De NMBS is gelukkig niet altijd zo onmenselijk
Als ik Michel zijn verhaal lees, word ik een beetje droef. Er loopt blijkbaar nog altijd vreselijk personeel rond bij de spoorwegen. Dat de NMBS haar trouwe treinreizigers zo behandelt: onbegrijpelijk en niet goed te praten. Zulke verhalen zijn spijtig want ze halen het imago van de NMBS volledig onderuit. En mensen die niet met de trein reizen, krijgen dan een nog negatiever beeld van de trein en halen hun auto nog wat meer van stal.
Nochtans, ik vond ze de laatste tijd zo goed bezig. Om te beginnen met Gent-Dampoort. Het station heeft een opfrisbeurt gekregen, het ziet er veel beter uit. Er is een Panos in gekomen. En vorige week was er een enquête in het station. Vanmorgen kregen we een doosje met twee pralines ter gelegenheid van het opgefriste station. Nu nog meer (én bewaakte) fietsenstallingen en ik ben helemaal content. Of ook nog: een extra treintje op en af vanuit Dampoort naar Brussel.
Onlangs heb ik ook te maken gekregen met bijzonder vriendelijk treinpersoneel.
Situatie 1: Ik wil de trein naar Eeklo nemen, in het weekend is er maar om de twee uur een trein naar Eeklo. Een beetje te veel op mijn gemak naar het station geslenterd, iets te laat toegekomen. De trein stond al op het perron! Erger nog: de deuren waren alweer gesloten! Ik zwaaien en gesticuleren, het feit dat er een kind aan mij hing, zal wel wat geholpen hebben. De treinconducteur opende de deuren weer en knipoogde: “Het is omdat het weekend is, hé, mevrouwke, dan is het rustig, dan kunnen we dit al eens doen!” Ik kon de mens wel omhelzen.
Situatie 2: Weer in het weekend, weer met Janne, weer Dampoort. Ik wil de trein nemen naar Londerzeel en moet daarvoor eerst met de trein in Gent-Sint-Pieters geraken. Ik heb dan 10 minuten om over te stappen in Sint-Pieters. Ruim voldoende ware het niet dat de trein naar Sint-Pieters aangekondigd werd met tien minuten vertraging. Daar ging mijn aansluiting. Wie niet waagt, niet wint: ik naar de stationschef. De mens direct alles in het werk gesteld om de trein naar Londerzeel te laten wachten op mij. Ik heb hem werkelijk horen onderhandelen met Gent-Sint-Pieters. Maar daar wilden ze niet mee. Geen aansluiting, maar hij heeft het toch maar geprobeerd, hé.
En ik ben ook al twee keer mijn abonnement vergeten dit jaar. Ik kreeg twee briefkes, mooi mijn abonnement gaan tonen en er was geen probleem. Maar ik mag het nu wel niet meer tegenkomen of ik heb het vlaggen!
Maar ge ziet: het kan ook anders!
November 14th, 2008 om 9:37
Dat doet het hem hé, zulke situaties waarin je merkt dat mensen echt je willen helpen. Ik ben nochtans niet zo dol op reizen met de trein. Ik vind het verschrikkelijk veel geld om keer op keer geen zitplaats te hebben, goed wetende dat er plaatsen vrij zijn, maar dan in de nagenoeg lege 1ste klas. En jij bent dan nog met je kleine meisje op stap… toch niet evident hé.
November 14th, 2008 om 21:00
@Valerie
In de piek zit de eerste klasse tegenwoordig ook vol hoor.
Als ik het internet en alle blogsites moet geloven, lijkt het wel alsof trein rijden een nachtmerrie is.
Het is mijn grootste hobby en heb er maar meteen mijn werk van gemaakt.
Heb al veel mensen enorm geholpen, maar heb nog geen enkele positieve klachtenbrief ontvangen.
Misschien sta ik wel eens ergens vermeld op een blog, maar dat zullen we ook maar niet geloven.
Mensen kakken precies liever op een ander dan er iets tofs over te zeggen.
De reizigers zijn nochants de laatste tijd ook niet echt sympathiek. ‘t Zal aan’t weer liggen zeker :)
Raar toch dat het altijd de openbare diensten zijn die het zo te verduren krijgen.
Zelfs de leerkrachten krijgen nog weinig respect, als je volt moet geloven.
Blijkbaar moet iedereen tegenwoordig iets hebben om zich op af te reageren.
Ik kan zeggen dat de meerderheid van mijn collega’s zijn werk heel hard ter harte nemen en professioneel werken. En toveren kunnen we helaas geeneen van allemaal !
November 15th, 2008 om 14:08
@Nicole: Met een paar vriendinnen hebben we de gewoonte om een paar keer in het jaar te gaan shoppen in Brugge of Antwerpen of zo. Daar hoort ook bij dat we met de trein gaan. Over onvriendelijkheid heb ik nog nooit te klagen gehad. Echt niet. Aan de loketten zijn ze heel vriendelijk, de conducteurs,…
Maar ik blijf vinden dat voor de prijs van een ticket je erg weinig in de plaats krijgt. Ik kan me in al die jaren slechts één keer herinneren dat we zitplaats hadden.
Ik wil er wel graag bij vermelden dat onze trein wel elke keer mooi op tijd was! En leuk is ook dat je in Brugge (dacht ik) gratis van het station naar ‘t stad kan.
Bij deze zal ik dus positiever worden over het openbare vervoer. :-)
February 1st, 2009 om 22:02
Dag Lien,
Ik lees met een zekere grijns je verhaal, net zoals ik je entree in de gemeenteraad volgde. Hoe je vertelde dat een of andere onverlaat wel degelijk wou weten of er wel gel in je gelzadel zat. Of hoe het leven van een supergemotiveerde medemens (dat ben je tenslotte toch) vol met hindernissen bezaaid is.
Nu kan ik je wel zeggen dat het leven nu eenmaal niet met rozen bezaaid is (grijns,grijns).
Oh ja, omdat ik je waardeer als mens en omdat je het oprecht verdient: veel steun voor je inzet, je politiek engagement, je werk in de gemeenteraad, je partner en je spruit. Je zal het nodig hebben en je verdient het.
Guido.