En wanneer begint ge terug te lopen?

Ewel, ik weet het nog niet precies. Zowel mijn gynaecoloog als mijn kinesiste hebben me aangeraden om niet te vroeg te beginnen. Momenteel ben ik bezig met de bekkenbodemspieren en de buikspieren.
Maar ik ben wel van plan om te herbeginnen. Doelstelling 2008 is heel bescheiden: de tien km van Gent. Tijd? Maakt niet uit. Of toch liefst binnen het uur eigenlijk. We zien wel.
Tegen 1 januari wil ik mijn loopschoenen terug aantrekken. Ik zal ze eens moeten zoeken en het stof er afblazen, denk ik.

Hoe reflux onder controle te houden

* waarschuwing: hoog babygehalte *

Met deze ambitieuze titel hoop ik veel kersverse maar radeloze ouders naar mijn blog te lokken :-). En ze een beetje te helpen.

Om te beginnen ben ik er van overtuigd dat geen enkele methode dé unieke oplossing is tegen reflux. Het is een samengaan van verschillende methoden. Bovendien zeg ik niet dat onderstaande methoden voor alle refluxkindjes zullen helpen. Ik weet alleen dat het hier (meestal) wel helpt. Meestal, niet altijd dus. Soms krijst ze nog wel eens na het eten, maar meestal is het hier wel onder controle. Ik heb ook geen zwaar refluxkindje, als ik de verhalen van andere ouders hoor. Maar wie weet kan het andere ouders toch een beetje helpen.

Rechtop houden:
Na het eten altijd rechtop houden. Niet een beetje schuin houden, maar echt rechtop. Niet zomaar efkes, voor 5 minuutjes, maar een hele tijd. Ja, dat is lastig. Rechtop houden tegen u en rondlopen. Of in de zetel zitten en wiegen. Of in de draagdoek, dan kun je het veel langer volhouden en ondertussen nog iets doen ook. Kunnen ze ook in slaap vallen. In een borstvoedingskussen kan je hem/haar ook mooi rechtop zetten.
Na een tijd (15 à 30 minuten) kan je haar dan wel platter neerleggen. Niet helemaal plat. Nooit helemaal plat. Bedjes moeten worden opgehoogd zonder dat het daarvoor van die spectaculaire refluxbedden moeten worden (zoals onlangs in het nieuws). Sedert kort heb ik ook een poef en een relax. Die hebben ook een serieuze helling, dus dat kan ook wel. Alleen prefereert Janne voorlopig het borstvoedingskussen. (het kussen dat overal voor dient behalve voor de borstvoeding)

Zantac
Als de dokter dat voorschrijft, geef het dan ook maar aan je kindje. Nooit zomaar mee stoppen als je denkt dat het beter gaat. Dat heb ik geprobeerd en ik heb het geweten! Het geven is wel niet zo simpel. Best met een spuitje langzaam tegen de zijkant van het wangetje druppelen, dan stroomt het wel naar binnen. Het meeste toch. Als je het gewoon op de tong doet komt het even vlug terug naar buiten. Maar goed, de siroop lijkt haar werk te doen.

Ostheopaat
Voor sommigen iets zweverigs. Ik was er ook nog nooit naar toe geweest maar de vele positieve verhalen van anders ouders overtuigden me om het toch eens te proberen. Onder het motto: baat het niet dan schaadt het niet. Wat doet een ostheopaat? Hij maakt alles een beetje los: draait het hoofdje, strekt alle gewrichtjes eens, duwt hier en daar wat om blokkages los te maken. Allemaal heel zacht. Janne vond het soms heel erg leuk, soms helemaal niet leuk. Ze heeft behoorlijk gekrijst.
Het is wel niet goedkoop: 45 euro en er wordt maar 10 euro van terugbetaald door de mutualiteit. Maar sommige hospitalisatieverzekeringen zouden ook bijdragen. Ik zou niet durven zeggen dat het geholpen heeft. Maar het heeft haar ook geen slecht gedaan en bij veel kindjes schijnt het te helpen.

Water
Als ze overgeeft met een zurig geurtje geef ik haar -op aanraden van de kinderarts- een paar slokjes water op kamertemperatuur. Het zurige kan dan niet inbranden in de slokdarm.

Als ze toch aan het krijsen gaat dan is de enige oplossing hier: in de draagdoek, rondwandelen en ondertussen liedjes zingen/neuriën. Ik moet dringend meer kinderliedjes leren. Slaap kindje slaap moet ze nu echt wel al beu gehoord zijn. Ik anders wel. :-)

Oh ja, voor de draagdoek: best kiezen voor de methode 2: rechtop met opgetrokken beentjes.

Janneloos

Tweede avond gemeenteraad. Veel minder volk, veel minder camera’s maar nog bijzonder veel punten om af te werken.

De eerste avond dat ik alleen op stap ben, zonder Janne. Tot nog toe ging ze eigenlijk altijd overal mee. Af en toe ging ik wel al eens een paar snelle boodschappen doen zonder haar maar dat was hooguit een uurtje, dat telt niet. Tot nog toe kreeg ze altijd van mij eten, dat kon ook niet echt anders. Of dat kon ik niet over mijn hart krijgen, dat kan ook.
Zo ging ze ook altijd mee naar de commissies en vergaderingen. Vorige maand ging mijn pa mee om op Janne te letten tijdens de gemeenteraad. Hij heeft haar een hele rondleiding gegeven door het stadhuis. Gisteren had ze twee babysits: Peter en Ine volgen samen de tumulteuze gemeenteraad terwijl Janne het grootste deel lag te slapen.

Maar ik moet haar toch een keer kunnen achterlaten dus heb ik haar vanavond thuis gelaten. Het voelt een beetje raar. Maar ik weet dat ze in goede handen is: mijn moeder heeft drie koters grootgebracht en heeft ook al veel op het kleintje van mijn broer gelet. Maar toch heb ik haar 1000 tips en raadgevingen gegeven, ik kon het niet laten.

Ik heb Janne vandaag nog een snelcursus van-het-flesje-drinken gegeven want dat was ze precies wel een beetje afgeleerd. Maar ik vermoed dat het nog wel problemen zal geven vanavond.

Ik hou mijn GSM in de gaten, want mijn moeke ging af en toe een update geven!

21:45u: Het ging goed tot nu, nu ik weet dat ze ongeveer honger zal hebben. Ik ben een beetje nerveus.
22:00u: Mijn ma laat weten dat ze netjes haar fles heeft leeggedronken. Oef!

Hoe van niets een probleem maken

Er werken drie vrouwen voor de Stad Gent die een hoofddoek dragen. Op een personeelsbestand van 5000 mensen. Ze werken voor de integratiedienst, zijn perfect geïntegreerd en net aangenomen omdat ze gemakkelijker contacten kunnen leggen met de mensen voor wie ze werken. Niemand heeft er ooit een probleem mee gehad. Er zijn nooit klachten gekomen.

Plots heeft een partij daar problemen mee. Niet plots eigenlijk, die partij heeft gewoon altijd problemen met wat niet voldoet aan hun enggeestige criteria. Alles wat een beetje anders is dan hun “Vlaamse norm” moet weg. Ze dienen een voorstel in dat één geslacht, één godsdienst viseert.

Een andere partij sluit zich daarbij aan. Niet om dezelfde racistische redenen als de eerste partij. Neen neen, om principiële filosofische redenen. Hoogdravende principes en theorieën, niet afgetoetst aan de realiteit. Neutraliteit van de dienstverlening heeft volgens hen alles te maken met wat mensen aanhebben. Om toch maar te tonen dat ze anders zijn dan die eerste partij dienen ze een ander voorstel in. Maar het komt zowat op hetzelfde neer.

Nog een andere partij vindt ook dat religieuze symbolen niet kunnen in een stadsfunctie. Vreemd, die partij heeft nochtans de naam van een religie in hun partijnaam staan. Die partij predikte respect in hun verkiezingscampagne, maar heeft geen respect voor wat een belangrijk deel van hun kiezers en hun mandatarissen denken: ze worden verplicht om tegen hun gevoel te stemmen.

En zo komt er een verbod op religieuze, levensbeschouwelijke, ideologische, filosofische en politieke kenmerken. Zo worden er een hele hoop mensen verplicht een stuk van hun identiteit af te staan. Of hoe van iets wat geen probleem was toch een probleem maken.

En wat nu? Een heksenjacht? Sancties voor diegenen die het toch aandurven om een kruisje/hoofddoek te dragen?

Tot u spreekt een ontgoocheld gemeenteraadslid.

Janneweetjes

  • Janne heeft de prikjes van Kind & Gezin goed doorstaan. Ergens in de loop van de dag heeft ze haar goede humeur terug gevonden en dat is sedertdien zo gebleven. Geen koorts, geen last van de vaccins.
  • Janne heeft een spelletje ontdekt. Als ze zit en ik hou haar handjes vast vindt ze het fijn om haar recht te trekken en recht te staan. Plezant dat dat is! Gelijk ieder klein kindje kan ze daar natuurlijk geen genoeg van krijgen en wil ze dat 1000 keer na mekaar doen.
  • Janne vindt het heel fijn om verse hoeslakens van het verzorgingskussen meteen weer onder te plassen. Ze doet dat op de drie seconden dat er geen pamper onder haar ligt. Ik heb maar een extra hoes gekocht ondertussen.
  • Nieuw speelgoed? Niet interessant! Een oude mobiel, die met haken en ogen aan elkaar hangt. Dàt is wijs!
  • In dezelfde serie: een poef? Een relax? Een wieg? Néééééén, een borstvoedingskussen om in te zitten/liggen!

Wedden dat?

Ik heb een nieuwe portefeuille. Ik heb een nieuw paspoort, een nieuw rijbewijs, een nieuwe SIS-kaart. Bijna een nieuwe bankkaart.

Wedden dat mijn oude portefeuille nu ergens zal opduiken?

Vloeistoffen op het vliegtuig

Woensdag vertrekken we op reis, wiew! Met het vliegtuig! Nu weet ik vaagweg dat de regels voor de handbagage veranderd zijn voor wat betreft vloeistoffen. Voor ons geen erg. Janne krijgt nog steeds borstvoeding, dus op zich ook geen probleem. Maar ze heeft nog last van haar refluxke en geloof me: zonder Zantac lukt het niet. Dat krijgt ze twee keer per dag na het eten, op momenten dat ze het nodig heeft, en da’s meestal na de middag. En aangezien we dan vliegen, lijkt het me beter voor iedereen dat we haar Zantacske meehebben. Maar wat leest mijn lodderig oog?

U mag enkel kleine hoeveelheden vloeistoffen in uw handbagage meenemen. Deze vloeistoffen moeten zich in aparte verpakkingen bevinden met elk een maximumcapaciteit van 100 milliliter. Deze verpakkingen moeten in een doorzichtige, hersluitbare plastic zak zitten met een capaciteit van maximaal één liter per passagier.

Een maxiumumcapaciteit van 100 mll. Hmm, het fleske is 250 ml. Moet ik daar nu uit weggieten? Neen, want de capaciteit is nog groter. In een ander fleske dan. Maar dan kunnen ze toch onmogelijk controleren wat het precies is? Tja, dat kunnen ze nooit echt, tenzij na test, maar het een vloeistof in een ondefinieerbaar fleske lijkt me ook maar louche.

Oh, maar een beetje verder staat er:

geneesmiddelen en dieetsupplementen, alsook babyvoeding in uw handbagage meenemen voor gebruik tijdens de vlucht. U moet eventueel een bewijs kunnen voorleggen dat deze middelen echt noodzakelijk zijn;

Allez, lap, ik zal nog eens naar de dokter mogen hollen om een bewijs dat het echt noodzakelijk is. De medepassagiers zullen het anders geweten hebben.

Babyboom 2008

De babyboom gaat gewoon verder in 2008. In februari maart verwachten H. en L. een baby waardoor we in juni met 2 baby’s op reis zullen gaan. Sommige vrienden beginnen aan de tweede ronde. Zo hoorden we zondag dat Janne er een neefje of een nichtje bij krijgt begin juni. Net als we in verlof zijn, tedorie! Een broertje of een zusje voor Jonas. Maar als we goed rekenen is neefje/nichtje ongeveer verwekt op het moment dat Janne geboren werd. Terwijl ik lag af te zien euh…
En net gehoord dat er nog een vriendin zwanger is voor half juni. Juij! Janne zal ongelooflijk veel speelkameraadjes hebben in de vriendenkring.
Ik zal weer een telling moeten organiseren volgend jaar. Benieuwd of we ons 23 baby’s van dit jaar gaan overtreffen (nu nog maar 22 maar we wachten vol spanning op Nr 23 van Idril)

Kind en Gezin (III)

Janne was de laatste dagen in een opperbest humeur: veel lachen naar alles en iedereen, gefascineerd kijken naar alles wat in haar buurt kwam, veel en lang slapen, … Geweldig, zo’n baby. Daar maakte de dokter van Kind en Gezin deze morgen abrupt een einde aan. Het vaccin voor het Rotavirus, dat ging nog, dat was via haar mondje. Maar de twee prikjes in haar billen, dat vond ze echt heel gemeen. Ze heeft de hele boel daar bij mekaar gekrijst en was ontroostbaar. En ik was daar natuurlijk ook niet goed van. In de auto viel ze dan gelukkig in slaap maar heeft de hele tijd nog zitten nasnokken. Ocharme. Bij het eten vanmiddag weer drama. Het zal niet meer goedkomen voor vandaag vrees ik. Ondertussen hangt ze hier nog na te snokken in de draagdoek. Maar ze slaapt wel.

Gewicht en lengte waren OK; 54 cm en 4,56kg. Ik dacht eerlijk gezegd dat ze al zwaarder was, maar dat is niet nodig. Ze zit perfect op schema, al zit ze natuurlijk niet bij de grootste… Maar dat geeft niet, het is onze lieve kleine Janne.