Ook al begin ik pas deze week met werken, afgelopen week was de eerste babysittersweek. De commissies begonnen weer en Janne kan niet meer mee. Tot grote spijt van een aantal gemeenteraadsleden en het personeel van het stadhuis ook, heb ik de indruk. En met Peter zijn onregelmatige job zijn er ‘s avonds nogal wat babysitters nodig. En dan waren er nog twee nieuwjaarsetentjes. Ook al niet goed om uw zwangerschapskilo’s er af te krijgen!

Ze heeft een twee avondjes en deze middag doorgebracht met mijn moeder. Janne kent haar oma al heel goed dus dat levert steeds fijne baby-avondjes op. Deze middag was mijn zusje nog eens mee, die een hele goede periode kent momenteel. Ze is altijd dol geweest op baby’s en dus ook op Janne. Al weigert ze om tante genoemd te worden. “Ik ben helemaal geen tante”, zegt ze dan steevast. :-)
Dinsdag, woensdag en vrijdag kreeg ze relatief onbekende babysitters. Het zijn allemaal vrienden van ons, maar dat weet Janne nog niet. En daar moet ze nog een beetje aan wennen. Ze speelt dan eerst een tijdje goed maar dan beseft ze plots dat ik er niet ben. Of ze valt in slaap, haar geheugen wordt gewist, ze schrikt wakker en ziet mij niet maar een vreemd hoofd. En dan is het weentijd. Dan valt ze niet te troosten. Tenzij, uiteindelijk, met een fles melk en een bedje. Ach ja, dat zal ook wel beteren zeker? Hopelijk willen de babysitters nog terugkeren. :-)

Woensdag het grote werk: een hele dag naar de crèche. Al zal ik mijn eerste werkdag stipt om 16u aan de prikklok staan, peis ik. :-) Dan heb ik een uurtje of twee met Janne en dan moet ik haar al weer uitbesteden aan Tessa.

Oh ja, er hebben zich nog kandidaten aangeboden om een paar uurtjes bij Janne door te brengen. Ik ben jullie niet vergeten, jullie beurt komt nog! Maar de eerste weken probeer ik Janne niet te veel verschillende gezichten te laten zien, het is al erg genoeg voor dat dutske! :-)