Het eerste zomerse weekend achter de rug, altijd fijn, hé. Alles gebeurt buiten: vrijdagavond een kaastafel, zaterdagmiddag een wandeling ‘s avonds een BBQ. En op zondag een nieuwjaarsreceptie gegeven voor mijn meter, op het dakterras. Als ge lang genoeg wacht met nieuwjaren kunt ge da buiten doen! Wijs!
Wie heeft er dit weekend eigenlijk niet gebarbecued, vraag ik me af?
Onder het motto: het mag ook gezegd worden als het goed is!
Gisterenavond:
16:58u: Sibylle en ik nemen de trein naar Gent en babbelen ons zoals gewoonlijk te pletter. Zo erg zelf dat Sibylle haar jas vergeet op de trein. En het was zo’n mooie! Het valt haar pas in als we overgestapt zijn op de trein richting Eeklo, om af te stappen in Dampoort.
17:50u: Sibylle brengt de stationschef van Dampoort op de hoogte, die meteen naar de boordchef van de trein belt (die verder reed richting Kortrijk)
19.30u: haar jas was terug in Dampoort
Wat een service, wat een dienstverlening!
Baby 8 is er ook! Gisteren, om iets voor 15u werd Warre geboren, eerste zoontje van Mieke en Dieter. Het is een klein dikkertje: 3 kilo 500 voor 48 cm. Goed gedaan, Mieke en Dieter!
Nog meer goed babynieuws! Baby 2, Margot, die twee maanden te vroeg geboren werd mag vandaag naar huis! Ze doorstond alle tests met glans en weegt nu 2 kilo 400! Te weten dat ze van 1 kilo 250 begonnen is… En zeggen dat ze eigenlijk pas voor volgende week verwacht was!
De volgende baby’s verwachten we rond half mei. Maar liefst drie, gelukkig van drie verschillende koppels!
Stand jongens-meisjes: 4-4
We hebben weer een wedstrijd!
Een overzichtje:
16/02: Linde
18/02: Margot
5/03: Sien
6/03: Suzanne
9/03: Senne
20/03: Lander
10/04: Tom
12/04: Warre
“En, hebt ge al rare goestjes?” vragen de mensen me regelmatig.
Eigenlijk niet. Geen augurken met choco en zo voor mij. Heel even heb ik zin gehad in zure dingen. Een halve pot pickles en een ongeopende pot zure haring zijn daarvan stille getuigen in mijn frigo. Toch maar eens de houdbaarheidsdatum van die laatste checken.
Wat dan wel? Fruit! Massa’s fruit! Druiven, meloenen, pruimen, nectarinen, bananen, aardbeien, … (ik weet het, ze zijn nog duur, maar mag het ja, ik ben zwanger!). Of nog beter: fruitsla! In het weekend zelf gemaakt, in de week koop ik er wel eens hier en daar. Wijs dat ze dat tegenwoordig overal verkopen. Wederom duur maar allez, wel gezond.
Snoep zegt me niet zoveel. Nu met de Paasdagen heb ik wel wat chocola naar binnen gewerkt maar nu die op is heb ik totaal geen behoefte om er nog te gaan kopen. In de plaats van snoep eet ik fruit. Of eens een cracotte met vannille/appel smaak (kennen jullie die? in de link met chocolade, nog nooit gezien, maar die met appel/vanille zijn heerlijk!). Of yoghurt ook.
Dat maakt dat mijn eetgewoonten er eigenlijk een stuk gezonder op geworden zijn. Geen of weinig alcohol meer (vervangen door vers fruitsap), weinig snoep, veel fruit en veel yoghurt. Dat maakt dat ik nog maar twee kilo bijgekomen ben en da’s best goed eigenlijk. De kilo’s zullen er op het eind nog wel aanvliegen, hebben ze me beloofd.
Baby 7 liet wat langer op zich wachten, hij was maar liefst 10 dagen eerder op deze wereld verwacht.
Tom is dan ook een ferm manneke: 3 kilo 750 en 52 cm. Proficiat Marilo en Jan met jullie eerste kindje!
Stand jongens-meisjes: 3-4
De jongens zijn aan het terugkomen!
Een overzichtje:
16/02: Linde
18/02: Margot
5/03: Sien
6/03: Suzanne
9/03: Senne
20/03: Lander
10/04: Tom
Binnenkort meer babygeluk!
De mensen die me wel eens zien op Gtalk weten het al: er beweegt iets in mijn buik (en ik voel het).
De eerste vermoedelijke waarneming was rond 16 weken, een paar dagen later was ik het zeker. Plopjes, fladderingen, zoiets.
Nu, twee weken later, is dat nog niet veel meer geworden.
En nu is dat ook nog leuk, je voelt iets, maar echt veel meer is dat niet. Maar naar het schijnt zal dat veel heviger en pijnlijker worden. En als ik zie wat pasgeboren baby’s kunnen afstampen kan ik me voorstellen dat dat in een buik pas pijnlijk is. En naar het schijnt schoppen ze het liefst als een mens wil slapen en al. Hmm, dat zien we dan wel weer.
Check!
Ongelooflijk efficiënt geweest vandaag!
En daarnaast ook nog de tijd gehad om twee uur op mijn dakterras te liggen met mijn smoel in de zon en een goed boek.
Meer Paasmaandagen!
Gisteren mochten we nog eens terug voor ons maandelijks bezoekje aan de gynaecologe. Ze knikte meteen goedkeurend toen ze mijn groeiend buikje inspecteerde. En dan het moment waar je toch telkens weer naar uitkijkt: de echo. Hij/zij lag eerst in een bolletje maar draaide zich een aantal keren gedurende de echo. De gynaecologe nam haar tijd en overliep alles met ons. Kloppend hartje, vier hartkamers. Vijf vingertjes. Geen hazelipje (ik geef eerlijk toe dat ik dat niet gezien heb). Ruggegraat. Ribbetjes. Hier is het maagje! En als de volumeknop aangaat en je hoort het hartje echt kloppen… Toch wel magisch, hoor!
Eigenlijk vond ik dit de leukste echo tot nog toe. Het kindje is al te groot om nog op één beeld te krijgen maar je kan veel meer detail zien. Het kleintje is nu al bijna 20 cm en weegt amper 200 gram. Vet, spieren en ander weefsel komen er pas later bij, nu groeien ze vooral in de lengte.
Nog eens bloed geprikt om te zien of ik ondertussen geen toxoplasmose heb opgelopen en om de triple-test te doen. Volgende week weten we daarover meer.
We hebben ook een prentje meegekregen maar we moeten eerlijk toegeven dat we daar bijzonder weinig op herkennen. :-)
Ik moet nog een beetje reclame maken! Een feestje midden in de week maar ook voor de mensen-die-moeten-werken-op-vrijdag! Maar ik maak het mezelf gemakkelijk en ik doe van copy-pasterken van bij Els!
Morgen, dat is donderdag, fuiven wij in de Cirk. Beginnen om 8 uur en naar bed om 2 uur!
Nodigen uit, zullen u (als u dat leuk vindt) stijlvol te woord staan en zullen tevens uw pint tappen: Lien Braeckevelt, Saban Gök, Aline Maes, Bruno Matthys, Cathy Plasman, Anne Schiettekatte, Resul Tapmaz, (ja, met zo’n naam moet je wel achter een tap verzeild geraken), Freya Van den Bossche en Anne Van Lancker.
Fien, Tomas De Soete, Kristof Ysabie en Arthur bevinden zich aan de draaikast.
Zijn er vaneigenst: het vliegende team van De Wolken, Voorzitter Kevin zal met één been aan de inkom (2€) zitten, wegens ander been nog steeds buiten gebruik.
Mocht iemand een bruikbaar been op overschot hebben, dan komt u er in voor de helft van de prijs!
En ja. Els zal er ook zijn!
Daarnet op de trein mijn weekendgazet gelezen. Mijn weekendgazet duurt altijd wat langer dan mijn weekend. En onder andere dit opmerkelijk stukje gelezen:
‘Bevallen is mijn mooiste marathon’
door Wim De JongeHoogzwangere Marleen Renders (39) blijft verder trainen en droomt al van terugkeer in competitie
Nog twee weken en Marleen Renders bevalt van haar tweede kindje. Dat houdt de beste Belgische (marathon)loopster niet tegen om de loopschoenen aan te trekken. ‘Tien dagen na de bevalling wil ik opnieuw trainen.’
Marleen Renders is ruim acht maanden zwanger en blijft met looptrainingen haar conditie onderhouden. Mogelijk vertraagt een keizersnede wel haar terugkeer na de bevalling. ‘Ach, weet je, al die mooie marathonprestaties wil ik direct inruilen voor een gezonde baby.’(Lees verder De Morgen 31/03/2007 pagina27)
Ferm van haar. Ik zou het echt niet zien zitten.
Hoe zit het met mijn beweging? Ik vlieg van hier naar daar en gebruik daarvoor voornamelijk mijn voeten en mijn fiets. Met het mooie weer op komst wil ik wat meer gaan fietsen. En ik wil nog eens wat gaan zwemmen, als ik nog in mijn badpak geraak. :-)
