Het beest is terug

7 December 2008 over Eterke,Gadver,Janne,Vrouweklap

U hebt het misschien gemerkt: het was hier de laatste tijd wat stiller. Al een paar weken dat ik me echt niet goed voelde in mijn vel. Vage klachten. Een hoofd dat aanvoelde alsof ik net een ferme joint had gerookt. Vroeger zou ik dat misschien tof gevonden hebben, maar om te functioneren ben je daar niks mee. Geen eetlust meer. Mensen die mij een beetje kennen weten van: dat mens éét graag. Nu heb ik nergens zin in en moet mezelf dwingen om iets te eten/mijn bord half leeg te eten. Goed voor het gewicht, dat wel. Alweer 3 kilo kwijt, juij. Vorige week dan gezondheidscontrole voor het werk. “Voelt gij u wel goed madamke?” vroeg de dokter. “Goh, euh, …” “Uw bloeddruk staat gelijk nogal laag. 9 over 6″. Ge moet weten: mijn bloeddruk staat standaard op 12/8. Jarenlang bloedgever geweest, dus dan weet je dat wel. Enfin, rare dinges.

Vorig weekend kwam daar plots koorts bij. Maandag thuisgebleven van het werk en naar de dokter geweest. De dokter stond eerst wat voor een raadsel. Geen idee wat het kon zijn. Ze bleef maar vragen stellen en vroeg waarmee ik onlangs in contact was geweest van ziekten. Lamblia? Och ja, het zou dat wel zijn. Ze zag dat ik er nogal mottig aan toe was en schreef me de rest van we week thuis. Of ook een briefje tot woensdag, dat ik op donderdag kon gaan werken. Het is dus dat laatste geworden.

Vrijdag gebeld voor de resultaten: wel degelijk lamblia. Ik mag nu 5 dagen zware pillen slikken, waarbij iedere druppel alcohol ten strengste verboden is tenzij ik kotsmisselijk wil zijn.
Vreemd genoeg heb ik van het belangrijkste symptoom nauwelijks last gehad: diarree. Misselijkheid en algehele malaise dan weer wel.

Hoe ik daaraan kom? Via Janne ja. Zoals de apotheker ook zei: dat is moeilijk te vermijden. Ik was mijn handen na iedere pamper ja (met Dettol handzeep!). Maar om zeker te zijn moet je met mondmasker werken. En je zeeppompje met je elleboog bedienen en je handen scrubben gelijk in de ziekenhuizen. Moeilijk haalbaar in een thuissituatie. Of ik kan er ook via de was van Janne mee in contact gekomen zijn. Bergen kakwas gedaan die dagen. Ik weet het niet maar enfin: vandaag starten we met de pillekes en dan zal het beest hopelijk definitief weg zijn hier.







6 reacties op “Het beest is terug”

  1. Tamara zegt:

    Beterschap! Hopelijk heb je tegen de feestdagen je eetlust weer wat terug :)

  2. Els zegt:

    In ieder geval veel beterschap Lien!

  3. Sandrien zegt:

    Oei, niet om mee te lachen die parasiet!
    Veel beterschap en als je eetlust terug is kunnen we misschien nog eens gaan lunchen samen :)

  4. saartje zegt:

    Veel beterschap!en hou het beestje maar daar ;-)

  5. anna zegt:

    ai dat is niet goed he!
    Veel beterschap Lien.

  6. LienWeb » Over de voorbije dagen zegt:

    [...] hebben we nooit geweten, wel dat de ringsling en de vijfde van Beethoven alweer dé remedie waren. Mijn beest zou nu toch weg moeten zijn. Ik mag het hopen, want die pillen, dat was zwaar gerief. Oh, en dat [...]