Dat Janne dol is op knopjes had ik al verteld. Nu laat ik haar over het algemeen niet meer toe dat ze met die dingen speelt, maar af en toe lukt het haar toch eens. Maar er gebeuren dan wel eens rare dingen.

Een week of twee geleden had ze eens met mijn GSM hard op tafel geboenkt, en lap, hij vroeg weer om een koptelefoon en ik kon enkel luisteren als het op luidspreker stond. En iedereen rond mij kon meeluisteren. Vorige keer opgelost door het koptelefoontje in te steken, maar dat vond ik nu echt niet meer. Een dag later ten einde raad Janne mijn GSM gegeven. Ze keilde hem hard tegen de grond en hij ging weer als vanouds!

Deze week was nog straffer. Ik ging de laptop net afsluiten maar Janne kwam zich moeien. Eén welgemikte patat op het toetsenbord. Scherm werd zwart, lichtte weer op maar dan wel … omgekeerd. Ge moet daar eens mee proberen werken!

Bruno, die even later toekwam dacht eerst dat het een grapje was maar vond het dan een hele uitdaging. En jawel, het is een combinatie van toetsen… Leuk om eens mijn collega’s beet te nemen, peis ik. :-)

Hm, -3,2 kg ofte +0,6 kg ten opzichte van vorige week. Tja, wat kan ik daarop zeggen? Het was niet zo’n goede week. Allez, culinair gezien wel. Het is moeilijk om te diëten als ge vier keer moet (allez: moogt) gaan eten met vrienden en vriendinnen of familie. En ik ben niet zo iemand die dan telkens een slaatje kan eten. Ik ben geen konijn. Ik eet liever warme groentjes dan sla. Positief deze week was dat ik toch weer gelopen heb. De schade valt al bij al nog mee, vind ik.

Strijdplan voor deze week: compleet herpakken, sporten, veel groentjes en vis, van de Gentse Feestenbrol blijven (niet zo moeilijk). Wel moeilijk: vandaag in Ikea niet voor de tradionele ballekes kiezen, maar iets gezonders uitkiezen. Zondag ga ik ook al weer over de schreef gaan: kaastafel bij mijn ouders. Maar voor de rest gaan we ons best doen. Ik beloof het!

Sedert zaterdag kwijlt Janne nogal veel. Tandjes, denken wij dan. Tandjes zijn een heel handig excuus. Van zodra uw kind wat lastig is of wat kwijlt steekt ge dat gewoon op de tandjes.

Vorige week zaterdag gingen we naar Goya, Lies en Ella. Ik schreef daar al eerder over dat ze gretig van tut wisselden. Maar eergisteren mailt Lies me dat Ella spruw heeft. Of Janne dat ook niet heeft? De dag ervoor had ze precies al een witte tong, maar ik dacht dat dat van de melk was. Bij nadere controle zie ik inderdaad witte blaasjes in haar mondhoek, rond haar mond en een witte tong.

Peter naar de dokter dus met Janne. Geen spruw volgens de dokter. Het blaasje verzorgen met eosine (hé?, in de mondhoek?) en de zever zou toch van de tandjes zijn. Janne en Ella lijken exact dezelfde symptomen te hebben maar toch een verschillende diagnose. Mja, het zal allemaal wel onschuldig zijn zeker? Opvolgen en zien wat het geeft. En benieuwd of die tandjes nu echt gaan doorkomen.

(Foto gepikt van Goya)

“Gaan we een glas wijn drinken?” vroeg ik zaterdagavond, toen we eens een halve avond samen thuis waren. “Pakt maar een goeie fles, voor ne keer dat we dat doen”. Het was geleden van voor mijn zwangerschap dat we nog eens een fles wijn openden voor ons tweeën. Zo gezegd zo gedaan. Een wijn uit Montepulciano, een geliefd vakantieoord waar we wel eens een fototoestel durven vergeten. We hadden de wijn al eerder gedronken en goedgekeurd, maar deze fles viel gelijk toch tegen. Een ander jaar? Toch uitgesloeberd. En op zondagmorgen allebei opgestaan met een houten kop. Grmpf. Alsof we gezopen hadden meer of veel. Niet wijs.

Gaan lopen om de kater te verdrijven dan maar. Geloof me: dat helpt voor geen zier. Maar ondertussen toch maar weer eens gelopen. ‘s Middags een leuke namiddag met taart, een onverwacht dutje en een maaltijd bij de geburen. Dát helpt!

Jaja, u leest het goed, nu al! :-)

Velen zullen dit laat vinden, maar voor ons was dat vroeger dan gepland. We waren van plan haar pas na de zomer te verleggen omdat haar kamer nogal warm kan worden in de zomer. Maar ja, het is toch geen echte zomer momenteel, dus dat kon me niet tegenhouden.

Tot 7 maanden was het erg handig dat ze bij ons op de kamer sliep met de borstvoeding. Als ze dan eens wakker werd (wat ze een tijdje gedaan heeft) was het heel gemakkelijk om haar even aan te leggen en weer verder te slapen.

Maar de laatste tijd werd ik zelf te vroeg wakker door haar geluidjes. Als ik aan haar ademhaling nog maar hoorde dat ze wakker werd of als ze haar tutje niet vond: wakker. Als ze eens hoestte, als ze zich draaide: wakker. Zou nog niet erg zijn als je daarna weer lekker voortslaapt. Maar ik ben van nature geen goede slaper, dus was ik regelmatig wakker om 5 of 6 uur. Terwijl zij lekker verder sliep. Grmpf. In het begin wil je geen enkel van die geluidjes missen, zo weet je zeker dat ze nog ademt. Maar met de tijd word je daar wel geruster in.

Donderdagmorgen bleef ze nog thuis bij Peter want Peter had de late. Peter -de onverstoorbare slaper- wordt niet wakker van ieder zuchtje en kreuntje. Janne heeft geslapen tot 11 uur! Ze heeft wel eens een half uurtje liggen babbelen, meent Peter zich te herinneren, maar dan heeft ze gewoon weer voortgeslapen.

Mja, ik wil ook wel eens wat langer slapen in het weekend. Niet tot 11 uur, dat kan ik toch niet meer. Sowieso word ik ten laatste wakker om half 9, ten laatste 9 uur, maar de laatste tijd was dat dus vroeger. Janne dus – om mijner bestwil – verlegd naar haar eigen kamertje. Liever een uitgeslapen mama dan een vermoeide mama. In spoedtempo één en ander ingericht. Bedje niet verhuisd, maar voorlopig het reisbedje daar geïnstalleerd. Als mijn pa dan nog eens passeert, verwisselen we de boel en hangen we ook het muskietennet op. Veel muggen zijn er precies nog niet gespot dit jaar, maar die ene zeldzame mug is verlekkerd op Janne’s oortjes en zo heeft ze vaak rode oortjes.

De eerste nacht heb ik niet bepaald beter geslapen. Om 5 uur werd ik wakker omdat ik nog niks gehoord had. Om 6 uur ben ik gaan kijken. Om 7 uur dan maar opgestaan. Maar vanmorgen heb ik geslapen tot half negen. Zalig!

Overdag slaapt Janne nu ook boven, zo kan de buurvrouw ook lekker verder verbouwen zonder dat Janne wakker wordt. En als het toch te warm wordt deze zomer (laat ons hopen van wel), dan mag Janne weer bij ons op de kamer voor een paar nachtjes.

Wegens dat ik het gisteren vergeten ben.
-3,8 kg ofte -0,4 kg. Ik heb deze week niet zo heel erg mijn best gedaan, we gaan deze week dus een beetje moeten herpakken. En ik moet gaan lopen. Maar Peter zijn diensten vallen zo slecht. Janne vandaag maar eens bij de buren brengen denk ik.

Els vraagt zich af of ze wel een Brita-kan zou kopen. Ik heb het ding leren kennen via mijn schoonmoeder en ik ben al jaren een grote fan! Ik denk dat ik het ding nu al zo’n 7 jaar heb. Alleszins al van in ons appartement en we zijn nu zo’n 5 jaar verhuisd.

Ik ben een echte waterdrinker. Ik drink liefst plat water op kamertemperatuur. Naast koffie natuurlijk. En wijn, bij gelegenheden. Frisdranken hebben wij alleen in huis voor bezoek eigenlijk. Manlief drinkt liever bruisend water maar sedert hij gehoord heeft dat koolzuurhoudende gassen niet te best zijn voor de nieren en gezien hij er maar ééntje heeft zou ie ook meer plat water beginnen drinken. Ik gebruik Brita-water ook vaak voor soep en koffie. Ik heb het nog niet berekend maar in ons geval kan het niet anders dan dat een britakan voordeliger is.

Minder sleuren met flessen. We kopen nu wel weer flessenwater, maar dat is uitsluitend voor Janne haar flesjes. Kleine lege flesjes vul ik op met Britawater voor op de trein en onderweg. Minder PMD-zakken. Minder afval. Het zal wel ecologischer zijn ook. En de patronen kan ik terug binnenbrengen voor recyclage.

De smaak van kraantjeswater? Brita neemt de scherpe kantjes weg en maakt het water lekker. Kraantjeswater is het meest gecontroleerde water, meer dan flessenwater zelfs.

De filters? Die mag je vier weken gebruiken, je kan geeft aan wanneer het zo ver is. Maar ik gebruik ze nogal vaak wat langer zonder dat ik daar last van heb.

Als mijn filters op zijn ga ik me wel eens een nieuwe kan kopen. Het beste is er van af, en met het nieuwe type moet de filter niet continu meer in het water staan.

Jaja, een Britafan!

Ik vraag me af wanneer het weer een beetje zomer gaat worden. Ik ben maar één van de velen die dit vreselijke rotweer beu zijn. Morgen is een vrije dag en ik zou graag eens buitenkomen, liefst niet in de gietende regen.

Ik vraag me af wanneer dat ellendige stukje vlees van tussen mijn tanden gaat komen. Mijn laatste vulling moet eens bijgewerkt worden want sedert mijn laatste tandartsbezoek word ik gekweld door vreselijke pijnen die veroorzaakt worden door restjes voedsel tussen mijn kiezen. Alleen flosdraad biedt een oplossing, maar dat heb ik hier niet bij me. En morgen een afspraak met de tandarts maken!

Ik vraag me af wat Yves en co gaan verzinnen tegen 15 juli. Al een jaar aan een stuk horen we van “laatste kans”, “deadline”, “ultimatum” en meer van die termen. Ik gok er op dat ze gewoon een nieuwe datum naar voor gaan schuiven voor die 5 minuutjes politieke moed. Vreselijk hé, hoe grote uitspraken u kunnen blijven achtervolgen!

Ik vraag me ook af of die iPhone dinges nu echt zo’n hype gaat worden. Ik als notoire gadgetfreak ben er zelfs niet echt in geïnteresseerd. Hij voldoet nog net niet aan mijn wensen als droomtelefoon want er is niet eens hartslagmeting aan gekoppeld, poeh! Zo flauw! Awoert! Maar als mijn ander mobieltje kapot is en de prijzen dalen een beetje (lees: halveren) dan zou ik er misschien wel eens over denken om er eentje te kopen. Wat dus nog lang niet het geval is (even mijn wederhelft geruststellen).

Oh-oh! Een lezertje mailde me dat ze een Manduca draagzak had en dat die een rage zijn in Duitsland. En ik kende die nog niet! Dan moet ik dus op zoek op tinternet, hé. Lijkt iets te zijn als mijn beco al blijft mijn beco natuurlijk mooier, héhé. Maar soit, ik kom dus op deze site terecht en wat zie ik daar?

Mamaponcho’s! Mamajassen! Vuilzakmodellen maar ook een mooie jas!

Vorig jaar droeg ik Janne nog simpelweg onder mijn jas. Deze winter zal dat niet meer lukken vrees ik, dus ik was me al aan het afvragen hoe ik dat weer ging doen. De oplossing! Alleen dat prijzeke alweer. Zou dat niet na te maken vallen? Die poncho? Een gat snijden in een bestaande poncho? Mooier? Madame Zsazsa? Andere handige lezers?

Jeej! Vandaag mijn eerste (halve) dag Anders Werken. In mijn geval satellieten. Je kan ook van thuis uit werken maar vanop de satelliet gaat alles net iets makkelijker. En thuis heb ik ook teveel afleiding van euh bijvoorbeeld manlief.

Maar wat een gemak! Een half uurtje later opgestaan dan gewoonlijk. Rustig klaargemaakt, Janne klaargemaakt, nog een beetje gespeeld met Janne, Janne naar de crèche gebracht en naar de Nederkouter gereden. Zo wijs zeg. En dan afsluiten en tien minuutjes later thuis. Geweldig!

Vanaf nu elke dinsdag! Wat mijn aantal verplaatsingen naar Brussel meteen vermindert naar max 3 keer per week. Oh oh, moest de Vlaamse Gemeenschap naar Gent verhuizen, ik zou daar niet tegen zijn :-)