Het is een beetje een topic onder zwangeren: vaccineren of niet? En aangezien ik een beetje een inspiratiebron ben voor moeders en zwangeren (hihi, niet mijn woorden): mijn gedacht!

Over de gewone seizoensgriep zijn de meesten het precies wel een eens: vaccineren. Niemand schijnt zin te hebben om (hoog)zwanger te zijn of pas bevallen te zijn en de griep te hebben. Ik ook niet. Ik heb me nochtans nog nooit eerder laten vaccineren. En ik heb ook nog nooit een (echte) griep gehad, maar ik wil dat toch ook nu niet de eerste keer meemaken. Twee weken geleden mijn prikje tegen seizoensgriep gekregen gekregen.

Over de Mexicaanse griep heerst al meer twijfel. Zou dat vaccin wel genoeg getest zijn?

Om te beginnen even duiden: ik werk op het Agentschap Zorg en Gezondheid en een deel van ons agentschap staat in voor de communicatie (onder meer naar artsen toe) in verband met de griep. Omdat het deze zomer een beetje drukskes werd voor hen werden alle A-niveaus ingeschakeld om daarbij te helpen, ik ook dus. We werden overladen met alle communicatie en daardoor volgt een mens ook al wat meer wat in de gazetten verschijnt. En omdat ik dan nog eens zwanger ben ,volg ik het al meer op voor zwangeren dan ik anders zou doen.

De Mexicaanse griep is misschien niet erger dan de gewone griep, maar zeker ook niet minder erg. Ik ken er al een paar die hem gehad hebben en ze waren er toch stevig ziek van. Als ge dus geen zin hebt in de gewone griep, heb je waarschijnlijk ook geen zin in de Mexicaanse griep.

Ik had het deze zomer al beslist, dat ik me ging laten vaccineren. Waarom? De eerste twee Europese griepdoden waren hoogzwangere vrouwen. Ik heb dat in mijn koppeke gestoken en krijg dat er niet meer uit. Ik mag er niet aan denken. Hysterie is niet op zijn plaats, maar toch. Er zijn voldoende aanwijzingen dat de griep bij zwangeren veel ernstiger verloopt dan bij niet-zwangeren. (zie verder)

Wat zegt influenza.be?

Mogen zwangere vrouwen gevaccineerd worden?
Zwangere vrouwen in het tweede of derde trimester zijn een risicogroep. Zij zullen gevaccineerd worden in de tweede fase van de vaccinatieprocedure, die in de loop van november van start gaat. Het wordt zwangere vrouwen echter wel afgeraden zich te laten vaccineren in het eerste trimester van hun zwangerschap. Dit geldt zowel voor de vaccinatie tegen de A/H1N1-griep als tegen de seizoensgriep.

Wat als ik besmet raak met het A/H1N1-griepvirus terwijl ik zwanger ben? Moet ik me zorgen maken?
Neen. Allereerst, een zwangere vrouw loopt niet meer kans om besmet te raken. Of het virus gevaarlijker is voor zwangere vrouwen (of foetussen en baby’s), is voorlopig nog onbekend. De tot nog toe gekende gegevens over zwangere vrouwen met het A/H1N1-griepvirus wijzen op een verhoogde kans op complicaties van de griep, zoals longontsteking, en op een ernstiger verloop van het virus voor zwangere vrouwen. Over de kans op eventuele aangeboren afwijkingen zijn geen eensluidende gegevens bekend. In dit opzicht moeten zwangere vrouwen met (mogelijke) besmetting zo snel mogelijk contact opnemen met hun behandelende arts, die een gepaste behandeling zal starten.

Ik heb het verder ook gevraagd aan mijn gynaecoloog, mijn huisarts, mijn ziekenhuis, mijn vroedvrouw en nog eens expliciet aan mijn collega-arts-infectieziekten. En allemaal zijn ze heel duidelijk: vaccineren! Niet twijfelen! Ze verzekeren me dat die vaccins even goed getest zijn als het gewone seizoensgriepvaccin. En gisteren stond in de krant dat het vaccin niet gevaarlijk is voor zwangere vrouwen.

Ik twijfel dus niet. Vanaf 7 november zullen de risicogroepen gevaccineerd worden en ik zal daarbij zijn. Om tien na negen ’s morgens (mijn afspraak ligt al vast). Voor mij wegen de mogelijke nadelen (als die er al zijn) niet op tegen de mogelijke voordelen. En ik weet ook wel dat er mensen zijn die in in het algemeen tegen vaccinaties zijn. Maar ik dus niet. Maar kies vooral zelf!

Ah, en onder het motto “hoogzwanger of pas bevallen en een zieke man in huis zien we ook niet zitten”, wordt manlief hier ook gevaccineerd. Een zieke man in huis betekent immers evenveel werk als een ziek kind :-). Voor de Mexicaanse griep kan dat nog niet spijtig genoeg, want hij wordt pas doelgroep van zodra Jip geboren is (ouders met kinderen onder 6 maand). Maar zijn seizoensgriepprik heeft ie al gekregen. En die voor de Mexicaanse griep van zodra de kleine geboren is, tenzij dat al eerder kan. Hij weet dat nog niet, dus hij kan het hier lezen :-).

Vorige week een pakketje in ons bus… Van de Kleine konijntjes! In de Hema in West-Vlaanderen verkochten ze blijkbaar een tijdje een Janneke rules t-shirtje. In Gent heb ik dat nooit gezien, ook al ben ik een trouwe Hema-ganger. Wat zou ik zijn zonder de Hema, niewaar? Maar bon, Isabel ging dus om een t-shirtje voor Janne (het is wel nog een beetje op de groei). Bedankt! En ondertussen stak ze er ook het boekje bij “Kaatje en mama’s buik”. Zo weet Ivan meteen ook waar zijn boekje zit *zwaait naar Ivan!*
Het leukste was wel dat er ook een brief van Renee voor Janneke bij zat… Janneke broedt inmiddels op een antwoord! :-)

Gepikt van het internet, uitgetest en goedgekeurd. Goed voor mijn archief.

(Lees meer …)

Naast Bumba is Janne ook heel erg grote fan van Kaatje. En Kamiel natuurlijk. Via een vriendinnetje kwamen we te weten dat Kaatje naar de Standaard Boekhandel kwam deze voormiddag. We wilden wel eens zien hoe ze daarop zou reageren. Toen ze Kaatje zag wees ze direct en riep ze “Kaatje”. Maar op de foto gaan met Kaatje alleen, dat zag ze dan toch minder zitten. Thuis een grote mond, maar als het erop aankomt… :-)

Dus moest ik mee op de foto. Een mens doet alles voor zijn kinders, niewaar?

Hier tekent Kaatje ons liedjes- en versjesboekje. En ze zwaait nog even! Bye bye koeievlaai!

Kaatje from Lien en Peter on Vimeo.

Vanmorgen had Janne een onderzoek voor de UGent. Iets vrijwilligs, iets in verband met met spiegelneuronen of zo. Omdat ik de wetenschap altijd wel een handje wil helpen en omdat ik dat altijd een avontuur vind, trokken wij daar naartoe.

Eerst een beetje spelen, dan kapje opzetten terwijl ze naar Bumba kijken (jaja, ze kennen de truukjes daar ook). Met gel en zo, maar Janne vond dat helemaal niet erg. Geef haar Bumba en alles is goed. Met dat kapje nemen ze een EEG om de hersengolven te meten.

Daarna poppenkast: beestjes die overvlogen, een juffrouw die handbewegingen deed, daarna met poppetjes speelde en dan moest Janne dat nadoen. Tot slot moest Janne zelf een beetje spelen en deed de juffrouw haar na. Alles bij mekaar duurde dat een uurtje.

Janne was een modelproefkonijn. Ze vertelden immers dat ze twee op de drie kinderen ergens onderweg verliezen omdat ze het kapje niet op willen of aftrekken, draden uittrekken, enzovoort. Janne is (ik geef toe, tot mijn eigen grote verbazing) mooi overal afgebleven.

Als bedankje kregen we deze mooie foto! :-)

Btw, ik heb een nieuwe jas. Een soort jas waar ik anders ook verliefd op geworden zou zijn. Een mantel, een knalrode, een warme, uit wol, hoog toe. Uit de H&M. Met mooie rode knopen tot onder de boezem, valt daarna gewoon door maar genoeg stof om mijn buik te beschermen. Uit de gewone collectie, mijn gewone maat, dus ik kan hem nog verder dragen daarna. Als ie nog niet versleten is, want mijn vorige mantel uit de H&M heeft het geen half jaar uitgezongen. De kwaliteit is daar niet altijd even schitterend leert de ervaring me. Maar bon, voor hetgeen ie moet dienen: meer dan genoeg. Voor alle kouwelijke zwangeren: rep u naar de H&M, ze hebben er een ruime keus. Ze hadden mijn mantel ook nog in zwart en donkergrijs, voor diegenen die niet zo aan felle kleurtjes zijn. Prijs? 80 euro. Een foto? Die is er nog niet!

Een bijzonder origineel geboortekaartje. Het is te zeggen: het begon een paar weken geleden al, toen kregen we een kaartje voor een belspel. We mochten naam en gewicht doorbellen naar een automatisch antwoordapparaat. Wij hebben niet gewonnen, maar zij hebben een zoontje Ellis, 2,980 kg. Proficiat, Ruben en Elisabeth!

2009
stand jongens-meisjes: 14-8
24/1: Sophia
25/1: Trijn
4/3: Milo
9/3: Nand
24/3: Briek
27/3: Nand
1/4: Vic
7/5: Henri
12/5: Eleonore
20/5: Arthur
4/6: Martha
11/6: Berk
20/6: Merlijn
10/7: Enna
29/7: Iskander
7/8: Mira
14/8: Freek
18/8: Arne
18/8: Hendrik
11/9: Floor
30/9: Zita
12/10: Ellis

(Lees meer …)

• Een vaccin tegen griep laten zetten stelt echt niks voor, als een mens gewoon is om bloed te geven. Ik dacht dat de dokter nog moest beginnen prikken toen ie “Klaar!” zei. Over een week of twee een Mexicaans spuitje. Voorgaande jaren heb ik me nooit laten vaccineren tegen griep, maar ik heb geen zin om hoogzwanger of pas bevallen met de griep te zitten. Ik heb nog nooit griep gehad, maar diegenen die het wel gehad hebben verzekeren me dat dat niet van de poes is.
• Twee dagen gaan shoppen en maar één ding kopen: goed hé, van mij, wat een zelfbeheersing! Gaan shoppen voor uw moeder en zus helpt daarbij. Uw goesting niet vinden is een tweede ding. Uiteindelijk nog een truitje gevonden.
• Uw kind de eerste keer naar de kinderopvang doen op een evenement: alweer een mijlpaal. Maar als ik naar het SP.a-congres wou gaan, was dat de enige optie. Uiteraard vond Janneke het heel leuk, het was ook maar voor een uur of twee. Maar ikzelf heb de hele tijd mijn GSM angstvallig in de gaten gehouden. Maar de speech was de moeite en het is ook altijd fijn om nog eens mensen van overal terug te zien.
• Mijn jas kan niet meer dicht. En aangezien ik normaal gezien nog drie maanden zwanger ben, de koudste maanden er aankomen en ik alles te voet of met de fiets doe is dat wel een probleem. Mijn oorspronkelijke plan was om een goedkope jas te kopen maar twee maten groter. Probleem is dat die aan mijn schouders veel te groot zijn en ik er dan echt helemaal vormeloos uitzie. H&M heeft ook een zwangerschapsjas (40 euro) maar daarin lijk ik echt een omgekeerde vuilzak. Eén mooie gezien al was die wel wat duurder (150 euro) en niet zo heel warm. Maar eerst kijken wat mijn ma nog liggen heeft in haar kast voor mij.
• Met twee zwangeren en twee tweejarigen kledij zoeken in winkels voor aanstaande mama’s: misschien was dat niet het meest aanmoedigende wat we konden doen voor mama’s van een eerste. Niet dat ze stout waren, ons dochters. Allleen, euh, nogal aanwezig. :-)

Eergisteren werd het nieuwe sportcomplex Rozebroeken voorgesteld op de commissie Sport en Cultuur. Het zal ferm de moeite zijn, dat kan ik u verzekeren. Maar nog even wachten.

Door al dat gepraat kreeg ik zin om terug te gaan zwemmen. Het was geleden van toen ik exact 41 weken zwanger was dat ik nog echt gezwommen had. Tenzij je de sporadische baantjes in een vakantiezwembad meetelt. Toch maar niet, het is de moeite niet. Gisteren een dagje thuiswerk en meteen mijn middagpauze aangewend om naar het prachtige Van Eyckzwembad te gaan. Ik blijf erbij: ik zou daar gaan zwemmen omdat ik het daar zo mooi vind.

Ik ben niet zo’n zwemliefhebber, maar zwemmen als ge zwanger zijt is toch echt wel zalig. Ik was van plan om 20 baantjes te trekken, maar het ging zo goed en ik was zo goed op dreef dat ik er 30 gezwommen heb. En ik heb me meteen voorgenomen om dat toch minstens één, misschien wel twee keer per week uiteraard te doen tot het einde van mijn zwangerschap. Kwestie dat een mens toch fit moet blijven tegen dat ie moet bevallen!

De winter komt er aan, we hebben winterschoenen nodig. Voor Janne is dat -zoals u wel al weet ondertussen- een heel evenement hier. We gingen naar onze vaste winkel, waarom verleggen als ge content zijt, hé?

Janne vond het passen heel leuk. Ze zei overal “Mooi!” op en stak haar voetjes gewillig uit om andere te passen. Een echt meiske! Er waren hoge laarsjes, maar het kind heeft al bij haar eerste paar laarsjes hetzelfde probleem als haar mama: dikke kuitjes. Het werden dus lage bottinekes. Geen felle kleurtjes deze keer, al twijfelden we na de gele schoentjes heel even aan de gele laarsjes!

Ze was er duidelijk heel content mee, want ze wou de schoenen aanhouden en er meteen mee naar huis lopen. Het hele eind liep ze naar huis, toch 1,3 km voor haar korte beentjes. Het is duidelijk dat Janne niet lang in de buggy zal zitten, tot groot jolijt van de niet zo buggyliefhebbende mama.

Zelf kocht ik vorig weekend zwangerschapsschoenen . Vorige keer had ik dat niet nodig. Hoogzwanger zijn in de zomer betekent gewoon de hele tijd uw Birckenstocks dragen. In de winter is dat wel anders. Toch een beetje koud.

Wat versta ik onder zwangerschapsschoenen?

• Ze zijn plat. De laatste jaren kocht ik alleen bottekes met hakken en uit ervaring weet ik dat het evenwicht van een zwangere vrouw al eens durft te haperen. Veranderd zwaartepunt en al. Na de zwangerschap ga ik vooral veel met draagdoek op pad en dan zijn platte schoenen ook gemakkelijker dan hakken.
• Ze gaan gemakkelijk open, met een ritske opzij. Op het einde van uw zwangerschap zit die buik wat in de weg om u nog veel met veters bezig te houden.
• Er zitten ook wel veters in, die zijn voor de show, maar ge kunt ze ook wel gebruiken om de breedte van uw schoen aan te passen. Heel handig, met opzwellende voeten in het verschiet.
• Ze zijn laag. Om dezelfde reden als hierboven. Opzwellende benen in een laars krijgen is niet altijd gemakkelijk, tenzij het brede zouden zijn.

Ge ziet het: ik ben op alles voorzien.

Enig minpuntje? Het zijn niet de elegantste van den hoop. Hoewel ik het nog vind meevallen. En daarbij, nen mens is in zijn zwangerschap ook al niet de elegantste, dus dat geeft niet. Maar ik heb ze al een week aan en ik kan zeggen: gemakkelijk dat ze zijn!

Trouwens de eerste keer in mijn leven dat ik een maat 39 koop. Normaal heb ik 37-38. Ik denk dat mijn voeten nu al aan het zwellen zijn!