Dwars door Mechelen 2008

Gisteren de tien kilometer van Mechelen. Eerst mocht ik eens langs bij Lies en Bert, om hun nieuwe woonst te bewonderen. Daarna dumpten ze me keurig aan Sportpark De Nekker, daar waar alles begon. Alweer een microklimaat, dat lijkt altijd zo te zijn als ik een wedstrijd loop. Ik moet meer wedstrijden lopen. Stralend weer, maar gelukkig niet zo warm als toen in Gent.
De rijen aan de tent waar je je sporttas moest afgeven waren onvoorstelbaar lang en aanvankelijk ging het niet echt snel. Maar plots ging het rap en hadden we nog tijd voor een stressplaske. We, dat zijn Leen en ik. Mijn loopcollega. We zijn er nog een aantal loopcollega’s tegenkomen, we liepen immers met een t-shirt van het werk.

(ja, ik had mijn GSM bij tijdens het lopen, kwestie van Leen haar man te kunnen bereiken na de aankomst. Geen telefoontjes gekregen tijdens het lopen)

Iets na drie, de start. We hadden er voor gekozen om achteraan te beginnen. Dat is heel interessant voor de tragere loper: je kan meteen je eigen tempo lopen want minder druk. Vanaf km 1 is er niemand meer die jou voorbijsteekt, maar jij steekt de hele tijd mensen voorbij, dat is beter voor de moraal. En de tijdsmeting begint pas als je over de startmatten loopt. Strak plan, zo bleek later. De eerste kilometer waren we wat aan het zagen dat het gelijk toch niet zo goed ging gaan, maar toen kwamen we op dreef. We volgden meteen een heel mooi parcours langs de Dijle. Leen en ik bleven vrolijk kwetteren- we hebben altijd wel iets te vertellen- terwijl we zuchtende en steunende mensen opraapten. Het was echt leuk lopen in het zonnetje langs het water. De kilometers vlogen voorbij. Iets na de vier kilometer kregen we water en was er het keerpunt. Er stonden behoorlijk wat supporters die niet supporterden, dus deed ik dat maar voor hen. :-)
Lachen met de t-shirt van De Lijn: “met De Lijn was je er al geweest” en de vrouw die de t-shirt droeg deed haar beklag dat ze de bus niet had genomen.

Op kilometer 7 liepen we de stad binnen en hielden we ons een tijdje koest achter de rug van drie mensen die een prima tempo liepen. Ook interessant om je niet te verbranden. Onze eerste supporter daagde op aan kilometer 8: een enthousiaste Lies die weet wat supporteren is. Een beetje later onze collega’s, inclusief directeur-generaal die zelf speciaal zijn weekendje verzet had voor ons. We kregen vleugels en staken onze drie locomotiefjes voorbij. We gingen wat te rap en vanaf dan werd er niet meer gebabbeld eigenlijk. Lies had een binnenwegje genomen en stond nog eens te supporteren voor ons, zo aan de laatste 200 meter. Ik had Leen toen net gelost voor mijn eindspurtje. Ergens binnengekomen tussen 1:02 en 1:03 (exacte tijd volgt later deze week). Niet slecht, als je weet dat we gehoopt hadden op een tijd tussen 1:05 en 1:06.

Het was echt een plezante loop: schoon parcours, uitstekend gezelschap, veel supporters voor ons, het ging allemaal goed en we hebben een tijd gelopen waar we best tevreden mee mogen zijn. Meer moet dat niet zijn.

Update: Blijkbaar is mijn tijd 1:04:06. Ietske trager dan ik beweerde. Waarschijnlijk omdat ik de eerste kilometers wat aan mijn horloge heb lopen prutsen en de tijd dan niet verder liep. Maar nog altijd content!

Volgen! Delen!

7 gedachten over “Dwars door Mechelen 2008”

  1. 1:04, goe jong. Telkens ik zo’n bericht van je lees, denk ik: ik moet dringend weer eens de loopschoenen aantrekken. Maar ik heb dus echt geen goesting, hé…

  2. mooie tijd gelopen en ik doe dit ook altijd achteraan starten -> dit is veel leuker zelf mensen voorbij steken dan zelf ingehaald worden
    en nu verder trainen voor de 20 van Brussel ????????

    want je weet het niet maar door jouw verslag te lezen van de 20 van Brussel een paar jaar geleden ben ik ook beginnen trainen (bedankt :-))

  3. Ik ook! En ook bedankt! Ik ben in april 2005 immers beginnen trainen door toevallig op je Lena-loperke (was het toen nog, niet?) site terecht te komen en door jouw enthousiaste schrijven terug goesting te krijgen, na vele vele jaren niet gelopen te hebben door buitenlandse avonturen en binnenlandse baby’s… Sedertdien heb ik de loopschoenen wel weeral 1.5 jaar aan de haak moeten hangen door kinderziekte (letterlijk dan, “de vijfde ziekte”, van een van die baby’s gekregen) en gebroken botten, maar nu toch alweer een half jaar heel loop-actief en volop genietend daarvan. Volhouden hee, Lien!

  4. Dikke proficiat Lien!! Vond het ook prachtig lopen zondag! En nu opnieuw naar de 10 Miles in Antwerpen hé!! Toen ik 3 jaar terug de eerste keer Antwerpen ging lopen was het Uw verslagje over Uw eerste deelname dat me over de streep trok om in dat avontuur te stappen … Thanks voor dat duwtje in de rug!!!

Reacties zijn gesloten.