Buisjes voor Janne
Morgen krijgt het kind buisjes. Heel erg zit ik daar niet mee. Ze gaat vooral haar papa achterna die nog bijna jaarlijks buisjes gestoken krijgt. Bij hem doen ze het zelfs met lokale verdoving, gewoon op consultatie. Maar dat gaat bij die kleintjes natuurlijk niet.
Ze gaat niet enkel de papa achterna, maar ook de mama. Toen ik een jaar of 5 was kregen mijn broer en ik ook buisjes. Niet omdat we veel oorontstekingen hadden, maar omdat er vocht achter ons trommelvliezen zat en we niet genoeg hoorden. Veel herinner ik me daar niet meer van, behalve het gevecht van mijn broer met het zwarte mondmasker. En de witte plastieken ring die we iedere keer op ons hoofd kregen toen ons haar gewassen moest worden.
Het is wellicht door onze voorgeschiedenis dat wij nogal heel behoedzaam zijn als het op oortjes aankomt. Janne heeft ook niet echt veel last van ooronstekingen, ik denk dat ze er drie gehad heeft. Wel zien haar oortjes altijd rood binnenin (volgens de dokter) en zit er vocht achter haar trommelvliezen. Dat in combinatie met de aanhoudende verkoudheden deed de NKO-arts beslissen om toch maar voor die buisjes te gaan.
Als ik Janne ook maar één oorontsteking kan besparen, vind ik dat trouwens al de moeite waard. Ik heb dat één keer in mijn leven gehad en ik vond dat afgrijselijk. Ik was een jaar of 20 en alleen op mijn kot. Midden in de nacht werd ik wakker van de afschuwelijke pijn aan mijn oor. Het enige wat hielp was de hele nacht met mijn oor voor het warme gasvuur zitten. Ik heb gebleit van het zeer en ik ben nochtans geen watje. ‘s Morgens was het ergste leed geleden, maar toen hoorde ik alles vals. En het heeft nog weken geduurd vooraleer ik weer normaal hoorde aan die kant. Ik word nog mottig als ik aan die scherpe pijn denk.
Toch zal ik morgen met een klein hartje meegaan naar de kliniek. Leuk is het uiteindelijk niet. En die verdoving hé, brrr.
En dan eens uitzoeken hoe dat zit met zwembaden voor op reis en hoe ik haar mooie goudblonde krullen mag wassen.
May 4th, 2009 om 12:29
Mijn dochtertje heeft, vorig jaar, toen zij een jaar was ook buisjes gekregen (zij kreeg de ene oorontsteking na de andere – ook dankzij genetische aanleg…). De operatie zelf is vooral voor de ouders niet plezant omwille van de verdoving maar als het een troost mag zijn: het is snel gedaan en behalve het feit dat ze bij het wakker worden een half uurtje gedesoriënteerd was heeft zij er niets van gemerkt. Het lastigste was om haar voor de operatie nuchter te houden.
Wij mogen haar haartjes gewoon wassen (in mijn tijd was het ook met zo’n vervelende witte band rond het hoofd maar dat is nu verleden tijd) en zwemmen is op die leeftijd geen probleem voor de buisjes.
veel succes morgen
May 4th, 2009 om 14:12
Ik durf niet schrijven wat ik eigenlijk wil schrijven. Zal het maar doen als het voorbij is, … dat lijkt me beter.
May 4th, 2009 om 14:18
@Nicole: als het gaat over rampverhalen met kindjes waar iets mis mee gaat of over hoe ik alles met twee druppeltjes homeopathie kan oplossen: laat het dan maar! :-)
May 4th, 2009 om 14:25
Fijn is het natuurlijk niet, maar als het nodig is dan maar beter de korte “pijn” he.
En zoals Janne een slaapkopje is zal ze bij het wakker worden niks bijzonder merken denk ik :-)
May 4th, 2009 om 14:42
Oorpijn is de meest vreselijke pijn dat er is. Nog erger dan tandpijn. Gelijk hebt ge om dat haar te willen besparen.
May 4th, 2009 om 15:33
Estelle heeft al 8 maanden buisjes (na 7 oorontstekingen op 6 maanden tijd). De papa had er ook veel als kind. Heel tevreden hoor! En haar haren mogen inderdaad zo gewassen worden, en zwemmen kan ook geen kwaad, enkel niet dieper dan 3 meter duiken (hahaha) en niet met de sproeier recht in de oortjes sproeien! Ik had ook een beetje schrik voor de verdoving, maar die was echt heeel heeeeeel kort hoor.
Veel succes morgen
May 4th, 2009 om 16:18
mijn zoontje heeft ook buisjes sinds begin maart (na een ganse lange winter van oorontstekingen). Heb hem een halfuurtje moeten missen en na de operatie was hij een half uurtje heel erg boos, in de war, huilerig..; maar 1 uur na de operatie zat meneerke al vrolijk te spelen met de andere kindjes in de speelzaal van de kinderafdeling en nog een uurtje later waren we al thuis. Sindsdien is hij nog vrolijker als voor de operatie en slaapt hij leuke nachtjes van 12,13 uur en is niet meer ziek geweest! super! haartjes wassen geen probleem en zwemmen ook niet! veel succes morgen!
May 4th, 2009 om 16:55
Beter de korte pijn dan die voortdurende snotneusjes en oorontsteking, al valt dit laatse nogal mee.
Ik denk morgen aan mijn kleine lieve spruit en hoop snel op goed nieuws en haar gekwetter! het zal allemaal snel voorbij zijn en ze zal horen als een vinkje!
May 4th, 2009 om 17:48
@Lien, nee het gaat eigenlijk over mijn neefke en zijn buisjes …
May 4th, 2009 om 18:37
Succes morgen en sterkte, ook voor de mama ;-)
May 4th, 2009 om 18:42
Succes morgen Janne en Lien!
May 4th, 2009 om 19:55
Veel sterkte morgen, Lien en Janne!
May 4th, 2009 om 20:18
Zelie heeft ook buisjes. Geen probleem om te zwemmen, maar soms heeft ze last bij het haarwassen: iets met schuim en zo. Soms dus, niet altijd. De dokter had gezegd dat dat een probleempje kon zijn. Toen ze ze pas had had ze er meer last van en en ook bij het zwemmen en toen hebben we oordopjes op maat laten maken. Een paar maanden gebruikt en nu liggen ze ergens in een schuif te verpieteren :)
en ja, vlak na de operatie enorm huilen, maar dat was van de verdoving en niet van pijn (ik had dat ook telkens na een algemene verdoving, dus misschien is zo’n reactie erfelijk) en een klein uur later al vrolijk aan het spelen.
Succes morgen voor jullie alletwee. Hoe ‘routineus’ zo’n behandeling ook mag zijn, zolang ze niet terug zijn blijf je ongerust. Ik zal aan jullie denken.
May 4th, 2009 om 20:23
Veel succes morgen! Ze mogen nog zoveel zeggen dat het routine is, snel gedaan en dat ze heel snel de oude weer zijn (wat allemaal klopt), als het over je eigen kind gaat, is zo’n operatie toch een beetje afzien.
May 4th, 2009 om 20:33
Bedankt om mee te leven! Het zal me benieuwen straks, ik ben een beetje angstig toch, ik geef het toe.
May 4th, 2009 om 20:34
Hopelijk heeft Janneke niet teveel stress van het hele ziekenhuisgebeuren morgen, maar ik heb een donkerbruin vermoeden dat mama en papa toch ook een toi toi kunnen gebruiken.
En ja, ik kan je helemaal volgen, één oorontsteking minder is al de moeite waard! Ik heb er ooit maar eentje gehad, als ongeveer 11-jarige, pijn dat dat deed…
May 4th, 2009 om 20:55
‘t Is erger voor de ouders dan voor ‘t kindje, zeiden ze bij ons. Wat voor ons niet veel hielp trouwens.
Jullie zullen maar wat blij zijn als dat gedoe achter de rug is. Mijn jongste zoon kreeg buisjes voor zijn eerste verjaardag, na veel te veel oorontstekingen en andere NKO-infecties. Sindsdien is zijn taalontwikkeling er met rasse schreden op vooruit gegaan, heeft hij een minder wazige blik, zevert hij minder… Heel veel succes!
May 4th, 2009 om 21:59
[...] Lien is niet de enige met oorprobleempjes in de familie. Hier hebben de oortjes ook last. [...]
May 4th, 2009 om 22:56
Janneke, Peter en Lien hou je kloek, een dikke knuffel van oma en opa!
May 5th, 2009 om 7:24
VCL gaat dat goed doen! En wij gaan duimen dat het allemaal rap voorbij is.
May 5th, 2009 om 8:39
Veel succes! Een angstig moment, maar achteraf valt het allemaal heel goed mee.
May 5th, 2009 om 10:53
hopelijk verloopt alles goed en is alles snel voorbij. Hou jullie goed en misschien zitten jullie nu al supergelukkig bij janne -waar het allemaal goed mee is ;-)
May 5th, 2009 om 12:13
Ook ik duim mee dat het allemaal héél goed en vlot verloopt!
May 5th, 2009 om 13:04
Zoonlief kreeg net drie jaar geleden ook buisjes, hij was toen 17 maanden oud en had al bijna 10 oorontstekingen op evenveel maanden gekregen, met de obligate antibiotica erbovenop. Ik was dus erg blij dat hij eindelijk buisjes kreeg.
De ingreep viel echt heel goed mee. Ik mocht bij hem blijven totdat hij sliep en een dik half uur later was hij al terug op de kamer. Van de buisjes had hij geen enkele last, zelfs niet van de verdoving want hij was niet misselijk. Hij had wel een paar dagen keelpijn omdat ze tegelijk zijn neusamandelen (poliepen) hebben getrokken en daar komt wat trekken en wringen bij kijken.
Sindsdien heeft hij nog wel een paar looporen gehad maar geen pijn meer en daar doe je het vooral voor!
Succes, Janne!
May 5th, 2009 om 21:59
Het is precies allemaal goed afgelopen lees ik, gelukkig maar.
Toch ook nog even zeggen dat ze er op de foto weer superschattig uitziet :)