Den buiten

27 May 2008 over Gadver

Als ik op “den buiten” rijd, maak ik me altijd een paar bedenkingen.

Dat dat wel schoon is, den buiten, maar ook wel saai. Ik zou daar nooit kunnen leven. Goed voor een week of misschien twee, maar dan zou ik de stad beginnen missen. Op den buiten valt niet zo veel interessants te beleven. Voor de interessante dingen moet je in de stad zijn. Werk en school, winkels en hobby’s, veel van die dingen kan je op het platteland niet beleven. Of toch niet zo dichtbij. En zeker niet met het keuzeaanbod dat er in de stad is. Ik wil alles binnen handbereik hebben zonder daar een auto uit de stal te moeten halen.

Bovendien is dat ook wel tegenstrijdig hé. De meeste mensen wonen daar om te genieten van het groen en van de rust en de stilte. Maar omdat ze daar zo afgelegen gaan wonen hebben ze van die grote stinkende lawaaierige bakken (ook wel auto’s genoemd) om te geraken waar ze moeten zijn voor werk/school en vrije tijd. Met die lawaaierige stinkende bakken verzuren ze het leven (lucht, stilte) van de andere (stads)mensen. En maar reclameren als ze dan niet vlak voor de winkel of restaurant kunnen parkeren. In de stad kan je het veel gemakkelijker stellen zonder auto of met één auto per huisgezin. Hmm, daar ga ik eens cijfers gaan zoeken. Auto’s per huishouden in de stad versus het platteland.

Een echte buitenmens zou het toch zoveel mogelijk zonder auto moeten doen, vind ik. Ik ben daar realistisch in: zonder is moeilijk, we hebben er zelf ook één en bepaalde dingen lukken echt niet zonder auto. Moeilijk met één auto? Met een beetje organisatietalent kan veel.

Ach, ik vind Stadslopen ook al veel wijzer dan van die joggings op den buiten tussen de koeien. Zo saai maat, die velden. Ik ben een stadsmens, laat dat duidelijk zijn!

(OK, het is een beetje een ongenuanceerd en eenzijdig artikeltje. Maar misschien goed voor een beetje polemiek.)







32 reacties op “Den buiten”

  1. Virginia zegt:

    Echte ecologisten wonen in de stad.
    En echte socialisten ook zeker? ;-)

  2. marc zegt:

    als iedereen op “den buiten” wil wonen, is er op de duur geen “buiten” meer. Ik vind het wel ontzettend fijn om er te wandelen en te fietsen. Wonen weet ik ook nog zo niet…

  3. sas zegt:

    ik moet de laatste tijd nogal vaak aan mijn kindertijd denken (ook omdat ik gisteren het artikel in den Humo las over het feit of er nog buiten-spelende-kinderen bestonden). Op ‘den buiten’. En ik moet zeggen dat dat met een zekere weemoed is. Ik voelde mij het meest gelukkig en moe als ik had kunnen buitenspelen. Toen was de wijk waar mijn ouders (nog steeds) wonen nog niet voor de helft volgebouwd en had je braakliggende grond, daarnaast maisvelden en daarachter een bos. En dat hebben wij als kind allemaal ten volle benut natuurlijk. Tennissen op straat, voetballen op het braakliggend terrein, verstoppertje spelen in de maisvelden en kampen bouwen of met de fiets crossen in den bos. En dan thuiskomen om eerst het bad vol zand achter te laten om vervolgens moe en tevreden in bed te kruipen. Slapen was op die momenten geen overbodige luxe. En jongens ik weet nog goed hoe blij ik mij elke zomer voelde. In de winter speelden we ook wel buiten maar je had natuurlijk niet dezelfde diverse mogelijkheden door de koude enzo.
    Elke grote vakantie was een waar feest toen ik kind was.
    Nu ik volwassen ben prefereer ik t stad. Maar voor een kind is dat onbeperkt buiten spelen een ware zegen.

  4. Isabel zegt:

    Wij verhuizen binnenkort naar den buiten en dan nog terug naar de Westvloanders, stel u voor :p

    Maar we zien het wel volledig zitten om tussen het groen te wonen, we hebben wel de chance van niet zover van het centrum en oprit/afrit autostrade te zitten (een goeie 2 km elk), dus volledig afgesloten zullen we niet zijn. Ons huis staat wel midden in het groen, rechttegenover een maïsveld, enzovoort…

    Heel veel dingen gaan we uiteraard wel missen eens we vertrekken uit Gent (‘k moet daar misschien wel eens een lijstje van opmaken), maar toch… Nu hebben wij geen fietsen bijvoorbeeld (shame on us), omdat we hier veel dingen te voet doen en de grote boodschappen met de auto, eens verhuisd, schaffen we ons degelijk fietsmateriaal aan om in ‘t groen te kunnen rijden. En we hebben ook nog beiden een drukke job (hij vooral), ‘t is dus absoluut niet zo dat we 24/24 en 7/7 in ons huis op den buiten zullen zitten hé. Dus wij persoonlijk zullen het ginder ver weg “op den buiten” wel overleven denk ik. :)

  5. gerrit callewaert zegt:

    u bent de grijswaarde een beetje kwijt? het zit ergens tussen wit en zwart in.

  6. lies zegt:

    Ik, als stadsmens in hart en nieren, kan mij hier volledig bij aansluiten. Na het werk en in de weekends wordt de auto hier zo goed als nooit gebruikt. We hebben een groot speelplein op het einde van onze straat, elke zomer speelstraat en we kunnen ook nog eens profiteren van het grote culturele aanbod voor kleuters hier in Leuven. Om nog maar te zwijgen van het feit dat wij op zaterdag nooit een ganse namiddag chauffeur moeten spelen om de meisjes naar dansles en dergelijke te voeren. Alles op wandelafstand…heerlijk!

  7. Kirsten zegt:

    Ik ben ook verliefd op de stad (al is het dan Antwerpen en niet Gent ;o). Mijn papa woont in de Kempen en ik verveel mij daar altijd te pletter.
    Ik vind het ook belachelijk als mensen zeggen dat je in de stad niet kan buitenspelen, want om de twee meter is er wel ergens een park (of fietsafstand), plus, wij woonden vroeger in een rustige straat waar alle kindjes uit de buurt kwamen spelen. Ik heb uren in het midden van de straat aan het badmintonnen en fietsen geweest…

  8. Josie zegt:

    Couldn’t agree more!!
    Twee auto’s vind ik echt niet goed te praten, een mens zou zich eerder moeten afvragen of zelfs één auto echt wel nodig is. Wat is het nut van ergens ‘op den buiten’ te gaan wonen en dan alle dagen de wereld rond te rijden omdat je op den buiten behalve slapen weinig kan doen, en idd, de stad komen vervuilen met hun suvs… Moest nu eens iedereen in de stad wonen, dan zouden we weer een buiten hebben, waar iedereen van kan genieten. Op dit moment hebben we enkel lintbebouwing en fermettes…

  9. Cindy zegt:

    Ik heb ook altijd op den buiten gewoond, zalig maar eenzaam wegens niet veel vriendjes die in de buurt woonden.. nu woon ik pal in het centrum van Aalst, in een rustig stadsdeel. Een beetje goed weer en alle kindjes komen naar buiten, voetballen, fietsen, steppen.. Ilah gaat hier weten wat doen. Er komt zowieso weinig verkeer langs dus speelstraat is zelfs niet nodig.

  10. Iemand die Lien speelt zegt:

    Als ik door ‘het stad’ loop, maak ik me altijd een paar bedenkingen.

    Dat het wel handig is, het stad, om alles zo dicht bij de hand te hebben, maar ook wel veel te druk.
    Ik zou daar nooit kunnen leven. Op den buiten heb ik al het noodzakelijke ook dichtbij, werk, school voor de kinderen op (5 minuutjes fietsen) en al mijn vrienden in de buurt. Voor de grote boodschappen
    trekken wij naar de stad met de auto ja, omdat je toch niet een ganse winkelkar vol waren op je fiets kan inladen? In het stad is dat net hetzelfde denkt mijn logisch brein.

    Als ik in het stad rondloop krijg ik de kriebels. Van altijd al die mensen om me heen, van altijd al die bussen die mij bijna omver rijden, van altijd dat lawaai. Ik kan daar niet goed tegen. Zo ergerlijk maat, al die drukte. Ik ben een buitenmens, laat dat duidelijk zijn!

  11. Isabel zegt:

    @ Josie: “Twee auto’s vind ik echt niet goed te praten…”

    Ik wil gerust eens een week uit ons leven in detail uitleggen om je duidelijk te maken waarom bij sommige gezinnen twee auto’s wel een noodzaak zijn hoor.

    en “op den buiten weinig anders kunnen doen dan slapen”? Misschien moet je dringend eens een uitstapje plannen naar den buiten denk ik persoonlijk…

  12. Boer Speeltie zegt:

    sorry, maar deze bijdrage op je blog is veel te kort door de bocht (zowel met fiets of auto) om daar nu eens deftig op te reageren. spijtig…

  13. marc zegt:

    @Isabel: wel het is nu net Josies punt dat je in de stad in de meeste gevallen geen twee auto’s nodig hebt. En je hebt het over noodzaak, maar vergeet niet dat alles relatief is ;)

  14. Zita zegt:

    Ik groeide op in een verstedelijkte gemeente op luttele kilometers van een echte stad, zat daarna in Gent en Brussel op kot, woonde in Duitsland in een stad en amuseerde mij er te pletter. Mijn vader noemde me lachend: “een echte stadsmus”.

    En toen leerde ik Lief kennen. Lief woonde in een huis met een tuin die aan een maïsveld en een weide met koeien grenst. Ik was doodsbang om bij Lief te gaan wonen, dacht dat ik mij daar steendood zou vervelen. Ik besloot het er echter op te wagen en Lief en ik kwamen overeen dat we iets anders zouden zoeken als zou blijken dat ik op het platteland niet kon aarden.

    Ik ben hier kunnen aarden. Meer nog: ik wil hier niet meer weg. Ik ben hier nog méér bij het verenigingsleven betrokken dan vroeger, heb hier in een mum van tijd nieuwe mensen leren kennen. En ook naar later -eens er kinderen zijn dus- zie ik geen problemen (er is een school met een goede reputatie, er is jeugdbeweging en er zijn verschillende verenigingen). Boodschappen kunnen met de fiets, colruyttoestanden doe ik -normaalgezien- op de terugweg van mijn werk.

    Wij hebben één auto die dan nog meestal in de garage staat. Lief carpoolt met zijn vader. Ikzelf carpool met twee collega’s.

    En ik slaap hier niet meer dan op de andere plaatsen waar ik al heb gewoond…

    Ik vrees dus dat je artikel inderdaad nogal ongenuanceerd en eenzijdig is.

  15. Isabel zegt:

    @ Marc: Op dit moment wonen wij ook in de stad en neen, wij kunnen niet zonder onze twee auto’s (jobsgewijs dan) en neen dat is niet relatief, maar wel subjectief :)

  16. Lien zegt:

    @Zita: inderdaad, dat gaat niet voor iedereen op. Dat heb je met veralgemeningen: er zijn altijd uitzonderingen.
    De plattelandsmensen voelen zich precies nogal aangesproken?

    Maar hé, wijs, nog eens wat polemiek. :-)

  17. Zita zegt:

    Nog vergeten: uiteraard vertoeven wij daarnaast ook nog in de stad, en halen we daarvoor de auto van stal. Ik ben er echter van overtuigd dat we jaarlijks niet meer kilometers doen dan stadsbewoners die zogezegd alles met de fiets/openbaar verkeer/te voet doen.

  18. Lien (kan ik er aan doen dat ik ook lien heet) zegt:

    Nee, ik speel je niet na. Gewoon om duidelijk te maken dat dit inderdaad niet voor iedereen opgaat (en het feit dat sommige negatieve commentaar nalaten).

  19. Lien zegt:

    @andere Lien: het was een beetje verwarrend met die twee Lienen, vandaar dat ik het veranderd heb.

    Schone naam trouwens.

  20. Els zegt:

    Den buiten. Er is veel voor te zeggen. Ik merk wel dat mensen die kiezen voor ‘den buiten’ voor het groen eerder kiezen voor ‘eigen groen’. Een grote tuin. Dat geeft op den buiten allemaal grote tuinen naast elkaar, zeker op de semi-buiten.
    Grasmachines, Lien. Ge hebt er geen idee van. Op een zaterdag kan ik hier, op de rand van ‘den buiten’ twintig grasmaaiers tellen. Als socialistische ecologist (zie Virginia) heb ik het daar lastig mee. Tuurlijk hebben mensen op een stukje groen, zelfs op privé-groen. Het geheim is echter dat er niéts mee gebeurt. Enkel mensen die hun groene plek opfleuren met bloemen kunnen zeggen dat ze iets doen met hun groen.

    Maar verder? Als ik hier rondwandel zie ik gazons vol onbenut groen. Gazons gelijk pleinen!

    En maar maaien. Misschien kan ik er inkomen dat men twee auto’s nodig heeft, maar dan toch in ruil voor de grasmaaier.

  21. Saar zegt:

    Mijn ouders zijn stadsmensen van weleer die naar de buiten zijn getrokken. Ikzelf ben dus opgegroeid in een kempens dorp tussen de koeien en de varkens. Na mijn humaniora was ik het daar echter grondig beu en ben ik terug naar de geboortestad van mijn ouders getrokken. Liefdelevensgewijs ben ik er na mijn studies ook blijven plakken. En nee, ik heb er geen spijt van. Ik voel mij ook beter in de stad, maar vooral omdat ik niet hou van de dorpsmentaliteit. En toch heb ik het af en toe nodig om terug naar het groen te trekken. Voor mijn gevoel is het ene ook niet saaier dan het andere, maar gewoon anders.
    En wat die auto’s betreft, wij hebben er ook 2 en wij wonen ook in de stad. En sinds de komst van Titus gebruik ik de mijne ook meer dan me lief is. Voor boodschappen die ik vroeger met de fiets deed neem ik nu de wagen. Daarom kijk ik nu ook al uit naar fietskarren en dergelijke. Ik zag gisteren iemand fietsen met kindje in de draagdoek, maar daar waag ik me toch niet aan denk ik.

  22. Dirk zegt:

    Dat je er als stadsbewoner af en toe nood aan hebt om jezelf moed in te spreken, dat begrijp ik.

    Den dezen (ook een soortement socialistische ecologist) is 3 jaar uit Gent richting de buiten (Balegem) getrokken. Van het Patershol naar het hol van Pluto.

    En guess what: ik had het in Gent wreed naar mijn zin. En ik heb het nu nog meer naar mijn zin.

    Want ik heb er vanalles bij gekregen (rust, natuur, langzaam leven, zelf voorzien in eigen fruit en groentjes, alles in het dagelijks leven op fietsafstand…) en ik heb er weinig voor moeten afgeven.
    Want het is nog dicht genoeg bij Gent om van de dingen die ik dààr het allerleukste vond (uitgaan, terrasjes, winkelen, vrienden en kennissen, Gentse Feesten, film, toneel, restaurantjes…) te blijven genieten.
    Via een ritje met de auto, of met de trein, da’s juist. Een keer of zo per week.
    Ik doe hier dus niet meer kilometers dan vroeger, denk ik. Behalve met de grasmachine, natuurlijk ;-)

  23. annava zegt:

    In de stad of uit de stad, een persoonlijke keuze vind ik. Een algemene regel wat nu het beste is, bestaat niet en zal er nooit komen. Dan heeft het volgens mij ook niet veel nut om er over te discussiëren. Wat kortzichtig om iedereen op den buiten vervuilend te noemen omdat ze twee auto’s nodig hebben én zonder te weten waarom ze die nodig hebben. (en dat zeg ik niet om me te verdedigen want ik woon zelf in een stad, of toch half)

    Achja voor de polemiek was het goed!

  24. maaike zegt:

    Ik schreef onlangs ook een postje over “den buiten” http://isla08112006.blogspot.com/2008/05/den-buiten.html

    Als stadmens zo op den buiten wonen.
    ‘t Heeft zijn voor- en nadelen.
    Een voordeel is toch dat je hier vaak aan de kant van de straat het kinderboerderij effect hebt ;-)

    Amai wat een autokwestie hier… Hier ook 2 auto’s en tja ik zou veel willen afgeven, maar niet mijn auto ;-)

  25. Anne zegt:

    Ik ben ook een verstokt stadsmens. Ik woon graag in de stad… maar dan wel in een rustige straat. Ooit woonde ik vlakbij de Brugsesteenweg, en dat zou ik nóóit meer willen, al dat lawaai. Maar nu… rustige straat, met alles wat ik nodig heb in een straal van een kilometer. Scholen van de kinderen gemakkelijk te bereiken te voet, met de fiets, of met de bus. Mijn werk met de bus of de fiets. Wij hebben dus ook maar één auto (dat ik geen rijbewijs heb, heeft daar veel mee te maken hihi).

    Maar het is inderdaad heel subjectief: mijn dochter wil altijd in de stad blijven, mijn zoon zou later heel graag op den buiten gaan wonen. Grappig vind ik dat.

  26. saartje zegt:

    Ik ben het nu eens niet volledig met je eens zie,
    Wij wonen op den buiten, en wij doen hier alles met de fiets of te voet, school, boodschappen, bib, hobby,… En naar wat ik hier zie, velen met ons, dus wij buitenmensen zorgen volgens mij niet meer voor vuile lucht als andere mensen, tenzij de koeien hier op den buiten dan, da produceert nog meer co dan nen auto. (Echt waar)

  27. Sofie zegt:

    Ik verkoop mijn enige auto, woon in ‘t stad aan zee en heb alles binnen handbereik: verse lucht van de zee en de parken (die op mooie dagen helaas vaak verpest wordt door voitures van ‘t binnenland), cultuur, trein, tram, bus en supermarkten. Een beetje mengeling van den buiten en ‘t stad dus. Viva Oostende! Enneuh, Lientje, ze hebben hier ook veel rooie politici. ;) Groetjes!

  28. edith zegt:

    Ik ben een verstokt buitenmens : ik zou ze niet kunnen missen mijn bloemen en planten en de rust ,zelfs de kerkklok klinkt vertrouwd .En alles :slager, bakker , mutualiteit , apotheker ,scholen , openbaar vervoer op wandelafstand en dan een ritje van 15 à 20 min en je kan genieten van alle voordelen van ‘t stad.
    En die auto’s (shame on me ) daar moet ik nog eens over nadenken .

  29. sas zegt:

    ik voel mij tot beiden even veel aangetrokken eigenlijk. Verliefd op t stad en op den buiten.
    ik heb nu geen auto en tot nu toe is dat hier in t stad nog geen probleem geweest.
    een auto is ook gewoon erg duur. Ik kan mij dat voorlopig gewoon niet permitteren. En dan behelp je je met de dingen die er wel zijn.
    ik vind het gewoon super dat als ik hier in de stad buitenkijk er altijd wel iemand over t straat loopt en als ik buitenkom er altijd wel iets te doen is. Alles is op loopafstand. Alhoewel er in de straat waar ik woon geen ‘burenonderonsjes’ zijn :-(
    Op den buiten gebruikte ik heel veel mijn fiets. Nu doe ik gewoon heel veel te voet of met de tram/trein/bus voor grotere afstanden.
    wat ik ontzettend mis is op den buiten in de zomer met het geluid van krekels op de achtergrond vol bewondering naar de sterren gapen. Absolute stilte. Zààààààlig gevoel!

  30. sas zegt:

    djee zeg, ik lijk gewoon wel een nieuw stopwoordje te hebben, das nie gewoon meer gewoon.

  31. Anakin zegt:

    Zou dit beter niet gepost zijn onder de rubriek “Tis-niet-om-dat-ik-iets-schrijf-dat-ge-het-ook-moet-lezen”?

    Ok, de wereld is niet altijd de meest aangename plek om te vertoeven en ik ben de eerste om toe te geven dat er al eens mag gelachen worden,maar dit betoog raakt echt stadswal nog weidekant !

    Wat ik vooral tussen de zinnen van je voorlaatste alinea lees is” er zijn teveel auto’s, behalve de mijne”

    Blijkbaar had je tijdens, of net voor je dit schreef een individuele aanval van “ganz loos gehen”,maar na het lezen van sommige replieken is dit blijkbaar een groepsgebeuren geworden

    Zoals jezelf zegt in reply 16 “er zijn altijd uitzonderingen” en God moet zijn getal hebben. Zelfs nog in 2008

  32. sas zegt:

    probeer je een polemiekje op gang te brengen en word je neergesabeld.
    ‘ouch’