toekomstige ouder vereenvoudigt het: vroeger moest je je in elke stadscrèche apart inschrijven. Nu kan het met één telefoontje. Alleen is het nu afwachten tot begin augustus.

Wordt vervolgd.

Kijk, mijnheren van Ben Folds, als ge maar nen cover kunt maken dat zo sterk lijkt op het origineel, waarom maak je dan een cover?

Was de inspiratie om nieuwe liedjes te schrijven op misschien?

(sorry, ik moest dit even kwijt)

Normaalgezien ben ik niet zo’n stokjesmens (ik heb er hier nog een ganse bussel niet doorgesmeten) maar omdat het een nieuw stokje is over een thema dat me zeer interesseert ga ik er nog eens voor:

Noem 3 dingen die jij doet om bij te dragen tot een beter milieu.
1. Wij hebben maar één auto en daar ben ik best trots op, want als ik rondkijk in mijn vriendenkring zie ik dat bijna iedereen zijn persoonlijke vierwieler heeft. Wij hebben geïnvesteerd in een huis in de stad en wij besparen door maar voor één auto te betalen. Ge kunt niet geloven hoeveel ons dat uitspaart, nog los van de vervuiling gesproken. Manlief doet alles met de auto, maar met zijn vroege en late diensten kan dat bijna niet anders. Voordeel is wel dat hij regelmatig naar de Colruyt gaat om boodschappen in ‘t groot te doen en als er naar het containerpark gegaan moet worden is dat ook zijn taak. En ik doe bijna alles met de fiets, te voet of het openbaar vervoer. Voor verdere afstanden ben ik ongelooflijk creatief: ik heb een uitgebreide vriendenkring met wie ik kan meeliften of waar ik kan – in uiterste nood – een auto kan bij lenen. Ook met de kleine op komst zijn we niet van plan een auto bij te kopen. In het begin meer te voet allicht en later een kinderzitje op de fiets.

2. Bij verbouwingen letten we altijd op de ecologische waarden: we hebben dubbel glas laten steken en onze gasbranders vervangen door een nieuw, zuinig exemplaar. In ons badkamer komt er een zuinige douchekraan. Wel een rainshower, maar een zuinig exemplaar. Volgend jaar zijn we van plan om de vloer in de garage te vernieuwen en misschien moeten we maar eens onderzoeken of het mogelijk is om een regenwatersysteem onder ons garage te steken. We vangen veel regenwater op, dus dat zouden we dan kunnen aansluiten op toiletten en wasmachine.

3. Wij sorteren zo goed mogelijk. Glas, papier, PMD en GFT. Wij hebben een GFT-rolcontainertje dat wij delen met ons buurvrouw. Handig, want die dingen zijn anders niet zo snel vol te krijgen en je betaalt per beurt.

Noem 1 ding dat jij nog zou kunnen doen voor een groenere planeet.
Ik ga nu beginnen met de systematische vervanging van gewone lampen door spaarlampen. Ik doe dat maar als er een lamp kapot is en we zijn nog lang niet rond dus. Maar het komt wel! En we gebruiken soms te veel gezellige sfeerlampekes. Zeker als we dan in onze zetel in slaap vallen gaat er zo nog wel eens wat energie verloren. En we moeten ook nog meer letten op stand-by lampjes en zo. De goede wil is er alvast.

Rest me nog dit ecostokske door te smijten naar Els, Muggenbeet en mijn nichtje

Ik meldde al eerder dat het niet weten van het geslacht een goede zaak is voor mijn koopzieke geest. :-)

Maar dat wil nog niet zeggen dat ik nog niets koop. Ik heb een paar lieve collega’s met een goede smaak die me al vanalles aangeboden hebben van hun peuters.

Om te beginnen dit leuke schommelwiegje (exclusief kindje) uit deze leuke winkel in Antwerpen.

En dit kinderbedje van Stokke.

Nieuw zijn die dingen behoorlijk duur, maar als je ze tweedehands kunt kopen valt het wel mee. Nu zoek ik nog een park/wieg ding. Zo iets voor in de living dat eerst als wieg kan dienen en dan later als park. En dan de rest nog. Tips welkom, uiteraard!