Ha! Een paar weken geleden riep ik op of er nog gegadigden waren om de Nike+sportband uit te testen. Ik kreeg zoveel reacties dat Nike besloot om me er nog twee extra op te sturen. Drie mensen zijn em nu aan het testen (ééntje krijgt hem voorlopig niet aan de praat) en Lime was de eerste die voor een verslagje zorgde. (Bruno ook trouwens) Als er nog gegadigde testers zijn: roep maar!

Hier het verslagje van Lime:

Soms worden de kadootjes gewoon in je schoot geworpen. De week dat ik mijn garmin forerunner besteld had kreeg ik van Lien te horen dat ik één van de gelukkigen was om de nike+ sportsband uit te proberen. Daar zeg ik geen nee tegen natuurlijk. En doordat ik een dag later mijn garmin aankreeg kon ik de twee zelfs tegelijk uitproberen. Al was dat wel een grappig zicht, de eerder logge garmin rond mijn pols en aan mijn andere pols het ultravrouwelijke roze-met wit bandje van nike+…

De sportband doet eigenlijk net hetzelfde als wat je met je nike+ en iPod kan doen: het meet je gelopen afstand dmv de sensor die je in je schoen steekt (of aan je schoen hangt als je geen nike-schoenen hebt), het meet de snelheid en je verbrandde caloriën. Nu ben je enkel niet meer verplicht om de hele iPod mee te nemen. Wat wel handig is als je – zoals mij – ook heel vaak zònder muziek wilt lopen.

Iedereen weet dat een gps correctere resultaten weergeeft dan een footpod, maar iedereen weet ook dat een gps meestal ook een pak duurder is. Dit is hier ook het geval. Als je niet echt superfanatiek bezig bent met lopen is de nike+ echt wel leuk. Een kleine vergelijking tussen de garmin en de nike+:

Nike + zegt dus dat ik 12,66 k gelopen heb in 1:23′55” en dat ik een 878 calorieën verband heb.

Volgens Garmin echter heb ik een 11,42 km gelopen in (ongeveer) diezelfde tijd (ik kon natuurlijk niet beide knoppen tegelijk induwen). En zij beweren dat ik slechts een 753 calorieën verbrand heb hiermee.

‘t Is dus duidelijk: ik loop voortaan met de nike+ ;) Zij zeggen dat ik verder loop èn dat ik meer calorieën verbrand ;) Ik moet hier wel bij vermelden dat ik de nike+ niet eerst gekalibreerd had. Zonder kalibratie zou hij 90% accuraat zijn stond er in de handleiding, als je dat wilt verhogen moet je hem zelf nog eerst even kalibreren.

Het blijft natuurlijk leuk dat je met je garmin kan zien waar je gelopen hebt.

Valt het op dat ik op de piste gelopen heb ? ;)

En toch vind ik de nike+ ook een leuk ’speeltje’. De challenges die je kan volgen zijn ongelofelijk tof om te doen en werken enorm motiverend: vrouwen versus mannen, vrouwelijke bloggers versus mannelijke bloggers, om ter eerste dit of om ter eerste dat, om ter meeste dit of om ter meeste dat. Momenteel doe ik niet mee aan een challenge, maar als jullie nog een leuke weten, laat het me even weten, dan schrijf ik me meteen in!

En toegegeven, het nike+ bandje is wel een stuk eleganter èn minder opvallend dan een grote logge gps rond je armen…

Mijn nichtje Anneleen, die in 2007 nog samen met mij zwanger was (nu ook, maar ik moet nog een beetje wachten) is gisteren voor de tweede keer mama geworden. Lotte kreeg er een zusje bij, met de naam Floor. 50 cm en 3090 gram. Proficiat Anneleen en Timo! Welkom Floor!

2009
stand jongens-meisjes: 13-7
24/1: Sophia
25/1: Trijn
4/3: Milo
9/3: Nand
24/3: Briek
27/3: Nand
1/4: Vic
7/5: Henri
12/5: Eleonore
20/5: Arthur
4/6: Martha
11/6: Berk
20/6: Merlijn
10/7: Enna
29/7: Iskander
7/8: Mira
14/8: Freek
18/8: Arne
18/8: Hendrik
11/9: Floor
(Lees meer …)

Gisteren was het babykijktijd. Halverwege, en dan doen ze een uitgebreide check. Op de vorige echo’s konden we de baby nog in één keer zien, nu niet meer.

Wij willen dus het geslacht niet weten en wij zeggen dat expliciet. Sommige mensen vragen dan of we niet bang zijn om dat per toeval op de echo te zien. Bah neen, want de gynae zegt altijd wanneer het beter is dat we even niet kijken. En Peter en ik zijn expert in het niets zien op die echo’s, wij laten ons alles gewillig uitleggen door de gynae. Pas op, zo’n handje, een ruggegraatje, een hoofdje, ge kunt dat meestal wel eens herkennen. Maar al die weke delen als maagskes en andere ingewanden: ik zou niet weten hoe dat te zien.

Dé opmerking van de dag kwam dan ook van Peter: wat daar zo zat de kloppen in dat hoofdje? Tja, hij kon toch ook niet weten dat we naar een dwarsdoorsnede van de borstkast zaten te kijken. :-)

Volgende maand bij de vroedvrouw, de maand erna terug bij de gynae. Allez hup, dat gaat vooruit.

Oh ja, ik ben blijkbaar CMV-resistent geworden tussen de twee zwangerschappen door. Daar was even verwarring over, want ze waren me dat vergeten zeggen. Als ge dat oploopt tijdens uw zwangerschap is dat gevaarlijk, maar bij nazicht van al mijn bloedwaarden bleek dat dat toch al van lang voor mijn zwangerschap moet gebeurd zijn. Hoera!

Het is al weekend voor mij, maar het is nodig ook. Het is bij ons hier niet zelden zo dat ons vrije dagen drukker zijn dan ons werkdagen.

Er moeten taarten gebakken/gemaakt worden, boodschappen gedaan/afgehaald worden, er moeten nog cadeautjes gekocht worden voor Janneke (Ikea en andere winkels), moet ik nog een vergadering afhaspelen, moeten er nog kasten uitgekuist worden en moet het huis wat opgeruimd/opgekuist worden (verhuis kamers, weetwel), moet er nog een ton was gedaan worden, moeten er nog commissies voorbereid worden voor volgende week, moet er nog een kroon gemaakt worden.

En verder brengen we nog een bezoekje aan een nog kersverse moeder en dochter (met broodjes en taart van den Exki!), gaan we zelf nog eens uitgebreid babykijken bij de gynae, en ga ik eindelijk nieuwjaar vieren bij mijn doopmeter (ja, we doen dat steeds later op het jaar).

En zondag is het dan verjaardagsfeestje voor Janneke. Het tweede al. Ongelooflijk, hé.

Bon, we beginnen er aan.

Hoe het zit met het grote plan, vragen trouwe lezers zich misschien af?

Diepe zucht. Ik had de stof mee op reis. Ik heb ze op tafel gelegd en er samen met mijn tafelgenoten naar gekeken. Overlegd.
Een stuk stof afgesneden. Een gat in gesneden. En besloten dat zoiets onbegonnen werk is zonder naaimachine. Zonder patronen. Zonder idee hoe ik daaraan begin.

Een naaimachine, dat heb ik niet. En zelfs al zou ik er één hebben, dan moet ge er nog mee kunnen werken. En naailessen: dat staat pas in mijn volgende leven gepland.

Het werd dus een grote mislukking. Spijtig. Nu moet ik dus op zoek naar iemand die voor mij een Mme Zsa Zsa wil maken, het enige type draagdoek dat ik nog wil en nog niet heb. Iemand?
Mme Zsa Zsa, die gisteren na lang wachten trouwens een tweede zoontje kreeg, Abel. Proficiat!

Maar er is een plan B. Misschien moet ik maar gaan breien. Dat is gip en al. En dat kun je overal meenemen, op de trein en zo. En moet ik aan No Butterfly vragen hoe ge aan zo’n kleine babysloefkes begint. Of bescheiden beginnen en een sjaaltje breien voor Janne. Of misschien is haken nog compacter om mee te nemen. Maar kunt ge daar sloefkes en sjaalkes mee maken? Moeilijk allemaal.

We zijn nog eens vier dagen naar de Ardennen geweest in augustus. Mijn nichtje baat daar sedert een goed jaar een fantastische camping uit. Vorig jaar de camping geopend, nu met plezier teruggekeerd. Zo combineren wij verschillende dingen tegelijkertijd:

• Een vakantie dichtbij: amper twee uurtjes rijden vanuit Gent en toch al helemaal anders dan bij ons
• Rust: Rustig dat het daar is! De max! (Voor efkes, dan heb ik mijn stad terug nodig.)
• Goed weer: echt waar, ze hebben daar een microklimaat. Terwijl heel België op Facebook sakkert over de regen vertelt mijn nichtje iedere keer weer dat de zon daar schijnt. En we hebben het gecheckt, het is zo! De weersvoorspellingen waren niet te best, tot voorbij Leuven grijs en regenachtig en toen we daar aankwamen zon en 30 graden. En dat vier dagen lang!
• Een comfortabele reis: ge krijgt ons met geen stokken in een tent meer, sedert ons laatste Dranouter-avontuur zijn we dat ontgroeid. Maar ze hebben daar mooie stacaravans, met twee kamers, een ruime leefruimte, douche en WC.
• Die WC in de caravan is heel handig voor zwangere vrouwen als ge minstens één keer per nacht naar de WC moet. Uw kleren aandoen, uit een tent kruipen en dan naar de WC’s wandelen is niks voor mij.
• De douche in de stacaravan is heel goed edoch ietwat klein. Maar het campingsanitair is nu helemaal af en minstens 100 keer beter dan het gemiddelde campingsanitair. Ik weet niet wat u erover denkt, maar als ik denk aan campingsanitair dan zie groezelige WC’s en douches met overal haar en modder, met stukken af, dingen die niet werken, geen WC-bril, brrrr, gruwel. OK, ik ben al sedert mijn tienerjaren niet meer op een camping geweest. Maar het sanitair daar is werkelijk voortreffelijk! Heel knap design, heel ruim, heel verzorgd, goed onderhouden en smetteloos proper! Zodoende ging ik de volgende dag met Janne douchen in de campingdouches, veel comfortabeler!
• Lekker eten: sedert dit jaar is hun restaurant open. Beperkte kaart, ze beginnen nog maar hé. Maar lekker! Hmmm! Eén van de betere tournedos die ik al gegeten heb. En de cannelloni was bijna zo lekker als die van mij (niemand kan tippen aan mijn cannelloni’s!) :-)
• Gezellige familiecamping: geen grote massatoestanden, zo’n 25 plaatsen of zo. Ze hebben vroeger nog campings uitgebaat van 1000 (!!!) plekken en dat zagen ze niet meer zitten.
• Klein speeltuintje: Janne was niet van de schommel weg te slaan
• Er is ook een sauna, maar daar was het veel te warm voor.
• Toffe uitbaters: zo zie ik mijn nichtje ook nog eens. Altijd gezellig bijbabbelen.

Met kindjes is zo’n camping wel geweldig: één groot speelterrein. En ze kunnen ook vriendjes opdoen. Zo zat Janne geregeld bij Lieke te spelen, een Nederlands kindje van dezelfde leeftijd. En ging ze altijd kijken als haar zusje van 4 maanden weende. Dat belooft!

Als ze daar zo 7 stacaravans zouden hebben, zou ik al mijn vrienden meenemen naar daar, moet geweldig zijn. Nu hebben ze er twee, maar er komen er misschien nog bij. Nog mooiere, zegt ze. Ik ben benieuwd.

Neveneffect: een mens maakt zoveel reclame voor die camping dat ge daar toekomt en meteen een collega tegen het lijf loopt. Wijs :-)

Een paar fotookes:

Straks herbegint het politieke jaar. Eerst overlegcommissie voor de gemeenteraad van maandag. En dan daarna fractie-overleg, waar we een nieuwe fractieleider gaan kiezen. Ik ben trouwens geen kandidaat daarvoor, om grotendeels dezelfde reden waarom ik mijn schepenkandidatuur terugtrok.

Zijn wel kandidaat: Annelies Storms en Guy Reynebeau. Benieuwd wie het gaat worden.

Ook bij Open VLD staat er heel wat te gebeuren. De komende dagen zullen we meer weten!

En hoe ik ook soms kan vloeken op dat veel te drukke leven: ik ben blij dat we herbeginnen. Ik heb het gemist, mijn stadhuis. Teveel thuis zitten is ook niet goed voor mij. :-)

Update: het is Annelies geworden! Hoera!

Allez ik zal het wel weer niet snappen, zulle.

Om te beginnen: ik volg geen voetbal. Als ik naar voetbal luister, is het omdat manlief op de radio is. En dan luister ik veel meer naar zijn zoetgevooisde stem en naar zijn barokke taalgebruik dan naar de inhoud.

Maar nu lijkt het wel of die Witsel een moord gepleegd heeft. Blijkbaar is dat een talentvolle jonge gast die de Gouden Schoen gewonnen heeft.

En de helft (of meer) van de publieke opninie meent te weten dat hij dat echt wel met opzet gedaan heeft. Serieus, ik heb die beelden bekeken en ik zie dat niet, dat opzet. Naar het schijnt heeft het met een gestrekt been te maken. Ik zou het niet weten eigenlijk. En blijkbaar hing er een agressief sfeertje in het stadion, ja, wat ik uiteraard niet toejuich.

Maar bon, hij heeft een rode kaart gekregen, hij is geschorst tot eind november, hij heeft een boete gekregen. Maar maak die gast zijn carrière niet kapot. En ik vrees dat het al zover is, want die zogenaamde doodschop zal hem voor de rest van zijn tijd achtervolgen.
Maar het was geen doodschop. Er zijn geen levens kapot gegaan. Hoe erg die beenbreuk ook mag zijn, niet alleen voor de speler, ook voor zijn carrière.

Iedere dag sterven er mensen op de weg door overdreven snelheid, door dronkenschap achter het stuur, door onaangepast rijgedrag. Iedere dag sterven er mensen door geweld. Dat zijn doodschoppen.

En kunnen we teruggaan naar de orde van de dag? Krijgen we ons nieuws terug? En niet het eerste kwartier commentaar van iedereen die daar blijkbaar commentaar over meent te hebben?

Dankuwel.