Brussel, Zoo, Kopenhagen

Neen, ik heb niet meegedaan aan de 20 kilometer van Brussel. Ik mocht nochtans gratis en zelfs als VIP meelopen door de bloggersactie van Nike. VIP of niet, die 20 kilometer moest ik wel zelf lopen en daarvoor moest getraind worden. Trainingen die tijd vragen. Drie trainingen per week en regelmatig langere trainingen van twee uur: dat haal ik niet. Bovendien (en misschien wel de belangrijkste reden) vind ik lopen vooral leuk het eerste uur. Na een uur begin ik me te vervelen. En 20 kilometer lopen in minder dan een uur, euh, dat zal me wel nooit lukken! :-)

Gisteren naar de Zoo in Antwerpen geweest met een toffe bende.
zoo
Foto van bij Nike
De groep was een plezier, maar de zoo was me iets te druk. En eigenlijk hou ik niet zo van beestjes in kooitjes. Hoe groot die kooien ook zijn, ik vind ze altijd te klein in vergelijking met het oerwoud/oceaan/… waar ze eigenlijk recht op hebben.
Het was wel een uitdaging, zo met kindjes die eigenlijk een middagdutje nodig hebben. Sommige kindjes sliepen in de Beco (talrijk aanwezig) of de buggy, maar Janne besloot haar schoonheidsslaapje over te slaan en dat ging eigenlijk best goed. Tot we in Gent-Dampoort aankwamen, toen sliep ze :-)

Ik was in 20 jaar niet in de Zoo geweest denk ik en eigenlijk werd ik daar vandaag weer verwacht voor de ledendag van de SP.a. Twee keer Zoo op evenveel dagen dat is me toch teveel van het goede. En daarbij ik moet vandaag nog gaan shoppen.

En veel belangrijker: ik moet nog twee presentaties in mekaar boksen. Want ik moet deze week naar Kopenhagen voor mijn werk, een congres van de WHO bijwonen. Over BMI bij kindjes. In het begin was ik heel blij dat ik daar naar toe mocht. Door de organisatie van het congres moet ik er drie nachten blijven dus heb ik gevraagd om me vrijdag een latere vlucht te boeken, zodat ik nog wat door de stad kan lopen. Maar ik zal mijn tsjolpartner missen, zo alleen door een onbekende stad lopen is toch ook maar alleen.

Om nog maar te zwijgen over Janneke. Vier volle dagen zal ik haar niet zien. En dat is de eerste keer in haar jonge leventje. Ze zal omringd worden door goede zorgen, daar niet van, maar ik, hoe ga ik dat redden?

Volgen! Delen!

7 gedachten over “Brussel, Zoo, Kopenhagen”

  1. Hé lien, spijtig dat je er niet was, maar zo straf was het ook allemaal niet. Jess en Katrien hebben dat heel goed gedaan, de man in kwestie ook, maar ik weet z’n naam niet meer.
    Eigenlijk verwoord je iets wat bij mij pal hetzelfde is : na een uur begin ik mij ook te vervelen. Het gaat wat beter als het bv. een training is met afwisseling, maar na een uur duurloop ben ik het ook wel beu. Ik ga proberen de 10 mijl aan te houden als mijlpaaltje per jaar, maar meer zal er wellicht ook niet inzitten. Want voor die 20 kilometer moet je veel, heel veel trainen… met trainingen langer dan een uur !

  2. ik begrijp jouw zoo visie :-)
    janne redt het wel zonder jou, en jij ook zonder haar… al zal je vermoedelijk af en toe eens “slikken”
    over dat naar huis bellen met dochterlief hebben we hier wel positieve ervaringen, isla genoot altijd al van de telefoongesprekjes met de papa…

  3. Ook al heb ik zelf maar heel weinig dieren gezien (door de drukte en door vermoeide Marie), ik vond de Zoo-dag zeker geslaagd.

    Veel plezier en succes in Kopenhagen! En ja, je zal Janne ongelofelijk hard missen, maar des te fantastischer en hartverwarmender zal het weerzien vrijdag zijn…

  4. herkenbaar :-) ik denk dat wij ons kotertjes harder missen dan zij ons. Toen ik in het ziekenhuis lag belde ik elke dag naar mijn ouders (waar arne verbleef) en omdat hij elke keer in de war was toen hij mij aan de telefoon hoorde had ik toen wijselijk besloten hem niet meer aan de telefoon te laten komen, dat was even slikken. Voor de rest kreeg ik één of twee keer per dag een uitgebreid verslag en hoorde ik hem op de achtergrond spelen (en daar trok ik mij dan aan op) maar ik zat dan ook in niet zo leuke omstandigheden aan mijn bed gekluisterd natuurlijk. Lijkt me superinteressant in Kopenhagen, probeer ervan te genieten hé ;-)

  5. Dochterlief slaagt er niet in om te slapen in de beco. Haar hoofdje krijgt te weinig steun daarvoor. Een idee wat de reden zou kunnen zijn ?

  6. Ik gebruik de zoo vaak als speeltuin voor mijn kinders, maar nu is het er inderdaad vreselijk druk.
    Normaal valt dat wel mee, maar met diene olifant…
    Meestal gaan wij voor een of twee beesten gaan dan bij een grasveld zitten en zo kunnen de kinderen zich nog even uitleven.
    En toch hebben de kinders het gevoel dat ze iets ‘speciaals’ gedaan hebben én dat alleen doet vaak al wonderen:)

Reacties zijn gesloten.