Schoenen en sandalen
Janne haar gele schoenen zijn op zijn minst gezegd een overweldigend succes te noemen. Om te beginnen krijg ik regelmatig de vraag van waar ze komen: Aap Noot Mies. Onze grootste vrees werd niet bewaarheid: ik had schrik dat de lak er snel af ging zijn, krassen enzovoort. Niets is minder waar. Na maanden ravotten, slenteren, spelen, is er nog geen kras op die schoentjes. Soms wat vlekken, ja, en die kuisen we met een nat voddeke er zo weer af. En vooral: overal waar we komen, maar echt overal hé: “Och, wat heeft zij een mooie schattige schoentjes aan!”
Er is ook wel een keerzijde aan de medaille. Het kind is best ijdel en gevoelig voor complimentjes. Na het splinterincident in de Ardèche besloot ik sandalen te kopen voor haar. Ook al omdat ze in die gele schoentjes wel sokken aanmoet, anders heeft ze direct bleintjes. Eerst deed de man moeilijk: Crocs mochten absoluut niet en Teva’s ook niet, want hij vindt dat lelijk. Ikzelf ben jarenlang trouw geweest aan mijn Teva’s maar om echtelijke twisten te vermijden ben ik dan op een gegeven moment maar overgestapt naar de al even elegante Birkenstocks. Maar ik heb dus niets tegen Teva’s, integendeel, ik vind dat heel erg schattig bij kindjes. En gemakkelijk! Het was ook de bedoeling dat ze daar al eens mee in water zou kunnen gaan en dan liever geen lederen sandaalkes, nietwaar? En die waren toch ook al niet meer te vinden in haar maat in de solden. Of het waren lelijke en ik zou al zeker geen lelijke sandalen kopen voor mijn kind.
Bon, ik koop dus voor het kind schattige teenslippertjes, met bandje achteraan. Ik kom thuis, doe het aan haar voetjes, niet willen hé: gekrijs. “Het zal aan dat teendingske liggen”, denken we, “ze zal da nie kunnen verdragen”. Dus ga ik naar de winkel en koop ik alsnog die Teva’tjes. Zelfde scenario: gekrijs, gebrul, tot ze weer uit zijn. Ze wil die niet aandoen. Maar dan ook absoluut niet hé.
Op reis hebben we dat nog een paar keer geprobeerd. Het is op zich al geen gemak om een stampvoetend kind sandaaltjes aan te doen. Als dat dan eenmaal gelukt is, blijft ze krijsen, brullen, met haar hoofd tegen de grond slaan (ja, we hebben er zo eentje) tot ze ze uitgekregen heeft. Als ze dan uitgeweend is, dan gaat ze meestal haar gele schoentjes halen en vraagt om die aan te doen. :-)
We hebben haar nochtans al uitgelegd dat de Teva’tjes ook mooi zijn. En dat Sam en Tristan en Ella en Anna en …. die ook hebben, en dat die toch mooi zijn? Maar neen, Janne is blijkbaar liever uniek en doet liever haar gele schoentjes aan. Iedere dag toon ik haar de slippers en de Teva’s en vraag ik of we die vandaag eens aan gaan doen, waarop ze “Neen!” zegt en al vlug wegduikt. Het kind krijgt inmiddels trauma’s van haar sandalen denk ik.
Pas op, en het gaat nog verder dan dat! Gisteren zat ik in huis met mijn Birkenstockjes aan. Ze komt naar mij en doet ze af, neemt ze mee. Ze gaat naar de keuken, neemt mijn elegante rode schoentjes en steekt die aan mijn voeten. Ook mama moest mooie schoentjes aandoen. :-)
Enfin, als het dertig graden is en ge ziet Janne lopen met gele schoentjes en sokken in: het is dus haar eigen schuld hé. En nog: iemand nog tips hoe ik haar alsnog sandaaltjes kan leren dragen?
July 21st, 2009 om 11:05
Bij Kobe is het gelukt door er een voorwaarde aan te hangen: geen zandbak zonder crocs (want die kan je afspoelen). Na twee dagen gaf hij toe.
July 21st, 2009 om 11:54
Lien ik zou je graag wat tips geven maar ik heb hier zelf een klein pubertje rond lopen
ik word bijna twee en ik zeg NEEN en dat woord kent ze heel goed
Toen er enkele mensen hun verhaal deden over hun peuter moest ik er vroeger mee lachen en zij ik “Naar mij zal ze wel luisteren en als ik zeg zo is het zo !!!”
Nu twee jaar verder wil Amber alleen maar kaasjes en choco op haar boterham
Als het dertig graden buiten is dan moet ze haar jas aandoen ook al zeg ik dat het te warm is
Als ze geen pamper wil aandoen dan mag ik op mijn hoofd staan maar ze zal er geen aandoen :0)
Als het regent dan zegt ze buiten buiten buiten ,dus staat ze in de regen :0)
En de schoentjes ja hier van zelfde alleen maar haar bruintjes en geen teenslippers
Douche is hier ook een ramp Neen zegt ze dan badje ,we proberen het nu al twee maand en ze blijft NEEN zeggen
Maar het leuke aan peuterpuberteit is dat het overgaat :0) denk ik
Groetjes Sandy
July 21st, 2009 om 12:21
Als je haar na haar gekrijs en gebrul toch haar gele schoentjes aantrekt, dan geef je haar het signaal dat ze met voldoende krijsen en brullen uiteindelijk haar goesting krijgt. Niet toegeven dus en de sandalen weer aandoen ipv de gele schoentjes. Het zullen zeker een paar lastige dagen worden, maar uiteindelijk zal zij wel toegeven.
July 21st, 2009 om 14:03
Zelfde mening als de mama van drie. Bij Alexander was dat ook het enige wat hielp en oh ja in het begin kousen in de sandalen (geen zicht, maar hier hielp het)
July 21st, 2009 om 14:31
Ook hier dezelfde mening als 2 voorgaande schrijfsters.
Op dit moment zit mijn derde kindje in de befaamde peuterpuberteit (2j en 3maanden).
Een pittige periode, maar zo belangrijk om nu grenzen aan te geven. Bij mijn eerste had ik het daar veel moeilijk mee dan bij de volgende twee. Maar het is oh zo belangrijk voor een gezellig huishouden, zeker als er nog een broer of een zus aankomt….
July 21st, 2009 om 14:35
Goh, ik geef haar toch echt niet meteen haar zin, ik laat haar krijsen tot ze uitgekrijst is en laat haar daarna op haar blote voetjes rondlopen. Het is niet alsof ik haar troost en daarna haar haar zin geef. Het is maar als we uiteindelijk terug weg moeten dat ik maar haar gele schoentjes terug aandoe.
July 21st, 2009 om 14:41
Ik gier het hier uit bij de voorlaatste paragraaf…!
July 21st, 2009 om 14:47
Misschien moet je vragen aan vrienden en familie om complimentjes te geven over de nieuwe schoenen? Als ze echt wat ijdel is, kan dat misschien helpen.
Of (en deze is wel wat gemeen), je laat een ander kindje de schoenen aandoen terwijl Janne erbij is, en dan geef je heel veel complimenten voor dat ander kindje. Misschien wordt ze dan jaloers.
Enfin, ik heb nog geen kindjes dus ik zou niet weten of het helpt, maar het valt te proberen :)
July 21st, 2009 om 16:41
Het gaat ook vanzelf over als de gele schoentjes te klein worden en ze zere teentjes begint te krijgen…
July 21st, 2009 om 18:25
Misschien volgende keer wat lelijkere schoenen kopen? Ik kan het kind geen ongelijk geven. Zulke schattige gele schoentjes, waar ze binnenkort uitgegroeid zal zijn. Wie wil die nu laten staan voor Teva’s of teenslippers?? Een slim kind, die Janne. Laat ze maar zweten in haar schoenen. Ooit zal ze wel eens sandalen willen dragen zeker? En de Teva’s zullen wel van pas komen voor nummer 2.
July 21st, 2009 om 18:45
De Teva’s blijken ook een maat te groot te zijn. Het is niet omdat ze schoenmaat 20 heeft dat maat 20,5 van Teva wel goed zal zijn. Nooit schoenen kopen zonder dat de kinders erbij zijn, Lien. Volgend jaar kan ze er nog in peis ik. Maar vanmiddag is ze (onder zwaar gekrijs) mee geweest naar Bataclan met teenslippers aan. Eenmaal terug thuis wist ze niet hoe snel ze ze terug uit kon doen. En daarna had ze geluk: regen, dus mocht ze haar gele schoenen terug aan. :-)
July 21st, 2009 om 21:14
Vooral dat ze zelfs jou schoenen verwisselt vind ik hilarisch. Ik denk toch dat het ligt aan het feit dat ze de mooiste wil aandoen.
July 22nd, 2009 om 7:35
Oei, dat belooft voor vrijdag, hopelijk mag Ella haar Teva’s wel aanhouden bij jullie.
Anders weer tijd voor een Leuvense djoef ;-)
July 22nd, 2009 om 8:57
Tja, ik kan haar geen ongelijk geven, t zijn echt wel zeer schone sandaaltjes, hebben ze die ook in een 37 ;)?
Ofwel is het omdat ze zo zonnig geel zijn. Elmo heeft bij zijn geboorte een paar gele Crocs gekregen, zeer schattig maar onze man leeft op grote voet (nu al maatje 22) en heeft ze dus maar enkele keren aangehad. Ik schat ze maat 20 a 21. Hebben?
July 23rd, 2009 om 6:55
@Sandrien: we kunnen het altijd proberen, hé! Ze is duidelijk dol op gele schoenen want ze was op reis wel altijd blij als Lise haar gele Birkenstocks aanhad. :-)
July 24th, 2009 om 20:37
Ah, dat roept herinneringen op !
Toen zoonlief 18 maanden oud was, kwam ik ook eens thuis met teva’s en liet ze hem enthousiast zien. Op zijn gezicht kwam meteen een blik vol walging en hij heeft ze nooit willen dragen – mijn talloze pogingen strandden op de peutertechnieken zoals hierboven beschreven.
Momenteel is hij bijna 5 en hij weigert nog altijd sandalen te dragen. Blootvoets of met schoenen én sokken dus. Als het eens snikheet is, probeer ik hem de voordelen van sandalen nog maar eens bij te brengen maar vergeefs. Hij. Draagt. Ze. NIET!
July 24th, 2009 om 22:38
Gele sandaaltjes kopen? ;-)
July 26th, 2009 om 11:34
Opa heeft het ook op een speelse manier geprobeerd die sandaaltjes aan haar voeten te krijgen. De reactie van Janne was er een ‘Opa, speel nu maar alleen.’ Och ja, het lost zichzelf wel op.
July 31st, 2009 om 21:06
[...] schoenenmysterie. De teenslippers heeft ze ondertussen wel al een paar keer moeten dragen, onder luid protest. Voor [...]
February 18th, 2011 om 9:26
[...] ook gele schoenen toen we met deze prachtige exemplaartjes thuiskwamen. Ge herinnert u vast nog de gele-schoenen-saga, die waren een ongekend succes. En deze zullen dat ongetwijfeld ook [...]