Een fietstocht over de Dampoort

Oh! De fietser heeft het weer allemaal gedaan, hoor. Het is allemaal de schuld van de fietser! De fietser veroorzaakt alle verkeersleed in de stad! En alle dodelijke ongevallen! En alle milieuvervuiling!

Twee keer per dag begeef ik me over Dampoort om mijn geliefkoosde station te bereiken. Met de fiets uiteraard, voor mij is dat een evidentie. ‘s Morgens valt het nogal mee. Van de Schoolkaai valt er niet zoveel te vrezen. En dan moet ik maar één keer de grote weg kruisen (Kasteellaan). Als fietser heb ik daar geen voorrang, maar ik kan meestal mee profiteren van de vele voetgangers. De meeste auto’s stoppen daar tegenwoordig voor. Niet allemaal, dus het blijft opletten.
‘s Avonds is het andere koek.
Eerste oversteekplaats: daar heb ik opnieuw geen voorrang. Een continue stroom van auto’s, dus zeer moeilijk om er tussen te geraken. Ik moet hopen dat ze stil staan iets verder, voor de rode lichten. En dan tussen de stilstaande auto’s laveren. Die uiteraard op het dwarsende fietspad staan. En die -van zodra ze een metertje vrij zien toch snel snel dat metertje moeten inhalen, want ja, ze willen vlug naar huis. Dat ze dan weer moeten stilstaan, ja, dat is dan maar zo. Oef, overgestoken. Even diep ademhalen voor het volgende punt: daar heb ik wel voorrang. De auto’s die van het Antwerpenplein komen, moeten wel degelijk voorrang geven, ook aan fietsers. Maar weeral: ze willen snel snel, Dampoort over. Het lijkt daar wel een wedstrijd. Oh! Een gat in de stroom auto’s! Daar moeten we snel induiken! Oei, een fietser, wat doet die hier? Ik mag bijna dagelijks in de remmen gaan voor een auto die me niet gezien heeft. Tegenwoordig zwaai ik daar, zodat de auto’s me zeker gezien hebben. Oef, het ergste is gepasseerd. Ik leef nog.
Het laatste oversteekpunt (Dok Zuid): daar heb ik wederom geen voorrang. Toch zijn de meeste auto’s daar zo vriendelijk om me daar over te laten steken. Het tweede deel staan ze aan te schuiven dus daar geraak ik makkelijk door. OK, ze staan wel op het zebrapad en op het fietspad, maar daar zullen we dan maar niet moeilijk over doen.

Valt het je niet op, zie je het verschil? Als auto heb je voorrang, eens je op een rotonde (Dampoort) bent. Voor fietsers is Dampoort een echt hindernissenparcours.

Er zijn al veel plannen, verhalen en geruchten geweest over Dampoort. Maar buiten wat oplapwerkjes is er nog niks fundamenteel gebeurd. Er is al sprake geweest van ondertunneling, er is al sprake geweest van een verhoogd wegdek naast de sporen. Maar er is nooit geld. En daarom stel ik er nog eens een vraag over in de commissie mobiliteit van maandag. Over het hoe en het wat. En over de verkeersstromen voor fietsers. Want mijns inziens is de fiets nog altijd het meest geschikte voertuig voor in de stad. Naast de benenwagen natuurlijk.

Oh, en nu heb ik alleen nog maar Dampoort beschreven. Ik kan zo nog wel even doorgaan. Over auto’s die geen plaats laten voor fietsers bijvoorbeeld. Ah ja, want als zij in de file staan, moet die fietser ook in de file staan. Of automobilisten die het vertikken om te kijken als ze rechtsaf slaan. Of die de stad zien als een soort game: hoe geraak ik hier zo snel mogelijk doorheen. Of… (vul zelf aan)
Het scheelt: ik rij vaak met de fiets, ga vaak te voet en rij regelmatig met de auto. Ik kan het iedereen aanraden. Ik ken de sterktes en de zwaktes van de verschillende groepen en ik hou daar rekening mee en heb daar respect voor. Ik erger me – gelijk in welke situatie ik me bevind – aan alle groepen. Want er zitten overal wegpiraten tussen. Maar niet alle fietsers zijn wegpiraten.

13 thoughts on “Een fietstocht over de Dampoort

  1. Applaus!

    Akkoord, fietsers moeten zich aan de regels houden en doen dat niet altijd De actie van de fietsersbond is dan ook super, maar ik vond de door jou aangehaalde post op gentblogt en de reacties daar toch ook overdreven zuur, zuurder dan ik van Gentblogt verwacht…

    Blijven gaan met die banaan!

    (BTW: ik heb me een maand geleden aangesloten bij de fietsersbond, die verdienen echt een steuntje, vind ik)

  2. Inderdaad Lien, ik moet elke werkdag de ring over met mijn fiets en als ik geluk heb laten de aanschuivende rij auto’s een gaatje zodat ik ertussen kan om aan het fietspad te geraken. Meestal moet ik wachten tot het verderop rood wordt, net zoals de met mij aanschuivende rij auto’s trouwens. Ik vind het zo vreemd dat auto’s die staan aan te schuiven geen ruimte laten om andere weggebruikers( auto’s, fietsers, voetgangers,…) te laten oversteken. Bumper aan bumper!

    Inderdaad, er zijn fietsers die zich niet aan de wegcode houden, en eerlijk gezegd zondig ik ook af en toe. Gent mag zichzelf als fietsstad promoten, we zijn er nog ver af. Als ik met een peuter in het zitje en een kleuter op de aanhangfiets in het centrum rondfiets en het volledig reglementair wil doen, lig ik binnen de 5 minuten op de grond. Sommige straten zijn echt niet te doen (bv. brabantdam). Daar plots moeten remmen voor een overstekende voetganger is met de tramsporen en wiebelende fiets niet altijd evident. Bij deze verontschuldig ik mij voor alle voetgangers die al hebben moeten wachten! Ik probeer zoveel mogelijk te stoppen.

  3. Het is dan ook zo druk in Gent met die trams, zijstraten, voetgangers (lees studenten die zomaar oversteken), fietsers, …

    En zeggen dat het centrum van Gent sowieso al fietsvriendelijk is. Er zullen altijd gevaarlijkere punten zijn.

  4. Pingback: Fietsers zijn gevaarlijker dan auto’s — Michel Vuijlsteke's Weblog

  5. Gent fietsvriendelijk? Dat is een serieus zware misvatting hoor! Al eens op de vlasmarkt gefietst? Die is lekker breed en de signalisatie is weggesleten, dus daar kan je met de auto lekker snel rijden. Jammer van die gasten op hunne vélo.

    Voor hoe het wel moet: ga eens op werkbezoek naar Holland. Fietspaden bijna even breed als autopaden, er wordt ‘awareness’ gecreëerd, daar betekent de fietser tenminste iets. In België is een fietser iets vervelend dat tussen de auto’s bolt. Maar zoals eerder al op een ander forum gezegd: om iets te gaan betekenen moeten de fietsers ‘bottom-up’ werken: begin met de regels te volgen, begin met je fiets in orde te zetten, en zorg ervoor dat andere weggebruikers je respecteren ipv zich aan jou ergeren (yes, I know that that knife cuts both ways).

    Het verschil tussen Ollanders en Belgen: Belgen beginnen altijd meteen te roepen dat het ‘den anderen zijn fout es!’ en weigeren te veranderen als die andere niet eerst verandert, Ollanders gaan gewoon niet zeiken maar doen wat er moet gedaan worden. Jaja, dat is ook alweer een veralgemening, maar toch is er iets van aan.

  6. maar wat een gedacht ook om met de fiets de Dampoort te willen attaqueren. het is er zelfs voor auto’s moeilijk rijden en gevaarlijk. Zijn er nu echt geen binnenbaantjes op maat van de fiets die je naar je bestemming kunnen brengen?
    Ge gaat toch bijvoorbeeld met een gewone auto ook niet gaan crossen op een 4×4 terrein; uw vervoersmiddel is niet aangepast aan het terrein. Zo ook met fiets – Dampoort

  7. Wat een misplaatste vergelijking zeg. Ik zou eerder zeggen: ge gaat toch ook niet met uw 4X4 crossen over vlakke wegen zoals in Vlaanderen. En neen er zijn geen binnenbaantjes naar Dampoort. Maar met een grondige aanpak van Dampoort zou het er voor fietsers veiliger moeten worden. Allez, dat is wat ik wil.

  8. Hehe, eindelijk iemand die het zegt. Lien, I couldn’t agree more. Ik zeg het ook altijd: degenen die alles doen of gedaan hebben (voetgangeren, fietsen, autorijden) weten het best. Mensen zoals wij dus ;-))
    OK, er zijn fietsers die vergeten dat ze naast rechter ook plichten hebben, maar automobilisten mogen niet vergeten dat ze daar veilig en beschermd in hun bakje zitten, en wat consideratie mogen hebben voor fietsers die weer en wind trotseren om en niet voor de gemakkelijkste weg kiezen. Zoals die keer dat het zo hard waaide dat ik gewoon niet recht kon fietsen, en die automobilist die toeterde en rare bewegingen maakte waarmee hij wou insinueren dat ik niet goed bij mijn hoofd was. Vortzak! Of al die auto’s die als het waait en regent en fietsers nat worden hen gewoon negeren vooral niet laten passeren, en zo hard mogelijk door de passen rijden.
    Hoe voorzichtig ik ook rijd, er gaat geen dag voorbij dat ik niet iets had kunnen tegenkomen, had ik minder oplettend geweest…
    Zo, ‘t is eruit.

  9. Pingback: De fietser in Leuven

  10. Hear hear!

    Kan je deze post, als tegengewicht voor die andere, niet ook op Gentblogt plaatsen? Naar het schijnt heb jij daar toch enige connecties ;-).

  11. Pingback: Lien Web » Dampoort en Rozemarijnbrug

Comments are closed.