Dingen waarvan ik hoop …
Dat ze zo blijven:
- Dat Janne zo’n goede slaper is. Ze maakt ons ’s nachts zelden of nooit wakker, slaapt mooi uit en doet overdag nog een stevige dut. Erna is ze dan de vrolijkheid zelve.
- Dat Janne zo’n goede eter is. Tot nog toe lust ze alles wat we haar voorzetten.
- Dat Janne bij iedere hap zo smakelijk HMMMMM zegt.
- Dat Janne zo’n knuffelaar is en spontaan naar je toe komt om je een dikke knuffel te geven. SMELT!
- Dat ze zo geconcentreerd druk-druk kan bezig zijn met haar boekjes, rozijntjes, speelgoed, kortom, de wereld aan het ontdekken.
- Dat ze zo graag haar tanden poetst (of laat poetsen).
- Dat ze zo graag op zoek gaat naar mijn navelput en daar helemaal vrolijk van wordt. Al moet ze dat nu niet per sé bij iedereen gaan doen. :-)
Dat ze terugkeren:
- Dat ze zich graag laat verversen ipv wild om zich heen te spartelen.
- Dat ze weer stil zit terwijl ik haar nageltjes knip.
Dat ze veranderen:
- Dat ze kwaad wordt als ze haar goesting niet krijgt.
- Dat ze slaat in mijn gezicht, gewoon omdat ze dat leuk vindt.
Aan die twee puntjes hebben we nog wat werk. :-)
November 12th, 2008 om 11:08
He, wat leuk zo’n lijstje!
Al zou ik bij Mia vooral veel moeten schrijven bij het tweede en derde. De laatste weken is ze heel erg vervelend. Slaapt slecht, eet slecht, speelt nooit rustig alleen maar heeft constant aandacht nodig,…
Het zal misschien even een periodeke zijn (hoop ik) want het is zeer vermoeiend:)
November 12th, 2008 om 11:32
Voor het eerste puntje van het tweede lijstje: eens van plaats veranderen helpt. Op de zetel, op de mat tussen het speelgoed, op de keukentafel, … :)
November 12th, 2008 om 11:47
Komt me herkenbaar voor, dat lijstje.
Bij ons staat er in het derde lijstje ook nog “bijten”, gewoon uit liefde welliswaar, maar toch niet zo aangenaam.
En daar is inderdaad bij ons ook nog wat werk aan.
November 12th, 2008 om 13:03
Slaan in het gezicht ik ken dat! En dan dat gezapige lachje erbij…Op zo’n momenten moet je streng zijn! En geef toe er zijn andere manieren hoe ze de liefde tegenover hun ouders kunnen uiten hé ;-)
November 12th, 2008 om 14:17
Wat ook niet mag veranderen: haar “showkikkergehalte”, da’s fantastisch. Net als het feit dat zij de enige is die mijn interplanetair groot ochtend- en bedhumeur de baas kan.
November 12th, 2008 om 15:54
Ik hoop dat ze het schatje blijft die ze is maar dat ze mijn haren niet uittrekt want ik heb er niet veel!
Ook mijn neus mag op zijn plaats blijven staan, maar ware dit er allemaal niet ik zou niet weten dat ik oma ben! Dus lieve Janne leef je volop uit en geniet met dit stralende ondeugende lachje erbij! Smelten doen we met zijn allen..
November 12th, 2008 om 20:11
haha hoe herkenbaar :-) dat slaan gaat over zolang je maar blijft volhouden met ‘neen, mag niet te zeggen’ en ‘aaitje’ in de plaats te doen.
zingen en gek doen helpt bij arne meestal onder het verschonen maar dan nog vindt hij het niet super. Op t potje gaan is het alternatief zeg ik hem dan maar daar begrijpt hij blijkbaar nog niet zo veel van :-p
November 12th, 2008 om 20:41
Leuk lijstje! En herkenbaar.
Oh, en dat kwaad worden als ze haar goesting niet krijgt zal er hoogstwaarschijnlijk niet op verbeteren :D
November 12th, 2008 om 21:26
Bij het nageltjes knippen kon ik hen meestal goed stil houden met het begeleidende versje “naar bed, naar bed, zei Duimelot”. Honderden keren heb ik zo dat versje opgezegd.
November 13th, 2008 om 12:50
één ding onthou ik van ons Janne: Die mooie schaterlach van haar. Die moet ze houden voor de rest van haar leven. De rest zijn maar de gewone levensperiodes die elke mens ondergaat. De ouders zijn de best geplaatste mensen om dat kind verder te begeleiden naar de toekomst.
November 15th, 2008 om 10:34
[...] Ondertussen zing ik liedjes en geef ik show terwijl ik Janne haar pamper ververs. Lijkt te lukken, het gaat toch al een heel stuk beter! Bedankt voor de tip, Sas! [...]
November 17th, 2008 om 13:50
mijn vriend vond onlangs een fantastische oplossing voor het nageltjes knippen:
1: zet het kind op een stoel aan tafel
2: leg 10 rozijntjes mooi binnen oogbereik, maar net buiten vingerbereik
3: overhaal hem om een vingertje uit te steken, dit knippen en dan krijgt “het kind” zijn eerste rozijntje. Dit is de moeilijkste stap!
4: hierna worden een beetje twijfelachtig, maar toch vastberaden de volgende vingertjes één voor één uitgestoken en geknipt!
November 18th, 2008 om 10:32
Tandjes poetsen is bij ons trouwens een ware strijd! Heb je tips?