Overtijd
Iedereen zegt het wel zo, maar eigenlijk ben ik nog helemaal niet overtijd.
Vrijdag was ik 40 weken zwanger. Een zwangerschap duurt gemiddeld 40 weken, maar doorgaans worden kindjes geboren tussen de 38 en de 42 weken zwangerschap. Bovendien is het niet altijd een evidente zaak om het exacte begin van een zwangerschap te bepalen. Daarom ben je pas echt overtijd als je 42 weken zwanger bent. Maar toch, iedereen heeft het over “overtijd gaan” als je meer dan 40 weken zwanger bent.
Daar ben ik me al lang heel goed van bewust. Ik kondig ook al sedert ongeveer de helft van de zwangerschap aan dat ik overtijd ga zijn. Kwestie van er rekening mee te houden. Kwestie dat ik dacht dat ik het er dan minder lastig mee ging hebben. Hmm, verkeerde inschatting. Ik loop de muren op. Iedere avond denk ik: “Vannacht misschien!” en iedere morgen word ik wakker met “Hmm, weer niets. Misschien vandaag?”
Ondertussen is het koosnaampje van de kleine hier van “Google” naar “Cyrielke” naar “Godot” veranderd :-)
September 12th, 2007 om 10:18
Heel veel moed toegewenst bij het wachten!
Wij zitten al een halve zwangerschap te denken dat onze Biebel te vroeg gaat komen, wegens altijd serieus voor op de groeicurves, en Eveline toont al twee weken aankondigingssignalen van een nakende bevalling, dus we zitten ook al effe te wachten. En dan zijn wij nog niet eens ‘overtijd’. Ik hoop dus dat jullie je tijd een beetje nuttig en leuk kunnen invullen, want gewoon wachten is… tsjah, zenuwslopend.
Maar kijk, je hebt het enkele weken geleden zelf gezegd op mijn blog: “straks zetten we nog op dezelfde dag een eerste kind op de wereld!”. De ideale compromisdatum tussen 7 en 21 september is 14 september, en da’s nu vrijdag. Nog maximum 2 dagen dus! Deal? :-)
September 12th, 2007 om 12:36
Ik weet hoe het voelt. Bij mijn derde kindje was ik ook ‘overtijd’. Mijn koffertje stond klaar in de gang en elke morgen werd ik moedelozer als ik ernaar keek. Wéér niets gebeurd vannacht, dacht ik dan. Op een bepaald moment wou ik zelfs niet meer bevallen. Ik deed mijn koffertje weg en dacht: ‘nee, ‘t is genoeg geweest, het hoeft niet meer, ik ga niet meer bevallen… :)-
Uiteindelijk werd er al een datum vastgelegd om ingeleid te worden, iets wat ik vreselijk zou gevonden hebben. Op de dag dat de inleiding geprogrammeerd stond is Leon (tien dagen te laat) geboren. Nu kan ik daar wel om lachen, om die wirwar van emoties bij het lange wachten, maar toen… Ik weet wat je meemaakt. Nog even volhouden dus. Hij of zij komt heus wel.
September 12th, 2007 om 15:02
t’ is nu wel heel lang wachten op mijn petekindje, maar ja hij of zij zal zich er waarschijnlijk niet aan storen wat er allemaal rondom hem of haar gebeurd.
Klein croubelke dekt bij zichzelf: Ik zit hier goed en daarmee basta!!
September 12th, 2007 om 15:02
t’ Is nu wel heel lang wachten op mijn petekindje, maar ja hij of zij zal zich er waarschijnlijk niet aan storen wat er allemaal rondom hem of haar gebeurt.
Klein croubelke denkt bij zichzelf: Ik zit hier goed en daarmee basta!!
September 12th, 2007 om 15:08
Ze zal morgen wel komen :)
Goede dag, heb 35 jaar geleden die dag ook uitgekozen :)
Succes !
September 12th, 2007 om 15:58
Dag Lientje,
Ik loop sinds maandag heel enhousiast richting brievenbus, maar zonder succes: nog geen geboortekaartje van dat klein croubelke.
Mij hebben ze altijd wijsgemaakt dat eens goed van bil gaan een zeer efficiente manier is om alles op gang te brengen… Ik wil je deze volkswijsheid vooral niet onthouden.
September 12th, 2007 om 16:06
Haha, mijn twee pataters hebben ook op zich laten wachten. Oudste: 10 dagen te laat. Muren oplopen ja, en ook (in gedachten dan) de mensen afschieten die bellen van “Zeg, zijdegij nu nóg nie bevallen!” Euh, nee, mag ik even? Of zelfs die die bij jongste al op kraambezoek kwamen de zaterdag na de uitgerekende datum. Zo van, het zal wel al geboren zijn. Mooi niet dus, dat was kraambezoek zonder baby. Op maandag is hij dan toch geboren.
September 13th, 2007 om 10:04
[...] van Sylvie: Mijn koffertje stond klaar in de gang en elke morgen werd ik moedelozer als ik ernaar keek. Wéér [...]
August 22nd, 2008 om 11:53
[...] En ja, ik heb haar nog gehoord. Vanmorgen gebeld. Flashbacks naar vorig jaar. Herinneringen opgehaald over zelf overtijd gaan. Over dat ik dacht dat het er nooit meer ging uitkomen. Ze stelt het goed [...]