• Ondertussen hebben we een hekje rond onze kachel. Aanvankelijk veel te groot, maar mijn pa heeft het op maat gemaakt. Mooi en veilig! Janne gunt de brandende kachel geen blik waardig, maar wij zijn op ons gemak. Er per ongeluk tegen botsen of vallen is uitgesloten!



• Ondertussen slaap ik weer als een roosje. Zeven, acht, ja zelfs 9 uur aan een stuk. Hoe het komt durf ik niet te zeggen. Mijn sprayke gebruik ik nog, gewoon al omdat het zo heerlijk ruikt. Sedinal ook. En soms een theetje of een badje.
• Ondertussen zing ik liedjes en geef ik show terwijl ik Janne haar pamper ververs. Lijkt te lukken, het gaat toch al een heel stuk beter! Bedankt voor de tip, Sas!
• Ondertussen is het 10.30u en Janne slaapt nog steeds. Net al eens gaan kijken of ze nog ademt. Dat ongerust gevoel zal nooit meer weggaan. :-) Wekken? Goh, als ik haar wakker maak voor ze uitgeslapen is, heeft ze een beetje een ochtendhumeur. Een beetje gelijk haar vader. :-) Ik laat haar maar uitslapen, het is weekend voor haar ook.
• Op algemene aanvraag een foto van mijn kapsel. Niet de beste foto maar allez, wel een foto.



• Ondertussen hebben we onze vaatwas nog altijd niet terug. Volgende week. En het zal 250 euro kosten. Beter een nieuwe kopen? Ik dacht het niet: het moet ene zijn met inox en die zijn nogal duur.

Ik ga maar wat verder werken aan mijn gang: nog wat kaderkes ophangen. Nageltjes in de muur kloppen. Wie weet wordt Janne daar wakker van!

Het was dik drie maanden geleden dat ik naar de kapper was geweest en het was weer eens nodig. Dezelfde, nogal dure kapper? Of toch maar eens iets anders proberen? Op basis van een aantal mensen naar de Client gegaan. Fan van de reeks “Topmodel” en vorig jaar zat dat er nogal goed in. Nu hebben ze blijkbaar van zender verlegd en doen ze mee aan de Naaktkalender op Eén. OK, ze zijn ook discriminerend. Een man kappen en brushen: 22,5 euro; een vrouw kappen en brushen: 35 euro. Maar allez.

Ze werken zonder afspraak en ik was dus maar vroeg geweest om wachttijden te vermijden. En inderdaad, ik kon meteen aan de wastafel gaan zitten. Ze werken er een beetje aan de lopende band. Vriendelijk, professioneel, maar euh, nogal onpersoonlijk. Aan de wastafel werd ik nogal hardhandig behandeld. Mijn haar werd gekamd, maar ze vergaten dat er aan die nestels nog een hoofd en een lijf vastzaten. “Hélp! Wat heb ik gedaan? Naar een andere kapper! En mijn kapster die kent me zo goed en die kent mijn haar ook zo goed. Wat doe ik toch? Ik wil hier weg!” spookte er door mijn hoofd. Even dacht ik er écht aan om gewoon weg te lopen.

Gelukkig werd het dan beter. Mijn buurvrouw had een koffie gekregen met een mini-chocoladekoekje en helaas zijn ze mij dat vergeten vragen. Toch, maar toen was ik al bijna klaar. Maar soit, daarvoor gaat een mens niet naar de kapper. Welk kapsel ik wou? “Wel mevrouw, ik heb fijn haar, dat altijd plat tegen mijn hoofd wil gaan liggen. Het moet dus iets zijn met model in, met pit in, anders wordt het niks. Oh en niet te carré-achtig en niet te kort, heeft mijne man gezegd.” en ook nog: “Kijken jullie naar Topmodel? Daar zit zo ene in met een vree wijs kapsel, die Alison. Allez, nu niet dat ik mezelf met een topmodel wil vergelijken zulle…”. Maar neen, ze keek geen Topmodel. Maar ze zei zelfverzekerd: “Ik maak er wel iets van” en dat maakte dat ik er volledig gerust in was.

En ja, hoe langer ze bezig was, hoe meer ik zag dat het goed kwam. Lekker kort, zoals ik het wel graag heb. En pittig. En een kort froufrouke. Jaja, heel tof. Ik ben der content van. Ik kan er weer eventjes mee door.

En hoewel nog niet goedkoop was ik toch 11 euro minder arm dan de vorige keer. Al bij al geslaagd experiment dus!

Als ik Michel zijn verhaal lees, word ik een beetje droef. Er loopt blijkbaar nog altijd vreselijk personeel rond bij de spoorwegen. Dat de NMBS haar trouwe treinreizigers zo behandelt: onbegrijpelijk en niet goed te praten. Zulke verhalen zijn spijtig want ze halen het imago van de NMBS volledig onderuit. En mensen die niet met de trein reizen, krijgen dan een nog negatiever beeld van de trein en halen hun auto nog wat meer van stal.

Nochtans, ik vond ze de laatste tijd zo goed bezig. Om te beginnen met Gent-Dampoort. Het station heeft een opfrisbeurt gekregen, het ziet er veel beter uit. Er is een Panos in gekomen. En vorige week was er een enquête in het station. Vanmorgen kregen we een doosje met twee pralines ter gelegenheid van het opgefriste station. Nu nog meer (én bewaakte) fietsenstallingen en ik ben helemaal content. Of ook nog: een extra treintje op en af vanuit Dampoort naar Brussel.

Onlangs heb ik ook te maken gekregen met bijzonder vriendelijk treinpersoneel.
Situatie 1: Ik wil de trein naar Eeklo nemen, in het weekend is er maar om de twee uur een trein naar Eeklo. Een beetje te veel op mijn gemak naar het station geslenterd, iets te laat toegekomen. De trein stond al op het perron! Erger nog: de deuren waren alweer gesloten! Ik zwaaien en gesticuleren, het feit dat er een kind aan mij hing, zal wel wat geholpen hebben. De treinconducteur opende de deuren weer en knipoogde: “Het is omdat het weekend is, hé, mevrouwke, dan is het rustig, dan kunnen we dit al eens doen!” Ik kon de mens wel omhelzen.

Situatie 2: Weer in het weekend, weer met Janne, weer Dampoort. Ik wil de trein nemen naar Londerzeel en moet daarvoor eerst met de trein in Gent-Sint-Pieters geraken. Ik heb dan 10 minuten om over te stappen in Sint-Pieters. Ruim voldoende ware het niet dat de trein naar Sint-Pieters aangekondigd werd met tien minuten vertraging. Daar ging mijn aansluiting. Wie niet waagt, niet wint: ik naar de stationschef. De mens direct alles in het werk gesteld om de trein naar Londerzeel te laten wachten op mij. Ik heb hem werkelijk horen onderhandelen met Gent-Sint-Pieters. Maar daar wilden ze niet mee. Geen aansluiting, maar hij heeft het toch maar geprobeerd, hé.

En ik ben ook al twee keer mijn abonnement vergeten dit jaar. Ik kreeg twee briefkes, mooi mijn abonnement gaan tonen en er was geen probleem. Maar ik mag het nu wel niet meer tegenkomen of ik heb het vlaggen!

Maar ge ziet: het kan ook anders!

Dat ze zo blijven:

• Dat Janne zo’n goede slaper is. Ze maakt ons ‘s nachts zelden of nooit wakker, slaapt mooi uit en doet overdag nog een stevige dut. Erna is ze dan de vrolijkheid zelve.
• Dat Janne zo’n goede eter is. Tot nog toe lust ze alles wat we haar voorzetten.
• Dat Janne bij iedere hap zo smakelijk HMMMMM zegt.
• Dat Janne zo’n knuffelaar is en spontaan naar je toe komt om je een dikke knuffel te geven. SMELT!
• Dat ze zo geconcentreerd druk-druk kan bezig zijn met haar boekjes, rozijntjes, speelgoed, kortom, de wereld aan het ontdekken.
• Dat ze zo graag haar tanden poetst (of laat poetsen).
• Dat ze zo graag op zoek gaat naar mijn navelput en daar helemaal vrolijk van wordt. Al moet ze dat nu niet per sé bij iedereen gaan doen. :-)

Dat ze terugkeren:

• Dat ze zich graag laat verversen ipv wild om zich heen te spartelen.
• Dat ze weer stil zit terwijl ik haar nageltjes knip.

Dat ze veranderen:

• Dat ze kwaad wordt als ze haar goesting niet krijgt.
• Dat ze slaat in mijn gezicht, gewoon omdat ze dat leuk vindt.

Aan die twee puntjes hebben we nog wat werk. :-)

Komen er op bezoek bij ons dit weekend.
We hadden al Helena (2 maanden), Corneel (9 maanden), Crispie (-2 maanden). Vanmiddag Lena (4 jaar) en Lucas (7 maanden). Morgen Milla (6 maanden) en Aaron (13,5 maand). En dinsdag Arne (16 maanden peis ik).
Maf hoor. Janne vindt het de max alleszins. En wij ook!

Ondertussen al twee nachten na mekaar 7 uur geslapen. Juij! Wel nog af en toe wakker geworden, maar telkens snel kunnen verderslapen.

Is het de Sedinal die zijn werk begint te doen? Het sprayke van de Bodyshop? Het theetje “Magic Dreams“? De GSM die uit de kamer gebannen is? Ik zou het niet weten.

Iedereen probeert me stress of zorgen aan te smeren maar hé, ik zou het écht niet weten hoor. Ik ben echt geen stresskonijn. Ik maak me niet gemakkelijk meer ergens druk in. Of het onderhuids zit? Tja, zo kunt ge alles uitleggen natuurlijk.

Wat wel is: ik kan me niet goed ontspannen, nooit goed gekund. Om maar wat te zeggen: een massage werkt bij de meeste mensen relaxerend, ontspannend. De laatste keer dat ik gemasseerd werd, was voor mijn vrijgezellendag. Na een half uur hield de masseur het voor bekeken. Niet te doen, die spieren van mij, niet door te geraken. De rest van het uur werd verdeeld over de andere deelnemers en ik ben 5 dagen stijf geweest. Mijn kapster doet ook van die hoofdmassages, maar de laatste keer hield ik er ook een stijve nek aan over. Weerstand bieden. Sedertdien vraag ik om me vooral niet te masseren.

Dus, wie weet, met de relaxatietherapie. Moet nog bellen.

Naar de dokter geweest. Aanvankelijk voor mezelf, maar Janne was er ook aan toe. Aanslepende verkoudheid, paar dagen last van de oortjes, en een poep die helemaal open ligt.

Vanavond nog naar de dokter geweest want morgenochtend zit de dokter die me nooit serieus neemt en die me altijd aankijkt alsof ik een overbezorgd hypochondrisch geval ben. Dus vanavond nog de nieuwe vrouwelijke dokter geprobeerd. Zo lief dat die was voor Janne, niet te doen. Ze heeft zelf ook een dochtertje van 17 maanden, dus ze is kindjes als Janne goed gewoon! Janne kreeg een ballon en een stokje en het verdriet van het onderzoek was meteen voorbij. Ik zal in het vervolg wel bij haar gaan!

Die rode poep is eigenlijk de eerste keer dat ze daar last van heeft. Zowel het ziekenhuis als mijn kraamzorg zeiden eigenlijk van niks te smeren als dat niet nodig is. Dus smeerde ik niks (zelden of nooit). Maar in de crèche smeren ze graag rijkelijk. En daardoor heeft ze net wel last van rode billetjes. Toch eens vragen van wat minder te smeren. Alleszins: gisteren hebben ze er dan eosine op gedaan, vandaag iets paars. Haar poep is een kunstwerk!
Maar volgens de dokter niet erg: gewoon niks meer opsmeren, gewoon drooghouden, zoals ik dus wel al deed. Of wat olijfolie hooguit. Dat was nu de eerste keer dat ik dat hoorde. Nu ja, toch maar eerst proberen zonder, denk ik.

Keel en oren zagen goed rood en ontstoken, meteen de reden waarom ze de laatste dagen zo huilerig was bij momenten. Neusdruppels, oordruppels en Junifen moeten de ontstekingen weghelpen en de buizen daar weer vrijmaken. Ik heb zelf verlof tot woensdag, Janne dus ook, dus gaan we haar weer helemaal oplappen tegen dan.

En passant heb ik dan ook maar mijn slaapproblemen vermeld (zo gaat dat als moeder hé, eigen problemen zijn helemaal ondergeschikt aan die van je kind) en gezegd dat ik die relaxatietherapie bij de kinesist eens wou proberen. Briefje gekregen en we kunnen starten zie.

(Het wordt een soap!)

Heel goed geslapen vannacht… Van 00u tot 4.00u :-(
Thuisgekomen van commissie om 22.45u. Beetje rustige TV gekeken met een theetje bij. Sedinal. Bed gekropen met sprayke van the Body Shop. Beetje gelezen tot mijn oogjes dichtvielen.

Klaarwakker om 4.00u. Beetje gelezen. Beetje klassieke muziek geluisterd. Na anderhalf uur begon dat te werken. Maar toen moest ik opstaan.

Volgende stap: naar de dokter gaan en voorschrift vragen voor de kinesist van Nike en/of voor het slaaplabo. En misschien naar de winkel gaan en een sauna-relaxatie-CD kopen. Klassieke muziek is niet altijd rustig!

En daar ben ik zo blij mee! Pas op, het was weer geen gemakkelijke bevalling. Zowat driekwart van de jassen die in de winkels hangen komen niet in aanmerking wegens simpelweg niet geschikt voor een echte winter. Die dingen worden zeker en vast getekend door madamkes en meneerkes die met de auto tot in de ondergrondse garage van hun werk of zo rijden. Zeker niet door mensen die met de fiets rijden, te voet gaan of kinders hebben. Meest voorkomende fouten: te koud en te korte armpjes (hoe komen ze op het idee om winterjassen met driekwartsmouwen te voorzien?). Pas op, schoon hoor, dat wel.

Ik héb al zo’n schone jas met te korte mouwen die te koud is voor de winter. Die te korte mouwen zijn trouwens niet alleen onhandig als je met de fiets rijdt, maar ook als je een buggy voortduwt. Dan zijn die mouwen nog korter.

Enfin, nu gingen we voor de praktische jas. Om mee te fietsen, om mee te wandelen, om mee te tjsollen. Net getest op te fiets en het is een warme. En de mouwen zijn lang genoeg en op het einde aansluitende manchettekes. En de jas is lang genoeg, zodat ik geen blote rug heb als ik aan het fietsen ben. En ook niet te lang, zodat ik er nog kan mee fietsen. En ze kan hoog dicht, lekker warm. En gevoerd met een zacht fleeceke. En de jas heeft een kap, ook praktisch bij plotse regenbuien. Pas op, er hing een poezeke aan die kap, en dat zie ik niet graag, maar dat kon er gelukkig af. Oh, en bovenal vind ik hem nog mooi ook!

Allez, laat de vrieskou nu maar komen. Ik ben er klaar voor!

Héhé, bedankt voor de steun allemaal. Blijkbaar nogal wat mensen met hetzelfde probleem!

Een mens wordt op den duur radeloos van al dat rondgedool ‘s nachts, dus ben ik gisteren naar de Bodyshop geweest om Deep Sleep Comforting Milk Bath Float. Ik wou eigenlijk de pillow mist kopen, voor op het hoofdkussen maar die was op gisteren. Nog mensen met slaapproblemen duidelijk. :-) Alleszins: ik ga er vanmiddag nog om want het rook wel lekker.

Slaappillen weiger ik vooralsnog te nemen. Ik wil het probleem aanpakken, en wat kruidentabletjes of spraykes mogen me daarbij helpen, maar meer ook niet. Tabletjes Sedinal (valeriaan, andoorn, passiebloem en hop) kunnen dus wel.

Ik heb verder ook een mail gestuurd naar een slaaplabo in Gent, maar ik wacht nog op reactie. Relaxatietherapie wil ik ook wel eens proberen. Ik ben wel een beetje bang voor zeer zweverige en esotherische toestanden. Met alle respect, maar ik ben daar te rationeel voor. Ik krijg de slappe lach als ik Ingeborg bezig zie op Vitaliteit. Of misschien moet ik dat maar eens van me afzetten en eens meedoen. Als iemand een goed adreske weet: laat maar weten.

Gisteren om half tien in bad gekropen met mijn badschuimke. Om half elf het licht uit. Om 4.30u wakker. Maar dan nog 2 uur half wakker, half slapend de tijd doorgebracht. Wat dus al veel beter was dan de nachten ervoor dat ik werkelijk klaarwakker was.

Mijn leven veranderen? Ik vind dat mijn slaaphygiëne best OK is (zie hieronder). Enkel op punt 3 en 6 scoor ik wat minder. Iedere avond een badje nemen is niet mogelijk (en niet bevorderlijk voor mijn waterfactuur, we proberen ook wat ecologisch te leven, weet wel). Als de commissie of gemeenteraad maar om 23u gedaan is ga ik echt niet meer in bad kruipen. Ik probeer dan nog wel wat tot rust te komen met een boekje. Gemeenteraad of mijn werk opzeggen zijn momenteel geen optie!
Maar die slaaphygiëne is vooral voor het in slaap vallen, denk ik, maar dat is niet mijn probleem. Halverwege de nacht klaarwakker zijn, dat is de ellende!

Tips voor een goede slaaphygiëne: (Bron en meer)
1. Drink geen koffie of cola vier tot zes uur voor je gaat slapen. (check: geen koffie meer na 15u ‘s middags. Cola drink ik zelden of nooit.)
2. Gebruik geen nicotine voor je gaat slapen of tijdens de nacht. (check. Al lang gestopt met roken en in ons huis wordt er niet meer gerookt.)
3. Drink geen alcohol vier tot zes uur voor je gaat slapen. (Euh… De meeste feestjes en etenjes met een glaasje wijn zijn ‘s avonds: moet ik nu geheelonthouder worden? Ik zal het aantal glazen proberen verminderen…)
4. Doe geen grote lichaamsoefeningen voor je gaat slapen. (check.)
5. Ga niet met een hongergevoel of een overvolle maag naar bed. (check)
6. Neem je tijd om de overgang van dag naar nacht te maken. Bouw een routine op met activiteiten die je elke avond uitvoert voor je gaat slapen, bijvoorbeeld rustige muziek of een warm bad. Zo bereidt je lichaam zich voor op de komende nacht. (Tja. Da’s een probleemzone, vrees ik. De enige routine die ik heb is dat ik altijd wat lees totdat mijn oogskes bijna toevallen. Doe ik al van kleinsaf aan. Muziek zou ik eens moeten proberen. En dat bad zal voor af en toe eens zijn. Weer geen routine, dus.)
7. Ga enkel slapen wanneer je echt moe bent. (check)
8. Behoud de slaapkamer alleen voor slapen en seks. (check)
9. Vermijd licht, geluid (computer, tv) en extreme temperaturen in de slaapkamer. (check: vorig jaar lichtverduisterende gordijntjes gekocht en TV komt er niet in onze slaapkamer)
10. Draai de wekker van je weg. (check: mijn GSM ligt altijd op de ledjes, ik moet dus altijd echt al moeite doen om de wekker te zien)
11. Als je na 30 min nog niet slaapt, sta dan op en verlaat de kamer. (in slaap vallen is geen probleem. En als ik wakker word sta ik regelmatig eens op om iets anders te gaan doen)
12. Sta op regelmatige uren op, zowel op werkdagen als tijdens het weekend of verlof. (check. Mijn bioritme bepaalt dat. Als sta ik in het weekend niet om half 7 op, maar toch ook niet veel later dan half 9.)
13. Slaap niet overdag (check. Tenzij ik echt te veel slaap gemist heb zou ik dat wel eens durven doen)