Kraamzorg

Ik ben zo verstandig geweest om een kraamzorg aan te vragen. Je moet er op tijd bij zijn, had Aline me gezegd en zij heeft dan ook alles voor me geregeld. Was al bijna even vroeg aangevraagd als de crèche denk ik.

Je kan misschien denken “ik heb dat niet nodig, een kraamzorg, mijn man is thuis en die kan me wel helpen.” Fout! Manlief moet om te beginnen nog veel over en weer tsjollen. Kind aangeven, papieren, naar de babywinkel, … Bovendien weet je man niet zo veel over borelingskes als de kraamzorg. Zelf heb je je handen vol met de baby en de verzorging, en als er wat tijd over is wil je jezelf wel eens verzorgen of je huis wat opruimen… aan rusten kom je dan niet meer toe en die heb je -gezien de gebroken nachten- dubbel en dik nodig!

Wat doet de kraamzorg? Ze houdt je huis op orde (maar ze doet geen grote kuis), ze kookt voor je, ze gaat naar de winkel. Maar ze helpt je ook met de verzorging van de baby, het badje geven, de borstvoeding. Ze hebben veel ervaring en veel tips en je kan daar als kersverse moeder alleen maar heel veel van leren! Ondertussen krijg je ook de tijd om jezelf te verzorgen, wat bij te slapen, … Het kan allemaal, de kraamzorg is er volledig voor jou en de baby!

De mijne is echt fantastisch. Ze heeft dan ook al 14 jaar ervaring. Ze komt ons huis binnen en weet meteen alles staan, regelt vannalles. Fenomenaal hoor.

Jonge moeders in spé: twijfel niet en vraag je kraamzorg aan. En om even reclame te maken: doe dat bij Reddie Teddy. Neen, je hoeft daarvoor geen lid te zijn van de Bond Moyson. Je ziekenkas betaalt sowieso een stuk terug!

Het kind heeft een naam. Vijf zelfs.

Janne Maartje Nadine Elke Mies Decroubele. Dat is haar volledige naam.

Janne is haar voornaam. Een naam die we beiden mooi vonden. Waar kracht en pit in zit.
We krijgen er veel goede reacties op. Een aantal koppels uit onze vriendenkring hadden die naam blijkbaar ook in gedachten voor als ze een dochter krijgen.

Maartje is de naam die ze van haar peter krijgt. Naar zijn peter, die Marijn heette. Maar omdat Janne een meisje is heeft de peter er Maartje van gemaakt.

Nadine is de naam die ze van de meter krijgt. Nadine heeft zich suf gezocht naar een naam, ik denk dat het zowat de moeilijkste opdracht was die we haar konden geven. En uiteindelijk heeft ze gewoon voor haar eigen naam gekozen.

Elke: naar mijn zus. Elke is een “specialleke” en zal nooit meter kunnen worden. Maar ze mocht haar naam geven aan ons dochter.

Mies: is het koosnaampje dat we haar nogal dikwijls geven. We hebben gedacht aan “Godot” of “Cyriel”, de roepnaampjes tijdens de zwangerschap. Maar die klinken nogal mannelijk en we wilden haar alleen vrouwennamen geven.

Windstilte

Sorry voor de windstilte hier. Mijn dochter heeft nogal wat aandacht en voeding nodig. En die komt eventjes op de eerste plaats. Kijk, ze roept al weer om eten. Dus ik ben weer weg.

Niet in de gemeenteraad

Beetje vreemd wel. De gemeenteraad is bezig nu en ik zit in mijn zetel thuis te typen terwijl Janne een beetje ligt te reutelen. Het zal – wat mij betreft – de enige keer zijn dat ik de gemeenteraad mis. Maar het was echt nog een beetje te vroeg nu. Ik voel me goed, maar ik merk toch dat ik snel moe ben. En om Janne al mee te nemen: het is allemaal nog wat zoeken nu en ‘s avonds heeft ze het meestal een beetje lastig, krampjes en zo.
Het was een beetje problematisch allemaal, want Rita Uyttendaele is ziek en Guy Verhofstadt moest naar New York. Maar gelukkig reageert Groen zeer begripvol!

Lees er meer over in De Gentenaar

Continue reading

Baby 17

Karel is een webkennis van me; ik heb hem nog nooit in levende lijve ontmoet of gesproken. Maar toch leerde ik hem de voorbije maanden een beetje kennen. Gedurende de zwangerschap veel over en weer gemaild, want zijn vrouw was ook zwanger, voor 21 september. Karel zorgde voor mijn afteltellertje en we wisselden ook andere informatie uit.
Het zag er even naar uit dat Eveline, ondanks dat de kleine twee weken later verwacht werd, eerder zou bevallen dan mij, want hun baby was nogal groot en de dokters dachten dat ie eerder geboren ging worden. Maar ook Eveline ging over tijd, al was het maar één dagje. Geen gemakkelijke bevalling blijkbaar maar het is dan ook een flinke baby: Kobe, 4015g en 52,5 cm. Kobe is al meteen groter dan mijn dochter :-)

Proficiat, Eveline en Karel! Welkom Kobe!

Stand jongens-meisjes: 8-9

Een overzichtje:
16/02: Linde
18/02: Margot
5/03: Sien
6/03: Suzanne
9/03: Senne
20/03: Lander
10/04: Tom
12/04: Warre
10/05: Sam
17/05: Jef
19/05: Mauro
4/07: Mayenne
4/07: Lore
31/07: Ides
29/08: Lotte
17/09: Janne
22/09: Kobe

Lees meer bij Karel en bij Kobe

Terug thuis

Sedert gisterenavond zijn we terug thuis. Het was goed, daar in de materniteit, maar een mens moet daar nu ook niet te lang blijven, hé.

Toch nog even een ode aan het verzorgend personeel van Sint-Lucas. Als dochter van een verpleegster weet ik dat die mensen hard mogen draaien. En het is niet altijd de meest dankbare job. Mijn respect voor het verzorgend personeel is alleen maar toegenomen nu. Dag en nacht mocht ik hen bellen, om vanalles en nog wat te vragen. Ook al was het druk. Iedere keer kwamen ze geduldig helpen met de borstvoeding. En tips geven. En altijd vriendelijk. Neen, geen kwaad woord van!

En kijk, sedert donderdagavond is het helemaal goed gekomen met de borstvoeding. Ons Janne drinkt nu zeer goed en ik vind dat geweldige moeder-dochtermomenten.

Waren me dat weer emoties, toen ik de kliniek verliet. De mensen kijken dan zo vertederd: oh, een kersverse moeder en baby. Babyblues, maar dan positieve!

Als een baby huilt is dat zo een beetje een vraagstuk: wat scheelt er? De pamper? Honger? Krampjes? Als het die drie dingen niet zijn, dan weet ik het zo goed niet. Gisterenavond had Janne haar eerste onverklaarbare huil-halfuurtje. Frustrerend, maar dat zal er ook wel bijhoren zeker? Misschien de overgang van een broeierig warme materniteit naar een gewoon verwarmd huis? Alleszins, we zijn de avond goed doorgekomen met bezoek dat eten voor ons had klaargemaakt. Handig!

En vanmiddag hebben we onze eerste uitstap gemaakt, naar de babywinkel. Want de lijst is al behoorlijk geplunderd (bedankt allemaal!) en we moesten er nog wat meisjeskleertjes opzetten, hé.