K., een stokoud vrouwtje

30 July 2009 over Gent

K. was een stokoud vrouwtje, ze woonde in ons straat. We schatten haar wel 130 jaar, zo leek het wel maar eigenlijk was ze pas 89. Een klein tenger vrouwtje, kromgebogen, haar boodschappenkarretje achter zich aan zeulend. Het leek wel het heksje uit Hans en Grietje.

Ze had weinig contact met andere mensen, alleen omdat het moest. Met de huiseigenaar, die boven haar woonde en haar vorig jaar nog redde uit een brand. Met een paar mensen die boodschappen deden voor haar, want sedert die brand leek dat niet meer te lukken. Met mensen van Familiezorg, die haar hielpen. In de mate dat ze mochten van haar, want in haar slaapkamer mochten ze bijvoorbeeld niet komen. Een vreemd vrouwtje, die K. Familie hebben we nooit gezien.

Vorige week is K. gestorven. Alleen, op haar bed. Een paar uur later werd ze gevonden. Omdat er -behalve van een halfzus- geen sprake was van familie, zou de begrafenis door de stad geregeld worden. Niemand die wist of ze liever begraven of gecremeerd wilde worden, daarover had ze het nooit. Dan wordt er gecremeerd. We vonden het mensonwaardig dat ze alleen begraven (allez uitgestrooid) zou worden, dus probeerden zoveel mogelijk buren toch naar de begrafenis te gaan. We wonen hier in een klein dorp. Negen personen waren dan toch aanwezig om K. te begeleiden naar haar laatste rustplaats.

En plots was er familie. Twee mensen op de begrafenis. Nooit gezien, nooit gehoord, een verre nicht of zo. Na de begrafenis stelden ze alles, maar dan ook alles, in het werk om zo snel mogelijk haar woning in te breken om dan mee te grissen wat kon. Veel was dat niet overigens. En weg waren ze weer. Iets zegt me dat ze de rommel opkuisen wel aan een ander zullen overlaten.

Lijkenpikkers, gruwelijk. Om van te kotsen.







9 reacties op “K., een stokoud vrouwtje”

  1. die oude tante zegt:

    zo’n verhaal vond ik om heel stil van te worden, ik kreeg er kippenvel van.
    goed dat er nog enkele buren op de uitvaart waren, het vrouwtje weet er wel niets van maar ‘t is menswaardiger! goed dat je dat deed!!!!

  2. Sas zegt:

    mooi van je! is iets wat ik ook zou doen en elk waardig mens met mij denk ik.
    woonde dat vrouwtje daar op de hoek? op diekamer boven aan de straatkant zag je dat alles volgestouwd zat met rommel en kleren. Was dat dat vrouwtje?
    Lijkenpikkers; idd zum kotzen. DIe maken dan plots aanspraak op iets waar ze rechtsgeldig wel recht op hebben maar ethisch gezien niet.

  3. Lien zegt:

    @Sas: neen, ze woonde rechtover ons, we hebben eerst nog een tijdje boven haar gewoond.

  4. maaike zegt:

    och en als die lijkenpikkers dan ook nog je bloedeigen familieleden zijn…
    om nog meer van te kotsen ;-)

  5. maaike zegt:

    pas op… niet heel mijn familie is zo, uiteraard ;-)

  6. saartje zegt:

    Ik herken deze situatie uit mijn tijd als thuisverpleegster. Walgelijk.

  7. Peter Dedecker zegt:

    Gortig…

  8. Goya zegt:

    Hoe vaak hoor je niet dat broers en zussen mekaar net niet naar het leven staan voor de erfenis van hun overleden ouders.
    Geld kan een vreemd effect hebben op de mensen…

  9. Bloem zegt:

    … Ik word koud van zo’n verhaal … erg.