Fictie (2)

Het was géén fictie want alle cijfers waren gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek en gebaseerd op mijn eetdagboek. Gedurende een week heb ik alles héél minutieus bijgehouden wat ik eet en drink. Bijna tot op de gram en de centiliter nauwkeurig. Ook mijn beweging werd daar in opgenomen. Dat werd naar een labo gestuurd en geanalyseerd. De percentages vet en suiker die weergegeven werden in beeld waren echt.

Het was wel fictie omdat alles een beetje in scène gezet was om een leuke reportage op te leveren. Ze zijn (gelukkig) geen hele week komen filmen, maar hebben zich beperkt tot twee dagen. En die laborante liep alleen maar achter mij aan tijdens het filmen.

Maar neen, ik lust geen speculaaspasta en ik eet geen muesli. En neen, ik ga niet iedere week om frietjes.
Neen, ik ga niet op zakenlunch, al wilden mijn “zakenpartner” en ik nog wel eens teruggaan naar Belga Queen want het was er heel lekker. Neen, Peter en ik ontbijten nooit zo gezellig samen en met Janne ontbijt ik ook nooit zo gezellig samen in de week. Het gaat allemaal iets sneller. En die verborgen camera was niet ook al niet echt. En dat ik van de trap naar beneden kwam in pyjama… ik draag normaal geen pyjama en ik slaap niet op Janne haar kamer. Ik kan me trouwens niet voorstellen dat ik midden in de nacht olijven zou gaan eten. Een stuk chocola, ja. :-)

En Peter en ik zitten in de andere hoek van de zetel als we TV kijken. En we kopen zelden chips wegens dat we dat dan toch maar opvreten en dik worden.

Die klomp boter: ik was daar niet zo van onder de indruk. Want ik let wel wat op, op wat ik eet en ik lees wel eens een verpakking. Toen ik met mijn dieet startte werkte ik met tabellen waarin ik duidelijk kon zien wat ik at. Dus als ik te vet eet, dan weet ik dat wel. Niet dat ik het daarom altijd laat, ik ben te veel een levensgenieter! :-)

Het was bij momenten wel eens leuk om te doen, maar ik weet nu dat ik niet gemaakt ben om mee te doen aan reality-tv. Ik wist ook niet dat er zoveel kwam bij kijken. Nu ja, de redacteurs stonden er toch ook van te kijken welke toestemmingen ze allemaal nodig hadden om te mogen filmen in het gebouw waar ik werkte. Van alle medehuurders waardoor de eerste keer niet lukte, want er werd gestaakt door een ander bedrijf. En van de architecten. Van al mijn verantwoordelijken. Van de collega’s die in beeld zouden komen. En toen kwam er nog een lastige ambtenaar in het restaurant af die vond dat we ook zijn toestemming hadden moeten vragen.

Enfin. ’t Is al gepasseerd. En ik heb lekker gegeten in de Belga Queen. En mijn kasten staan nog vol met voedingswaren die ik anders niet eet die ze in mijn kast achtergelaten hebben. :-)

Update: dat filmen toen ik met de fiets reed was trouwens vree wijs! In volle spits over Dampoort met een cameraman die half uit de wagen hing! :-)

Voor diegenen die het gemist hebben: U kan het hier bekijken!

Volgen! Delen!

13 gedachten over “Fictie (2)”

  1. en ik vond ’t nog zo schoon hoe jullie zaten te ontbijten, zo rustig en met veel liefde. Mooimooi.

  2. Terwijl ik TV keek lag janneke al te slapen en na het programma hoorde ik haar eventjes een kik geven,ik keek zo halfweg de trap en ze sliep zalig verder,toch fluisterde ik zachtjes uw mama deed dat goed hoor en jij en je papa zijn ook al flinke TV sterren..nog even en je kunt jezelf ook bekijken. Ja fiere oma hé!

  3. ik had een beetje orchestratie in gedachten, maar dat het zoveel zou zijn… ze konden even goed een stukje uit thuis getoond hebben dan ;-)

Reacties zijn gesloten.