Een heel gezellige avond met twee draadjes

Eigenlijk gingen we op babybezoek bij de kleine Nand.
2009-06-26_12

Maar het was natuurlijk wel leuk dat grote broer Warre ook thuis was, een paar maanden ouder dan Janne. Warre en Janne speelden de hele tijd mooi samen, het was schoon om te zien. We genoten!
2009-06-26_15

Maar toen was er plots bloed. Veel bloed. Bij Warre. Ook als kindjes rustig spelen kunnen ze vallen en als ze pech hebben vallen ze op iets scherp. Gelukkig bleek het nog mee te vallen. Naar de spoed, en twee draadjes later:
2009-06-26_33

Warre is een flinke jongen en Janne en Warre speelden weer verder alsof er niks gebeurd was.

En ik ben blij dat ik een vent heb die die leuke avonden in enkele sfeerbeeldjes weet vast te leggen. Al vindt ie zelf dat ze wat te donker zijn en ze wat bijgetrokken moeten worden. Ik kon toch niet wachten met publiceren :-). Meer beeldjes hier.

Hier ook nog twee filmpjes, voor de liefhebbers.

Keukenprinses from Lien en Peter on Vimeo.

Auto rijden from Lien en Peter on Vimeo.

Dju toch.

Slaapprobleem blijkt de laatste weken weer terug van weggeweest te zijn. Zelfde verhaal als altijd: inslapen geen probleem, maar wakker worden midden in de nacht en de slaap niet meer kunnen vatten. Of het is ergens tegen 6 uur. Als mijn wekker dan een uurtje later afloopt, lijkt het alsof ze met een voorhamer op mijn hersenpan slaan. Grrr.

Yasmine. Dju toch. Zo’n felle madam, of dat dachten we tenminste. Maar het zat dieper dan iedereen durfde te denken. Ze moet door een hel gegaan zijn. Uit het leven stappen doe je niet zomaar.
We hadden wel een serieuze boon voor haar. Een paar jaar geleden nog naar een CD-voorstelling (Leonard Cohen) geweest van haar in de AB-club. En Peter kende haar ook wel wat persoonlijk, gewoon van aan de koffiemachine, of tijdens de rookpauzes. Yasmine toch. We zullen haar missen.

Zot weekend

Ieder jaar gaan wij op weekend met de Lunatics. Allez ‘t is te zeggen: in 2006 ben ik niet meegeweest (campagne) en in 2007 ook niet (hoogzwanger en aan het bevallen). Maar voor de rest: altijd!

We weten nooit waarheen we gaan. Het enige wat we weten is dat we op vrijdagavond vertrekken en ergens op zondagmiddag terugkomen. Het nachtspel is wel al geschrapt wegens dat we geen 3*7 meer zijn en de werkende mens in het weekend een beetje slaap nodig heeft.

Waarom deze uitleg? Bekijk deze link. En dan begrijpt ge waarom ik er al weer helemaal naar uitzie!

O ja, betalen op het rekeningnummer heeft geen zin, ‘t is echt enkel voor Lunatics.

Van Miert

Vorig jaar zag ik Karel Van Miert nog aan het werk. In een ontwijde kerk ergens in Gent. In debat met een andere straffe madam: Anne Van Lancker. Het ging vooral over Europa. Wat kon die man vertellen. Wat kon die man begeesteren. De hele zaal hing aan zijn lippen: een zeer interessant en leerrijk gesprek.

Zoals Caroline Gennez zegt: Van Miert was het prototype man die 100 jaar moest worden. Niet dus.

We zullen hem allemaal missen.

Baby 2009.13

Alles hup, nog een Lunatic-baby erbij. Deze keer werden Koen papa en Leen mama van hun eerste zoon, Merlijn. Een prachtige naam! Iets te vroeg geboren, maar goed voor 3590 gram, dus een stevig bazeke! Proficiat, Leen en Koen!

2009
stand jongens-meisjes: 9-4
24/1: Sophia
25/1: Trijn
4/3: Milo
9/3: Nand
24/3: Briek
27/3: Nand
1/4: Vic
7/5: Henri
12/5: Eleonore
20/5: Arthur
4/6: Martha
11/6: Berk
20/6: Merlijn
Continue reading

Afgelopen weekend in Gent

De nieuwste voorstelling van Olympique Dramatique gezien. Trouwe lezers weten dat wij al jarenlang trouwe fans zijn van dit gezelschap. Meestal gaan we zelfs gewoon twee keer kijken. Niet deze keer. Ondanks alle lovende recensies vonden wij het gewoon goed, zonder meer. Misschien ook omdat wij echt geen musicalfans zijn, zelfs al is het een parodie?

Zaterdag dan personeelsfeestje gedaan van de Stad Gent. Ik was daar nog nooit geweest en wou dat toch ook eens meemaken. Temeer omdat we een paar weken geleden de catering mochten gaan voorproeven. Nog nooit een hamburger op zo’n sjiek bord gepresenteerd gekregen! ;-) Enfin, het eten was de avond even lekker (zeker de wedge potatoes) en de sfeer zat er blijkbaar wel in. Alleen Termont leek nog een beetje aangedaan van zijn aanvaller die namiddag.

Zondag dan was er ons buurtfeest, “De gedekte tafel”. Cool is dat, lange rijen tafels langs het water. Iedereen brengt wat mee. Zelf had ik gezorgd voor quiche en taboulé. En maar doorgeven en maar smullen. Eten is er altijd veel te veel: als ge daar nog met honger naar huis gaat, heb je het toch aan jezelf te danken. Gemakkelijk ook, want de tafels staan zo dicht bij ons huis opgesteld dat Janne op babyfoonafstand in haar bed kon voor een middagdutje. Janne die voor de rest weer met geen stokken van haar fietsje (koersen met buurjongetje Indi!) en van het luchtkasteel wou (ze was weer de kleinste, maar ze moest en ze zou er opgaan!). De foto’s zijn spijtig genoeg nog niet opgeladen. Leuk gezelschap en een aangenaam zonnetje deden de rest!

Afgelopen weekend

Dit weekend nog eens bij mijn zusje geweest. Ze zag er vrij goed uit al leek ze weer fel vermagerd. Ze vertelde hier en daar wat en ik kon af en toe iets begrijpen. Dat vinden wij al een succes. Zo weet ik dat ze rijst gegeten heeft met vlees en dat ze miserie had met het vlees. Of dat Ria (?) vaak haar kamer binnenvalt en dat ze dat geen toffe vindt. Ze was blij om me te zien en gaf me een kus, zoveel liefde ben ik ook niet van haar gewoon. We dronken wat en maakten een wandeling over het domein, keken naar de vele konijntjes daar. Over wanneer ze terug mag naar haar woonplaats is nog geen duidelijkheid.

dsc01574

Daarna twee uur gedaan over de rit Mortsel-Gent. Ja, ge mocht gratis door de Liefkenshoektunnel, maar dan moet je al weten hoe je daar geraakt vanuit Mortsel en zonder kaart en een GPS waarop ik dat niet kon instellen is dat dus niet gelukt en ben ik midden in de file op de Antwerpse ring gesukkeld. Via de N49 dan maar naar Gent gereden, dan kon ik tenminste rijden. In de file staan in de brandende zon in een auto zonder airco: het zuigt de energie langzaam uit je! Niet echt mijn definitie van “genieten van het mooie weer”.

Bij deze een laat verslag van mijn weekend. :-)

Baba babywear

Héhé, eindelijk mag ik u voorstellen: een nieuwe babywebwinkel. Het is de persoonlijke creatie van de vriendin van een vriendin van mij, die hier ook in de buurt woont (voor even toch nog).
In de opstartfase heeft ze Janne eens gebruikt als paspop, om te zien of alles wel goed zat. Ik zag toen al dat het wel goed ging komen.
Maar wat een mooie site! En wat een mooie kleertjes! En wat een mooie printjes! Allemaal in biologisch katoen! En niet eens duur! Allen daarheen!