Allemaal heel erg bedankt voor jullie reacties. Het doet deugd te weten dat wij niet de enigen zijn die het shockerend vinden dat hulp gewoon geweigerd wordt. Ook mijn ouders hadden veel aan jullie reacties.

Bedankt ook aan de mensen die me hun persoonlijk verhaal toegestuurd hebben. Het is spijtig om vast te moeten stellen dat we niet alleen in die situatie verkeren. Ik stuur jullie zo snel mogelijk nog een persoonlijk antwoordje.

Nog eens benadrukken dat het hier niet gaat om een geval van plaats te kort of wachtlijsten. Er is wel degelijk plaats maar ze willen Elke niet opnemen.

Ergens anders opnemen, is niet evident. De zorg in Vlaanderen is blijkbaar zo gespecialiseerd dat er maar weinig instellingen zijn waar je dan terecht kan. Sommigen houden zich bezig met verslaving, anderen met kinderen, anderen met mensen met psychosen, anderen met nog andere stoornissen. Het is niet zo dat we Elke zomaar ergens kunnen laten opnemen, de zorg die nodig is, moet ook aanwezig zijn. Maar we gaan toch eens uitkijken naar een andere mogelijkheid waar Elke een aantal maanden zou kunnen verblijven.

Ook nog eens benadrukken: het is een time-out moment. Ze zou voor een aantal maanden (drie? zes? twaalf?) weg moeten uit de Okkernoot. Daarna mag ze terugkeren naar De Okkernoot. De Okkernoot hoopt op een verbetering in de toestand van Elke en ondertussen is de druk daar ook eens wat van de ketel. De Okkernoot is trouwens een fijn tehuis, Elke is er heel erg graag.

De laatste weken gaat het trouwens vrij goed met Elke. Ze is erg lief en vertelt weer wat, iets dat we kunnen begrijpen. Hoewel ze dit weekend weer verwarder is.

Waarom is een dag verlof zoveel sneller voorbij dan een gewone werkdag? Eerst een beetje geslapen, tot 9 uur, dat deed deugd. Dan Janne naar de crèche gebracht want de bedoeling was dat ik wat ging shoppen. Maar daar had ik totaal geen zin in dus heb ik maar wat paperassenwerk gedaan. Janne na de middag terug gaan halen. Eten klaargemaakt, een uitgebreide douche genomen, beetje getetterd met manlief en pa die onverwachts binnenkwam. Janne wakker gemaakt, anders slaapt die de hele middag. Naar mijn favoriete kinderwinkel om bavetten met mouwen. Spijtig dat ze er maar twee meer hadden in kleurtjes die ik eigenlijk niet wou. Toch één gekocht alsook een andere van hetzelfde merk want dat zijn goeie bavetten. En nog een t-shirtje in de solden. Toen moest ik de winkel ontvluchten want mijn dochter stonk weer te veel. Ze lapt mij dat altijd als ik haar net een verse pamper aandoe en haar vlug voor een uurtje meeneem en dan is een tas met pampers toch niet nodig? Jawel dus. Ge zoudt beter moeten weten, Lien, na 16 maanden moederschap. Enfin, naar huis, nog effe gespeeld met haar, haar naar de babysit gebracht (het was maar voor een uurtje dus dan gaat ze naar de buren) en dan naar het stadhuis…
Wijs wel, zo’n snipperdagje midden in de week!

Gisteren gezien in Vilvoorde: een klein meisje met veel haar en een dolgelukkige mama en papa!

Een gruweldaad en nu moeten er schuldigen gevonden worden. De allochtonen! Neen, dat kan niet, het was een Belg en dat was vrij snel duidelijk. De psychiatrische patiënt en de instellingen! Ha ja, want er waren al snel geruchten dat het iemand uit een psychiatrische instelling was. Ook al niet, het gerucht bleek niet te kloppen. De commentaar die ik gisterenmiddag in de winkel hoorde deed pijn, als zus van iemand die wel eens in een psychiatrische instelling gezeten heeft.

Er moeten maatregelen genomen worden! Meer bewaking aan de crèches! In de crèche waar Janne zit kon het ook zo gebeurd zijn. Maar moeten we dan gevangenissen maken van onze crèches? En bij uitbreiding van de scholen en de bejaardenthuizen? Maar ook van de ziekenhuizen en psychiatrische instellingen?

Ik stond vanavond op het buurtfeest en ik besefte dat ook daar een zot met een mes veel slachtoffers had kunnen maken. Moeten we onze buurtfeesten ook beveiligen? En de restaurants, café’s, … alle plaatsen waar mensen samen komen… die ook?

De politiek dan maar! Ik zoek me suf en suf maar -voor zover we nu op de hoogte zijn van de situatie- zou ik echt niet weten hoe de politiek hier iets zou kunnen aan veranderen. Moeten we iedereen die wat afwijkt van “de norm” opsluiten? Iedereen die het even zwaar heeft in zijn leven: opsluiten? Ha ja, allemaal een potentieel gevaar voor de maatschappij. Of willen we die rare mensen gewoon uitsluiten uit ons leven, kwestie dat het gewoon comfortabeler is om daarmee niet geconfronteerd te worden?

Of moeten we gewoon de schuld zoeken bij onszelf? Hoe is het ooit zo ver kunnen komen met die jongeman? Wat heeft bij hem de stoppen zo doen doorslaan dat hij overgaat tot de gruwelijkste daad dat een mens ooit kan verzinnen? Is hij gepest vroeger? Uitgesloten? Mishandeld? Niet dat het goed te praten valt, er valt niets goed te praten, maar we willen het begrijpen, omdat we een herhaling willen voorkomen… Wat kunnen we doen opdat bij jongemannen als hem de stoppen niet zouden doorslaan?

Ik hoorde gisteren weer mijn moeder iets vertellen uit mijn jeugd, zelf herinner ik het me niet meer zo. Ik was blijkbaar Miss Populair, mocht naar alle verjaardagsfeestjes gaan. Mijn zus – die een beetje anders is – werd nooit uitgenodigd. Als ze zelf een feestje gaf wou er niemand komen. Begint het daar al niet?

Allemaal vragen die ik me de laatste 36 uur stel. Ondertussen kijk ik naar Janne en knuffel ik haar nog eens, meer intens dan ooit. Ik zie al op naar maandag, dat ik haar naar de crèche moet brengen. En neen, ik weet ook geen antwoorden op al die vragen.

Goed nieuws! De eerste baby van 2009 is geboren. Allez, in ons vriendenkring hé.
Het is een meisje (juij, alweer goed geraden!). Vannacht om 2:25u geboren, 3,1kg en 49 cm. Ze is op en top gezond en kreeg de mooie naam Sophia! Proficiat, Mikaël en Nadine, welkom kleine Sophia

2009
24/1: Sophia

De baby’s van 2007 en 2008
(Lees meer …)

Vreselijk.

Als je zelf een kind hebt dat in de crèche zit wordt dit nog concreter.

Woorden schieten me nu echt te kort.

Mensen die al bij ons thuis geweest zijn, weten dat: wij hebben een grote garage. Een véél te grote garage eigenlijk. Als ge die zou leegmaken en ge neemt vier gewone auto’s dan kunt ge die daar met gemak in parkeren. Dat doen we natuurlijk niet want we hebben er maar één en de garage staat vol met rommel. Maar toch: een luxe. Onze bezoekers kunnen altijd bij ons binnen parkeren. We hebben geen zolder, dus de garage is onze zolder. Met de nodige gevaren vandien, want af en toe moeten we daar eens met de grove borstel doorgaan.

Dit jaar gaan we onze garage verbouwen. Dat is vooral nodig omdat onze vloer onverantwoord versleten is. Er zit een put in waar al menig mens zijn voeten in verstuikt heeft. Als ge de vloer veegt, dan breken de steentjes gewoon los af. Een nieuwe vloer dus.

Wat gaan we zeker nog doen? Onze rioleringen herstellen en opsplitsen (afvalwater en regenwater) en een regenput steken. Die regenput gaan we aansluiten op de twee WC’s, een kraantje en de de wasmachine. Maar wat we verder gaan doen, daar zijn we er nog niet helemaal uit.

Dus eens oplijsten wat we allemaal nodig hebben in de garage:

• Opslagruimte: want geen zolder, op termijn in grote kasten/rekken in garage
• Logeerkamer: handig voor slapende babysitters of vriendjes
• Bureaukast: voor paperassen. Staat nu op Janne haar kamer, maar moet naar beneden
• Bureau: met printer, scanner, moet niet groot zijn, nu op Janne haar kamer maar moet naar beneden
• Wasplaats: wasmachine, droogkast en wasmanden
• Wateraansluiting in de garage: een gewone pompsteen met kraantje regenwater
• Schoenenkast: moet handiger zijn en meer plaats hebben dan het huidige schoenenkastje
• Fietsenrek: nu maar één fiets, maar op termijn meer
• Fietskar en buggy
• Houtopslagplaats: voor ons stoveke
• Speelruimte in garage? Niet echt nodig want spelen op de kamers kan ook
• Garage: twee auto’s, da’s zo handig voor bezoek

En dan eens kijken hoe we dat allemaal kunnen realiseren. Ik wil een aparte “propere” ruimte in de garage afbakenen, met logeerbed in duplex met eronder bureau en kasten. Wie weet kan ik daar op termijn nog een loopband en een TV’tje kwijt.

Nu nog uitdokteren hoe, wat en waar. En kijken of dat allemaal wel kan. En hoeveel dat weeral zal kosten. Vooral dat eigenlijk.

* slikt een beetje zenuwachtig *

En dan hebben we het nog niet gehad over de plannen voor 2010.

* slikt nog een beetje zenuwachtiger *

Oh, en kent er iemand een programmaatje waarmee ik grondplannen kan maken? Om zo mijn hypothetische indeling op te maken?

Ons weekend Parijs is geboekt. Ik had een Bongobon gekregen voor mijn Kerst van manlief. Snuisteren in het boekje, leuke hotelletjes bekijken, de buurt bekijken. Zo’n Bongobon is toch leuk. De Thalys erheen is best goedkoop als je lang genoeg op voorhand boekt: voor 116 euro gaan we over en weer naar Parijs met twee personen. Haja, Janne mag niet mee. Met zo’n kindje een stad bezoeken is niet zo interessant. Een middagdutje neemt te veel van onze kostbare tijd in beslag. Ondertussen staan de Janne-sitters al te drummen!

En voor iets later staat er ook al een reisje klaar. Naar het zuiden van Frankrijk, met twee bevriende koppels. Andere koppels dan vorig jaar, dat lukte niet door agendaproblemen. Nu zullen we met 6 volwassenen zijn en vier kindjes (tussen 9 maanden en bijna 3 jaar).

Nog even wachten. Maar we hebben al iets om naar uit te kijken!

Het douchen was niet zo’n succes. Wenen van begin tot einde, of toch bijna. Eens de sproeier uit vond ze het weer allemaal leuk. Ze is nooit lang kwaad. Wij vonden het wel leuk. En we hebben er toch een paar leuke beeldjes van!