Gisteren was het buurtfeest. Het is te zeggen straatfeest. Van de straten Moestuinstraat-Jacob Van Caeneghemstraat-Groenbrugstraat. Wijze mensen dat daar wonen! Allez, zo is er bijvoorbeeld de sympathieke galerijhouder Jan Colle. Als het slecht weer is, stelt hij zijn galerij open en mogen we ons buurtfeestje daar houden.

En zo waren er ook twee fotografen betrokken in het project. De ene nam foto’s van de architectuur, de andere van de mensen. De foto’s hangen nu aan de huizen en zo hebben wij een openluchtmuseumpje. Er zitten pareltjes tussen. Zeker eens komen kijken!

Ah ja, als ge u afvraagt waarom ik zo raar doe op de foto: Janne vindt het heel fijn om aan mijn haar te trekken. Ik vind dat iets minder fijn.

Tussendoor hadden we nog bezoek van de baby-met-het-meeste-haar-ooit, Marion. Haar ouders waren gelukkig ook mee. Marion is echt ook een schat van een baby! Een gelukkige lieve blije baby met echt prachtig haar. Ze mogen voortdoen ginder!

(eerder bezoek bij Marion)

Daarna terug naar het buurtfeest en een geweldig optreden gezien van de muzikale buurmeisjes en buurvrouwen. Het was gezellig, het was wijs. Helaas kunnen we er op het volgende grote buurtfeest niet bij zijn, want dan op reis. Dat “ge uw buren niet kent in de stad, dat dat iets is voor den buiten,” dat is een fabeltje hoor. Als ik buitenkom, heb ik altijd wel iemand om goeiedag tegen te zeggen.

Nika liet een beetje op zich wachten, zo’n dag of tien ook. Maar vrijdagavond besloot ze om toch maar eens een goeiedag te komen zeggen. 3 kilo 600 en 50,5cm zijn haar maten. Ze is het zusje van Yuki en het tweede dochtertje van Tom en Evelien. Proficiat!

2008
Stand jongens-meisjes: 9-7
8/1: Zita
10/1: Nora
15/1: Altan
8/2: Linus
10/2: Corneel
13/2: Pepijn
17/2: Lotus
20/2: Stan
20/2: Nicolas
24/2: Lotte
25/2: Ibe
13/04: Jolien
15/04: Lucas
4/05: Vince
7/05: Milla
16/05: Nika
2007
Stand jongens-meisjes: 11-15. De meisjes winnen!
16/02: Linde
18/02: Margot
5/03: Sien
6/03: Suzanne
9/03: Senne
20/03: Lander
10/04: Tom
12/04: Warre
5/05: Klaas
10/05: Sam
17/05: Jef
19/05: Mauro
4/07: Mayenne
4/07: Lore
31/07: Ides
29/08: Lotte
14/09: Babette
17/09: Janne
22/09: Kobe
2/10: Ella
8/10: Annika
9/10: Marion
11/10: Karel
30/11: Jan
14/12: Elisabeth
30/12: Luna

Als je 50 meter moet stappen door de regen, je hebt een paraplu maar je bent toch kliedernat tegen dat je binnen bent, dán mag je zeggen dat het hard aan het regenen is.

Als je een paar uur later thuiskomt en dan merkt dat je binnenkoertje een zwembadje is geworden met 5 cm water omdat het afvoerputteke verstopt zit, dán mag je zeggen dat het hard geregend heeft.

Het was gelijk een heel groot bad dat ik liet leeglopen, toen ik het roostertje van het afvoerputje optilde!

Ik ben aan het werken met fenomenaal uitzicht over de Koning Albert II-laan. Ik merk een zwarte rookpluim op links voor mij. Dat was zo wat voorbij het Noordstation. Tedikke, dat is nu al de tweede keer in enkele weken tijd dat ik een brand opmerk vanuit mijn toren! Enkele weken geleden brandde er een papiercontainer uit beneden aan ons gebouw. De rookpluim was al een tijdje verdwenen toen de brandweer arriveerde. Net zoals vandaag.

Ik werk nog een beetje verder en merk iets later wat de gevolgen zijn van dat rookpluimpje. Een station vol mensen die een beetje radeloos kijken. Ik heb geluk en kan meteen op een trein springen. Waar zelfs nog vrije zitplaatsjes waren. En het was zelfs een aircotrein, altijd goed als je een lange rit met warm weer voor de boeg hebt. Het is de trein van 16.47 maar ik stap pas op om 17.10u. Oh, en dan vertrekt hij meteen. Zoveel geluk, het kan niet op!

Hmm, te vroeg gejuicht. Drie kwartier doen we er over om het Zuidstation te verlaten. Maar vanaf dan gaat het zeer snel. Vlotte aansluiting met Dampoort ook. In totaal maar een half uurke vertraging.

Ondertussen de buurvrouw opgebeld die het bijzonder plezant vindt dat zij Janneke mag gaan ophalen in de crèche. Om 5 over half zeven ben ik er al. Janneke was flink geweest, maar toch zo blij dat ze me zag. En toen ik thuis was, toen begon het onweer. Zoveel geluk bij een ongeluk zeg.

Best trots op mezelf. Vorige week dacht ik nog van niet mee te lopen en nu heb ik het toch maar gedaan. Geen schitterende tijd, wel binnen de verwachtingen.

Smaakt naar meer. Voor dit jaar hou ik het op de 10 km. Oostende? Mechelen?

Oh ja: mijn chip time is 1:12:32. Waarom ze voor de officiële tijd nog de bruto tijd nemen (+ de tijd dat je staat te wachten om te kunnen vertrekken) is mij niet geheel duidelijk.

Wat ik zeker moet aanschaffen: een zonnebril waar ik kan mee lopen. Ik heb een mooi exemplaar maar euh absoluut niet geschikt om te lopen. Mijn ogen pieken nog altijd na van de zon gisteren.

En oh ja. De nieuwe Garmin forerunner 405 bijt nu wel heel erg hard in mijn bille, gelijk ze bij ons zeggen.

Voila, uitgelopen en een verslagje.

0 km: zenuwachtig staan wezen in de brandende zon. Mijn haas Dirk verdwijnt nog op het laatste moment naar de WC maar komt gelukkig op tijd terug. We komen Sylvie tegen, die ooit nog een marathon liep. Nu heeft ze wat minder getraind en ze blijft geplaagd worden door allerlei blessures. Ze ging dus ook voor een trage tijd en dacht ook van niet uit te lopen. Ideaal om met ons mee te lopen en zo waren we dus met 3.

Start: het is toch een gemak dat er met chips gewerkt wordt. Het duwen en trekken valt goed mee. De eerste kilometers gaan vlot. De zenuwen gaan over en er kan nog gebabbeld worden.

2 km: mijn parcours aan de Visserij! Heel goed te doen in de schaduw. Ook dank aan de heel erg enthousiaste supporters!

3,5 km: we worden geroosterd in de blakende zon. Een vriend van Dirk bezorgt ons water en dat is zeer welgekomen.

4 km: nog meer water! Met dat weer is iedere druppel welgekomen!

5 km: over de helft, allez, ongeveer want het is 10,2 km. Een beetje verder staan mijn buren, alweer met water. Ook Peter staat er met fototoestel en Janne. Ik had gedacht om te stoppen en haar een kusje te geven maar een goed ritme mag je niet onderbreken.

6 km: aaw. Bergop richting stadhuis, kasseien en blakende zon. Zeer zwaar. Maar nu kunnen we echt aftellen.

7,4 km: alweer water. Twee waterposten in de tien km, dat is zeer verstandig met dit weer. We zoeken zo vaak mogelijk de schaduw op en over het algemeen lukt dat ook vrij goed. Maar soms valt er echt niet aan de zon te ontsnappen.

8 km: we verliezen Sylvie. Maar ze is nog altijd mee en zal nu ook wel uitlopen.

9 km: bijna, we zijn er bijna. Maar we weten dat er nog een slopende laatste kilometer bergop komt. Kleine pasjes en vooruit. Niet kijken naar die mevrouw die flauw gevallen is.

10 km: Hans, Lies en Corneel staan te supporteren! Ik krijg vleugels en trek er nog een laatste versnelling uit.

10,2 km: aangekomen. Moe, maar het gaat best wel. Vooral aangebrand eigenlijk. :-) Dirk eindigt samen met mij, Sylvie enkele minuutjes later.

Dat hebben we prima gedaan! Oh ja, mijn tijd: iets minder dan 1u:13min. Een kwartiertje trager dan vroeger dus. Gemiddelde hartslag euh 183. Maar ik heb daar dus geen last van en ik leef nog!

Wat wilt ge eigenlijk. Verlof en schoon weer.

Vrijdag naar Brugge geweest. Een beetje rondgelopen, een terraske gedaan. ‘s Avonds mocht Janne naar Idril en Elisabeth gaan spelen. Wij gingen voor een avondje samen uit. Eerst gaan eten, dan naar theater. Het eten was lekker doch ietwat aan de dure kant voor hetgeen het was. Het toneel was … verzengend warm… Op het derde balkon is het echt wel puffen met zo’n weer. Het was goed, al had ik er meer van verwacht en vond ik het tweede deel nogal flauw. En Janne heeft een heel fijne avond gehad met haar nieuwe vriendin!

Zaterdag heb ik geleerd hoe ik zelf mijn dag eens kan verprutsen. De laptop was dringend aan een make-over toe en ik ging dat nu eens zelf doen zie. De bestanden overzetten was geen probleem. Dan recovery cd van de laptop erin en herinstalleren. Alles ging goed. Dan weer opstarten. Probleem: de netwerkkaart van die laptop krijg ik niet in gang geschopt.
Tweede probleem: wij hebben hier een draadloze adsl maar we hebben ook een telenetverbinding. We willen nu alles op die telenet zetten. Draadloze router gekocht, aangesloten op VPN uitgang … werkt ook niet. Pfff.
Derde probleem: alles op de Lacie harde schijf gezet maar net nu begeeft de kabel van het bakske het. Pfff. En ik wilde net foto’s installeren op de digitale fotokader die we voor moederkesdag gekregen hebben.
Het derde probleem is opgelost. Die kabel mag nu NOOIT meer uit het bakske getrokken worden. Nu nog probleem één en twee. Blijven prutsen.

Gisteren was een zalige dag. Heel de dag in de tuin bij mijn ouders gezeten en een BBQ gedaan. Mijn schoonzus en Jonas waren er ook. Mijn broer kwam later ook nog af. Peter moest het hele feestje weer missen omwille van zijn werk. En mijn zus euh… die was thuis. Maar ze is de hele dag niet van haar kamer geweest. In haar bed gelegen, met de rolluiken naar beneden. Niets gegeten of niets gedronken. ‘s Avonds kon broerlief haar eindelijk haar medicatie laten slikken. Ook raar.
‘s Avonds nog een bezoekje gedaan aan Milla en Tessa. Milla heeft maar twee dagen in de couveuse gelegen en ligt nu al in een gewoon bedje. Gisteren kon ik haar van dichtbij bewonderen, achter glas weliswaar maar toch. Een baby van twee kilo is echt klein. Mijn lief!-prematurenbodyke maatje 48 is nog een scheep te groot. Maar ze doet het goed, zeer goed zelfs.

Vanmiddag ga ik starten in de stadsloop. Ondanks de verzengende hitte. Goed voorbij halverwege passeer ik zowat aan mijn huis. Als het dan niet meer gaat ga ik gewoon douchen en terraskes doen. Het moet plezant blijven hé.

Update: draadloos internet werkt weer, johei! Ook op de medionlaptop al moet ik de interne netwerkkaart nog wel in gang schoppen. Nu werk ik met zo’n externe netwerkkaart. En dan nog eens de verbinding beveiligen. Maar we geraken vooruit.
Ik heb pasta gegeten en een energiedrankje gedronken. Van dat laatste was de vervaldatum al in maart, dus als het niet lukt zal ik het gemakshalve daar op steken. En op de warmte. Uiteraard niet op die paar gemiste trainingen.

De kans dat ik de Stadsloop loop wordt steeds kleiner. Tal van redenen. Ik heb misschien net niet voldoende kunnen trainen. En ik voel er me niet echt klaar voor. Het vooruitzicht dat ik die tien kilometer zo’n twintig minuten trager zal lopen dan vroeger, doet toch wel een beetje pijn.
Ik heb echt schrikbeelden van het publiek dat gewoon al over het parcours loopt. Van de organisatie die alles al aan het afbreken is. Van drank die op is omdat de snellere lopers twee drankjes genomen hebben. Pas op, al deze beelden zijn gebaseerd op ervaringen hé. Ik heb het nog meegemaakt in Brugge, na 15 km lopen in de zon dat er geen drank meer was. En in Gent al gezien dat het publiek al over het parcours liep. Beetje gebrek aan respect voor de tragere lopers.

Straks nog een loopje doen en evalueren. En dan zal het een last minute beslissing worden denk ik.

Update: Net 40 minuten gelopen op het gemak en het ging goed. Ik ga toch alvast op zoek naar een babysit-supporter!

Ho, ik word echt helemaal week als er een goede vriendin van me bevalt. Tessa, waarmee ik ooit afsprak dat we nooit-van-ze-levens kinders zouden krijgen en dat dat moedergevoel compleet aan ons voorbij ging, is vandaag moeder geworden. Een beetje te vroeg wel, het kleintje was voorzien voor 15 juni. Het is een dochter geworden en ze heeft de mooie naam Milla gekregen. Ze weegt 2,230 kilogram en meet 44 centimeter en ze verblijft nog even in de couveuse. Maar ze is op en top gezond!

Vorig jaar zaten Tessa en ik samen op Blue Note. We kennen beiden niks van jazz, maar het was mooi weer. Ik was zwanger en we hebben de hele namiddag en avond over kinders zitten babbelen. Want Tessa ging er aan beginnen. Ik sloot de avond af met: “Wie weet zitten we hier volgend jaar allebei met onze kleinen”. En kijk, als het een beetje lukt met Milla, gaan wij samen naar Gent Jazz festival. (ja, het is van naam veranderd)

En oh ja, ik word steeds beter in voorspellingen. Meestal gok ik niet, maar op de draagdoekenworkshop zei ik haar al dat het een dochter ging worden. Ik was daar absoluut van overtuigd. Zij wist toen nog niet wat het ging worden en dacht dat het een zoon ging zijn.

En daarmee is Tessa onze eerste babysit die bevalt. Ze heeft al uitgebreid kunnen oefenen op Janne!

2008
Stand jongens-meisjes: 9-6
8/1: Zita
10/1: Nora
15/1: Altan
8/2: Linus
10/2: Corneel
13/2: Pepijn
17/2: Lotus
20/2: Stan
20/2: Nicolas
24/2: Lotte
25/2: Ibe
13/04: Jolien
15/04: Lucas
4/05: Vince
7/05: Milla

(Lees meer …)

Deftige zomerschoenen, dat is altijd het moeilijkste om te vinden. Na winterlaarzen waar mijn stevig gebouwde kuitjes inkunnen natuurlijk. Ook wel ballonkieten genoemd. Altijd een beetje blij dat ik (bijna) de enige link bent als je googlet op ballonkieten.

Maar bon, we wijken af. Zomerschoenen. Het liefst van al loop ik op gemakkelijke sandalen. Een paar jaar geleden liep ik rond op van die Teva’s. Maar die stonken op den duur nogal en manlief vond die nogal lomp. En dat zijn ze ook. Nu loop ik rond op Birkenstocks. Ook al niet echt elegant te noemen, maar toch al beter. En gemakkelijk!

Toch het criterium bij uitstek, gemakkelijke schoenen. Ik heb snel last van pijnlijke voeten en dat is echt niet genietbaar. Ik heb ook snel last van bleinen. Ik heb al veel ervaring met Compeed en zo maar hmm, ik vermijd ze gewoon liever. Ofwel moeten het dus open schoenen zijn, ofwel iets waar een sokje in kan.

Maar hé, ik wil wel eens iets eleganter! Ik wil niet weer de hele zomer door op Birkenstocks bij gebrek aan beter. Maar ik krijg al pijn aan mijn voeten door alleen maar te kijken naar de zomerschoenen dit jaar.

Een elegante zomerschoen in leder is niet te doen voor mij. Gegarandeerd bleinen. Elegante schoentjes lukken eigenlijk nooit voor mij ik leef nogal op euh brede voet. Die ballerina’s lukken nooit, dat hebben we eens heel uitgebreid getest. Los van het feit dat ik dat niet echt mooi vind. Gemakkelijk zijn ze waarschijnlijk wel!

Ik loop wel graag eens op een hakje. Hakje, zei ik, de helft van de zomerschoenen heeft onrealistisch hoge en smalle hakken. Die ontwerpers hebben de Gentse kasseien nog niet gezien zeker? Daarbij genomen dat ik mijn voeten niet hoog genoeg ophef (een familietrekje) en daardoor nogal eens de neiging heb om te struikelen of mijn voeten om te slaan. Hakken moeten dus niet te hoog en vooral ook weer breed zijn.

Dit weekend gaan we de jacht weer eens openen op een elegante en gemakkelijke zomerschoen zie. Het zal me benieuwen.

(Al die links en niet gesponsord, hé!)