Marathon door Bernard Dewulf

Ik mag dit misschien niet overnemen. Maar ik doe het toch. Omdat het zo schoon is.

Marathon
door Bernard Dewulf

Ze zijn onder de vier uur geraakt. Sneller dan vorig jaar.
Ik sta aan de aankomst. In burger. Om mij heen overal synthetische broekjes die oranje sportdrankjes drinken. Ingepakt in zilverpapier: braadkippen die niet mogen afkoelen. Medailles om hun nahijgende nekken.
Met zes rijpere vrouwen hebben ze de hele marathon uitgelopen. Eindelijk onder vier uur. Hun vreugde is navenant. Glimmend vergelijken ze minuten en seconden.
Ik kijk het allemaal rustig aan.
Tot voor kort zou ik mijn schampere schouders hebben opgehaald: dat hopeloze gehypete geloop tegen de tijd.
Bovendien: langlopers – veel pees, weinig vlees. Geef mij maar basketballers. Beweeglijke beuken. Of volleybalsters: een marathon per been.
Ten Miles per dij.
Maar ik moet het uiteindelijk toch toegeven: er schuilt een hogere schoonheid in hun dispuut met de minuten.
Zes onherroepelijk opschietende vrouwen die lopen tegen het tegenlicht van hun leeftijd. Elkaar aflossend op het parcours van hun stille verzet. Tegen zwellend vet, tegen de groeiende grijns van de spiegel, tegen de takelwagen van de dagen.
Was ik de tijd, ik gaf hun het voordeel van de twijfel.
Sommigen gebruiken woorden, anderen verf, weer anderen laten veranderingen aansnijden en opvullen.
Zij lopen.
Het is allemaal even hopeloos. Maar na de aankomst, na hun saamhorige wedloop, zie ik zes gevorderde vrouwen even weer glunderen en giechelen als meisjes.
Ze vallen elkaar als jonge zwanen om de halzen. Weer vier uur later in hun bestaan zijn ze onder vier uur geraakt. Iets in hen is opgeschoten. Maar in welke richting?
Misschien hebben ze toch gelijk. Misschien moesten we allemaal, mondiaal, globaal, massaal gaan lopen. De hele planeet tegen de tegenwind van de eeuwenoude wijzerzin in.
Even, misschien, zou hij dan opkijken, de tijd: ‘Tiens, waar komt dat zuchtje vandaan?’

Bernard Dewulf

Gisteren in De Morgen

Verbouwingen: de garage (6)

Lang geleden dat er nog eens een update was!

Na de week bouwverlof ging het snel. Op vier dagen hadden we een nieuwe vloer. Hoera! We mogen er nog even niet op parkeren, maar we mogen er wel al op lopen, gerief terug verhuizen, wasmachines opnieuw installeren.

2009-04-23_3

Zondag werden de wasmachine en droogkast verhuisd en gisteren werd de aansluiting op de hemelwaterput in orde gebracht (nog niet te zien op de foto). Mijn wasmachine draait momenteel haar eerste wasje op water uit de hemelwaterput (die nog vooral gevuld is met leidingwater, die moesten namelijk helemaal gevuld zijn onmiddellijk na het plaatsen.) Ook de toiletten zijn aangesloten.

Af? Neen, de grootste, smerigste werken zijn achter de rug, dat gelukkig wel. Maar binnenkort komt er nog een L-vormige kamer. En dan/ondertussen gaan we de muren eens aanpakken. Overbodige buizen en ornamenten weghalen en de muren een deftige laag geven. Kaleien was misschien een idee, zei de aannemer. Maar i. zei fixeren en schilderen met een afwasbare verf. Afwasbare verf lijkt me een heel goed idee. Maar als u nog tips hebt om vuile garagemuren een stevige propere laag te geven: laat maar weten!

En dan alles deftig inrichten, sorteren, stapelen. Maar toch, het ergste is voorbij!

2009-04-23_5

Oplapmiddeltjes bij verkoudheid

Janneke had de hele winter door regelmatig snotneuzen zonder meer, maar dit weekend had ze het goed te pakken. Zware verkoudheid. Dichtgeplakte etterende oogjes, loopneus², hoesten. Geen koorts gelukkig. Tijd om het kind eens een stevige antiverkoudheidskuur te geven. Mijn (lap)middeltjes:

* Fysiologisch water: om haar ontstoken oogjes uit te kuisen. Helemaal toegeplakt als ze wakker werd, ocharme. Maar zwaar protest als ik dat doe.
* Fucithalmic: het zalfje dat ik krijg van de apotheker om haar onstoken oogjes te genezen. Zonder krijg je het niet weg. En nog twee dagen voortdoen als ze genezen lijken. En na een maand het zalfje weggooien.
* Boorzuurwater: om in haar oortjes te doen en zo oorontstekingen te vermijden. Niet dat ze daar al veel last van gehad heeft, wel omdat wij daar nogal schrik voor hebben met een erfelijk belaste oorpapa. En geheel onschadelijk volgens de apotheker. Heeft enkel licht reinigende werking. Mag blijkbaar ook voor de oogjes gebruikt worden. Eens zien of ze dat liever heeft dan fysiologisch water. Ik betwijfel het.
* Neusspray met water (naam vergeten) om haar neusje te reinigen. Dat gaat gelijk beter dan met die kleine tubekes fysiologisch water.
* Nesivine: om die snotneus aan te pakken. Maximum 5 dagen na elkaar te gebruiken.

Onder het motto eucalyptus doet altijd deugd bij een verkoudheid…

* Poepsnoepjes met eucalyptus
* Eucalyptusolie verdampen: het ruikt naar sauna bij ons
* Eucalyptusolie op kussentje in haar bedje

Na twee dagen lijkt het al heel wat beter met haar te gaan. Maar nu nog een paar daagjes voortdoen zodat het kind helemaal genezen is en klaar voor de zomer.

En ondertussen mezelve ook eens aanpakken want nu heb ik het stevig zitten. En hopen dat we onze gastheren en gastvrouw van zaterdagavond niet aangestoken hebben (lekker dat wij daar gegeten hebben!). Of ons bezoek van gisteren.

En u, welke oplapmiddeltjes gebruikt u?

De onmogelijke challenge

Haha, ik had het gelijk niet meer zo goed opgevolgd, maar we hebben dus alsnog nipt gewonnen met de dames!

Blijkbaar zijn er op het laatst een paar mannen veranderd van gedacht wat ik alleen maar kan toejuichen uiteraard.

Zelf liep ik maar een schamele 34 kilometer voor deze challenge, veel te weinig, maar al dat garageke verbouwen zorgde voor voldoende fysische inspanning.

Deze week twee keer gelopen, twee keer over de middag, twee keer met Karolien en Leen en twee keer echt zalig! Lopen is de max als het schoon weer hebt en ge een leuke babbelpartner hebt (de loopjes zijn nog niet opgeladen en het ene werd ook niet geregistreerd wegens iPod niet mee).

Ondertussen zoek ik nog naarstig naar een loopje, maar die van Runningtour passen echt niet hé. Altijd wel iets. Ik probeer nog op de volgende Nike-training te geraken in Brussel (3 mei). Dat dan toch.

Tenendecolleté

Een maand of twee geleden liep ik voorbij mijn favoriete schoenenwinkel. Favoriet in de zin van: ze hebben er altijd leuke en goeie schoenen en het is de eerste schoenenwinkel die ik tegenkom op weg naar het centrum en ze zijn er altijd vriendelijk. Dus koop ik daar nagenoeg al mijn schoenen. En Peter ook.

Ik zag daar fijne rode schoenen. Mijn droomschoenen. Rode schoenen. Roodkapjesschoenen met een hakje. Elegant. Trouwe lezers weten dat ik het niet gemakkelijk vind om elegante zomerschoenen te vinden. Bovendien ben ik dol op rode schoenen, wil ik al jaren rode schoenen, maar dat vind je ook niet vaak. Deze zomer gelukkig wel. Overal veel rode schoenen te vinden. Juij!

Op dat moment kon ik de winkel niet binnen gaan en een paar weken later waren de schoenen al weg. Doch niet getreurd! De handelaar had ze opnieuw besteld en ging een paar voor mij reserveren. Da’s dan het voordeel van trouwe klanten. En ja, telefoontje, schoenen binnen.

Ik doe de schoenen aan. Ferm gemakkelijke schoenen. Waaw! Alleen… ze hebben een tenendecolleté… En sedert deze post van stijlicoon Vuijlsteke moet ge opletten wat ge koopt. Ik ben zelf ook niet zo dol op tenendecolleté’s en de schoenenverkoper zegt me dat 90% van de vrouwen hetzelfde reageert (om ze vervolgens toch gewoon te kopen).

Maar maar maar! Het blijven fantastische schoenen! Rood! Gemakkelijk! Elegant! Een hakje! En ik heb ze toch gekocht. En ik heb ze aan. En ik ben er blij mee. Ook al hebben ze een bescheiden tenendecolleté.

En nu nog nieuwe Birckenstocks. Want mijn vorige zijn helemaal versleten. Plat en lomp is ook gemakkelijk. :-)

Pietje Puk!

Vandaag in De Morgen een artikel dat Licht in de Duisternis wel zou interesseren. Ik kan er helaas niet naar linken. Het gaat over de boeken van Geronimo Stilton. Ik ken de boeken niet, ik heb ze nog niet gelezen. Maar volgens een onderzoekster zijn ze “niet literair, eerder clichématig”. Ze heeft ze zelf gelezen en ze vindt ze niet goed. Alleen vinden kinderen ze wél goed en daarom zwichten veel ouders en leerkrachten, onder het motto ‘als ze maar lezen. Ik kan dat wel volgen.

Maar dan! Daarna zegt ze:

“Geronimo Stilton is de Pietje Puk van zijn tijd, een reeks die ook als ‘rommel’ werd afgedaan. Maar kinderen hebben clichématige verhalen nodig om verhaalstructuren te leren kennen. Later schakelen kinderen automatisch over naar boeken met meer uitdaging.”

Pietje Puk! Waar is den tijd! Volgens mij heb ik ze allemaal gelezen! Een deel uit de bibliotheek, een deel hadden we zelf. Met een beetje geluk staan er nog een aantal exemplaren in Eeklo. Verplichte literatuur voor Janne later, dat is zeker!pietje

En ik ben blijven lezen. Maar of dat nu door Pietje Puk komt, dat weet ik niet zeker. :-)

Wijs in Parijs

Kerstcadeautje ingeruild, drie daagjes Parijs!
* Verbazingwekkend hoe snel je met de Thalys in Paris Nord staat.
* Ontdekt dat het al 10 jaar geleden was dat we samen de eerste keer Parijs bezochten (september 1998). Onze reisgids was ook van dat jaar en sprak dus nog van Franse franc. Een mens moet al niet meer zo hard vertrouwen op zijn reisgids, als die zo oud is. :-)
* Ondertussen hadden we wel samen nog eens een blitzbezoekje gebracht aan Parijs voor onze trouwfoto’s (2005). En was ik er eens gaan lopen (2006).
* Heerlijk, als vanouds samen rondslenteren en sfeer opsnuiven.
* Manlief die overal lang bezig is om de nodige foto’s te nemen. Ik die ondertussen de gidsen uitpluis. Of uiteindelijk maar mijn boek lezen.
* In Parijs was het weer minder mooi: zaterdag heeft het niet opgehouden met regenen, zondag droog met tegen een uur of vier zon. En maandag was het dan ook stralend mooi weer. We klagen dus niet.
* Leuk moment: geheel toevallig het pleintje ontdekken waar ge een paar jaar geleden met de loperkes gegeten hebt. Was dat een zalig pleintje! Was dat een leuke avond!
* Nog leuker moment: ontdekken dat ons hotel op datzelfde gezellige pleintje ligt!
* Een prima hotel trouwens. Propere kamer, propere badkamer en een uitstekend ontbijt! Volgende keer gaan we weer naar daar!
* Prima gelegen trouwens: tussen Metrostation Abesses en Sacré Coeur. Ondertussen wel even de vreselijke Place du Tertre kruisen. Verder nog in de buurt: de groentenwinkel en het café van Amelie. (wandeling)
* De tweede keer dat je een stad bezoekt is altijd leuker: ge moet niets meer zien, ge kiest uit. Hebben wij nog gezien: La Grande Arche en La Defense, de Eifeltoren (niet op geweest, 10 jaar geleden gedaan al gedaan), Centre Pompidou (tien jaar geleden in de steigers), Ile de France, Louvre, Sacré Coeur en Montmartre. Geen musea langs de binnenkant gezien.
* Een afspraak met meneer Parijs is spijtig genoeg niet gelukt. Een volgende keer!
* Janne? Bij mijn ouders. Een klein traantje gelaten bij het vertrek. Af en toe aan haar gedacht. Maar vooral leuk om te horen dat ze zich zo goed amuseerde in Eeklo!

Binnenkort: foto’s!

Smakelijk!

Heb ik al eens verteld hoe smakelijk dat Janne kan eten? Echt een dankbaar kind om eten voor te maken! Ze laat altijd weten dat ze het lekker vindt en dat is bij zowat alles het geval.

Ze doet dit dus al sedert de eerste hap groentenpap en ze doet dit bijna altijd!

Ikea

Gisteren naar Ikea geweest en dat was nog maar de eerste keer sedert ie in Gent is! Wat een gemak, trammetje op en 20 minuutjes later aan de voordeur van de Ikea. OK, ge zijt beperkt in hetgeen ge terug kunt meenemen, maar ook dat kan een voordeel zijn. Ik ging eigenlijk vooral op prospectie, mijn nieuwe garage al een beetje inrichten terwijl er nog geen tegels inliggen, weetwel.

Enige frustraties rijker want één ding dat ik zocht was niet op voorraad. En het dekbedovertrek durfde ik niet kopen want ik wist de maten niet precies en mijn telefonische hulplijn was niet bereikbaar wegens geen bereik in den Ikea.

En vroeger hadden ze nog zo’n pottekes maar nog platter en ik vind die zooo handig! Dubbele boterham smeren en in uw tas. Geen alumiumfolie. Gelijk welke andere boterhamdoos is meteen te groot en vooral te dik en deze paste wonderwel tussen krant en laptop, zo lekker plat. Ook heel handig om charcuterie in te bewaren trouwens. Ik weet wel, dat bestaat van Tupperware ook maar dat is 17 keer zo duur. Maar net dat potteke bestaat dus blijkbaar gewoon niet meer, hé.

En dan nog: lopen opmeten, twijfelen aan uw metingen, nog eens meten, lopen foeteren dat het niet gaat passen, thuiskomen en merken dat het toch gaat passen, opnieuw twijfelen aan uw metingen. Pfff. Ik ben er nog niet helemaal uit hoe ik het nu eigenlijk ga doen.

En volk! Ah ja, het was paasvakantie en niet zo goed weer. Enfin, Ikea, uit noodzaak, niet voor mijn plezier. Binnenkort terug om de echte aankopen te doen!

Verder bestond mijn eerste deel van het weekend (dat al op donderdag begon) uit een fijn concert (Laïs), opruimen, familie en vergaderen. Het plan was ook nog om te gaan lopen maar het was er het weer niet naar.