Het komt inderdaad altijd maar dichter en dichter… Hoewel ik tegenwoordig vrij veel tijd heb, verveel ik me geen seconde. Een ongelooflijke to do list die afgewerkt moet worden, en die lijkt maar te groeien in de plaats van af te nemen.

De laatste beetjes van het huis worden opgeknapt en daarvoor krijgen we de hulp van mijn pa. Nieuwe foto’s van de badkamer laten nog op zich wachten.
Het koffertje staat klaar, maar is nog leeg, moet nog gevuld worden.
Wiegjes, badje en ander babygerief staat klaar om eerstdaags naar boven te verhuizen.
Babykleertjes moeten gewassen worden.
Het kleintje ligt al mooi ingedaald op zijn plaats.
Aan het geboortekaartje wordt volop gewerkt.
De geboortesuiker staat op de planning voor zaterdag.
De babyborrel moet nog verder geregeld worden.
Straks komt Aline om alles te regelen voor mijn kraamhulp.
Prenatale kiné bij Karine, deze namiddag.
Er zijn nog heel wat afspraken met vriendjes gepland die nog allemaal mijn dikke buik eens willen zien.

En dan heb ik het nog niet over de kasten die uitgekuist moeten worden en zo. Nestdrang? Neuh, staat gewoon al lang op de planning maar wordt steeds uitgesteld.

Maar alles gaat wat trager en we doen alles wat meer op het gemak. Naar het schijnt ziet mijn buik er uit alsof ik ga ontploffen, maar gelukkig voelt die zo niet aan. De kleine wroetelt nog gezellig.

Het was lang geleden dat ik iets geschreven had. Maar zaterdag had ik hier een berichtje gelanceerd maar dat lijkt op mysterieuze wijze verdwenen. De raadsels van WordPress.

Het was trouwens een heel fijn weekend met lasagne op het dakterras, een bbq in afsnee aan de Leie, een pic nic in de Groene Vallei en een bezoekje aan Temse.