Het is een interessante vraag, die Nike daar stelt.
Stel dat je alles mag overdoen. Dat je opnieuw een studiekeuze mag maken. Zou je dan precies hetzelfde doen? Nu je weet wat je toen niet wist?
In eerste instantie zou ik meteen luidop “ja” zeggen. Ik heb mijn richting (Pol & Soc, sociologie) graag gedaan. En ik heb er mijn ventje leren kennen, die ik na al die jaren nog altijd dolgraag zie.
Het was niet gemakkelijk, om tot een studiekeuze te komen. Ik had immers geen duidelijk toekomstbeeld voor ogen, op mijn 18de. Ik wist niet echt wat ik wilde worden. Als je arts wil worden, studeer je geneeskunde, als je leraar wil worden, doe je regentaat of een licentie. Maar dat wist ik allemaal niet.
Ik kwam uit de Wiskunde (6u) – Wetenschappen en kon dus in principe alle richtingen uit behalve talen. Talen lagen en liggen me niet, dus dat was geen optie. Economie interesseerde me niet, dus dat was ook geen optie. Maar verder lag alles open. Ik heb dan ook getwijfeld aan zowat iedere richting die er aan de universiteit bestond.
Universiteit ja, want als ge uit de Wiskunde-Wetenschappen komt wordt er bijna van je verwacht dat je op zijn minst universiteit probeert. Ik wijs daarvoor niemand met de vinger, het is gewoon een druk die je wel voelt.
Ik wou lang tandarts worden. Ik heb zelfs nog de testen van de unief gedaan om te zien of ik wel handig genoeg was voor die richting. Je fijne motoriek moet namelijk goed genoeg zijn en daar kun je maar beter vroeger dan later achter komen. Ik heb dat uiteindelijk niet gedaan en daar heb ik ook geen spijt van.
Ik heb dan maar gekeken naar wat me op dat moment het meest interesseerde. Ik zat in het scholierenparlement en ik volgde de Belgische politieke actualiteit toen al op de voet. Het werd Pol & Soc dus, met de bedoeling om na het eerste jaar voor politieke wetenschappen te kiezen.
Maar toen kreeg ik les sociologie van John Vincke, een begeesterend lesgever toch wel. Het buisvak van eerste kan, maar ik haalde een 14. Ik koos voor sociologie en van die keuze heb ik tot op vandaag geen spijt. Het is een boeiende richting en de meest “exact wetenschappelijke” richting van de drie (Pol & Soc was toen politieke wetenschappen, communicatiewetenschappen en sociologie). In de sociologie krijg je immers ook nog sociobiologie en statistiek en dat lag me wel, komende uit een wetenschappelijke richting.
Nadien heb ik zelfs nog een bijkomend jaar statistiek gedaan “Quantitative Analysis in the Social Sciences” aan de KUB. Ik werd vaak als zot bestempeld omdat ik vrijwillig koos voor een statistische opleiding! :-) Maar deze richting heb ik nooit afgewerkt. De combinatie met werken was te zwaar en ik vond de statistiek te zwaar doorgedreven, niet meer interessant. Ook geen spijt van trouwens.
Dus op het eerste zicht zou ik zeggen: “Neen, geen spijt van mijn studiekeuze”. Maar er is een maar. Maar die ga ik hier voorlopig nog niet neerpennen. :-)