• Donderdag hebben we babyruil gedaan. Op bezoek bij Jolien. Janne zat bij de kersverse ouders terwijl wij nog eens zo’n licht klein meisje mochten vasthouden. Schattige baby, leuk!
• Gisteren dan maar niet naar de Charlekijn gaan eten, bleh! Janneke is nog eens meegeweest naar een vergadering. Het plan was om ‘s avonds te gaan lopen, maar manlief wou iets gaan drinken bij ons buren. Omdat ik geen neen kon zeggen op dat aanbod en omdat mijn tijd op de Stadsloop toch al dramatisch zal zijn heb ik er maar voor gekozen om gezellig een terrasje te doen met man en kind.
• Ik heb een peuterzitje voor in de fietskar. Na wat rondsurfen op het internet en wat gemail met een Gentse fietsenwinkel. Het bewijs trouwens dat op het internet kopen niet steeds voordeliger is. In de winkel gekocht voor minder dan 50 euro, terwijl je er via internet snel 10 euro meer voor betaalt.
• Vanmorgen de fietskar getest en goedgekeurd. Zeer degelijk materiaal, bolt lekker. Het is uiteraard wat aanpassen met de fiets. Je fiets is plots langer, je moet voorzichter zijn met drempels en bochten moet je wat breder nemen. Maar een vreed gemak, dat zeker.
• Nu Janne de magic mirror heeft ontdekt van haar speeltapijt is de stilte in ons huis wat minder. Ze mept constant op dat ding waardoor we de hele tijd de vier muziekjes horen. Er staat gelukkig een on-off knop op dat ding, maar momenteel vinden we het nog zo schattig dat we haar laten begaan!
• Net even naar één van mijn favoriete babywinkels Bollebuik geweest. Ik ging maar een uurtje over en weer en Janne was net ververst dus ik had de verzorgingstas niet mee. Na een kwartiertje in de winkel… Prrrrrrrr!!!! en een gigantische stank. Gelukkig heeft de winkel wat reservepampers liggen. Janne heeft nu voor de eerste keer in haar leven een maatje 5 aan (normaal draagt ze maatje 3 nu).
• Uiteraard ook wat gekocht: een oranje kleedje, een oranje shortje, een hoofddoekje voor de zomer, een flesje.
• Janneke kan spreken. Haar woordenschat is wel nog beperkt tot “bababa” en “bèbèbè”. Maar het zal een babbelaarke worden.
• De plannen voor vanavond: eerst tien kilometer gaan lopen om daarna frieten te gaan halen. Ja, ik weet het. Om daarna met ventje in de zetel te kruipen en vanonder ons dekentje naar alweer een Lewis te kijken en onze digicorder een beetje leger te maken.

Fotosessie met muts.

Eergisteren geboren: Lucas: zoontje van Jürgen en Debby en broertje van Lena. Proficiat!

2008
Stand jongens-meisjes: 8-5
8/1: Zita
10/1: Nora
15/1: Altan
8/2: Linus
10/2: Corneel
13/2: Pepijn
17/2: Lotus
20/2: Stan
20/2: Nicolas
24/2: Lotte
25/2: Ibe
13/04: Jolien
15/04: Lucas

2007 (Lees meer …)

Eerder verschenen op Gentblogt.

We wonen in de stad en dan is een beetje groen niet altijd een evidentie. Om de grijze straten toch wat op te fleuren zijn er de geveltuintjes. Iedereen kan er ééntje aanvragen, al worden niet alle aanvragen goedgekeurd.

Wij wilden al lang een geveltuintje, maar het aanvragen kwam er maar niet van. Nochtans is het niet echt moeilijk, hoogstens wat omslachtig.
Je kan het aanvraagformulier hier downloaden. Je moet de volgende gegevens doorgeven:

• de breedte van het trottoir (of bij gebrek aan trottoir de breedte van de weg)
• de afmetingen (lengte en breedte) van het geveltuintje

Neem uw meetlat en ga meten! Daarnaast wordt er ook nog gevraagd:

• een schets, met aanduiding van de inplanting en de afmetingen van het straatgeveltuintje (ik kan echt niet schetsen!)
• een foto waarop de gevel en het aanpalende deel van het openbaar domein zichtbaar zijn (dat kwam er maar niet van)
• een lijst van de soorten planten die zullen gebruikt worden (help! ik ken niks van planten!)

Maar toen was er het buurtcentrum! (Lees meer …)

• Als ik nog eens een energieloos weekend heb, dat ik dan in het begin van dat weekend moet gaan lopen. Zelden zo genoten van mijn loopje als gisterenavond. Vertrokken in de plensende regen, maar toch was de hemel blauw. Een half uur door de gietende regen en hagel lopen: bevrijdend! Maar toen was heel mijn lichaam nat en koud en sjokten mijn schoenen in het water. Richting huis, maar in het Baudelopark kwam het zonnetje er terug door. Dan nog maar een extra toertje gedaan.
• Een ganse dag opleiding volgen op het werk is behoorlijk intensief. Gelukkig wel interessant. Nog twee dagen te gaan.
• Dat ik het zalig vind te weten dat manlief een ochtend alleen met zijn dochter doorbrengt, er mee speelt, er massa’s foto’s van neemt, haar eten geeft, haar verzorgt en haar naar de crèche brengt. En mij foto’s doorstuurt per mms en mij haar laat horen via de telefoon (waardoor ik meteen wou weglopen uit die opleiding).

Speciaal voor manlief een fotoreeksje!

Janne krijgt nu altijd mutsen met oorkleppen, kwestie van haar oortjes extra goed te beschermen!

Van die lieve blik smelt ik altijd.

De zon is er…

Maar ook voor ze zomer is ze volledig klaar!

Ze kijkt haar kabouter kwijlend aan…

… om hem even later aan stukken te scheuren met haar ene tand!

Ochtendgymnastiek of haar schoenen tonen?

En met de pauw speelt ze ook nog altijd graag.

Al maanden zeggen er nogal wat mensen: “Janne gaat ieder moment tandjes krijgen”. Ze zevert en ze bijt overal op en dat is blijkbaar een teken. We hadden het zelf ook al gedacht toen ze 4 maanden was, maar dat was dus vals alarm. Nu is het er uiteindelijk toch van gekomen. Vrijdagavond zagen we hem klaar zitten, zaterdagavond zat ie er al door. Zonder dat ze lastig gedaan had, rode kaakjes had, en weet ik veel wat nog allemaal. Maar vandaag lijkt ze te beseffen dat er een eind gekomen is aan haar tandenloos bestaan en ze is wel een beetje trunterig.

En dat terwijk ik al het hele weekend geen greintje energie heb. Ik moet precies bekomen van een zware week. Ik sleep me van hier naar daar. Ik ben nog niet gaan lopen zelfs. Bedoeling is om dat straks te gaan doen maar ik heb totaal geen goesting eigenlijk. Maar misschien moet ik net wel gaan. Energie halen uit het lopen, dat lukt vaak.

Bleh. Morgen beter.

Het was weer effe geleden maar baby 12 is er. Helemaal vers, want pas vannacht om 3 uur geboren. Jolien, 50 cm en 3460 gram. Proficiat M&M! Welkom Jolien!

2008
Stand jongens-meisjes: 7-5
8/1: Zita
10/1: Nora
15/1: Altan
8/2: Linus
10/2: Corneel
13/2: Pepijn
17/2: Lotus
20/2: Stan
20/2: Nicolas
24/2: Lotte
25/2: Ibe
13/04: Jolien

2007 (Lees meer …)

Voor de geboorte probeer je je een voorstelling te maken van je kind, op basis van je gemeenschappelijke kenmerken. Het zal zeker ééntje zijn met donker haar en donker ogen, dachten we. Niet dus. Janneke heeft blond haar, maar dat is op zich niet zo vreemd. De papa was ook een wittekop tot ie een jaar of 5 was. En Janneke heeft grijze ogen, al zit er een tint bruin in rond de pupillen. Ook dat kan nog veranderen. Jonas (mijn broers zoontje) had lichtbruine ogen op één jaar, nu op anderhalf jaar zijn het eerder donkerbruine ogen.

Maar wat Janne zeker wel al van ons zal meehebben zijn … haar gevoelige oortjes. Wie de blog van Peter leest, weet dat hij een vaste klant is bij de oorarts. Bij mij valt dat goed mee, maar als kleuter kregen mijn broer en ik beiden diabolo’s. Naar het schijnt waren we half doof, maar hadden we niet echt veel last van oorontstekingen. Ik weet het zelf niet meer zo goed. En Jonas heeft ook al buisjes in zijn oren. Allez, genetische aanleiding genoeg om gezegend te zijn met gevoelige oortjes.

Sedert Janne haar oorontsteking en ziekte in februari bleef ze gelijk met een rocheltje zitten. En bleef ze ook aan haar oortjes wrijven, maar dat doen kindjes wel vaker als ze moe zijn. En een snotneuske heeft ze ook wel eens, maar daar is ieder kind toch van tijd tot tijd mee gezegend? Niks erg allemaal. We waren er toch al eens terug mee geweest naar de huisdokter, maar die vond dat volstrekt normaal. Maar in de crèche bleven ze dat reuteltje toch raar vinden en ook andere mensen vroegen ernaar. Dus gingen we nog maar eens naar de kinderarts. De onderste luchtwegen zijn volstrekt OK, dus dat was al zeer goed. Maar het kind heeft dus gevoelige oortjes. Dus is het kwestie om alle verkoudheid weg te krijgen om zo de oren ook te ontlasten. Want die buisjes, dat willen we toch zo lang mogelijk uitstellen. Neusdruppels en nog meer eucalyptus poepsnoepkes!

Oh ja: 7 kilo en 64 cm op één week voor bijna 7 maand.

Kijk, normaal gezien roep ik niet op om te stemmen voor TV-programma’s. Maar nu wel. Het zit zo: volgende vrijdag heb ik een afspraak die nu al legendarisch belooft te worden. Ik ga eten met i., Eve, San en haar dochtertje Anna. Janne gaat ook mee. We gaan eten in de Charlekijn. Testen of ze luid-kwetterende-vrouwen-vriendelijk zijn. En of ze baby- en peutervriendelijk zijn. Maar o wee, ze zijn genomineerd! Dat wil zeggen dat het kan dat ze op donderdag moeten sluiten, terwijl wij pas op vrijdagmiddag aan de deur staan! Pak mij dat heerlijke etentje niet af!

Stem dus Gent: sms “Gent” naar 3274. Ik zal u dankbaar zijn.

Oh ja: spijtig voor Leuven. Het zijn de twee sympathiekste duo’s en de twee beste chefs die genomineerd zijn. Maar Gent moet winnen!

Onze dochter heet Janne. Sommige mensen zeggen dan: “Hé, dat heb ik nog nooit gehoord”. En dan zeg ik: “Jawel hoor, je kent toch Jip en Janneke?” En dan valt hun frank eurocent. We hebben het er uiteraard niet om gedaan, maar het geeft me wel het excuus om wekelijks de Hema binnen te springen om te speuren naar nieuwe Janneke-spullen. Zo heeft ze een Jip en Janneke-eetset, een Janneke-waslap, uiteraard de luierpakjes, …
Op de Nederlandse Hema-site kan het nog beter: een overzicht van alle Jip en Janneke-spullen!. Niet alle spullen staan er op, maar niet alle spullen hebben ze in de Gentse Hema-winkel. Vooral het zwembadje en de zwemring leken me wel wat. Ik zie haar al zitten in het badje, met haar zwembroek, zonnebril, zonnehoedje op een tropische dag. (We hebben een badring waar ze kan in zitten, maak u geen zorgen.) Of met de zwemring in het zwembad in de Provence…

Alleen spijtig: Belgische klanten kunnen niet bestellen, en de Belgische Hema-site heeft geen online winkel.
Even onze Nederlandse vriendjes ter hulp roepen.

Net ook verschenen op Gentblogt.

Dat het toch speciaal moet zijn, zo de eerste avond van uw eigen restaurant. En meteen vollen bak. En dat we zelf nog nooit de eerste avond dat een restaurant open was er al gingen eten. Dat zaten we ons vrijdagavond te bedenken in Eetkaffee Multatuli.

Donderdagavond was de openingsreceptie waar ik als buurvrouw ook eens mocht binnenspringen. En meteen het laatste tafeltje voor vrijdagavond gereserveerd. Na een paar jaar werd Café Remaut, eerder het bekende theatercafé de Grooten Avond, overgenomen door twee broers uit Poperinge. Ze waren hier blijven plakken na hun studies, vertelde hun moeder me trots.

Aan de inrichting is wat gesleuteld met de bedoeling het wat gezelliger te maken: de muren kregen een warmblauwe kleur, er werden wat oude elementen toegevoegd, er werden bankstellen geplaatst en er werd een aparte rokersruimte ingericht met een erg mooie deur. (Lees meer …)