Zondag is… Met dochterlief naar Lewis kijken, de aflevering die we de avond ervoor niet konden uitkijken. Een bad nemen met Janne en met de badeentjes spelen. Janne eten geven en zelf ook een pastaatje binnenspelen. Een beetje in de foto’s rommelen en Janne’s babyboek verder op punt stellen. Janne haar fietsstoeltje opgraven en installeren (bedankt Griet en Johan!). Met Janne naar de koers kijken en zien dat Stijn Devolder wint, schoon toch. Manlief die thuiskomt na een vroege én lange dienst. Zien dat het zonneke er toch nog doorkomt, dat er dus geen excuus meer is om niet te gaan lopen.

Het plan was tien kilometer, kwestie van dat toch al eens in de benen te hebben. Maar heel langzaam deze keer. Niet kijken naar tijden tussendoor! En zo gaat het goed. Eerste rondje doorgekomen in 41 minuten (slik, maar wel de enige keer dat ik naar de tijd gekeken heb). Tweede rondje exact even snel (euh traag) gedaan en dus 1 uur 22 minuten. Met deze tijd zal ik bij de laatsten eindigen in de Stadsloop. Ach ja, ik ben bevallen in september, ik was al geen wonderloopster en ben pas terug begonnen van ergens in januari. En ik zal het tenminste uitlopen, er zijn er veel die dat niet kunnen, denk ik dan.
Aan de andere kant hoop ik op 5 weken tijd nog wat snelheid te winnen en door het wedstrijdritme er ook nog wat tijd van af te nijpen. Pakweg 1 uur 15 of zo. Mijn toptijden onder het uur zullen nog niet haalbaar zijn. Wacht maar, tot volgend jaar!
(ik ben helemaal geen tijdenloopster eigenlijk, maar de tien kilometer wil ik wel graag binnen het uur afleggen)