Als gemeenteraadslid krijg je nogal veel uitnodigingen. Onmogelijk om daar allemaal op in te gaan. Maar af en toe zitten er hele leuke dingen tussen, dingen die je bijna niet kunt weigeren. Zo was er de vraag van de CD&V-jongeren. Ieder jaar doen ze een weekend voor talentvolle jongeren. Eén van de activiteiten is een gemeenteraadsspel, dat bijzonder goed voorbereid was. Zelf ook nog vaak deelgenomen aan de Animo-weekends, dus het leek me wel leuk om daar zelf eens mee te helpen.

Het speelde zich allemaal af in de fictieve stad Jongerlee waar vanalles en nog wat gebeurt in de gemeenteraad. De jongeren worden verdeeld in fracties. En per fractie hadden ze dus een gemeenteraadslid nodig om dat te begeleiden. Voor Groen! was er Elke Decruyenaere, collega raadslid in de Gentse Raad. Verder was er ook nog Tinne Rombouts (CD&V), Hilde Eeckhout (VLD), Peter Reekmans (LDD) en Marie-Rose Morel (VB) (was veel te laat omdat het alarm van haar huis afgegaan was). Burgemeester Bart Dochy (CD&V, Ledegem) mocht alles in goede banen te leiden.

De SP.a-fractie was in de vorige legislatuur de grootste partij en leverde de burgemeester. Edoch, die had het te bont gemaakt en onder invloed een zwaar ongeval veroorzaakt. Dat hebben we mogen voelen: terugvallen van 13 naar 5 zetels, het is wat. Toch zaten we nog in de meerderheid, samen met CD&V (die dus nu de burgemeesterl leverde) en de VLD. Die laatsten hadden ook al veel miserie gekend: drie van hun leden overgestapt naar LDD en een eigen fractie gestart.

Er stonden een zestal punten op de gemeenteraad: de bouw van een bibliotheek en heemkundig museum, een avondklok voor minderjarigen, de Jongerleese Feesten, verhoging subsidies voor jeugdverenigingen, het oprichten van het sportmarketingfonds en een rechtszaak tegen het bedrijf Brol NV. Eerst was er het overleg per fractie en dan het meerderheidsoverleg.

De CD&V-burgemeester begon met te vermelden dat het wel bijzonder lang geleden was dat er nog eens een CD&V-burgemeester een gemeenteraad mocht voorzitten in Gent en hij hoopte dat dat snel zou veranderen (not!). Helemaal realistisch was het ook niet, dat kon ook niet. Zo waren er geen schepenen, omdat het anders te ingewikkeld zou worden. En het huishoudelijk reglement werd ter plekke uitgevonden. :-) Soms was het dan weer helemaal realistisch, zoals toen de CD&V-fractie lijnrecht tegen hun leider (de burgemeester) ingingen. Bedoeling was dat de politici de jongeren begeleiding gaven, niet dat we zelf tussenkwamen. Al gingen sommige politici te veel op in het spelletje en namen ze zelf iets te vaak het woord.

Ik vond het echt boeiend om te doen. En achteraf kregen we nog een set petanqueballen toe!

Het moest er een keer van komen! Ine en Dimi zijn -elf dagen te laat- toch mama en papa geworden. Het is een meisje geworden met de mooie naam Helena. 3kg780 en 50 cm. Proficiat, Dimi en Ine! We komen binnenkort eens piepen naar de lieve baby! Welkom Helena!

2008
Stand jongens-meisjes: 11-10
8/1: Zita
10/1: Nora
15/1: Altan
8/2: Linus
10/2: Corneel
13/2: Pepijn
17/2: Lotus
20/2: Stan
20/2: Nicolas
24/2: Lotte
25/2: Ibe
13/04: Jolien
15/04: Lucas
4/05: Vince
7/05: Milla
16/05: Nika
31/05: Marie
2/06: Emelie
28/07: Jona
28/08: Victor
30/08: Helena

(Lees meer …)

Deze week bleven we status quo. OK, gezien de talrijke etentjes en zo.

Status quo blijven is ook het doel voor volgende week.
En dan weer herbeginnen voor nog een kilo of twee, drie.

Het is alvast een strak plan, vind ik zelf.

Maar dus nog niet de langverwachte Ine!
Het is bij Elz en Ben dat de ooievaar gepasseerd is. Wel niet op 29 augustus, zoals ze gisteren nog gedacht had, maar wel nog in augustus zoals gehoopt! Ze hebben er lang over gedaan maar net op tijd een naam gevonden: Victor heet het bazeke (3kg450). Oh ja, Elz is meteen de tweede die hier voor de tweede keer in de lijst voorkomt. Vorig jaar op 20 maart werd broertje Lander geboren.

2008
Stand jongens-meisjes: 11-9
8/1: Zita
10/1: Nora
15/1: Altan
8/2: Linus
10/2: Corneel
13/2: Pepijn
17/2: Lotus
20/2: Stan
20/2: Nicolas
24/2: Lotte
25/2: Ibe
13/04: Jolien
15/04: Lucas
4/05: Vince
7/05: Milla
16/05: Nika
31/05: Marie
2/06: Emelie
28/07: Jona
28/08: Victor

(Lees meer …)

Voila. Mijn met stip-op-één-meest-nutteloze-baby-aankoop is verkocht. De Doomoo seat. Heb er nog de helft van de prijs voor gekregen, wat beter is dan hier stof te staan vergaren. Janne heeft er al bij al 5 keer 5 minuten op gelegen denk ik, dus echt tweedehands kon je hem eigenlijk niet noemen.

En nu nog eens wat boeken verkopen. Volgens Peter zijn dat geen boeken. Maar hé, wat is er mis met een spannende thriller? Hij leest wel geen boeken! Allez, als ge toch geïnteresseerd zoudt zijn: ik heb hier nog een paar Patricia Cornwells en Karin Slaughters te koop. Zwaai maar eens als ge geïnteresseerd zijt. Want ons nieuwe boekenrek zit al weer veel te vol.

Hoewel ik wel al weer even aan het werk ben is, het toch nog altijd een beetje vakantie. De gemeenteraad ligt namelijk stil in de maanden juli en augustus. De laatste (bewogen) raad was op 24 juni. Maar vanavond beginnen we er terug aan met een overlegcommissie en een fractievergadering. Maandag is er dan een beperkte gemeenteraad. Beperkt want we starten later (20u ipv 19u) en maar één avond (normaal is een gemeenteraadszitting 2 avonden na mekaar). Maar we zullen toch mogen voortdoen want er zijn maar liefst 5 7 interpellaties. De agenda vind je hier.

Wil je ook eens zo’n gemeenteraadszitting (of een stukje ervan) volgen? Hier vind je de data.

Toch nog niet helemaal gedaan met de vakantie: daarna trekken we nog een paar daagjes weg. Daar had Peter ook wel nood aan na zijn Olympische maand. Op terugweg van de Provence gestopt in de Bourgogne en daar wou ik nog wel eens terug naar toe. Helaas zijn de weersverwachtingen niet te goed. Mja. Boeken kopen dit weekend!

Daarna beginnen de commissies weer volop (mijn agenda). Het zal weer wennen zijn aan het ritme. Ik durf tegenwoordig wel eens behoorlijk vroeg in mijn bed kruipen (22 uur), dus dat zal niet meer lukken. Het zal ook weer puzzelen zijn voor de babysits. Op avonden dat Peter de dag heeft mag ze voor een half uurtje, een uurtje naar de buren. En verder is er de mama die graag met de kleine Janne komt spelen. En schakelen we dochters van vrienden in die op babysitleeftijd zijn. Want de babysits van vorig jaar zijn ofwel verhuisd, ofwel nog altijd zwanger (!) ofwel al bevallen.

Maar ik zie er wel naar uit, naar het politieke jaar! We gaan er weer invliegen!

Ha! Dit weekend gaat het nog eens schoon weer worden! Volgende week begint de school terug en zijn alle collega’s terug, dan moet er weer écht gewerkt worden. Tijd om dit weekend nog eens de vleugels uit te slaan en nog wat adem te pakken.

Niet te ver, tijd voor een vakantie in eigen land. Waarom eens niet over de taalgrens gaan kijken? Twee uurtjes rijden van Gent, ideaal toch?

Ewel, dan heb ik dé aanrader voor u: een hele leuke camping: camping Lescargot. Ik kan het weten, want wij hebben die uitgeprobeerd in juni.

Het is een gezellige kleine camping, met alle faciliteiten. Schoon, niet zo van die lelijke campingtoestanden. Laat de aankoop van die tent renderen! Zet ze nog eens op, anders is het weer wachten tot volgend jaar! En wie weet hebben de motten of de muizen er dan aangezeten!

U bent niet zo van het tententype? Ik ook niet. Geen nood! Er zijn ook twee caravans. Eigenlijk is “caravan” te denigrerend. Het zijn zowat bungalows. Ruim genoeg voor vier volwassenen + baby, dus dat kan al gaan, hé. En ook weeral: met stijl gekozen en ingericht. Ik heb horen waaien dat er nog plaats is dit weekend, dus snel reserveren!

De uitbaters? Dat zijn dus supervriendelijke wijze mensen, hé. Kan niet beter en al. Ze wassen zelfs uw broek als ge er een liter gazpacho op morst!

Fotootjes kunt ge hier zien en ook hier.

Allez hup. Ge moest al gereserveerd hebben. Of vertrokken zijn! En doe ze daar mijn groeten!

Als er een reden is waarom ik in de maanden na de bevalling mijn resterende kilo’s niet kwijtgeraakt ben, was het wel door de suikerbonen. Ik kon daar niet afblijven. We hadden zo’n pot met suikers apart voor het bezoek, maar ik pleit schuldig: ik heb bijna alles alleen opgegeten. Ik stak mijn onbedwingbare behoefte gemakshalve op de borstvoeding maar dat is flauwekul, ik ben al mijn leven lang verzot op suikerbonen. Manlief heeft hier nooit een kans op een suikerboontje.

Er zijn er die zeggen: “Ik geef geen suikerbonen, dat is zo ouderwets en wie eet dat nu graag?” Ikke, ikke! Bij mij is dat zowat een reden om kinders te kopen! Wijs dat ik dat vind, die babyboom! Al geven er steeds meer mensen zeepkes of zo. Ik eet niet graag zeep.

Een collega van me is grootmoeder geworden en er staat hier op het werk een grote pot suikerbonen. Meestal wordt er getrakteerd met pralines, daar kan ik zonder problemen afblijven. Maar suikerbonen! Ik heb er zes gegeten vandaag en me dus heel erg ingehouden. Niet goed voor mijn dieet. Gelukkig werk ik morgen in Gent. Hopelijk zijn ze woensdag op. Hoewel: op het werk ben ik ook meestal de schuldige die er voor zorgt dat die dingen opgeraken.

Een suikerboonverslaving, jawel.

Allez zeg. We winnen dan uiteindelijk twee medailles, dan wordt er ook alles aan gedaan om dat zo vlug mogelijk de grond in te boren.

Zoals Ivan Sonck zeg, meteen al na de 4×100 meter. Dat dat toch wel geen wereldniveau was. Excuse me? Vorig jaar brons op WK, dit jaar zilver op Olympische Spelen en dat is geen wereldniveau? Jamaar, dat de VS en Jamaica hun stokje lieten vallen? Ewel, dat is een essentieel onderdeel van estafettelopen. Als ge dat niet kunt, verdient ge geen medaille. En dat hun individuele tijden rapper zijn: de ploeg is meer dan de vier losse onderdelen, dat hebben we bewezen.
En nogal wat media zijn er gelijk van overtuigd dat Gevaert goud verloor ipv zilver won. Vorig jaar zou ze goud gelopen hebben. Ja? Waarom verbeterden ze nu dan nog hun Belgisch record? Dat record dat ze vorig jaar ook al gebroken hebben? Die Russische was gewoon rapper, punt. Ons madammen (om eens niet de meisjes te zeggen) hebben een ferme prestatie neergezet, een dikke proficiat.

Allez en Tia loven ze wel, hoewel, het was ook maar omdat Vlasic één sprong miste op het verkeerde moment. Wel, dat is ook onderdeel van het spel. Ferm gedaan Tia!

Of Hans Vandeweghe deze morgen in de Morgen: Hij noemt het goud van Tia het eerste goud sedert Ulla Werbrouck in 96. “Het speeltuingoud van Henin vier jaar geleden is van een lagere orde”. Daar word ik dus woest van hé. Dan hebben we wereldtop (gehad) en dan minimaliseren we hun prestaties. Zolang ze (Kim en Justine) niet aan de top stonden was het “ze zullen wel nooit de top bereiken”. Als ze dan de top haalden was het: “jamaar, de Williamsen zijn geblesseerd momenteel”. En na al die Grandslamoverwinningen en Olympisch goud dan is dat plots speeltuingoud. Ik herinner me nochtans een heroïsche wedstrijd waarin Henin nog een 5-1 achterstand in de derde set omzette in winst. Ge moet het maar doen.

Ga zelf spelen in de speeltuin, Sonck en Vandeweghe.

Op vrijdag is mijn vrije dag. En ik probeer iedere vrijdag naar de Vrijdagsmarkt. Ik koop visjes en verse biogroenten. Ook het kraam met de biologische geitekaasjes en het Italiaanse kraam krijgen regelmatig een bezoekje van mij. Ik heb de smaak echt te pakken, kies en keur vis, probeer nieuwe recepten. We eten hier veel vis in het weekend, tegenwoordig. Ik ga me nog eens een mooi viskookboek kopen.

Gisteren de markt afgedweild, vanalles gekocht en – al zeg ik het zelf – een heerlijke zalmlasagne in mekaar gebokst. Alleen opeten is maar zielig, dus hebben we de verbouwers uitgenodigd. Wijze avond gehad.
Maar voor Peter zal het een lastige laatste ochtendshift geweest zijn!