*waarschuwing: pies- en kakpost*
Vrijdag ben ik begonnen met de zindelijkheidstrainingen. “Ze” zeggen dat ge daar pas mee moogt beginnen als ge denkt dat uw kind daar klaar voor is. Ik vind dat allemaal een beetje moeilijk in te schatten, want het is niet dat ze op een dag opstaan en zeggen: “Mama, ik ben er klaar voor!”
Bon, wat deed me besluiten er aan te beginnen?
Ze kent het potje goed genoeg en gaat er vaak opzitten. Meestal als wij ook op het toilet zitten. Ze maakt dan geluiden alsof ze plast en doet alsof ze euh-ja drukt hé. Het was ons al een paar keer gelukt iets op te vangen. Ze is dan meestal bijzonder trots op zichzelf. Ze geeft vaak al aan dat ze naar het toilet moet. Pampers wil ze al een tijd niet meer aan, ze geeft de voorkeur aan pamperbroekjes. En verder doet ze niks liever dan haar poppen en knuffels pampers aan te doen (Bumbalu kan helemaal in één pamper). Als ze de pamper afdoet, dan zegt ze vaak “Eeeeeik!”. Schattig hoor! :-)
Ze is net twee, misschien is dat wat vroeg maar bon, als het niet lukt dan stoppen we er mee en beginnen we later eens opnieuw.
Vrijdag miste ze het potje iedere keer op het nippertje. Soms belandde er nog een deel in. Het slipje op tijd afdoen, is er zeker nog niet bij. Maar ze weet dus goed genoeg dat ze naar het potje moet als ze plast. Alleen is ze altijd net te laat. Vrijdagavond was het er eens helemaal in en dat hebben we met veel euforie onthaald. Hoera!
Zaterdagmorgen begon nog beter: meteen een grote drol in het potje. De euforie werd nog groter: zou ze er nu al mee weg zijn? Niet dus: zaterdag was het net als vrijdag, iedere keer net te laat. Zondag was een moeilijke dag met veel in de auto en bij vrienden op bezoek (waar we verder mochten gaan met de training: ze hebben zelf kleine kindjes, dus hun vloer is al tegen wat bestand). Daar heeft ze dan toch twee uur rondgelopen zonder ongelukjes. Ook wel zonder plasje op het potje.
Thuis laat ik haar rondlopen in t-shirt/kleedje met onderbroekje en haar crocs (pipibestendig). Maar hele dagen thuis blijven, dat is niks voor ons natuurlijk. Ze raden een mens aan om een kind minder goed absorberende pampers aan te doen om sneller zindelijk te worden. Ooit al een winkel gezien die reclame maakt voor minder goede pampers? Maar bij i. las ik een goede tip in de reacties (Mira is nochtans echt nog niet klaar voor de zindelijkheidstraining). De tip: onderbroekje aan laten en er een pamper boven doen. Geen ongelukjes, maar kindjes hebben wel een nat gevoel om de zindelijkheid te bevorderen.
Vandaag onderbroekjes meegegeven naar de crèche. Benieuwd hoe het daar zal gaan want door vakantie en ziekte zijn haar twee vaste verzorgsters er niet. Ook niet echt naar kunnen vragen vanavond. Morgen is S. er terug, eens kijken hoe het dan gaat.
Maar hoe lang proberen we vooraleer we het voorlopig stoppen? Vier dagen? Een week? Twee weken?
Maar eigenlijk hé, zou je daar een week verlof moeten voor nemen zonder uitstapjes te plannen. Maar dat gaat gelijk niet. Tips altijd welkom.
(5 jaar geleden zou ik de kriebels gekregen hebben van dit soort berichten. Nu schrijf ik ze zelf. Ha!)
