Verbouwingen: de garage (3)
Als ge aan het verbouwen slaat, is er altijd een bepaald punt dat ge u afvraagt: “Help! Waar ben ik aan begonnen?”. Wel, dat punt heb ik nu bereikt.
De reden waarom we gingen verbouwen was de vloer: versleten en overal putten waar een mens zijn benen over brak. De pingpongtafel open zetten, ging niet meer wegens nergens recht genoeg en eraan spelen washelemaal gevaarlijk. Een vloerke herleggen dus. En ondertussen de buizen eronder eens nakijken. Dus wat denkt een mens die een beetje ecologisch bewust is en daar wat rekening mee tracht te houden tijdens verbouwingen: “Als de vloer toch open moet is het dé moment om een regenput te steken! Dat gaat me op termijn veel uitsparen, met die stijgende waterprijzen en al. En het is ecologisch! En mijn was gaat zachter zijn!”
Met een paar vakmensen over gepraat en allemaal vonden ze dat een goed idee. Er waren wel geruchten van kelders, maar hé, dat waren toch maar geruchten, we konden daar niks over terugvinden.
Enfin, tot ze beginnen graven dus. Echt wel kelders. Waardoor een put graven nu meer op een put boren lijkt. Waardoor dat ons verdomd veel extra manuren gaat kosten. Waardoor de prijs van het water al veel zal mogen stijgen eer we daar ons voordeel gaan uithalen. Het water sijpelt van alle kanten uit die put. Geen grondwater, maar vuil rioleringswater. Allemaal oude kapotte rioleringen.
Een deel van dat vuile water komt van bij de buurvrouw. Want dat is de extra factor die het nog leuker maakt. De eerste eigenaar van dit huis en de vorige eigenares van de buurvrouw waren minnaars. Er was zelfs een deur tussen de twee huizen maar dat is al lang terug dichtgemetst. Ze deelden lief en leed, maar evengoed de beerput en de rioleringen. De bedoeling is dat alles terug ordentelijk gescheiden wordt zodat de buurvrouw haar eigen aansluiting op de riolering heeft. Want dat moet nu zo.
Enfin, kapotte rioleringen die grondverzakkingen veroorzaken: dat is iets waarvoor ge de verzekeringen kunt inroepen. En dat is nu exact wat wij (ook de buurvrouw) gaan doen. Kwestie van toch ooit wat rendement uit onze investeringen te kunnen halen.
Over twee weken ligt alles terug dicht. ZEN!
De put:
March 31st, 2009 om 13:01
ow my… ge kunt alleen maar tegen uzelve zeggen dat ge vree content achteraf gaat zijn? (en regenwater is ook vele beter om uw haar mee te wassen, of ziets ;-))
March 31st, 2009 om 13:52
Pfff. Dat is absoluut niet fijn, inderdaad. Sterkte! Wij steken binnenkort ook een waterput, maar gelukkig op een plek waar (voor zover wij weten) nooit een huis heeft opgestaan. En dus ook geen kelder ligt. Hoop ik…
We zijn bij het graven ook zes (!) oude beer-, water- en andere putten tegengekomen, maar gelukkig was het alleen een kwestie van leegzuigen en terug dichtgooien. Oef…
March 31st, 2009 om 14:03
Dat klinkt als “kak!”
Succes de komende twee weken en hopelijk niet al te veel lijken in kasten meer.
March 31st, 2009 om 16:59
Verbouwingen lopen dus echt wel allemaal volgens hetzelfde stramien blijkbaar…
Sterkte en: vergeet niet fier te zijn over je geweldige put, want hij ziet er zeer indrukwekkend uit!
March 31st, 2009 om 18:50
Adem in, adem uit. Neem het aan van iemand die ooit vier maand geen achtergevel had: alles wordt beter.
Zen.
March 31st, 2009 om 19:13
*slik*
*zennnnnn*
:-)
(ondertussen zag ik u voorbijflisten op tv :-O)
March 31st, 2009 om 19:41
Zwijgt. Ondertussen moest ik daar nog wat interviews over geven en op de foto gaan staan. Beetje maken dat ik er goed uitzag. Jeej!
March 31st, 2009 om 19:56
Verbouwen?! Ik weet na dit soort postjes weer heel goed waarom we voor een instapklaar appartement kozen… zeker met paar linkerhanden. Toch veel succes gewenst!
April 1st, 2009 om 9:38
Mijn meeste bewondering gaat uit naar de mensen die deze put gegraven hebben. Dat was niet niks. In wezen vond ik het een vieze strondboel. Dank voor uw geduld.